London Tigers

Кіріспе

Англия футбол командасы Лондон Тайгерлері 1989 жылдан 1993 жылға дейін Шығыс лигасында ойнаған кәсіби Double A Minor League Бейсбол командасы болды. Олар Лондон қаласындағы Лабатт Мемориал Паркінде ойнады және Детройт Тайгерс командасымен байланыста болды. Ол кезде Канададағы жалғыз EL және Double A франшизасы болды.

Лондондағы бірінші және екінші жыл

47 жыл бойы кәсіби командасыз болғаннан кейін, кәсіби бейсбол 1989 жылы Лондонға Glens Falls Tigers ауысып, Лондон Тайгерлері деген атауды алған кезде Лондонға оралды. Тигрістің директорлар кеңесінде президент Дэн Росс, вице-президент Майк Такер, вице-президент және бас менеджер Боб Гилсон, вице-президент және бас менеджердің көмекшісі Билл Уилкинсон және вице-президент Брайан Костелло болды. Тайгерлердің кеңесші кеңесінде Брэд Нельсон, Билл Макдугалл, Лондон мейрамханасының кәсіпкері Майк Смит, Спенсер Кларк, Брюс Джонсон және Том Уили болды. Тайгерлердің алғашқы ойындары 1989 жылы 7 сәуірде Албань, Нью-Йорк, Янкилерге қарсы өтті. Команданың алғашқы маусымында клуб өзінің қылмысын әдеттегі көздерден алды - қысқа қақпашы және ұстағыш. Шортстоп Трэвис Фрайман 30 қос шайбамен EL-ді басқарды, ал .265/.297/.402 және қақпашы Фил Кларк .298/.328/.427 соққыларын соқты. Үшінші қақпашы Скотт Ливингстон команданың ең жоғары 14 ұпай жинады, бірақ тек .217 ұпай жинады. Пол Уэнсон 23 есебімен 3.50 ERA-мен бір жыл өткен соң ERA-да EL-ді басқарды, ал Даррен Хёрси (8 13, 3.97) жеңілістерде, соққыларға жол берген (183) және ұзатуларға жол берген (92) лиганың көшбасшысы болды. "Тайгерлер" 63 76 есебімен 8 команданың ішінен 6-шы орынды иеленді. Бұрынғы Нью-Йорк Янкилерінің жұлдызы Крис Чамблис басқарған Лондон Тайгерлері 167 679 жанкүйерді жинады, бұл олардың соңғы екі жылда Гленс-Фолста болған санынан көп. 1990 жылы Лондон 76:63 есебімен аяқтағаннан кейін, Олбэнни Колони Янкизден үш ойынға артта қалғаннан кейін, Чамблисс Шығыс лигасының Жыл менеджері атанды, ал қатысушылар алғашқы маусымның қарқынынан 15 жанкүйер ғана болды. All Star бірінші базасының ойыншысы Рико Бронья контурдағы No3 үміткер атанды және лиганың хомерлер (21), RBI (77) бойынша көшбасшы болды. Майк Уилкинс (13 5, 2,42), Дейв Хаас (13 8, 2,99) және Расти Мичэм (15 9, 3,13) клубқа жақсы үштік берді; Уилкинс лигада ERA бойынша 6-шы, Хаас 9-шы және Мичэм жеңістерде көш бастады. 1990 жылы 25 маусымда Лондон Шығыс лигасының жұлдыздар ойынын өткізді. Пост-сезон кезінде Лондон алғашқы екі ойында Кантон-Акрон Индианс командасына жеңіліске ұшырады, бірақ үйде үш рет жеңіп алды. Олар кейін үш ойынға "Нью-Британ Ред Сокс" командасын жеңіп, "Детройт Тайгерс" фермалық клубының бірінші болып Шығыс лигасының чемпионы атанды.

After 47 years without a pro team, professional baseball returned to London in 1989 when the Glens Falls Tigers moved to the city and took on the name London Tigers. Sitting on the Tigers' Board of Directors were President Dan Ross, Vice President Mike Tucker, Vice President and General Manager Bob Gilson, Vice President and Assistant General Manager General Manager Bill Wilkinson and Vice President Brian Costello. Sitting on the Tigers' Advisory Board were Brad Nelson, Bill MacDougall, London restaurant entrepreneur Mike Smith, Spencer Clark, Bruce Johnson and Tom Whealy. The inaugural season homeopener for the Tigers was on Friday, April 7, 1989, against the Albany, New York, Yankees. During the team's inaugural season, the club derived its offence from unusual sources—shortstop and catcher. Shortstop Travis Fryman led the EL with 30 doubles, while hitting .265/.297/.402 and catcher Phil Clark batted .298/.328/.427. Third baseman Scott Livingstone hit a team high 14 HR but batted just .217. Paul Wenson went 2–3 with a 3.50 ERA one year after leading the EL in ERA while Darren Hursey (8 13, 3.97) led the league in losses, hits allowed (183) and runs allowed (92). The Tigers went 63 76 and finished 6th of 8 teams. The London Tigers, managed by former New York Yankee star, Chris Chambliss drew 167,679 fans, more than they had their last two years in Glens Falls. Chambliss was named Manager of the Year in the 1990 Eastern League after London finished 76–63, just three games behind the Albany Colonie Yankees, while attendance was just 15 fans off the opening season's pace. All Star first baseman Rico Brogna was named the #3 prospect in the circuit and led the league in homers (21), and tied for the lead in RBI (77) while hitting .262/.331/.447. Mike Wilkins (13 5, 2.42), Dave Haas (13 8, 2.99) and Rusty Meacham (15 9, 3.13) gave the club a nice trio of arms; Wilkins was 6th in the league in ERA, Haas 9th and Meacham led in wins. London hosted the Eastern League All Star Game on June 25, 1990. In the post season, London lost the first two games to the Canton–Akron Indians but then won three in a row at home. They then beat the New Britain Red Sox in three straight games to become the first Detroit Tigers farm club to win the Eastern League championship.

Лондондағы үшінші жыл

Джин Руф команданы 1991 жылы 6178 есебімен алтыншы орынға жеткізді, өйткені қатысушылар саны 150 435-ке дейін төмендеді. Бронья қайтадан циклдің ең үздік үміткерлерінің бірі (4-ші) болып танылды, бірақ ол жылдың бір бөлігін Халықаралық лигада өткізді, ал .273 / .330 / .457 соққысын соқты; екінші жыл қатарынан Лондон үшін үйге түскендей екі есеге соққы берді. Стив Пегус .301 соқты, ал Лу Фрейзер 42 базаны ұрлап, 77 рет соққыға ұшырады. Джон Доэрти (3 3, 15 Sv, 2.22) команданың үздік суыршысы болды.

Лондондағы төртінші жылы

Марк ДеДжон 1992 жылы Лондонды 6770 есебімен басқаруды қолға алды, команда бесінші орынға тұрақтады. Шараға қатысушылар саны 112,913-ке дейін төмендеді, бұл - ЕО-дағы ең төменгі көрсеткіш. Клубтың үздік ойыншылары АА-да қайталап ойнаған. All Star 1B Iván Cruz Лондонмен екінші жылы .273/.321/.407 соққысын соқты; ол 104 ұпай жинап, бес жыл бұрын Марк Грейстен кейін бірінші EL ойыншысы болды. Фрейзердің (АА-да 4-ші жылы және Лондонмен үшінші жылы) .252/.376/.298 соққысы және жүріп өту (95), ұрлау (58) және ұрлау кезінде ұсталған (23) рет жетекші болды. Грег Спаркс (АА-да 5-ші маусымда) .232/.331/.482 соққысын соқты және лигада 25 үйге ұшып шықты; ол DH All Star командасына тағайындалды. 3B Rob Reimink (.296/.393/.381 Лондонмен екінші жылы) лигада орта есеппен 4-ші орында болды, ал Tyrone Kingwood (екінші AA маусымында) (.284/.333/.385, 22 SB) орта есеппен ең жақсы 10-ға енді.

Лондондағы бесінші/соңғы жыл

1993 жылы Том Раннеллмен менеджер ретінде Тайгерс 103,840 көрерменменмен ең аз көрерменді тартты, ол команданы 6375 есебімен 6-шы орынға жеткізді. Командада кем дегенде кіші лига ардагерлері болған жоқ: 21 жастағы Дэнни Баутиста .285/.336/.382 соққысын соқты және 28 базаны ұрлады; 23 жастағы Руди Пембертон 15 үйге соққы жасап, .276/.311/.435 сызығын жариялады; 23 жастағы 2B Шаннон Пенн (.260/.335/.310) лиганы 53 ұрланған базамен бастап, 22 жастағы Бобби Хиггинсон Лейкленд Тайгерс шақырғаннан кейін .308/.362/.464 соққысын соқты. Фелипе Лира 104 есебімен 3.38 ERA жинады, бұл лигада үшінші ең жақсы ERA және EL All Star командасына кірген соңғы Лондон Тайгері болды. Жозе Лима 8-13 есебімен 4.07 есебімен ұтып алды. 1993 жылғы науқаннан кейін Тигрлер, қатысушылардың құлдырауынан көңілі қалды, команданы Трентонға, Нью-Джерсиге көшірді, онда олар Трентон Тундер болды. Трентонда бір жыл өткеннен кейін, Тундер Детройттен Бостон Ред Сокс командасына ауысты. Трентон Тундер Бейсбол командасы қазір колледждік жазғы бейсбол MLB Draft Лигасының мүшесі.