Кіріспе
Американдық химик оның ұлы, ғарыш қорғаушысы Джордж МакКлеллл Уайтсайдс (George McClelland Whitesides) (3 тамыз 1939 жылы туған) - американдық химик және Гарвард университетінің химия профессоры. Ол ядролық магниттік резонанс спектроскопиясы, органометалл химиясы, молекулалық өзін-өзі құрастыру, жұмсақ литография, микрофабрикация, микрофлюидика және нанотехнология саласындағы жұмыстарымен танымал. Ол көптеген сыйлықтар алған, көптеген авторлар мен патент иегері, 2011 жылы барлық химиялық заттардың ең жоғары Хирш индексі бағасын алды.
his son, a space advocate
George McClelland Whitesides (born August 3, 1939) is an American chemist and professor of chemistry at Harvard University. He is best known for his work in the areas of nuclear magnetic resonance spectroscopy, organometallic chemistry, molecular self assembly, soft lithography, microfabrication, microfluidics, and nanotechnology. A prolific author and patent holder who has received many awards, he received the highest Hirsch index rating of all living chemists in 2011.
Білім
Уайтсайдс Филипс Андовердегі орта мектепте оқып, 1957 жылы бітірді. Ол сондай-ақ, тығыздық матрицасын есептеу арқылы, NMR талдаулары анықтаған спин жүйелерін зерттеу үшін әр түрлі органикалық қосылыстардағы спин-спин жұптасуын зерттеді. және Өнер және ғылым факультетінің декан-орынбасары (1989-1992). 2014 жылы институтта 24 университет профессорынан бірі. Гарвардтағы Whitesides Research Group, 6000 шаршы футтан астам (560 м2) зертханалық кеңістігі бар магистранттар мен докторанттардан тұратын белсенді зерттеу тобы, оның негізін қалады және басқарады. Оның зертханасының басты мақсаты - "ғылымның парадигмаларын түбегейлі өзгерту". Уайтсайдс "физикалық және органикалық химия, материалдарды зерттеу, биофизика, күрделілік пен пайда болу, беткі ғылым, микрофлюидика, оптика, өзін-өзі құрастыру, микро және нанотехнология, дамушы экономикалар үшін ғылым, молекулалық электроника, катализ, энергия өндіру және сақтау, өмірдің шығу тегі, рационалды дәрі-дәрмектерді жобалау, жасуша бетінің биохимиясы, қарапайымдық және инфохимия". Ол өзінің еңбек жолының барысында көптеген жаңа зерттеу салаларына ауысты, әрбір белгілі бір салада орташа есеппен он жылдай уақыт өткізді. Басқа адамдар бір жерге сәтті көшіп келгенде, ол жаңа және қызықты проблемаларды іздеуге бейім. Оның кейбір зерттеулері "Жаратылыстардың бетінде: Ғылымдағы ерекшеліктердің суреттері" атты MIT ғылыми фотографы Фелисе Франкельмен бірлесіп жасаған жұмысында бейнеленген. Франкельдің көк және жасыл түсті су тамшыларының үлгісі 1992 жылы Science журналының мұқабасында жарияланды. Ральф Г. Нуццо мен Дэвид Л. Аллараның молекулалық құралымдар туралы алғашқы жұмыстары Уайтсайдстың жұмсақ литография бойынша жұмысын қамтамасыз етті. Мұндай әдістер қазір осы салада стандартқа айналды. өмірдің пайда болуы, жұмсақ робот техникасы, экономиканы дамыту үшін ғылым. Уайтсайдс ғылыми мақалалар жазу үшін өзінің "контурлық жүйесін" жариялағанымен де танымал.
Сыйлықтар мен жетістіктер
Уайтсайдс 1200-ден астам ғылыми мақалалардың авторы және кем дегенде 134 патенттің өнертапқышы ретінде саналады. Ол 1981 жылдан 1997 жылға дейін Томсон ИСИ-нің ең көп келтірілген 1000 химиктің тізімінде 5-ші орында болды, ал 2000 жылдан 2010 жылға дейін тізімде 38-ші орын алды. Хирш индексіне сәйкес, ол жарияланған мақалалар саны мен басқалардың осы мақалаларға сілтемелерін біріктіретін рейтингте 2011 жылы ең ықпалды химияшы болды. Уайтсайдс 300-ден астам аспирант, докторанттар мен қонақ ғалымдарға кеңес берді. Ол бірнеше ғылыми журналдардың редакциялық кеңестерінде қызмет етеді, соның ішінде ACS Nano, Angewandte Chemie, Chemistry & Biology және Small. 2002 жылы Нидерланды Корольдік өнер және ғылым академиясының шетелдік мүшесі болды. Сондай-ақ, ол Норвегия ғылым және әдебиет академиясының шетелдік мүшесі болды. Басқа да марапаттар арасында Уайтсайдс Америка химиялық қоғамының таза химиядағы ACS сыйлығын (1975), Артур К. Коуп сыйлығын (1995), Ұлттық ғылым медалі (1998), Материалдар ғылымдары мен инженериясы бойынша Киото сыйлығын (2003), Габбай сыйлығын (2004), Дэн Дэвид сыйлығын (2005), химиядағы Уэлш сыйлығын (2005), AIC алтын медальын (2007) және Пристли медальын (2007) алды. Жуырда Джордж Уайтсайдс 2009 жылы 30 қыркүйекте химия саласындағы химиялық ғылымдар саласындағы 2009 жылғы Дрейфус сыйлығын Камил және Генри Дрейфус қорынан химия саласындағы және оның әлеуметтік пайдасын едәуір дамытқан жаңа материалдарды жасағаны үшін алды. 2009 жылдың қарашасында ол Рид М. Изатт және Джеймс Дж. Кристенсен лекторлық стипендиясын алды. Сондай-ақ 2009 жылы Джордж Уайтсайдс Филадельфиядағы Франклин институты 2009 жылы химия саласындағы Бенджамин Франклин медалімен марапатталды. Ол молекулалық өзін-өзі құрастырудағы химиялық зерттеулер мен ультра кішкентай құрылғыларды тез және арзан жасауды қамтамасыз ететін инновациялық наноқалыптау әдістері үшін марапатталды. Ол Ф.А. 2011 жылы Американдық химиялық қоғамның химиялық зерттеулердегі үздіктері үшін мақта медалі. 2011 жылы ол химия саласындағы Король Фейсал халықаралық сыйлығын алды. 2013 жылы ол Роберт С. Лангермен бірге IRI медалімен марапатталды. 2013 жылы ол Патрускийдің тұңғыш дәрісін оқыды. 2017 жылы Xconomy компаниясының өмір бойына сіңірген еңбегі үшін марапатталды. 2022 жылы Нанотану саласындағы Кавли сыйлығын алды.
Жеке өмір
Уайтсайдс пен оның әйелі Барбараның Джордж Т. және Бен есімді екі ұлы бар. Джордж Томас Уайтсайдс Virgin Galactic компаниясының бас директоры болды, ол коммерциялық ғарыш кемелерін әзірлеуші фирма. Бен Уайтсайдс - Портлендте (Орегон) орналасқан рок-топ The Joggers әншісі және әнші-күйші.