Кіріспе

Вирджиниядағы түрме, АҚШ Мекленбург түзеу орталығы - Вирджинияның түзеу департаментімен жұмыс істейтін ең жоғары қауіпсіздікті түрме, Бойдтонға жақын орналасқан Вирджинияның Мекленбург округіне кірмеген, АҚШ. Ол 2012 жылы Вирджинияның түзеу жүйесіндегі тұтқындар санының азаюы және қымбат ағымдағы техникалық қызмет көрсету қажеттіліктеріне байланысты жабылды. Бұл ғимарат қабылдау және жіктеу орны ретінде қызмет етті. Мекленбургте бұрын Вирджиния штатының еркек өлім жазасына кесілген адамдары болған. Ол (36.6607, 78.3636) мекен-жайында орналасқан.

Тарих

Ол алғаш рет 1976 жылы ашылды. 20 миллион доллар шығындалған бұл 360-қазақты ұстау орны Вирджинияның түзеу жүйесіндегі "ең нашарлардың" қамауға алу орны ретінде қызмет етуді көздеді. Ашылу салтанатында губернатор Миллс Э. Годвин кіші мекеме "жетіспеушілікке ескерткіш" ретінде қызмет еткенін, өйткені онда орналасатын тұтқындар ең түзелмейтін және еркін қоғамға қайтып оралуға мүмкіндігі жоқ деп саналған. Мекленбургтегі алғашқы түрме бастығы Джин Джонсон болды. Джонсонның операциялар мен қауіпсіздік жөніндегі көмекші бастығы - Фред Л. Финкбейнер, ол Иллинойстағы белгілі Джолиет және Понтиак жоғары қауіпсіздікті түрмелерінің бастығы болып қызмет еткен. 1998 жылдың 3 тамызында өлім жазасына кесілген ер адамдар Мекленбург түрмесінен соңғы орынға, Суссекс I мемлекеттік түрмесіне, көшірілді. Вирджинияда өлім жазасы 2021 жылы жойылды.

1984 жылы өлім жазасынан қашу

Вирджиния электрлік креслоға бет алған алты тұтқын 1984 жылы 31 мамырда ғимараттан қашып шықты. Қашып шыққан тұтқындар арасында Брили ағайындыларының екеуі (Линвуд пен Джеймс), Лем Таггл, Эрл Клэнтон, Дерик Петерсон және Вилли Джонс бар еді. Олар түрме қызметкерлерінің өздеріне тым сенімді екенін және қауіпсіздік ережелерін жиі сақтамайтынын байқаған. Кешкі сағат 8:00 шамасында кешкі демалыс уақытынан ғимаратқа қайтып келе жатып, Клэнтон өлім жазасына кесілгендер блогының кіреберісінің жанындағы ванна бөлмесіне жасырынды, содан кейін басқа тұтқындан сигнал алған кезде, көрші бақылау бөлмесінің есігі ашық қалды. Клэнтон ішкі офицерді жеңіп, камераның барлық құлыптарын ашып жіберді. Тұтқындар өздері жасаған пышақпен блокты басып алды, жауап берген офицерлердің көздерін байлап, байлап, киімдерін ауыстырды. Өлім жазасына кесілген тұтқындар Уилберт Ли Эванс және Уилли Ллойд Тернер бірнеше ай бұрын қашуды жоспарлау кездесулеріне қатысқан, бірақ олар ақыр соңында қатыспаған; күзетшілер кейін Эванс пен Тернер қашып кеткен тұтқындарға түрме қызметкерлеріне зиян келтіруден бас тартқанын мәлімдеді, ал кем дегенде біреуі ол Эванс пен Тернерге "өз өмірін" "болады" деп мәлімдеді. Эванстың адвокаттары оның қашу кезінде күзетшілерді қорғаудағы рөлі оған өлім жазасынан құтылуды әкелген болуы керек деп мәлімдеді. Эванс 1990 жылы электрлік креслода өлім жазасына кесілді, ал Тернер 1995 жылы өлім жазасына кесілді. Қашып кеткен тұтқындар түрменің есігін қағып, көлік керек деген офицерлер болдық деп алдап, түрмеден шығып кетті. Бомбаның өзі жамылғымен жабылған теледидар еді. Топ түрмеде бомбаларды жою бойынша белгіленген протокол жоқ деп дұрыс тұжырымдады, сондықтан қақпа қызметкері стандартты тәртіпті бұза отырып, екі қақпаны бір уақытта ашуға алданып қалуы мүмкін. Алты қашқын өздерін жасыру үшін шлем киіп, теледидарды тағанға салып, өрт сөндіру құрылғысымен бүркіп алып шықты. Олар оны күтіп тұрған жүк машинасына салып, 22: 47-де түрмеден шығарып салды. Алты жігіт босап шыққан соң, Солтүстік Каролинаға қарай жол тартты. Олар не істеу керектігін шешпей, Уоррентон қаласына кетіп, көлікті мектеп ауласына тастап кетті. Клэнтон мен Питерсон келесі күні, 1 маусымда, Уоррентонда ұсталды. Бірде бір патрульдік көлік кір жуу орнын аралап өтіп бара жатып, ішіндегі екі кісіні байқады. Олар бір дүкеннен ішуге, сыр жеуге тоқтаған еді. Тагл, Джонс және Брили ағайындылары "PEI 1" деген таңбасы бар пикапты иесінің үйіне кіреберісінен ұрлап әкетті. Брилилер Филадельфияға (Пенсильвания) тасталды, онда жергілікті ағасы оларға Солтүстік Филадельфиядағы автокөлік гаражында жалған есімдермен жұмыс тапты. Таггл мен Джонс солтүстікке қарай Канадаға қарай жүруге жоспарлады, өйткені олар Канада билігі өлім жазасына кесілген қашқындарды ұстап бермейді деп білген. Олар солтүстікке қарай Вермонтқа дейін жетті, онда 8 маусымда Стэмфордта 80 долларға сувенир дүкенін тонағаннан кейін Таггл ұсталды. Джонс келесі күні, 9 маусымда, Канада мен АҚШ шекарасынан оңтүстікке қарай 8 шақырым жерде, Вермонт штатының Джей қаласында өз-өзіне қол жұмсады. Ол суық, аш еді, оны құстар шағып алған еді, сондықтан ол анасына қоңырау шалып, өзін ұстап беруіне көндірді. Таггл мен Джонс Марбл Вэлли түзеу мекемесінде Ратлендте орналасты, Вирджинияға экстрадициялау күтілуде. Брилилер соңғы рет 19 маусымда ФБР олардың Нью-Йорктегі байланыс желісіне жасаған телефон қоңырауының жолын тауып, жұмыс істейтін гаражда ұсталды. Алты жігіт те қатаң күзетпен Вирджинияға қайтарылды. Қайтып оралғаннан кейін олардың әрқайсысына 10 миллион доллар кепілдік берілді. Қашу туралы көп мәлімет түрмеде отырған Дэннис Стоктоннан алынды. Стоктон да кісі өлтіргені үшін өлім жазасына кесілген еді және бастапқыда олармен бірге қашып кетуді жоспарлаған, бірақ ол өзінің ісі апелляцияда жойылады деп күткендіктен кері бұрылды. Қашу кезінде ол күніне бір-бір минутқа болған оқиғаларды жазып, кейін Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы "Вирджиниялық ұшқыш" газетінде жариялады. Стоктон өзінің апелляциялық арызында жеңіске жетпеді және 1995 жылы өлім жазасына кесілді.

Қашудан кейінгі реформалар

1984 жылғы қашулар Вирджинияның түзеу жүйесінде реформалар жүргізуіне әкелді, және бірнеше қызметкерлерге кері әсер етті. Түрме басқармасының директоры отставкаға кетуге мәжбүр болды. Бұл мекемеде қызмет ететін Гари Басс сол қызметтен ауыстырылды. 1984 жылы 27 қыркүйекте басс түрмеге қатысты сот залында куәлік бергенде, түрмеге қарсы әртүрлі сот процестері қызметкерлердің моральын әлсіретіп, "ACLU түрмені басқарып отыр" деген сезімге ұшырағанын айтты. 1984 жылы қашып кеткеннен кейін, департамент Мекленбург түзеу орталығында көптеген реформалар жүргізді. Тұтқындарға білім беру бағдарламалары мен жұмыс туралы егжей-тегжейлі ақпарат берілді. Қамаудағы күзетшілер тұтқындарды қорлауды азайту және төтенше жағдайлар туындаған кезде ғана күш қолдануды қамтамасыз ету үшін жақсы дайындыққа ие болды. Қылмыстық-атқару орындарында қамауға алынғандардың саны келесі жылдары едәуір төмендеді.

Құрылысты қайта жіктеу

Түрме 1993 жылы губернатор Л. Дуглас Уайлдермен жабылуы ұсынылды. Алайда, губернатор Джордж Ф. Алленнің кейінгі әкімшілігі Мекленбургтің ашық қалуы керек деп шешті, оны жоғары қауіпсіздікті "қабылдау" қондырғысынан орташа қауіпсіздікке қайта жіктеді. Түрме соңғы он жыл ішінде қысқа мерзімге тұтқындарды орналастыру үшін пайдаланылды. Олар жаңадан сотталып, қауіпсіздікке қауіп төндіргені үшін құпияға айналып, басқа түрмелерге жіберілгенге дейін бірнеше ай Мекленбургте болды. 1997 жылы өлім жазасына кесілгендер осы мекемеден Вирджиния штатының Уэверли қаласына жақын Суссекс I мемлекеттік түрмесіне көшірілді.

Жабылу

2011 жылы Вирджинияның губернаторы Боб МакДоннелл келісімшарт бойынша басқа мекемеде (Грин-Рок түзеу орталығы) орналасқан 1000 Пенсильвания тұтқынын алып тастауды айтып, МКК-ні жабуға бұйрық берді. MCC 2012 жылы 24 мамырда жабылды және 2013 жылы бұзылуға жоспарланған. Вирджинияның түзеу бөлімі қоқыс тастауға жіберілетін қалдықтарды 50 тоннаға дейін немесе жобаның жалпы сомасының 2 пайызына дейін шектеуді жоспарлап отыр. 2017 жылдың қарашасында орталықты бұзу аяқталды және жер Бойдтон қаласына берілді. Ол болашақта өнеркәсіптік пайдалану үшін M 1 аймағына бөлінген. 2023 жылы Microsoft корпорациясы бұл жерді сатып алып, Бойдтондағы деректер орталығын кеңейту үшін қосымша нысандар салуды бастады.