Кіріспе

Сирако (Συρράκο, 1940 және 2002 жылдар аралығында: Σιράκο Sirako; ) - Грекияның Эпир аймағындағы Иоаннина аймақтық бірлігіндегі ауыл және бұрынғы қауым. 2011 жылғы жергілікті басқару реформасынан бастап ол Солтүстік Цумерка муниципалитетіне кіреді, оның муниципалдық бірлігі болып табылады. Муниципальттік бірліктің ауданы 29,307 км2. Оның басым бөлігі аромандар, ал 52 км оңтүстік-шығыста орналасқан Иоаннина 1200 м биіктікте, таудың Peristeri. Ол тік беткейде салынған және дәстүрлі ғимараттарын сақтап қалған. Бұл ақын және жазушы Костас Кристаллис пен премьер-министр Иоаннис Колеттистің туған қаласы.

Орналасқан жері

Сирако Пинд тауларының бірінде орналасқан Перистери (Лакмос) тауының беткейінде орналасқан. Сирако өзенінің ағашы Каларритес ауылынан Арактос өзенінің саласы Хруссиас өзенінің терең сағасы арқылы бөлінеді. Дәстүр бойынша өзеннің аты Неоптолемейдің ұлы Хруссиостан алынған, ол судың ауа райының нашар кезінде тез көтерілетінін білместен, суға батып кеткен. Жақын жерде 13-ші ғасырда таудың үстіне салынған Кипина монастыры мен жер асты өзені бар Анемотрипа үңгірі орналасқан.

Тарих

Сырракода 15 ғасырдан бұрын (бәлкім, 11 ғасырда) аромандар (влахалар) өмір сүрген. Бұған ауыл алаңындағы платан ағаштарының жасы да дәлел. Осман дәуірінде, 1480 жылдан кейін, ол 42 ауылдан тұратын және Валиде сұлтанына тиесілі Малакасиои өзін-өзі басқару федерациясының астанасы болды. Осыған байланысты оған ерекше қарасты. Сол кезде ауылдың дамуы қарқынды болды. Біріншіден, тұрғындар ірі қара мал өсірумен айналысты, содан кейін олар сауда, жүн маталар мен ірі қара мал өнімдерін өнеркәсіптік өндіруді дамытты. Жайылым жерлерінің кеңдігі (шамамен 750 км) тұрғындарға қой мен ешкіні мыңдаған адамға дейін көбейтуге (50,000 және басқалар бойынша 75,000) және олардың өнімдерінің көп мөлшерін алып келуге мүмкіндік берді. Сиротосракий сауда дарынмен байланысты, Жерорта және Қара теңіздегі ең үлкен сауда орталықтарына (Италия, Франция, Испания, Одесса, Мәскеу, Бухарест, Белград, Константинополь және басқалар). Сырракода жасалған шапандарға сұраныс жоғары болды, тіпті Наполеон әскері де көп мөлшерде жеткізілді. Саяхатшылар Лик және Франсуа Пуквиль 1815 және 1818 жылдары Сырракода "Еуропаның ең жақсы қалаларымен салыстыратын сауда айналымын" тапқандарын айтады. Сонымен қатар, олар едәуір кітапханалар мен еуропалық газеттердің таралуын атап өтті, бұл интеллектуалды дамудың саудамен қатар болғанын дәлелдейді. Сирако мен Каларритес - 1821 жылғы революцияның бірінші жылына 720 отбасы мен 3500 тұрғыны қатысқан Епирдегі жалғыз ауылдар. Османдықтар ауылды қиратып, өртеп жіберді, ал тұрғындары өз өмірлерін құтқару үшін оны тастап кетті (1821 жылдың 10 шілдесі). Тек бес ғимаратқа, соның ішінде Панагия шіркеуіне зақым келмеді. Тұрғындар 1825 жылы оралды (басқа мәліметтерге сәйкес 1827 жылы 28), ауылды қайтадан салдырды және 1860-70 жылдар аралығында ауыл бұрынғы жылдардағыдай қайтадан көрнекті болды. 1854 жылы екінші революция болды, бірақ оның ешбір салдары болмады. Жүн саудасының құлдырауы және оны басқа талшықтармен ауыстыру (1908-1910) жергілікті экономикаға зиян келтірді және өндіріс үлгілерін өзгертуге әкелді. Ол кезде ауылда 530 үй және 5000-ға жуық тұрғын бар еді. Бірінші Балқан соғысынан кейін, Сирако 1912 жылы 23 қарашада Грекияға қосылды. 1913 жылғы халық санағында Иоанинада 17 000 адам, Коницада 2000 адам, Сиракта 3500 адам тұрады.

Сираконың танымал тұрғындары

Костас Кристаллис (1868-1894), автор және ақын, ол "Тау мен Тұрақ", "Ставраэтос", "Адс көлеңкелері" және "Пиндостың Влахой" және басқа да көптеген шығармаларын жазды. Иоаннис Колеттис (1774-1847), Грекияның бірінші конституциялық премьер-министрі (1844-1847), Филики Этерияның мүшесі, Ішкі істер, Әскери-теңіз және әскери істер министрі, Каподистрия қайтыс болғаннан кейін "Үш мүшелік комитет" мүшесі, Париждегі елші (1836-1843). Георгиос Залокостас (18051858), 1821 жылы ақын және күрескер. Әскер басшылары Кацикогианнис, Лепениотис және басқалар, қайырымдылық жасаушылар Г. Джанниотис, Сп. Балтацис, Г. Иккос және көптеген әдебиет, өнер және сауда адамдары.