Кіріспе
Оңтүстік-шығыс Англиядағы қала маңындағы темір жол желісі Staines Windsor желісі - Англияның Беркшир және Суррей облыстарындағы темір жол желісі. Ол Waterloo-Reading желісінен Thames-тегі Staines-те тармақтанады және оның батыс аялдамасына дейін жүреді. Виндзордағы аралық станциялар арқылы. Барлық станциялар барлық жолаушылар пойыздарын басқаратын Оңтүстік-Батыс темір жолымен басқарылады. Көптеген қызметтер Виндзор мен Итон Риверсайд станциясы мен Ричмонд арқылы жүреді. Желі Виндзор, Стейнс және Оңтүстік Батыс темір жолы (WSSWR) арқылы жылжытылды. Бірінші бөлім, Даче мен Даче арасында, 1848 жылы 22 тамызда ашылды. 1849 жылы 1 желтоқсанда Уиндзордағы уақытша станцияға дейін кеңейтілді. Тұрақты аялдама, қазір Виндзор және Итон Риверсайд станциясы деп аталады, оны Уильям Тайт жобалады және 1851 жылы 1 мамырда ашылды. Бастапқыда барлық жолаушылар қызметін жүргізген Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы 1850 жылы маусымда WSSWR-ді басып алды. Оңтүстік темір жолы 1930 жылы желіге 750 В үзіліссіз токпен үшінші рельсті жүйемен электрлендірді.
The Staines–Windsor line is a railway line in Berkshire and Surrey, England. It branches from the Waterloo–Reading line at Staines upon Thames and runs to its western terminus at Windsor via intermediate stations at , and All of the stations are managed by South Western Railway, which operates all passenger trains. Most services run between Windsor & Eton Riverside station and via Richmond and
The line was promoted by the Windsor, Staines and South Western Railway (WSSWR). The first section, between and Datchet, opened on 22 August 1848. It was extended to a temporary station at Windsor on 1 December 1849. The permanent terminus, now known as Windsor & Eton Riverside station, was designed by William Tite and opened on 1 May 1851. The London and South Western Railway, which had operated all passenger services from the outset, took over the WSSWR in June 1850. The Southern Railway was responsible for electrifying the line with the 750 V DC third rail system in 1930.
Инфрақұрылым және қызметтер
Стейнс-Виндзор желісі - Англияның Беркшир және Суррей облыстарындағы темір жол желісі. Ол өзінің Виндзор және Итон Риверсайд станциясындағы аялдамасынан Стейнс станциясының батыс жағындағы Уотерлоо-Рединг желісімен торапқа дейін жүреді. Аралық станциялар бар. Сигнал беруді Басингстоук темір жол операциялық орталығы басқарады және Track Circuit Block жұмыс істейді. Windsor & Eton Riverside және Datchet станциялары арасында екі деңгейлі өткел бар және желі Темза өзенін Блэк Поттс теміржол көпірінен өтеді. Филиалдағы станциялар барлық қызметтерді басқаратын Оңтүстік-Батыс темір жолымен басқарылады. Барлық станциялардың әрқайсысында екі жұмыс платформасы бар. Виндзор мен Итон Риверсайдтағы буферлік аялдама Лондон Ватерлоодан төменгі сызықта орналасқан. Қызмет көрсету үлгісі - екі пойыз сағатына әр бағытта Виндзор мен Итон Риверсайд пен Твикенхэм арасындағы барлық станцияларға, содан кейін Ричмонд, , және Лондон Ватерлоо. Виндзор мен Итон Риверсайдтан шығатын пойыздар 15 минут ішінде Стейнске, ал Лондон Ватерлооға 55 минут ішінде жетеді. Үш платформаның 213,36 м бір шатырмен қамтылған, ал кеңейтілген сигнал қорабында 44 рычаг болды. Бастапқыда пойыздар локомотивтерді ажыратуға мүмкіндік беру үшін пойыздар кабинадан тыс жерде тоқтады, содан кейін вагондар арқанмен станцияға тартылды. Бұл практика 1868 жылы маусымда, бір көлік буферлік аялдамаға соқтығысқаннан кейін тоқтады.
Кейінгі тарих
Жолдағы екі бастапқы аралық станциялар алғашқы ашылғаннан кейін қайта құрылды. 1861 жылы сәуірде Рейсбери станциясы өзінің бастапқы орнының оңтүстік-шығысында қайта орналастырылды. 1888 жылы 10 қазанда Дачетте алғашқы ағаш құрылысты алмастыратын кірпіштен салынған жаңа бекет ғимараты ашылды. Staines West Curve 1884 жылдың 1 шілдесінде Staines High Street станциясымен ашылды. Бұл Виндзор мен , кері айналудың қажеті жоқ тікелей пойыздарды жүруге мүмкіндік берді. 1889 жылдың 1 мамырынан бастап қызмет оңтүстік-батысқа қарай кеңейтілді. 1911 жылы жұмыс күндері бұрылысты пайдаланған төрт жолаушы пойызы ғана болды. Стейнс Хай-стрит станциясы 1916 жылы 30 қаңтарда жабылды. Стейнс Вест Керв 1921 және 1930 жылдар аралығында Чертси арқылы Виндзор Ватерлоо қызметі үшін қайтадан пайдаланылды, бірақ Хай-стрит станциясы қайта ашылмады. Бір арал платформасы бар Саннимидс станциясы 1927 жылы 10 шілдеде ашылды. Электр пойыздары 1930 жылы 6 шілдеде Стайнс-Виндзор желісінде жүретін болды. Бастапқыда ең жоғарғы жылдамдықтан тыс рейстер Уотерлооға жарты сағатта бір рет рейс жасалатын, пойыздар Ричмондтан шығысқа қарай тоқтамай жүретін. Қосымша қызметтер Hounslow арқылы ең көп уақытта жүреді. 1936 жылдың жазынан бастап желіде 2 NOL электрлік көпқұрамды қондырғы жұмыс істеді, бірақ 1957 жылдың желтоқсанында 4 SUB қондырғылары жұмыс істеді. Соңғысы желіде қысқа уақыт жұмыс істеді, келесі мамыр айында 415 сыныпты бірліктермен алмастырылды. 414 класты агрегаттар да 1950 жылдардың соңында желіде пайдаланылды. 707 класты пойыздар 2017 жылдың тамызында енгізілді, ал 2024 жылдың қаңтарында бірінші 701 класты пойыздар жолаушылар тасымалына жіберіледі. 1897 және 1940 жылдар аралығында көмір Стейнс Виндзор желісінен Лондон жолындағы Метрополитен су басқармасының сорғы станциясына жеке сайдинг арқылы жеткізілді. Желідегі жүк жүктерінің аулалары 1960 жылдардың басында жабылды; 1962 жылы Wraysbury ауласының жабылуынан кейін 1965 жылы наурыз айында сигнал қорабының жабылуы болды. 1970-ші жылдардың ортасында ірі қайта жаңарту жобасы жүргізілді, нәтижесінде желі Фельтам аймағының сигнализация орталығынан бақыланады. Схема 1974 жылы 8 қыркүйекте іске қосылды және сол күні Виндзор мен Итон Риверсайдтағы сигналдық қорап жабылды. Дачет сигналды коробкасы үш ай бойы деңгейлі өткелді пайдалану үшін сақталды, бірақ 1974 жылы 17 желтоқсанда бақылау Фельтамға ауысқанда жабылды. Екінші ірі жоба 2020 жылдардың басында жүзеге асырылды. Басты бет " Жаңалықтар " "Бассингсток" темір жол операциялық орталығына бағыт-жүргізуші тапсырылды
Стейнс және Вест-Дрейтон желісіне қосылыстар
LSWR Staines & West Drayton Railway-мен түйісуге қарсы болды, бірақ үш бөлек байланыс болды. Ең ертедегісі Стейнс Линолеум компаниясының борттары арқылы жүргізілген және вагондарды желілер арасында өткізу үшін айналмалы тақталарды немесе кері бұруларды қолдануды талап еткен. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Staines High Street станциясынан оңтүстікке қарай батысқа қарай бір жолды жол салынды. Бұл жол Лондонды кесіп өтетін жолдардың бомбадан зақымдалуымен бұғатталған жағдайда балама ретінде пайдаланылды. Бұл байланыс 1940 жылдың 23 маусымынан 1947 жылдың 16 желтоқсанына дейін болды, бірақ аз пайдаланылды. Соңғысы 1981 жылы Стайнс-Вест тармағы М25 автожолымен кесілген кезде салынған, ол Стайнс-Вест станциясының бұрынғы жүк ауласында салынған мұнай терминалына қатысты және 1991 жылға дейін созылды.
Ұсынылған жақсартулар
2008 жылы Хитроу әуежайына жаңа байланыс орнату үшін ұсынылған AirTrack схемасына бұрынғы Стайнс Хай-стрит станциясына жақын жердегі станция кірді. Windsor Link Railway сондай-ақ оңтүстік темір жол арқылы Хитроуға жету жолын ұсынды, сондай-ақ желіні Виндзордағы туннель арқылы жалғастырды.