Кіріспе
Desmatophoca - миоцен кезеңінде өмір сүрген ертедегі қанатлы жануарлардың жойылған туысы. Оның атауы грек тіліндегі "фока" - "тұйық" дегенді білдіреді. Desmatophocidae тұқымдасының таксоны, ол қазіргі заманғы шынайы тұтқырлармен кейбір морфологиялық ұқсастықтар бар. Екі түрі танылған: Desmatophoca oregonensis және Desmatophoca brachycephala''. Дематофока туралы аз ақпарат бар, себебі табылған және анықталған қалдықтардың үлгілері аз. Қазіргі кездегі сопақшалардан айырмашылығы, Desmatophoca Голоценге дейін сақталған жоқ. Осыған байланысты олардың тістеу қабілеті қазіргі кездегі барлық тюлендерден күшті болған, сондықтан олар сол кездегі айбынды аңшылар болған. Қазіргі кездегі барқыт тұяқтылармен салыстыру арқылы Desmatophoca тұтқамен және жыртылып жейтін (жұртты шауып, оны тұтыну үшін кішігірім бөліктерге бөлген) немесе тесілген (жұртты шауып, оны аузына толық тарту үшін аздап сору) деп анықталды. Жақсылықтың қалыңдығы ерекше маңызды, өйткені ол жоғары тістеу күшін және жаактар арасындағы бұлшықетті бекіту үшін жоғары бетін қамтамасыз етеді, бұл күшті жұтуды қамтамасыз етеді. Өте қалың жамбас бұл тұқымның диагностикалық ерекшелігі болып табылады. Екі тұқымдастың да үлкен преципиталдық процестері, ұқсас бас сүйегі пішіні және қысқа тұғыры бар. Фокоидтардың барлық мүшелері, соның ішінде Десматофока, үлкен орбиталар, түйіршікті жаак тістерінің тәждері және сквамозаль мен югал арасындағы кеңейтілген байланыспен бөліседі. Desmatophoca тұқымдасына екі белгілі түр жатады: D. oregonensis (Орегон штаты, ол табылған) және D. brachycephala.
Desmatophoca is an extinct genus of early pinniped that lived during the Miocene, and is named from the Greek "phoca", meaning seal. A taxon of the family Desmatophocidae, it shares some morphological similarities with modern true seals. Two species are recognized: Desmatophoca oregonensis and Desmatophoca brachycephala''''. Little information exists regarding Desmatophoca, due to the small number of fossil samples obtained and identified. Unlike modern pinnipeds, Desmatophoca did not survive into the Holocene. Because of this, it is likely they had a stronger bite force than any seal alive today, making them formidable hunters of their time. Through comparisons with extant pinnipeds, Desmatophoca were determined to be either grip and tear feeders (biting prey and shaking it into smaller portions to consume) or pierce feeders (biting prey and using slight suction to draw it fully into the mouth). The thickness of the mandible is especially important, as it provides both high bite force and increased surface area for muscular attachment between the jaws, which allows for stronger mastication. The extremely thick mandibles also serve as a diagnostic characteristic of this genus. The two genera both have large preoccipital processes, similar cranium shapes, and short rostrums. All members of Phocoidea, including Desmatophoca, share large orbits, bulbous cheektooth crowns, and expanded contact between the squamosal and the jugal. The genus Desmatophoca consists of two known species: D. oregonensis (named for Oregon, the state it was discovered in) and D. brachycephala.
Ашылу
Десматофоканың алғашқы табылғаны D. oregonensis болды, оны профессор Томас Кондон 1906 жылы, ол қайтыс болғанға дейін бір жыл бұрын тапты. Ол Орегон штатының Ньюпорт қаласында Астория формациясының орта миоцен қабатында табылған. Ол тек қана бас сүйегі мен жарым-жартылай жақ сүйегінің негізінде сипатталып, жіктеліп, сол кезде қазіргі күнгі тақтаяқтылар мен басқа да құрлықтық етшілердің арасындағы байланысты түсінуге көмектесті. D. oregonensis-ті қолдану қазіргі таңбалар теңіздегі етшілерден пайда болды деген теорияны нығайтуға көмектесті, керісінше емес. D. oregonensis морфологиясын қазіргі жердегі етші жануарлармен салыстыру арқылы Desmatophoca-ның аюлар мен мустелидтермен ең соңғы ортақ ата-бабасы бар екені анықталды. Бұл табылған қалдықтар тұнбалардың иттермен және басқа иттермен соңғы ортақ ата-бабалары бар деген теорияны жоққа шығаруға көмектесті, бұл сол кезде кең тараған ой болды. Десматофоканың екінші түрі, Д. брахицефала 1987 жылы Барнс Астория формациясының миоценнің соңғы қабатында Вашингтон штатының оңтүстік-батысына ұшқан кезде табылды.
Шектеулер
Дематофоканың қалдықтары тек қана сол жерде, Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы Астория қорынан табылғандықтан, жиналған деректерде бір тұжырым жоқ. Сонымен қатар, Desmatophoca-ның бірнеше окаменелісі табылды және табысты жіктелді, яғни бұл түр туралы әлі көп нәрсе анықталады. Шын мәнінде, 388 фоссилді қанатқақты түрлердің табысты анықталуынан, бұл үлгілердің тек 5% -ы Desmatophocidae-ге жатады, оның ішінде 11 түр бар.