Лондонның Виктория вокзалы және метро стансасы

Кіріспе

Лондон метрополитені мен теміржол станциясы.

Виктория станциясы, сондай-ақ Лондон Виктория деп те аталады, Вестминстер қаласындағы Виктория ауданында орналасқан Лондонның орталық теміржол терминалы және Network Rail басқаратын Лондон метрополитені станциясы. Жақын орналасқан Виктория көшесінің атымен аталған негізгі желілік станция Брайтон негізгі желісінің және Чатхэм негізгі желісінің терминалы болып табылады, сондай-ақ Доверге дейін қатынайтын пойыздарға қосылады. Негізгі желілерден пойыздар Кэтфорд Loop Line, Дартфорд Loop Line және Окстед желісіне қатынайды. Southern компаниясы Оңтүстік Лондон, Сассекс және Суррейдің шығыс бөлігіне жолаушылар мен аймақтық қызметтердің көп бөлігін жүзеге асырады, ал Southeastern компаниясы Оңтүстік-Шығыс Лондон және Кентке пойыздарды, сондай-ақ Thameslink компаниясы жүзеге асыратын шектеулі қызметтерді ұсынады. Gatwick Express пойыздары тікелей Гатвикке қатынайды. Метрополитен станциясы Circle және District желілеріндегі және Виктория желісіндегі станциялар арасында орналасқан. Станция маңындағы аймақ басқа көлік түрлері үшін маңызды торап пункті болып табылады: ауласында жергілікті автобус станциясы орналасқан және Виктория автобус станциясы жақын жерде. Виктория Брайтон және Чатхэм магистральдық желілеріне қызмет көрсету үшін салынған және әрқашан екі бөлек станция болып қалатын ерекшелігіне ие. Брайтон станциясы 1860 жылы, ал Чатхэм станциясы екі жылдан кейін ашылды. Ол Пимликодағы уақытша терминалды алмастырды, ал құрылыс Темза өзені арқылы Гросвенор көпірін салуды қамтыды. Лондонның маңызды терминалы ретінде тез танымал болды, бұл кешігулерге және жаңартулар мен қайта құру қажеттілігіне әкелді. Станция сәнді Pullman пойыздарымен және континенттік кемелерге арналған пойыздармен танымал болды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерлердің шоғырланған орны болды. Басқа Лондон терминалдары сияқты, Викториядан да 1960 жылдары бу пойыздары алынып тасталды, олардың орнына қала маңындағы электр және дизельді бірнеше бірліктер пайда болды. Ла-Манш туннелі ашылғаннан кейін халықаралық қызметтер тоқтатылса да, Виктория әлі де Лондонның маңызды терминал станциясы болып табылады. Әсіресе, қосылған метрополитен станциясы, 2010 жылдардың соңында күрделі жаңарту аяқталғанға дейін, жолаушылар тығырылуына тап болды. Gatwick Express қызметі халықаралық саяхатшылар үшін Орталық Лондон мен Гатвик әуежайы арасында ыңғайлы қатынас құрады.

Victoria station, also known as London Victoria, is a central London railway terminus and connected London Underground station in Victoria, in the City of Westminster, managed by Network Rail. Named after the nearby Victoria Street, the main line station is a terminus of the Brighton Main Line to and and the Chatham Main Line to and Dover via From the main lines, trains can connect to the Catford Loop Line, the Dartford Loop Line, and the Oxted line to and Southern operates most commuter and regional services to south London, Sussex and parts of east Surrey, while Southeastern operates trains to south east London and Kent, alongside limited services operated by Thameslink. Gatwick Express trains run direct to Gatwick. The Underground station is on the Circle and District lines between and stations, and on the Victoria line between and stations. The area around the station is an important interchange for other forms of transport: a local bus station is in the forecourt and Victoria Coach Station is nearby. Victoria was built to serve both the Brighton and Chatham Main Lines, and has always had a "split" feel of being two separate stations. The Brighton station opened in 1860 with the Chatham station following two years later. It replaced a temporary terminus at Pimlico, and construction involved building the Grosvenor Bridge over the River Thames. It became immediately popular as a London terminus, causing delays and requiring upgrades and rebuilding. It was well known for luxury Pullman train services and continental boat train trips, and became a focal point for soldiers during World War I. Like other London termini, steam trains were phased out of Victoria by the 1960s, to be replaced by suburban electric and diesel multiple unit services; all services from the station are currently operated using electric multiple units. Despite the end of international services following the opening of the Channel Tunnel, Victoria still remains an important London terminal station. The connected Underground station, in particular, suffered from overcrowding, until a major upgrade was completed in the late 2010s. The Gatwick Express service provides easy access between Central London and Gatwick Airport for international travellers.

Орналасқан жері

Станция кешені Вестминстер қаласындағы Викторияда, Лондонның ішкі айналма жолының оңтүстігінде орналасқан. Ол Виктория көшесінен оңтүстікке, Букингем сарайы жолынан шығысқа және Воксхолл көпірі жолынан батысқа қарай жатыр. Бірнеше теміржол Гросвенор көпірі арқылы оңтүстік-батыстан, оңтүстіктен және оңтүстік-шығыстан станцияға келіп қосылады. Ол Travelcard 1-аймағында орналасқан және Network Rail басқаратын 19 станцияның бірі. 1970 жылдан бері бұл ғимарат ІІ санаттағы ескерткіш болып саналады. Виктория автобус станциясы теміржол станциясынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 300 метр қашықтықта орналасқан. Бұл Лондонның негізгі автобус терминалы және Ұлыбританияның барлық аймақтарына, сондай-ақ материктік Еуропаға қатынайды. Лондон автобустарының 2, 3, 6, 11, 13, 24, 26, 36, 38, 44, 52, 148, 170, 185, 211, 390, C1, C10 және түнгі маршруттары N2, N11, N26, N32, N38, N44 және N136 Виктория автобус станциясында немесе жақын маңдағы көшелерде станцияға қызмет көрсетеді.

Өмірбаян

1850 жылға қарай Лондонның оңтүстігіне бағытталған теміржолдарда үш терминал болды – , және Ватерлоо. Үшеуі де Лондонның орталық бөлігіне ыңғайсыз болды, себебі олар Темза өзенінің оңтүстігінде орналасқан, ал халық тығыздығы, бизнес және үкімет орталықтары өзеннің солтүстігіндегі Лондон қаласы, Вест-Энд және Вестминстерде болды. Виктория станциясы Лондон Брайтон және Оңтүстік Жағалау Темір жолы (LB&SCR) мен Лондон Чатем және Довер Темір жолы (LC&DR) үшін осы мәселені шешуге көмектесу мақсатында бөлік-бөлікпен жобаланған. Ол жолаушылар үшін байланыссыз екі жанындағы басты теміржол станциясынан тұрды.

Ерте тарих

Лондон көпіріндегі Лондон және Брайтон темір жолының терминалы Лондон қаласына қолайлы қол жеткізуді қамтамасыз етті, бірақ Вестминстерге және одан саяхатшылар үшін ыңғайсыз болды. 1842 жылы Джон Урпет Растрик темір жолдың Батыс Эндке қызмет көрсету үшін тармақ салуын ұсынды, бірақ оның ұсынысы сәтсіз аяқталды. Алайда, 1851 және 1854 жылдар аралығында Хрусталь сарайының Хайд-парктен Сайденхэм төбесіне көшірілуі Лондонның оңтүстігіндегі сол кездегі ауылдық аймақта маңызды туристік орталыққа айналды, ал LB&SCR 1854 жылы Сайденхемдегі Брайтон магистралінен осы орынға дейін тармақ желісін ашты. Бұл құрылыс кезінде Лондонның Батыс Энді және Кристалл Палас темір жолы Кристалл Паластан, жаңа Челси көпірінің оңтүстік жағындағы Баттерси Уорфтағы жаңа станцияға дейін желі салуды жоспарлады. Жаңа станция орналасқан жеріне қарамастан, Пимлико деп аталды. Ол 1858 жылдың 27 наурызында ашылды, бірақ уақытша терминал ретінде қарастырылды, ол ағаш құрылымдардың шағын санынан тұрды және Темза өзенінен өтетін көпірге жақын орналасқан. Көп ұзамай LB&SCR жаңа темір жолдың көптеген желілерін жалға алды және Кристалл Паластан Норвуд тоғысындағы Брайтон магистраліне қосымша байланыс жасады, осылайша өзін Батыс Лондонға бағытпен қамтамасыз етті, бірақ өзеннің солтүстік жағында терминал қажет екені анықталды. 1857 жылдың жазында Лондонның Батыс Эндінде "Англияның оңтүстік темір жолдарының пайдалануы үшін" тәуелсіз "Гроссвенор бассейнінің терминалы" жобасы талқыланды. Бастапқыда станция "Гроссвенор терминалы" деп аталды, бірақ кейін Виктория көшесінің соңында орналасқандықтан Виктория деп қайта аталды. Үш басқа теміржол компаниясы да Вестминстерде терминал іздеді: Ұлы Батыс (GWR), Лондон және Солтүстік Батыс (LNWR) және Шығыс Кент темір жолы (EKR). Бірінші екеуінің Баттерсиге теміржол қатынасы бар еді, өйткені олар LB&SCR-мен бірге Батыс Лондон желісіне ие болды. 1858 жылы EKR Лондонның Батыс Энді және Кристалл Палас темір жолының қалған желілерін Шортлендс теміржол станциясынан жалға алды, сондай-ақ LB&SCR жақында сатып алған желілер бойынша уақытша өткізу құқығын келісті, ол өзінің батыс Лондонға бағытын салуға дейін күтті. 1859 жылдың 23 шілдесінде осы төрт компания бірігіп Виктория станциясы және Пимлико темір жолы (VS&PR) компаниясын құрды, мақсаты Стьюартс-Лейн бұрылысынан, Баттерсиден өзен арқылы, Батыс Эндке жақын ыңғайлы орынға дейін теміржолды кеңейту болды. Келесі айда EKR өз атын Лондон, Чатем және Довер темір жолы деп өзгертті. Жаңа желі Гросвенор каналының бұрынғы канал алабындағы Виктория станциясымен бірге трассасының бір бөлігін ұстанды. Ол үшін Темасқа жаңа көпір салу қажет болды, ол бастапқыда Виктория көпірі, кейін Гросвенор көпірі деп аталды. Көпірдің ұзындығы 930 фут (283 м) болды, бұл өзендегі барлық кемелердің өтуіне кедересіз болуы үшін қажет болды. Оны Джон Фаулер жобалаған. Желі Longhedge Junction, Battersea-дан GWR пойыздарын қабылдау үшін аралас кеңдікте салынды. Көпірге жету үшін LSWR магистралінен 50-ге 1 көтерілу және бұрылу қажет болды. LB&SCR VS&PR-мен бірігуге үміттенген және 1860 жылы оны жасауға мүмкіндік беретін парламенттік заң жобасын ұсынды. GWR және LC&DR қарсылық көрсетіп, оны қабылдамады. Келісім ретінде LB&SCR-ге VS&PR-ден Виктория станциясын жалға алуға рұқсат берілді, бірақ олар үшін жаңа терминал салынғанға дейін басқа теміржолдарды орналастыруға келісті. Виктория станциясының LB&SCR бөлігі 1860 жылдың 1 қазанында ашылды, Бэттерсидегі уақытша терминал бір күн бұрын жабылды. Станцияны Роберт Жакомб Худ жобалаған. Ол алты платформадан және он рельстен тұрады, Виктория көшесінен кіреберісі бар. Оның ауданы 244 метрге дейін созылып, 70 метр ені бар еді. Шатыр темір арқалықтардан тұрғызылған, сондай-ақ негізгі арқалықтардың пойыздан соққыға төтеп беруін қамтамасыз ететін қосымша қауіпсіздік қатары бар. Станцияның солтүстік-батыс бұрышында 300 бөлмелі Гросвенор қонақ үйі орналасқан. Оны J. T. Knowles жобалаған және станциядан тәуелсіз басқарылды. Ол 1861 жылы ашылды. LCDR және GWR өз станцияларын 1862 жылдың 25 тамызында ашып, Wilton Road кіреберісі бар ағаштан жасалған ғимаратты иеленді. Чатем желісі станциясында сегіз платформа болды, оның бесеуі GWR-дің Виндзордан Саутхолл арқылы кең кеңдіктегі пойыздарымен бөлісетін аралас кеңдіктегі платформалар еді. Жұмыс 1908 жылы аяқталды, сонымен бірге Гросвенор қонақ үйін қайта құру да жүргізілді. Алаң содан кейін платформалармен жабылған және ауданы кеңейтілді. 1909 жылдың 1 желтоқсанында Викторияға Лондон көпіріне дейін электр пойыздары жүгіре бастады. Кристалл Паласқа дейінгі желі 1911 жылдың 12 мамырында электрленді. Виктория 19 ғасырдың соңындағы Pullman қызметтерімен кеңінен танымал болды. LB&SCR 1875 жылдың 1 қарашасында Брайтонға дейін алғашқы Pullman бірінші класты қызметін енгізді, ал 1881 жылдың 1 желтоқсанында Ұлыбританиядағы алғашқы толық Pullman пойзы іске қосылды. 1908 жылы "әлемдегі ең сәнді поезд" деп сипатталған Southern Belle атты тағы бір толық Pullman қызметі енгізілді. SECR 1910 жылдың 21 сәуірінде континенттік Pullman қызметтерін, ал 1919 жылдың 16 маусымында Кент жағалауына бағытталған ішкі Pullman қызметтерін бастады. Тағы бір толық Pullman пойзы Golden Arrow 1924 жылы қызмет етуін бастады және 1972 жылдың 30 қыркүйегіне дейін қызметте болды. LC&DR және GWR 1860 жылдың 28 маусымынан бастап станцияның "Chatham" бөлігін 999 жылға жалға алды, GWR жалпы соманың 6,67% жауапкершілігін алды. LC&DR 1860 жылдың 3 желтоқсанында Кентербериге дейін негізгі желісін аяқтады және сол күні LB&SCR станциясын пайдалана бастады. 1899 жылдан бастап LC&DR өзінің қарсыласы, Солтүстік-Шығыс темір жолымен (SECR) жұмыс одағына кірді. Нәтижесінде, оның Викториядағы станциясынан қызметтер рационалданып, SECR-дің басқа терминалдарымен біріктірілді. LC&DR станциясының қайта құрылысы 19 ғасырдың соңында Бакингем сарайы жолындағы бірнеше мүліктер мен қонақ үй сатып алынғаннан кейін басталды. Жұмыс 1899 жылы ескі шатырды алып тастаумен басталды. Қайта құрылған станция 1906 жылдың 10 маусымында жартылай ашылды, ал келесі жылдың 10 ақпанында қосымша платформалар мен кабиналық шығу орындары ашылды, сондай-ақ қонақ үйге жаңа шатыр салынды. Ол 1908 жылдың 1 шілдесінде ресми түрде қайта ашылды. Қайта құрылыстың нәтижесінде Викториядан Charing Cross және Cannon Street-ке қарағанда кеме пойыздары көбірек танымал болды. Қызметтер Дувр арқылы Остендке және Грейвсенд арқылы Роттердамға дейін кеңейтілді. LB&SCR бөлігі сондай-ақ Ньюхейвен арқылы Диеппеге қызмет көрсетті. Виктория содан бері Лондонның басқа станцияларына қарағанда көптеген корольдық тұлғалар мен мемлекет басшыларына таныс болды. VII Эдуардтың қосылуы кезінде жеті король, 20-дан астам ханзаде және бес архиепископ осы жерде қарсы алынды. 20 ғасырдың басында Лондон метрополитенінің дамуы және жақсартуы Викторияның Лондон ішіндегі бағыт ретінде бәсекелесе алмауына әкелді. GNR пойыздары 1907 жылдың 1 қазанында, ал Midland пойыздары келесі жылдың маусымында тоқтатылды. GWR 1915 жылдың 21 наурызында жаңа метро желілеріне қоса, соғысқа байланысты станцияны жоспарланған қызметтер үшін пайдалануын тоқтатты. Виктория соғысқа шақырылған және соғыстан оралған әскерлер үшін негізгі станция ретінде пайдаланылды. Соғыстың ортасына қарай станция күніне он екі пойыз Виктория мен Фолкестон арасында жүріп тұрды, сондай-ақ Доверге қосымша пойыздар жүрді. Станция әскерлерге ерікті буфет ұсынып, күніне 4000-қа дейін адамға тамақтандырды. Виктория соғыс кезінде айтарлықтай зақым көрмеді, бірақ газ құбырына тиген зениттік снарядтан Гросвенор көпірінің бір бөлігі қирады. Соғыстан кейін станцияның екі бөлігінде ескерткіштер орнатылды. Оңтүстік теміржолы жағында 626 қаза тапқан немесе жоғалып кеткен әскерлерге арналған ескерткіш орнатылды, ал Чатем жағында 556 әскерге арналған ескерткіш орнатылды. Тақта белгісіз сарбаздың сөресі Викторияға келгенін көрсетеді...

The London and Brighton Railway terminus at London Bridge provided reasonable access to the City of London but was inconvenient for travellers to and from Westminster. As early as 1842 John Urpeth Rastrick had proposed that the railway should build a branch to serve the West End, but his proposal was unsuccessful. However, the transfer of the Crystal Palace from Hyde Park to Sydenham Hill between 1851 and 1854 created a major tourist attraction in the then rural area south of London, and the LB&SCR opened a branch line from the Brighton Main Line at Sydenham to the site in 1854. While this was under construction the West End of London and Crystal Palace Railway also planned a line from Crystal Palace, to a new station at Battersea Wharf, at the southern end of the new Chelsea Bridge. Despite its location, the new station was called Pimlico. It opened on 27 March 1858, but was very much regarded as a temporary terminus, composed of a small number of wooden huts, and positioned immediately next to a proposed bridge over the Thames. Shortly afterwards the LB&SCR leased most of the lines of the new railway, and built a further connection from Crystal Palace to the Brighton Main Line at Norwood Junction, thereby providing itself with a route into west London, although it was recognised that a terminus would be needed on the north side of the river. During the summer of 1857 a scheme for an independent "Grosvenor Basin Terminus" in the West End of London, "for the use of the Southern Railways of England" was mooted. The station was originally referred to as the "Grosvenor Terminus" but later renamed Victoria as it was sited at the end of Victoria Street. Three other railway companies were also seeking a terminus in Westminster: the Great Western (GWR), the London & North Western (LNWR), and the East Kent Railway (EKR). The first two already had rail access to Battersea through their joint ownership of the West London Line with the LB&SCR. In 1858, the EKR leased the remaining lines of the West End of London and Crystal Palace Railway from Shortlands railway station, and also negotiated temporary running powers over the lines recently acquired by the LB&SCR, pending the construction of its own line into west London. On 23 July 1859 these four companies together formed the Victoria Station and Pimlico Railway (VS&PR) company, with the object of extending the railway from Stewarts Lane Junction, Battersea across the river to a more convenient location nearer the West End, and the following month the EKR changed its name to the London Chatham and Dover Railway. The new line followed part of the route of the Grosvenor Canal with Victoria station on the former canal basin. It required the construction of a new bridge over the Thames, originally known as Victoria Bridge and later as Grosvenor Bridge. The bridge was 930 feet (283 m) long, which was required so that it could clear all river traffic. It was designed by John Fowler. The line was built as mixed gauge from Longhedge Junction, Battersea, to cater for GWR trains. It required a 1 in 50 climb and a turn from the LSWR main line to reach the bridge. The LB&SCR had hoped to amalgamate with the VS&PR, and introduced a parliamentary bill to allow it to do so in 1860. This was opposed by the GWR and LC&DR and rejected. By way of compromise the LB&SCR was permitted to lease Victoria station from the VS&PR, but agreed to accommodate the other railways until a terminus could be built for them on an adjoining site. The LB&SCR side of Victoria station opened on 1 October 1860, the temporary terminus in Battersea having closed the day before. The station was designed by Robert Jacomb Hood. It consisted of six platforms and ten tracks, with an entrance on Victoria Street. The site then covered and was 800 feet (244 m) long and 230 feet (70 m) wide. The roof was built on a set of wrought iron girders, with an additional safety row that would allow the main girders to withstand a train strike. On the northwest corner of the station was the 300 bedroom Grosvenor Hotel. It was designed by J. T. Knowles, and run independently of the station itself. It opened in 1861. The LCDR and GWR opened their own station on 25 August 1862, occupying a less imposing wooden fronted building with an entrance on Wilton Road. The Chatham line station had eight platforms, five of which were of mixed gauge, shared by broad gauge trains of the GWR from Windsor via Southall. Work was completed in 1908, and included the rebuilding of the Grosvenor Hotel at the same time. The site then covered with of platforms. Overhead electric trains began to run into Victoria on 1 December 1909, to London Bridge. The line to Crystal Palace was electrified on 12 May 1911. Victoria became well known for its Pullman services during the late 19th century. The LB&SCR introduced the first Pullman first class service to Brighton on 1 November 1875, followed by the first all Pullman train in the UK on 1 December 1881. Another all Pullman service was introduced in 1908 under the name of the Southern Belle, then described as " the most luxurious train in the world ". The SECR began Pullman continental services on 21 April 1910 and on domestic services to the Kent coast on 16 June 1919. The Golden Arrow, another all Pullman train began services in 1924, and remained in service until 30 September 1972. The LC&DR and GWR jointly leased the 'Chatham' portion of the station for 999 years from 28 June 1860, with the GWR responsible for 6.67%. The LC&DR completed its main line as far as Canterbury on 3 December 1860 and began to use the LB&SCR station on that day. From 1899 the LC&DR entered a working union with its rival, the South Eastern Railway, to form the South Eastern and Chatham Railway (SECR). As a result, services from its station at Victoria began to be rationalised and integrated with those from the other SECR termini. The LC&DR station began to be reconstructed in the late 19th century after several properties on Buckingham Palace Road, and the hotel, were bought by the company. Work began in 1899 with the removal of the old roof. The rebuilt station was partially opened on 10 June 1906, with additional platforms and cab exit on 10 February the following year, along with a new annexe to the hotel. It was formally re opened on 1 July 1908. As a consequence of the rebuilding, boat trains become more popular from Victoria compared to Charing Cross and Cannon Street. Services increased to serve Ostend and Calais via Dover and Rotterdam via Gravesend. The LB&SCR part of the station also served Dieppe via Newhaven. Victoria has since seen more visits from royalty and heads of state than any other London station. During the funeral of Edward VII, seven kings, over 20 princes and five archdukes were greeted here. In the early 20th century, the development and improvement of the London Underground, meant that Victoria could not compete as a cross London service. GNR trains stopped running on 1 October 1907, with Midland ones following on June the next year. The GWR ceased to use the station for scheduled services on 21 March 1915, partly due to World War I in addition to the new Underground lines. Victoria was used as the main station for drafted soldiers, and those returning from action in the war. By the middle of the war, the station served twelve trains a day running between Victoria and Folkestone, with additional trains serving Dover. The station was regularly served with a voluntary buffet for departing soldiers, who served up to 4,000 men a day. Victoria itself did not suffer significant damage during the war, but a section of Grosvenor Bridge was destroyed after an anti aircraft shell struck a gas main underneath it. Following the war, memorials were built on both parts of the station. The Southern Railway side marks 626 soldiers killed or missing, while the Chatham side marks 556. A plaque marks the arrival of the body of The Unknown Warrior at Victoria on 10 November 1920. The service to Ostend via Dover was re introduced on 18 January 1919. Civilian trains to Boulogne via Folkestone restarted on 3 February. Boat train services to Newhaven started on 1 June, and a connection with Paris started on 15 July. On 8 January 1920, Victoria replaced Charing Cross as the main station for continental services, as it had more facilities and closer locomotive and carriage facilities. The service to Paris via Calais and Dover began on the same day.

Оңтүстік темір жолы

Викториядағы екі станция 1923 жылы Оңтүстік темір жолының (SR) құрылуымен, Үлкен Төрт топтамасының бір бөлігі ретінде, жартылай бір меншікке бірікті. Келесі жылы екі станцияны біріктіру шаралары қабылданды. Платформалар біртұтас реттілікпен қайта нөмірленді, жолаушылар көшеге шықпай бір станциядан екіншісіне өтуі үшін оларды бөлетін қабырғада ашылулар жасалды, сондай-ақ пойыздардың өзара алмасуына мүмкіндік беру үшін рельстерге өзгерістер енгізілді. Жұмыс 1925 жылы аяқталды, барлық платформалар бір-біріне тікелей жалғасқан реттілікпен қайта нөмірленді. Сол жылдың 12 шілдесінде Херн Хилл және Орпингтонға қала маңындағы электр пойыздары алғаш рет жүрді, одан кейін 17 маусымда Оңтүстік Лондон желісінің пойыздары, ал 1929 жылдың 3 наурызында Кристалл Палас және (өтпелі жол арқылы) электр пойыздары іске қосылды. SR Викторияда континенттік кемелердің трафигін шоғырландырып, 1924 жылы «Алтын жебе» және 1936 жылы «Түнгі паром» пойыздарын енгізді. Станцияда үздіксіз көрсетілімдерді ұсынатын жаңалықтар кинотеатры (кейін мультфильмдер кинотеатры) болды. Кинотеатрды Премьер-министр Рамзи Макдональдтың ұлы Алистер Макдональд жобалаған, ол 1933 жылдан бастап 1981 жылы бұзылғанға дейін жұмыс істеді. GWR 1932 жылға дейін станцияның үлестік иесі болды, содан кейін пойыздарды пайдалану құқығын сақтап қалды, бірақ оны пайдаланбаған сияқты. Екінші дүниежүзілік соғыс жарияланғаннан кейін, 1939 жылдың 4 қыркүйегінде Викториядан түнгі пойыздар тоқтады, ал Германияның 1940 жылдың мамырында Францияға басып кіруінен кейін басқа да қызметтер тоқтатылды. 1940 және 1941 жылдары станция бірнеше рет бомбаға ұшырағанымен, операцияларды тоқтатуға жеткілікті зақым келтірмеді. 1940 жылдың 15 қыркүйегінде бір ұшақ станцияның шығыс жағына құлады, ал 1944 жылдың 27 маусымында ұшқыш бомба жартылай зақым келтірді. 1920 және 1930 жылдардағы станциядағы ең маңызды өзгеріс – барлық қала маңындағы және көптеген магистральдық бағыттардағы үшінші рельсті электрлендіруді енгізу болды. Бұл 1929 жылға қарай бастапқы LB&SCR әуе желісін толығымен алмастырып, Chatham бөліміндегі және Oxted бағытындағы пойыздарды қоспағанда, көбінесе бу локомотивтерін ысырып тастады. 1925 жылы Эпсомға, ал келесі жылы Эпсомға қатынайтын пойыздар электрлендірілді. 1932 жылға қарай Брайтон магистралі электрлендірілді, одан кейін 1938 жылға дейін Суссекстің басқа жағалау қалалары мен Портсмутқа дейін электрлендіру жұмыстары аяқталды. Бұл барлық қызметтерге «Southern Electric» бренді қолданылды. Brighton Belle, әлемдегі алғашқы толығымен Pullman электр поезді, 1934 жылдың 29 маусымынан бастап 1972 жылға дейін Викториядан жүрді.

The two stations at Victoria came largely under single ownership in 1923 with the formation of the Southern Railway (SR) as part of the Big Four grouping. The following year steps were taken to integrate the two stations. The platforms were renumbered in a single sequence, openings were made in the wall separating them to allow passengers to pass from one to the other without going into the street, and alterations were made to the tracks to allow for interchangeable working. The work was completed in 1925, and all platforms were renumbered in a contiguous sequence. Electric suburban services to Herne Hill and Orpington first ran on 12 July that year, followed by South London line services on 17 June 1928, and electric services to Crystal Palace and (via ) on 3 March 1929. The SR also concentrated continental steamer traffic at Victoria, introducing the Golden Arrow, in 1924, and the Night Ferry in 1936. The station had a news cinema (later a cartoon cinema) that showed a continuous programme. The cinema was designed by Alister MacDonald, son of the Prime Minister Ramsay, and was in operation from 1933 until it was demolished in 1981. The GWR remained part owner of the station until 1932 thereafter retaining running powers, although it does not appear to have used them. Night train services stopped running from Victoria on 4 September 1939 after World War II was declared, and other services were terminated following the German invasion of France in May 1940. Though the station was bombed several times in 1940 and 1941, there was not enough damage to prevent operations. A plane crashed into the eastern side of the station on 15 September 1940 and a flying bomb caused partial damage on 27 June 1944. The greatest change to the station during the 1920s and 1930s was the introduction of third rail electrification for all suburban and many main line services, replacing the original LB&SCR overhead scheme by 1929 and largely replacing steam traction, except on Chatham Section main line and Oxted line trains. Services to were electrified in 1925 and to Epsom the following year. By 1932 the Brighton Main Line was electrified, quickly followed by those to other Sussex coastal towns and Portsmouth by 1938. The brand name "Southern Electric" was applied to all these services. The Brighton Belle, the first electric all Pullman service in the world, ran from Victoria from 29 June 1934 until its withdrawal in 1972.