Кіріспе
Rodhocetus (Rodho, типтік орнындағы геологиялық антиклинал және cetus, латын тілінде кит) – Пәкістанның лютецийінде табылған, жойылған протоцетид ерте китінің туысы. Ең жақсы зерттелген протоцетид, Rodhocetus екі жартылай қаңқа бойынша белгілі, олардың біріктірілген нұсқасы эоцен дәуірінің китінің толық суретін береді: оның қысқа аяқтары, ұзын қолдары мен аяқтары болған, бұл аяқтардың желбезектері болған болуы мүмкін, сондай-ақ төрт жартылай біріктірілген сакральді омыртқалары бар қозғалмайтын сакральды. Бұл құрлықта өмір сүрген сүтқоректілерге тән қасиеттерін сақтап қалған жойылған киттердің бірі, осылайша құрлықтан теңізге эволюциялық өтуді көрсетеді.
Rodhocetus (from Rodho, the geological anticline at the type locality, and cetus, Latin for whale) is an extinct genus of protocetid early whale known from the Lutetian of Pakistan. The best known protocetid, Rodhocetus is known from two partial skeletons that taken together give a complete image of an Eocene whale that had short limbs with long hands and feet that were probably webbed and a sacrum that was immobile with four partially fused sacral vertebrae. It is one of several extinct whale genera that possess land mammal characteristics, thus demonstrating the evolutionary transition from land to sea.
Сипаттама
Родоцет шамамен бір метр ұзындығындағы кішкентай кит еді. 1990 жылдары морфологиялық талдауларға сүйене отырып, киттер мен мезонихиялардың – құрып кеткен, жүгіріп тіршілік ететін, қасқырға ұқсас тұяқты жануарлардың – тығыз байланысы кеңінен қабылданды. Алайда, 1990 жылдардың соңында молекулалық деректерге негізделген кладистік талдаулар киттерді (Cetacea) бегемотқа жақын, тік аяқтылар (Artiodactyla) тобының ішінде анық орналастырды. Тік аяқтылардың ерекше белгілерінің бірі – қос дөңгелекті астрагал (тобық сүйегі), ал палеонтологтар зертханалық деректерге көңіл бөлмей, археоцеттердің бір дөңгелекті тобық сүйектерін табуға кірісті. Бірнеше жыл ішінде археоцеттердің үш түрінің артқы аяқтары табылды, олардың ішінде Родоцет балохистанисистенің де аяқтары болды, және үшеуінің де қос дөңгелекті тобық сүйектері болды, осылайша кладистік дау шешілді. Басты компоненттерді талдау Родоцеттың денесі мен аяқтарының пропорциялары орыс десманына ұқсас екенін көрсетті, ол аяқтарымен жүзетін және құйрығын негізінен руль ретінде пайдаланатын жануар. Осыдан Гингерих Родоцет негізінен артқы аяқтарының кезектесіп соғуы арқылы су бетінде жүзгенін, ал оның денесін Dorudon мен қазіргі киттер сияқты май емес, тері жапқан, бұл оны суға қалықтатып, терең суға түсуге қабілетсіз еткенін қорытындылады.