Кіріспе

Desmatophoca - миоцен кезеңінде өмір сүрген ертедегі қанатлы жануарлардың жойылған туысы. Оның атауы грек тіліндегі "фока" - "тұйық" дегенді білдіреді. Desmatophocidae тұқымдасының таксоны, ол қазіргі заманғы шынайы тұтқырлармен кейбір морфологиялық ұқсастықтар бар. Екі түрі танылған: Desmatophoca oregonensis және Desmatophoca brachycephala''. Дематофока туралы аз ақпарат бар, себебі табылған және анықталған қалдықтардың үлгілері аз. Қазіргі кездегі сопақшалардан айырмашылығы, Desmatophoca Голоценге дейін сақталған жоқ. Осыған байланысты олардың тістеу қабілеті қазіргі кездегі барлық тюлендерден күшті болған, сондықтан олар сол кездегі айбынды аңшылар болған. Қазіргі кездегі барқыт тұяқтылармен салыстыру арқылы Desmatophoca тұтқамен және жыртылып жейтін (жұртты шауып, оны тұтыну үшін кішігірім бөліктерге бөлген) немесе тесілген (жұртты шауып, оны аузына толық тарту үшін аздап сору) деп анықталды. Жақсылықтың қалыңдығы ерекше маңызды, өйткені ол жоғары тістеу күшін және жаактар арасындағы бұлшықетті бекіту үшін жоғары бетін қамтамасыз етеді, бұл күшті жұтуды қамтамасыз етеді. Өте қалың жамбас бұл тұқымның диагностикалық ерекшелігі болып табылады. Екі тұқымдастың да үлкен преципиталдық процестері, ұқсас бас сүйегі пішіні және қысқа тұғыры бар. Фокоидтардың барлық мүшелері, соның ішінде Десматофока, үлкен орбиталар, түйіршікті жаак тістерінің тәждері және сквамозаль мен югал арасындағы кеңейтілген байланыспен бөліседі. Desmatophoca тұқымдасына екі белгілі түр жатады: D. oregonensis (Орегон штаты, ол табылған) және D. brachycephala.

Ашылу

Десматофоканың алғашқы табылғаны D. oregonensis болды, оны профессор Томас Кондон 1906 жылы, ол қайтыс болғанға дейін бір жыл бұрын тапты. Ол Орегон штатының Ньюпорт қаласында Астория формациясының орта миоцен қабатында табылған. Ол тек қана бас сүйегі мен жарым-жартылай жақ сүйегінің негізінде сипатталып, жіктеліп, сол кезде қазіргі күнгі тақтаяқтылар мен басқа да құрлықтық етшілердің арасындағы байланысты түсінуге көмектесті. D. oregonensis-ті қолдану қазіргі таңбалар теңіздегі етшілерден пайда болды деген теорияны нығайтуға көмектесті, керісінше емес. D. oregonensis морфологиясын қазіргі жердегі етші жануарлармен салыстыру арқылы Desmatophoca-ның аюлар мен мустелидтермен ең соңғы ортақ ата-бабасы бар екені анықталды. Бұл табылған қалдықтар тұнбалардың иттермен және басқа иттермен соңғы ортақ ата-бабалары бар деген теорияны жоққа шығаруға көмектесті, бұл сол кезде кең тараған ой болды. Десматофоканың екінші түрі, Д. брахицефала 1987 жылы Барнс Астория формациясының миоценнің соңғы қабатында Вашингтон штатының оңтүстік-батысына ұшқан кезде табылды.

Шектеулер

Дематофоканың қалдықтары тек қана сол жерде, Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы Астория қорынан табылғандықтан, жиналған деректерде бір тұжырым жоқ. Сонымен қатар, Desmatophoca-ның бірнеше окаменелісі табылды және табысты жіктелді, яғни бұл түр туралы әлі көп нәрсе анықталады. Шын мәнінде, 388 фоссилді қанатқақты түрлердің табысты анықталуынан, бұл үлгілердің тек 5% -ы Desmatophocidae-ге жатады, оның ішінде 11 түр бар.