Brian Waites

Кіріспе

Англиялық кәсіби гольф ойыншысы Брайан Уэйтс (Brian J. Waites) (1 наурыз 1940 жылы туған) - ағылшындық кәсіби гольф ойыншысы. 1957 жылы кәсіпқой болғанымен, келесі 20 жыл бойы жоғары деңгейдегі гольф ойнаған, бірақ кейін едәуір жетістікке қол жеткізді, Еуропалық турда екі рет, Сафари трассасында бес рет жеңіп, 1983 жылғы Райдер кубогында ойнады. 50 жасқа толғаннан кейін ол аға ретінде екі рет PGA Ағалар чемпионатында және төрт рет Еуропалық Ағалар турінде жеңіске жетті.

Кәсіби мансап

Уэйтс 1957 жылы кәсіпқой болды. Ол Саутпорттағы Хескет гольф клубында көмекші кәсіби болып, 1961 жылдан бастап Теңіз жағасындағы Солтберн гольф клубында кәсіби маман болып, 1965 жылы Хамберсайдтағы Броу гольф клубына ауысты. 1969 жылдың басында Уэйтс Дэвид Талботтың орнын басып, Холлинвелл (Ноттс гольф клубы) клубының кәсіпқой ойыншысы болды. Ол 1998 жылға дейін Холлинвеллде болды. Холлинвеллге ауысудан бұрын Уэйтс ұлттық турнирлерде аз ойнады және сәл ғана табысқа жетті. Солтбернде жүргенде ол 1964 жылы Сент-Эндрюстегі ашық чемпионатқа қатысып, бірақ жеңіліске ұшырамады. Брауға ауысқаннан кейін ол 1966 жылы Йоркширдің ашық чемпионатында жеңіске жетті және 1968 жылы Саннингдейл гольф клубында 36 саңылаулы турнирде Bowmaker турниріне үшінші орынға тең түсті. 1969 жылы Уэйтс Royal Lytham-те өткен ашық чемпионатқа қатысып, барлық төрт турда ойнап, 34-орынды иеленді. Ол қыркүйектегі News of the World матчплейінде екінші орынға ие болды және төртінші финалға дейін жетті, бірақ ақырғы жеңімпазы Морис Бембриджге ұтылып қалды. Уэйтс 1970-ші жылдардың басында ұлттық турнирлерде аз ойнайды, бірақ жергілікті деңгейде табысқа жетті. 1971 жылы Мидленд Ашық Чемпионатында және 1972 жылы Мидленд Кәсіби Чемпионатында жеңімпаз атанды. Ол 1973 жылы Калкот Парк гольф клубында PGA клубтық кәсіпқойлар чемпионатында ойнады. Бұл жарысты Дуг Сеуэлл жеңіп алды, бірақ Уэйтс 1973 жылы өткен алғашқы Diamondhead кубогы үшін команданы құраған алдыңғы тоғыз финистердің қатарында болды. Уэйтс PGA Club Professional's Championship-те ойнауды жалғастырды, 1975 жылы төртінші орынға және 1976 жылы екінші орынға ие болды, әр жыл сайын Diamondhead кубогын алмастырған PGA кубогына орын алды. 1976 жылдың соңында ол Sun Alliance Match Play чемпионатының ширек финалына жетіп, Брайан Барнсқа ұтылып қалды. 1970 жылдардың соңында Уэйтс өзінің кестесін біртіндеп кеңейтті. 1977 жылы Сафари турнирінде ойнады және Замбия Ашық турнирінде Томи Хортоннан кейін екінші орын алды. 1977 жылы ол Еуропалық турда штрих-плей турнирлерінде алғашқы 10 орынды иеленді, Бенсон мен Хеджес халықаралық ашық турнирінде 6-шы орынды, Ньюкасл турниріндегі 5-ші орынды иеленді. 1978-1984 жылдар аралығында Уэйтс осы жеті жылдың әрқайсысында Еуропалық турдың Артықшылықтар орденінің алдыңғы 25-ші орындарында болды. Ол екі рет Еуропа турнирінде жеңіске жетті. Ол өзінің алғашқы жеңісін 1978 жылы Еуропалық турда турнир ойыншылары чемпионатында, Нил Коулздан бір соққыға алдап, £8,000 бірінші жүлдеге ие болды. Екі аптадан кейін ол "Данлоп Мастерс" турниріне қатысып, екінші орынды иеленді. Томи Хортоннан бір рет артта қалды. 1979 жылы оның ең жақсы көрсеткіші жыл соңына қарай қайтадан болды, ол TPC-де Майкл Кингтен кейін жеке жүлдегер болды. 1980 жылы Уэйтс Де Смитпен алтыншы ойынында жеңіліп, Боп Хоуп Британдық Классикада екінші орын алды. 1981 жылы ол тағы да TPC жеңісінің қасында болды, бірақ плей-оффтағы төртінші шұңқырда Брайан Барнсқа ұтылып қалды, ол бұдан бұрын соңғы раундта 62 ұпай жинап, Уэйтспен теңесті. Уэйттің екінші Еуропалық турдағы жеңісі 1982 жылғы Car Care Plan International турниріне келді, ол 73-ші раундқа қарамастан, соққымен жеңіп, £ 10,000 бірінші жүлдеге ие болды. Жетістіктерге қарамастан, Уэйтс PGA Клубтық кәсіпқойлар чемпионатында ойнауды жалғастырды. 1978 жылы екінші орынды иеленді, 1979 жылы үшінші орынға теңелді және 1980 жылы жеке үшінші орын алды, әр жылы PGA Кубогына орын алды, бірақ 1980 жылы турнир ойыншылары чемпионатымен кездескендіктен, бұл орыннан бас тартты. Кейін 1980 жылы PGA лайықтылық ережелерін өзгертіп, Уэйтс бірнеше жыл бойы жарыстан шеттетілді. Уэйтс 1983 жылғы Еуропалық Райдер Кубогының құрамасының мүшесі болды. 12 адамнан тұратын Еуропалық команда 18 қыркүйекте Сент-Меллионның Таймшеирлік ТПК-нің қорытындысы бойынша 1983 жылғы Еуропалық турдың ақша тізіміне сайланды. Уэйтс финалдық турнирден бұрын өз орнын иеленіп, оған қатыспады, ақша тізімінде 40 482 фунт стерлингпен 7-ші орынды иеленді және 43 жасында жалғыз рет өнер көрсетті. Ол 19 іріктеу турниріне қатысып, жеңімпаз болмағанымен, 19 турнирде де үздік болды, оның ішінде 7 рет үздік 10-ға шықты, соның ішінде Car Care Plan International және Lawrence Batley International жарыстарында екінші орын алды. Оның қалған төрт жеңісі Замбияда болды. Ол 1980 жылы Кенияда жеңгеннен кейін бір аптадан кейін Муфулира Ашық турниріне жеңімпаз атанды, ал 1982 жылы тағы да жеңімпаз атанды. Ол келесі аптада Замбия Ашық чемпионатында жеңімпаз атанды және 1985 жылы 45 жасында Солтүстік Кок-о-Норд турниріне ие болды. Уэйтс 1984 жылы Тунистегі ашық турнирде, Еуропалық тур маусымының алғашқ�...

Waites turned professional in 1957. He was an assistant professional at Hesketh Golf Club in Southport, becoming the professional at Saltburn Golf Club in Saltburn by the Sea from 1961, before moving to Brough Golf Club on Humberside in 1965. In early 1969 Waites became the professional at Hollinwell (Notts Golf Club), replacing David Talbot. He stayed at Hollinwell until 1998. Before moving to Hollinwell, Waites played relatively few national events and had limited success. While at Saltburn, he qualified for the 1964 Open Championship at St Andrews but missed the cut. After moving to Brough, he won the Yorkshire Open Championship in 1966 and was tied for third place in the 1968 Bowmaker Tournament, a 36 hole event at Sunningdale Golf Club. In 1969 Waites qualified for the Open Championship at Royal Lytham and played all four rounds, finishing tied for 34th place. In the News of the World Matchplay in September, just his third national event of the year, he qualified in second place and reached the quarter finals before losing to the eventual winner, Maurice Bembridge. Waites continue to play few national events in the early 1970s but had success locally. He won the Midland Open Championship in 1971 and the Midland Professional Championship in 1972. He played in the inaugural PGA Club Professionals' Championship in 1973 at Calcot Park Golf Club. The event was won by Doug Sewell but Waites was in the leading nine finishers that formed the team for the first Diamondhead Cup, played later in 1973. Waites continued to play in the PGA Club Professionals' Championship, finishing tied for fourth place in the 1975 and runner up in 1976, to get a place each year in the PGA Cup, which replaced the Diamondhead Cup. In late 1976 he reached the quarter finals of the Sun Alliance Match Play Championship, losing to Brian Barnes. In the late 1970s Waites gradually extended his schedule. He played on the Safari Tour in 1977 and was a runner up in the Zambia Open, behind Tommy Horton. In 1977 he had his first top 10 finishes in stroke play events on the European Tour, finishing 6th in the Benson and Hedges International Open and 5th in the Callers of Newcastle tournament, a stroke from being in a playoff. Between 1978 and 1984 Waites was ranked in top 25 of the European Tour Order of Merit in each of those seven years. He won two European Tour events. He had his first win on the European Tour in 1978 at the Tournament Players Championship, finishing a stroke ahead of Neil Coles and taking the first prize of £8,000. Two weeks later he was a runner up in the Dunlop Masters. a shot behind Tommy Horton. His best performance in 1979 was again late in year, a solo runner up finish in the TPC behind Michael King. In 1980 Waites lost to Des Smyth at the sixth hole of a sudden death playoff in the Cold Shield Greater Manchester Open, and was a runner up in the Bob Hope British Classic. In 1981 he again came close to winning the TPC, but lost at the fourth hole of a playoff to Brian Barnes, who had earlier scored a final round 62 to tie with Waites. Waites second European Tour win came at the 1982 Car Care Plan International, winning by a stroke despite a final round 73 and taking the first prize of £10,000. Despite his successes, Waites continued to play in the PGA Club Professionals' Championship. He was runner up in 1978, tied for third place in 1979 and solo third in 1980, to get a place each year in the PGA Cup, although he turned down the place in 1980 because of a clash with the Tournament Players Championship. Later in 1980 the PGA changed the eligibility rules, excluding Waites from the event for a number of years. Waites was a member of the European 1983 Ryder Cup team. The European team of 12 was chosen entirely from the 1983 European Tour money list as at the conclusion of the St. Mellion Timeshare TPC on September 18. Waites was guaranteed his place before the final event and didn't play in it, finishing 7th in the money list with £40,482 and making his only appearance at the age of 43. He had played in 19 qualifying events and although he had not won, he had made the cut in all 19, with 7 top 10 finishes including runner up finishes in the Car Care Plan International and the Lawrence Batley International. His other four wins were in Zambia. He won the Mufulira Open in 1980, a week after his Kenyan win, and he won there again in 1982. He won the Zambia Open the following week and won the Cock o' the North in 1985 at the age of 45. Waites was runner up in the 1984 Tunisian Open, the opening event of the European Tour season but had little success on the tour after that. In 1990 he was a joint runner up in the Seniors' British Open, a stroke behind Gary Player. In August 1991 Waites was seriously injured in a car accident, spending three months in hospital. Waites won the Nottinghamshire Open Championship seven times, the Notts Professional Strokeplay Championship seven times and the Notts Professional Matchplay Championship five times.