Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жолиет түрмесі, Иллинойс штаты
Prison in Joliet, Illinois
Жолиет түзеу орталығы (алғашқыда Иллинойс мемлекеттік түрмесі деп аталған, көбінесе Жолиет түрмесі, Жолиет жазалау ошағы, Ескі Жолиет түрмесі және Коллинз көшесіндегі түрме деп аталады) – 1858 жылдан 2002 жылға дейін АҚШ-тың Иллинойс штатының Жолиет қаласында орналасқан түрме. Ол "Блюз бауырлары" фильмінде Джейк Блюзтің фильмнің басында босатылған түрмесі ретінде көрсетілген (содан оның лақап аты – Жолиет Джейк). Сонымен қатар, ол Джеймс Кагнидің "Ақ қызу" фильміндегі Иллинойс штатының "мемлекеттік түрмесінің" сыртқы түсірілімдері үшін, Fox телеарнасының "Prison Break" телесериалының бірінші маусымы мен "Let's Go to Prison" фильмінің түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды. 2018 жылы ол экскурсиялар үшін ашылды.
Joliet Correctional Center (originally known as Illinois State Penitentiary, colloquially as Joliet Prison, Joliet Penitentiary, the Old Joliet Prison, and the Collins Street Prison) was a prison in Joliet, Illinois, United States, from 1858 to 2002. It is featured in the motion picture The Blues Brothers as the prison from which Jake Blues is released at the beginning of the movie (hence his nickname Joliet Jake). It is also used for the exterior shots of the Illinois "state prison" in the James Cagney film White Heat, and the location for first season of Fox Network's Prison Break television show, and the movie Let's Go to Prison. In 2018, it opened for tours.
Тарих
Джолиет түзеу орталығы, жақын орналасқан Крест-Хиллдегі Стейтвилл түзеу орталығынан толығымен бөлек түрме болатын, 1858 жылы ашылды. Түрме мемлекет жалға берген мердігер Лоренцо П. Сангер және түрме бастығы Сэмюэл К. Кейсиге сотталғандардың еңбегімен салынған. Түрме құрылысына қолданылған әк тас сол жерден қазылып алынған. Алғашқы 33 тұтқын 1858 жылдың мамыр айында құрылыс жұмыстарын бастау үшін Алтоннан келді, ал соңғы тұтқындар 1860 жылдың шілдесінде жеткізілді. Азамат соғысы кезінде қылмыскерлер мен соғыс тұтқындары осы жерде қамалған. 1865 жылы түрмеде алғаш рет қаза тапқан түзеу инспекторы – Жозеф Кларк болды. 1872 жылға қарай тұтқындардың саны 1239-ға жетті, бұл бір түрме үшін рекордтық көрсеткіш. 1870-ші жылдардан бастап түрме жергілікті кәсіпорындармен жұмыс келісімшарттарын жасады. Түрменің бастапқы жоспарында 100 орындық "Әйелдер блогы" қарастырылған. 1859 жылдан 1870 жылға дейін әйелдер ерлер блогының жанында орналастырылды, содан кейін олар орталық әкімшілік ғимаратының төртінші қабатына көшірілді. 1896 жылы ерлер түрмесінің қарама-қарсы жағында 100 орындық "Жолиет әйелдер түрмесі" салынды. Оның дизайны ерлер түрмесінің дәл кішілеу көшірмесі болды. 1933 жылы барлық әйел тұтқындар Оукдейл әйелдер түзеу мекемесіне (кейін Дуайт түзеу орталығы деп аталды) ауыстырылды, ал бұл мекеме ерлерге пайдаланылды. Әйелдер түрмесі ерлер қамауға алуға арналған қосымша мекемеге айналдырылды, осылайша Джолиет түрмесі тек ерлерге арналған түрмеге айналды. Түрмеде заманауи жабдықтарды орнату кешікті. 1910 жылы камераларда су мен дәретхана болған жоқ. Жақын орналасқан Стейтвилл түзеу орталығының құрылысы 1917 жылы басталды және 1925 жылдың наурыз айында ашылды, бұл Джолиеттің жабылуына әкелуі тиіс еді. Алайда, бұл болған жоқ, және екі түрме де 20 ғасырдың соңына дейін бірдей жұмыс істеді. 1924 жылы Натан Леопольд пен Ричард Лоебке өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасы берілді, олар осы жазаны Джолиетте өтеуі керек еді (қорғаушысы Кларенс Дэрроудың арқасында өлім жазасынан құтылғаннан кейін). Олардың ісі сол кезде Роберт Франксты ұрлап, өлтіргеннен кейін "ғасырдың қылмысы" деп танылды. Екеуі түрмедегі білім беру жүйесін жаңартты, жоғары білім алуға ниеттенген тұтқындарға көмектесу үшін орта мектеп бағдарламасын қосты. 1933 жылы Лестер Джозеф Гиллис (Бейби Фейс Нельсон) Джолиет түрмесінен босатылды, ал түрменің кіреберісінің макеті 1957 жылғы "Бейби Фейс Нельсон" фильмінде көрсетілді, онда Гиллис (Микки Руни сомдады) қолында чемоданмен түрмеге кіргені мен шыққаны бейнеленген. Түрменің аты оның шығу сахнасында көрінеді. Кем дегенде 1960 жылдардың басынан бастап түрмеде Солтүстік Иллинойс үшін қабылдау және жіктеу орталығы болды, ол соңғы тағайындамаларына дейін бір айдан кем уақытқа жаңа тұтқындарды ұстады және жылына 20 000-нан астам адамды өңдеді. R&C бөлімшесінде уақытша ұсталған тұтқындардан басқа, Джолиет тұрақты тұтқындардың көп санын сақтап тұрды. 1960 жылдардың соңында Уиллоубрук мемлекеттік мектебінде дамуы бұзылған балаларға қатысты этикалық мәселелерге толы гепатит эксперименттері дау тудырды. Эксперименттер тоқтатылғаннан кейін, АҚШ армиясы эксперименттерді жалғастыру үшін Джолиетте "еріктілерді" жалдады. Шын мәнінде, "еріктілер" Вьетнам соғысына қарсы наразылық білдірген және әскерге шақырудан бас тартқандар еді, олар А гепатитін тудыратын вирусты көптеп өндіру және оқшаулау үшін басқа тұтқындардың нәжісі қосылған шоколадты сүт коктейльдерін ішуге және басқа тұтқындардың нәжісіне ұшырауға келісті. Армия әсіресе А гепатитіне қызығушылық танытты, өйткені ол түрмелер мен әскери лагерьлерде кең таралған, тығыздық пен нашар санитарлық жағдайлардың классикалық ауруы болды. 1975 жылы "Құдіреті шексіз қара П. Стоун" ұлысының мүшелері және Чикагоның басқа да көшелік топтары бір блок камераны басып алып, бірнеше түзеу инспекторларын кепілге алды. Ол кездегі түрме бастығы Фред Л. Финкбейнер тұтқындармен микрофон арқылы сөйлесіп, оларға зиян келтірмейміз деп уәде берді. Олардың басты наразылығы – басқа түрмелерге ауыстырылуы болды, өйткені олар Джолиеттегі басқа тұтқындарға тым көп бақылау жасады. Бұрынғы бандит Герберт "Кадиллак" Кэтлетт оңалған және оң өзгерістерді жүзеге асыру үшін әкімшілікпен ынтымақтасып жұмыс істеді. Ол көтерілісші тұтқындармен ақылдасып, оларды өлтіруге тырысты. Түрме бастығы Финкбейнер Кэтлетттің қанында тұрып тұрып тұтқындармен сөйлесті, және кепілге алу оқиғасы шешілді. Кейін түрме бастығы Чикаго Хайтс қаласындағы афроамерикалық шіркеуде Кэтлетттің естелігін айтты. 1990 жылы түрмедегі тұтқындардың саны 1300-ге жетті, ал 2000 жылы 1156 адамды құрады, бірақ 1999-2000 жылдары ол бұрынғы 1180-нен 1300-ге дейін көтерілді. 2000 жылы 541 қызметкер жұмыс істеді.
Joliet Correctional Center, which was a completely separate prison from Stateville Correctional Center in nearby Crest Hill, opened in 1858. The prison was built with convict labor leased by the state to contractor Lorenzo P. Sanger and warden Samuel K. Casey. The limestone used to build the prison was quarried on the site. The first 33 inmates arrived from Alton in May 1858 to begin construction; the last prisoners were transferred in July 1860. Both criminals and prisoners of war were confined there during the Civil War. The first corrections officer to be killed there was Joseph Clark in 1865. By 1872 the population had reached 1,239, a record number for a single prison. From the 1870s the prison had work contracts with local businesses. The penitentiary's original plans included a one hundred cell "Female Cell House" located inside the male penitentiary. Female prisoners were housed adjacent to men's cells from 1859 until 1870, when they were moved to the fourth floor of the central administration building. In 1896 a separate, one hundred cellblock "Joliet Women's Prison" was built across the street from the male penitentiary. In design it was an exact mini replica of the male prison. In 1933 all female prisoners were moved to the Oakdale Women's Reformatory (later known as Dwight Correctional Center) and the facility was used for male prisoners. The women's prison was converted into secondary facility to house male prisoners, making Joliet Prison an all male prison. The prison was slow to modernize. There was no running water or toilets in the cells in 1910. The construction of the nearby Stateville Correctional Center began in 1917 and opened in March 1925 was meant to lead to the swift closure of Joliet. This did not happen, and both prisons operated simultaneously for the rest of the 20th Century. In 1924, Nathan Leopold and Richard Loeb were given life sentences to be served at Joliet (after their successful defense—from the death penalty—by Clarence Darrow). Their case was known as "the crime of the century" at the time after kidnapping and murdering Robert Franks. The duo went on to revamp the prison's educational system, adding a high school curriculum to help inmates who are seeking for a tertiary education. In 1933 Lester Joseph Gillis (Baby Face Nelson) was released from Joliet Prison, and a mock up of the foyer is shown in the 1957 movie, "Baby Face Nelson" where Gillis (played by Mickey Rooney) is seen both entering and leaving the facility with a suitcase in his hand. The name of the prison can be seen in his exit sequence. From at least the early 1960s, the prison included a reception and classification center for northern Illinois, holding new prisoners for less than a month before their final assignments and processing over 20,000 a year. In addition to the prisoners temporarily held in the R&C unit, Joliet maintained a large population of permanent inmates. In the late 1960's quasi ethical hepatitis experiments at Willowbrook State School on developmentally disabled children became controversial. When these were discontinued, the US Army recruited "volunteers" at Joliet to continue the experiments. In reality, the "volunteers" were Vietnam draft conscientious objectors, who agreed to drink feces laden chocolate milkshakes and exposed to the feces of other inmates in an effort to mass produce and isolate the virus that caused Hepatitis A. The Army was especially interested in Hepatitis A because it was a classic disease of overcrowding and unsanitary conditions common in prisons and military camps. In 1975, members of the Almighty Black P. Stone Nation and other Chicago street gangs took over a cell block and held several corrections officers hostage. The warden at the time, Fred L. Finkbeiner, spoke to the inmates through a bullhorn and promised they would not be harmed. Their primary grievance was the fact that they were being transferred to other prisons because they had too much control over other inmates at Joliet. One former gang member, Herbert "Cadillac" Catlett, had reformed and been cooperating with the administration to bring about positive change. He tried to reason with the rioting inmates and was murdered. Warden Finkbeiner was standing in Catlett's blood as he spoke to the inmates, and the hostage situation was resolved. The warden later eulogized Catlett at an African American church in Chicago Heights. The number of inmates peaked at 1,300 in 1990 and was still 1,156 in 2000, although capacity had been raised to 1,300 over 1999–2000, from 1,180 previously. In 2000 there were 541 staff.
Жабылу
Жолиет түзеу орталығы 2002 жылы уақытша қамауға алу орталығы ретінде жабылды. Бюджеттік қиындықтар және ғимараттардың ескіріп, қауіпті болуы себеп ретінде көрсетілді. Барлық тұтқындар мен көптеген қызметкерлер Стейтвилл түзеу орталығына ауыстырылды. 2018 жылдан бастап, Жолиет аймақтық тарихи мұражайы 66-шы бағытпен саяхаттайтындар және басқа да қызығушылар үшін түрмеге экскурсиялар өткізіп келеді. Тарих, фотосурет түсіруге/штативтерге қолайлы және жеке турлар сияқты әртүрлі турлар ұсынылады. 2023 жылы бұл нысан Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2017 жылдың 30 мамырында Жолиет түзеу орталығындағы ғимараттардың бірі (матрас фабрикасы) өртенгені салдарынан ауыр зақымданып, кейіннен өрт сөндірушілердің салдарынан болған өрт екені анықталды. Бұл нысанның өртенген немесе қираған үшінші ғимараты.
Joliet Correctional Center closed as a holding prison in 2002. Budget cuts and the obsolete and dangerous nature of the buildings were the cited reasons. All inmates and most staff were transferred to Stateville Correctional Center. as of 2018 the Joliet Area Historical Museum is running tours of the penitentiary for Route 66 travelers and other interested parties. Different tours are being offered: History, photography/tripod friendly and private tours. The facility was listed on the National Register of Historic Places in 2023. On May 30, 2017, one of the buildings (the mattress factory) in Joliet Correctional Center was heavily damaged by fire, the cause of which was later determined to be arson. This is the third building to be severely damaged or destroyed by fire at the facility.
Көркем әдебиет
"The Adventure Zone" шығармасының "Міндеттеме" бөлімінде кейіпкерлердің бірі "Жолиетке баруды" ұсынады. Керуактың "Жолда" кітабында былай делінген: "Чикаго қаласының тығырықтан құтылу үшін мен Иллинойс штатының Жолиет қаласына автобуспен бардым, Жолиет түрмесінің жанынан өттім, қаланың жасыл, шалқақ көшелерінен серуендеп, қала сыртында тоқтадым және жолымды көрсеттім."
In the Commitment Arc of The Adventure Zone one of the characters suggests "going to Joliet". Mentioned in Kerouac's On the Road: "To get out of the impossible complexities of Chicago traffic I took a bus to Joliet, Illinois, went by the Joliet pen, stationed myself just outside town after a walk through its leafy rickety streets behind, and pointed my way."
Шығармашылық емес
Дин Жоббтың "Құнжырлы доктордың ісі" кітабының 31-тарауында, 1881 жылдың қараша айында қабылданған тұтқын Томас Нилл Крем туралы айтылады.
In chapter 31 of The Case of the Murderous Dr. Cream by Dean Jobb, in reference to inmate Thomas Neill Cream, admitted November 1881.
Музыка
Мемфис Минни 1932 жылы Канзас Джо МакКоймен бірге "Joliet Bound" әнін жазды, бұл ән Ноа Лидің "Viola Lee Blues" әнімен бірдей көзден шыққан болуы мүмкін. Әннің ең танымал нұсқасы Рори Блоктың "When a Woman Gets the Blues" альбомында кездеседі. Боб Диланның "Персидің әні" әншінің досының Жолиет түрмесіндегі 99 жылдық жазасын жеңілдетуге жасаған әрекеті туралы айтады. Диланның "The Times They Are a Changin" альбомын жазу кезінде жазылған бұл әнді Fairport Convention және Арло Гатри орындаған. Хеннингсендер "Gun" әнін жазды, онда Жолиет туралы айтылады – "Мен Жолиеттегі қамалда жалғыз ән салаймын". Халық әншісі Стив Гудман Чикагодағы автокөлік тасымалдау компания туралы "Линкольн Парк Пираттары" әнін жазды. Әннің мәтінінде: "Біздің жүргізушілеріміз әдепті және мейірімді / Олардың жақсы мінез-құлқы сізге әрқашан жетеді / Себебі олардың барлығы Жолиеттегі әдеп сабақтарынан жаңа ғана оқып шыққан".
Memphis Minnie recorded the song "Joliet Bound" with Kansas Joe McCoy in 1932, which was most likely derived from the same source as Noah Lee's "Viola Lee Blues". Perhaps the most well known version of the tune was by Rory Block on When a Woman Gets the Blues. Bob Dylan's "Percy's Song" tells the story of the singer's attempt to have a friend's ninety nine year sentence in Joliet Prison commuted. The song, an outtake from the sessions that produced Dylan's album The Times They Are a Changin', has been covered by Fairport Convention and Arlo Guthrie. The Henningsens wrote and recorded the song "Gun", which mentions Joliet – "I'm singing solo in my cell in Joliet". Folk singer Steve Goodman recorded the song "Lincoln Park Pirates" concerning an auto towing company of Chicago. The song includes the lyrics "Our drivers are friendly and courteous/ Their good manners you always will get/ 'Cause they all are recent graduates/ Of the charm school in Joliet".