Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тимоти Финдлидің романы Spadework - Канада жазушысы Тимоти Финдлидің Онтарио штатының Стратфорд театры әлемінде жазылған романы. Ол алғаш рет 2001 жылы Канадада HarperCollins Publishers баспасында басылып шықты.
Novel by Timothy Findley
Spadework is a novel by Canadian writer Timothy Findley set in the theater world of Stratford, Ontario. It was first published in Canada by HarperCollins Publishers in 2001.
Сюжетке кіріспе
Spadework театр атмосферасының қарқындылығы мен жас актерлердің жарқын мансапка немесе орташа табысқа әкелетін жол қиылысындағы амбициясымен күшейтілген адам қарым-қатынастарының күнделікті драмасына назар аударады. Бұл оқиғалар кейіпкерлерді жыныстық қатынас пен адалдықты сынауға мәжбүр етеді.
Spadework focuses on the everyday drama of human relationships, enhanced by the intensity of the theater atmosphere and the ambition of young actors at a crossroads that may lead to either a brilliant career or mediocre success. These events force the protagonists to re examine their sexuality and their loyalties in the face of temptation.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман 1998 жылы Клинтон Левински даусы аясында Онтарио штатының Стратфорд қаласында өткен бірнеше жазғы айлар туралы әңгімелейді. Роман үшінші тұлғада баяндалады, бұл тараулар арасында көзқарасты өзгертуге мүмкіндік береді, Джейн Кинкейд (Стратфорд Шекспир фестивалі үшін мүлік жасаушы) бүкіл кейіпкердің басым дауысы болып табылады. Джейн Кинкейд - Луизиананың оңтүстігіндегі Планташн деген қаладан келген иммигрант. Ол АҚШ-ты тастап, Онтариоға суретші ретінде жаңа өмір бастау үшін және мұрадан кішігірім табыспен қамтамасыз ететін отбасынан қашу үшін кетті. Джейн көшіп келген кезде туған атын Аура Ли Терри деп өзгертті. Ол күйеуі Гриффинмен танысады, ол жас шекспирлік актер, екеуі жеті жасар ұлы Уилл, иті Рудьярд және үй шаруасындағы / няня Мерси Боуменмен бірге әдеттегідей бақытты қала маңындағы өмір сүреді. Олардың бейбіт өмір сүруі Гриффиннің әдемі көрінісі Джейнді басқа әйелдердің (әсіресе сахналық серіктесі 21 жастағы Зоэ Уокер) оның артынан жүретінін күдіктендіреді. Бұл - кейін пайда болатын алаңдаушылық пен түсініспеушіліктің бастауы. Тони Престон, Джейннің мектептегі жігіті, күтпеген жерден пайда болып, оған жыныстық қатынас жасайды, оның киімі мен бетінде эякуляция жасайды. Бірнеше сағаттан кейін Престон жол апатынан қайтыс болады. Джейн бұл туралы ешкімге, тіпті психиатрына да айтудан бас тартады, бірақ оқырман оқиғаның мазмұны арқылы оны қорлап жүрген шабуыл туралы біраз түсінік алады. Қаладағы зорлаушы кісі өлтіруші екі әйелді өлтіріп, есірткіге тойып, өз-өзіне қол жұмсаған. Оның үстіне, Джейн анасынан қызық хат алады, онда оның әпкесі Лореттаның өзін-өзі өлтіргені туралы айтылады. Телефон желісі, тым ынталы бағбанның (Лұқа) көкпармен кесілген, қарым-қатынассыздық және байланыс орнатудың сәтсіздігі тақырыбының физикалық көрінісі немесе символы ретінде қызмет етеді. Бұл телефон желісі екі телефон қоңырауының алдын алады: біреуі Гриффиннен оның директоры Джонатан Кроуфордқа, ал екіншісі Джесси Куинланнан оның немере інісі Люкке, бағбанға. Байланыс бұзылуынан Джесси зорлаушы мен өлтірушіге түседі. Гриффиннің басқа да телефон шалуы оның Джонатанмен жыныстық қатынасқа бармағаны үшін рөлін қайтару мүмкіндігінен айырылды дегенді білдіреді. Бұл Гриффинді күйретеді және ол Джонатанмен кездесуге келіседі, онда олар жыныстық қатынасқа түсуге келіседі. Джонатан өзін "талантты мүсінші" деп санайды (128) Гриффинге шын жүректен құмарлық танытады және Гриффин оның билігіне бағынса, адам және актер ретінде өседі деп сенеді: "Мен сізге қалай қалаулы болуды қабылдау керектігін үйретуді қалаймын" (139). Гриффин түсініктеме бермей, отбасын тастап кетеді. Гриффиннің жас әйелге емес, қарт еркекке махаббатқа түскені туралы Джейн соңғы болып біледі. Джейн Гриффиннің қасқырлықтарынан мүлдем тәуелсіз өзінің күшті құмарлықтарын дамытады: телефон жөндеушісі Милос Саворски, ағылшын тілін білмейтін поляк иммигранты, оның үйіне кіргенде, оның ғажайып сұлулығы ретінде көрген нәрсесі оны толығымен басып кетеді. Гриффин кеткеннен кейін оның осы "мәңгілік адам" ізденуі одан да қатаң болады және ол Джонатанның әйелдерді жыныстық жағынан көбінесе пассивті және осындай агрессивті ізденуге қабілетсіз деп бағалауына қарама-қайшы келеді. Ол Милостан, өзі үйленген және өліп бара жатқан сәбидің жас әкесі, оған жалаңаш модель болуын сұрайды, ол бейкүнә екенін біліп, Джонатан мен Гриффин арасындағы сахнаны бейнелейтін толықтай еркектік бағынуды қабыл алады. Джейннің Милостың сұлулығына қарауы Джонатанның Гриффинге деген құмарлығына ұқсайды. Өлім мен сатқындық романдағы жиі кездесетін тақырыптар Джейн және Гриффиннің ұлы Уилл екі ата-анасынан да алыстаған; Милостың баласы оның әрекетсіздігі және әйелі діни себептермен баланы дәрігерлердің қолынан тыс ұстауға деген талаптарынан өледі; Джонатаның 21 жастағы ұлын Перуде революционерлер өлтіреді. Бұл оқиғалар кейіпкерлерді өздерінің қазіргі таңдаған жолдарын қайта қарастыруға итермелейді. Джонатонның қайғылы хабарын бұрынғы әйелі әкеледі, бұл оған өзінің некедегі қателіктерін және сондықтан Гриффинмен қарым-қатынасын түсінуге мүмкіндік береді, бұл Гриффинді босатып, оны өз отбасына қайтаруға мүмкіндік береді. Бірнеше айдан кейін, сәуір айында роман Джейн, Гриффин және Уиллге қайта оралады, олар үй ішінде қыста босатылған лебедейлердің шеруін бақылап отырған бақытты отбасы. Анасының ақшасының көмегімен Джейн үйді сатып алып, оны өзі қалағандай етіп ж...
The novel centers on the story of a few summer months in 1998 in Stratford, Ontario against the backdrop of the Clinton Lewinsky scandal. The novel is narrated in third person narrator, which allows change of perspective between the chapters, with Jane Kincaid (a property maker for the Stratford Shakespeare Festival) being the dominant character voice throughout. Jane Kincaid is an immigrant from a southern town somewhere in Louisiana, called Plantation. She left the United States for Ontario to begin a new life as an artist, and to escape her family who was providing her with a modest income from an inheritance. Jane shed her birth name Aura Lee Terry during the move. She met her husband Griffin, an up and coming young Shakespearean actor, and the two lead what seems an entirely ordinary happy suburban existence together with their seven year old son Will, dog Rudyard and housekeeper/nanny Mercy Bowman. Their peaceful existence begins to unravel when Griffin's handsome looks lead Jane to suspect that other women (specifically stage partner Zoë Walker, 21) may be after him. This is the spark for the unease and miscommunication which follows. Tony Preston, a high school boyfriend of Jane's, then shows up out of the blue and sexually assaults her, ejaculating on her dress and face. A few hours later, Preston dies in a car accident. Jane refuses to mention this to anyone, even her psychiatrist, although the reader gets a glimpse of the assault haunting her through the narrative. The town is also menaced by a rape murderer, who kills two women before committing suicide by drug overdose. Furthermore, Jane receives a strangely aloof letter from her mother telling her that her sister Loretta has committed suicide. A telephone line cut by the spade of an over eager gardener (Luke) serves as the physical manifestation or symbol for the theme of miscommunication and failure to connect. This cut telephone line prevents two phone calls: one from Griffin to his director Jonathan Crawford, and one from Jesse Quinlan to his nephew Luke, the gardener. Due to this breakdown of communication, Jesse descents to a rapist and murderer. The other missed call from Griffin, meant that he missed out on a potential break through role due to not committing to a sexual affair with Jonathan. This devastates Griffin, and in desperation, he agrees to meet with Jonathan, where they agree to engage in sexual activities. Jonathan, who thinks of himself as "a sculptor of talent" (128) genuinely desires Griffin and believes that Griffin will grow as a man and an actor if he submits to his power: "I want to teach you how to accept the fact of being desired" (139). Griffin gives in and leaves his family without explanation. Jane is the last to find out that Griffin's affair is not with a younger woman but with an older man. Jane develops her own overpowering desires that are quite independent from Griffin's escapades: when the telephone repairman Milos Saworski, a Polish immigrant with limited command of English, enters her house, she is completely overwhelmed by what she experiences as his unearthly beauty. After Griffin leaves, her pursuit of this "angel man" becomes more determined and she becomes a living contradiction to Jonathan's assessment of women as sexually mostly passive and incapable of such aggressive pursuit. She asks Milos, himself married and a young father of a dying infant, to model for her in the nude, a proposal which he accepts with knowing innocence and an entirely masculine submission that mirrors the scene between Jonathan and Griffin. Jane's gaze upon Milos' beauty parallels Jonathan's desire for Griffin. Death and betrayal are common themes in the novel Jane and Griffin's son Will is estranged from both parents; Milos's baby dies due to his inaction and his wife's insistence to keep the baby out of the reach of doctors for religious reasons; Jonathon's 21 year old son is killed by revolutionaries in Peru. These events spark the characters to re think their current choices. Jonathon's sad news is brought by his former wife which makes him to realize the wrong doings of his own marriage and hence affair with Griffin, leading him to release Griffin and send him back to his own family. A few months later, in April, the novel comes back to Jane, Griffin and Will, a happy family unit watching a procession of Swans released from their winter domicile indoors. With the help of her mother's money, Jane has bought the house and made it the home she desired. The novel comes full circle to the peacefulness of the beginning, but this renewed peacefulness seems less precarious because it has been tempered by essential conflict and near break up. The novel ends on a surprisingly hopeful note with a vision of spring and new life.