Кіріспе
Нага қаласындағы Рим-католик шіркеуі Пенафрансияның біздің әйелінің кіші базиликасы және ұлттық ғибадатханасы (lang es), сонымен қатар Пенафрансия базиликасы деп аталады, бұл Нага қаласының шетінде орналасқан Рим-католик кіші базиликасы. Бұл Азиядағы ең үлкен Мариан ғибадатханаларының бірі. Бұл ғибадатханада Пенафрансияның біздің әйелінің иконасы сақталған. Қасиетті. Әкесі Родель Кайо 2011 жылы тағайындалған базиликаның қазіргі ректоры. Бұл Бикол аймағындағы және Рим-католик архиепископиясының Касересіндегі жалғыз базилика.
The Minor Basilica and National Shrine of Our Lady of Peñafrancia (lang es), also known as the Peñafrancia Basilica, is a Roman Catholic minor basilica located on the outskirts of Naga City—also known as the Pilgrim City and Queen City of Bicol—in the Bicol Region of the Philippines. It is one of the largest Marian pilgrimage sites in Asia. The icon of Our Lady of Peñafrancia is enshrined in this sanctuary. Rev. Fr. Rodel Cajot is the present rector of the basilica, having been appointed in 2011. It is the only basilica in the Bicol Region and the Roman Catholic Archdiocese of Caceres.
Тарих
Ғимараттың идеясын 1960 жылы ардагер архиепископ Педро Пауло Сантос и Сонгко ұсынған. Құрылыс 1976 жылы 18 сәуірде басталды, бірақ қаржыландыру проблемаларына байланысты бірнеше жылға кешіктірілді және 1981 жылдың қыркүйегіне дейін аяқталмады. 1982 жылы 22 мамырда ол бастапқыда Нюэстра-Сеньора-де-Пенья-де-Франция шіркеуі ретінде бағышталды. Дәл үш жылдан кейін шіркеуге Касерес қаласының үшінші архиепискобы Леонардо З. Легаспидің өтініші бойынша Киелі орын "Бассилика Минор" атағын берді. Бұл сурет Мигель де Кобаррубиастың тапсырысы бойынша жасалған. Киелі үй салынғанға дейін мүсін кішкентай шіркеуде тұрды. Архиепископ Педро П. Сантос жыл өткен сайын ғибадат етушілер мен діни саяхатшылардың саны артып келе жатқанын айтты. 1960 жылы ол Мәриямға арналған базилика салуды армандады. Көп ұзамай, Архиепископ Эмеритус Теописто В. Альбертоның және Пенафрансияның біздің әйелінің қауымдастығының медитациясы арқылы, Макарио Мариано мырза мен әйел Барио Балатас ауданында үш гектар жерді сыйға тартты. Епископ Конкордио Сарте 1976 жылы 18 сәуірде Пасха жексенбісінде бата беру рәсімімен және бұрыштық тас қою рәсімімен құрылыс жұмысына негіз қалады. Олардың арасында Филиппин католик шіркеуінің жетекшісі, Манила архиепискобы кардинал Хайме Син және биколаноның атақты демеушілері болды.
The Peñafrancia Basilica enshrines an image of the Virgin Mary that was sculpted in 1710. It was commissioned by Miguel de Cobarrubias, who moved to the Philippines from Spain with his family and believed that the Virgin Mary had helped him numerous times in his life. The image was housed in a small chapel until the basilica was built. Archbishop Pedro P. Santos noted that the devotees and pilgrims kept increasing through the years. In 1960, he dreamt of building a basilica to honor the Virgin. Shortly after, through the meditation of the Archbishop Emeritus Teopisto V. Alberto, D. D. and the Association of Our Lady of Peñafrancia, Mr and Mrs Macario Mariano donated a three hectare lot in Barrio Balatas. Bishop Concordio Sarte initiated the groundwork for the construction, with the blessing rite and laying of the cornerstone held on Easter Sunday, April 18, 1976. Dignitaries included those of the Philippine Catholic Church led by Cardinal Jaime Sin, the Archbishop of Manila, as well as prominent Bicolano sponsors.
Кіші базилика ретінде танылу
Көп ұзамай құрылыс тоқтады. Алайда қауымдастық жарналар мен сый-тартулар жинауды жалғастыра берді. Епископ Сарте Сорсогонға ауыстырылды және ә. Софио Балче (кейіннен Касерес епискобы болып тағайындалды) Пенафрансияның біздің әйелінің шіркеуінің және ғибадатханасының приходтық діни қызметкері және ректоры болды. Ол әртүрлі комитеттерді қайта ұйымдастырып, "Пенафрансия базиликасы" операциясын бастады. Содан бері құрылыс 1981 жылдың қыркүйегінде аяқталғанға дейін жалғасты. 1982 жылы 22 мамырда кардинал Син, кардинал Хулио Росалеспен бірге, ғибадатхананың салтанатты ашылуы мен бағышталуын өткізді. 1984 жылы 18 қаңтарда Леонардо Легаспи Касерес қаласының үшінші архиепископы болып тағайындалды. Ол Киелі орынға жаңа шіркеуге базилика атағын беру туралы өтініш жолдады. 1985 жылы 22 мамырда ол "Нуэстра-Сеньора-де-Пеньяфрансия" шіркеуіне "Бассилика Минор" атағы мен қадірін берген Діни ғибадат жөніндегі қасиетті қауымның жарлығын алды. Бұл дегеніміз, киелі орын әдеттегі жағдайларда толық индульгенция беруге мүмкіндік берді. Базиликаның құрылысы аяқталғаннан кейін он жыл өткен соң, құрылыс ақаулары мен элементтер әсерінен оның физикалық құрылымы күтілгеннен ерте нашарлады. 1991 жылы базиликаның ректоры, Мсг. Маноло де Лос-Сантос базиликаны жөндеуді бастады. Есіктер нығайтылып, шыны терезелер мен Крест жолының майлы суреттері орнатылды, ал ғибадатхана кешенінің айналасына бетон жолдар мен дренаж жүйелері салынды. Алайда, 1993 жылдың маусым айының соңында Ирига қаласына жаңа приход пасторы ретінде ауысуына байланысты оның күш-жігері қысқа болды. 1993 жылдың шілдесінде жаңа ректор, Мсг. Альберто Нерон құрылысты күрделі жөндеуді және қайта бояуды қайта бастады. Бірінші қадам - бүкіл шіркеу мен ғибадатхана кешенін термитке қарсы химиялық заттармен емдеу, ғимараттың кейбір бөліктеріне зақым келген зиянкестерді жою. 1994 жылдың қыркүйегінде базиликаның төбелері толықтай жөнделіп, қайта боялды, зақымдалған төбе қалпына келтіріліп, ішкі қабырғалармен бірге қайта боялды. Электр желілері мен қондырғылары да жаңартылды, ал алып шамдар жарықты және үнемді Highbay шамдарына ауыстырылды. Күмбездің үстіндегі крест түнде базиликаны алыстан ажырату үшін неонды жарық құбырларымен жабдықталды, ал электр тогының үзілуі кезінде авариялық жарық жүйесін қамтамасыз ету үшін 20 КВА күту генераторы орнатылды. 1994 жылдың 3 қарашасында сыртқы қабырғаларды жөндеу және қайта бояу жұмыстары қайта басталды. Сынған терезелер мен ішінара тозған темір терезелер алмастырылды және нығайтылды. Алайда, биік шаңырақтың биігі ешбір зардап шекпеді. Бел үйді толықтай жөндеу және пайдалануға беру биылғы мерекеге дейін мүмкін емес сияқты. Оның терезелерінің көпшілігі бұзылған, ал болат қаңқалары енді қауіпсіз емес еді. Бел үйдің жоғарғы жағына қарай созылған ұзын және иілгіш болат баспалдақ инженерлер тарапынан құрылымы жағынан жарамсыз деп танылған болатын, ал оны бетон баспалдақпен ауыстыру бір жылға созылатын еді. Тек содан кейін ғана оған қолайлы қоңырау жүйесі немесе электрондық керней беріледі. Ең бастысы, киелі орынға күннің кез келген уақытында көпшілікке қол жетімді болуы керек қасиетті Тағалаға арналған мәңгілік табыну шіркеуімен қамтамасыз етілуі керек еді. Базиликаның сол жақ қанаты осы мақсатқа жарамды деп саналады. Жертөледе әлі күнге дейін аудио-визуалды бөлмеге айналдырылуы және оған ғибадатханаға келетін мыңдаған парызшылдарға ақпарат беру мен бағыт-бағдар беру үшін қажетті жабдықтар орнатылуы керек.