Кіріспе

Дэвид Харрис (1755 - 19 мамыр 1803) - ағылшындық крикетші. 1782 - 1798 жылдары бірінші сыныптық крикет ойнады. Ол 78 бірінші сыныптық кездесуде ойнаған және негізінен Хамблдон клубы өз командаларын ұйымдастырған кезде Гэмпширмен байланысты болған. Хэмпшир клубында ойнаумен қатар, Харрис Беркшир, Кент, Суррей, Мэрилебон крикет клубы және бірнеше шақыру XI командаларында ойнады. Тез және дәл боулингпен танымал болған Харрис оң қолмен жылдам соққы беретін және сол қолмен ұрған боулингші болды.

Мансап

1755 жылы Хэмпширдің Эльветам қаласында туған Харрис туралы ең алғашқы деректер 1782 жылы Одихам командасында ойнап жүргенін көрсетеді. Харристің Хэмпшир үшін алғашқы ойыны 1782 жылдың шілдесінде Кентке қарсы болды. Гаррис ешқашан шайбашы ретінде танылмайтынына қарамастан, Хэмпширдің алғашқы иннингінде 27 ұпай жинап, 87 ұпайға ұтылып қалды. Харрис тек 1784 жылы ғана, ол қайтадан Одихам үшін кішігірім матчта ойнаған кезде жазылған. 1785 жылы бірінші сыныптық матчтар аз болған кезде Харрис Беркширдің "Эссекске" қарсы кездесуінде ойнады. 1786 жылы 13 шілдеде Харрис өзінің ең танымал өнерін көрсетті, ол Хэмпширдің 1 -иннингінде Хэмпшир мен Кент арасындағы ойынды 1 жеребеден жеңіп, 4 жеребе алды. Бұл матчта Том Сьютер екі рет аут болып, екі рет соққы берді, бұл осы түрдегі жұмыстан шығарудың ең алғашқы тіркелген жағдайы. Сол жылдың 8-12 тамызында Харрис "Уайт Кондуйт" клубының "Бурн Пэддок" стадионында "Кент" клубына қарсы ойында ойнады және матчта алты, әр иннингте үш рет сәкен алып, "Уайт Кондуйт" клубының 164 ұпайға жеңіске жетуіне көмектесті. Уайт Кондуиттің үлкен жеңісі Том Уокер мен Том Тейлордың бір иннингте жүз ұпай жинаған алғашқы ойыншылар болуына байланысты болды. Уокер 95 және 102 есебімен жеңіске жетті, бірақ бір матчта екі жүзді бағындырған алғашқы ойыншы болу мәртебесін жоғалтты. 1788 жылы 26-28 мамырда лорд Олд Граундта сэр Горацио Маннның XI командасы мен Винчилси графының XI командасы арасында ойнаған Харрис матчта 10 ұпай жинады, 1-ші рейдте 4 және 2-ші рейдте 6 ұпай жинады. Бірақ бұл жеңіске жетпеді, өйткені Винчилсидің XI құрамасы 106 ұпайға жеңіске жетті. Осы уақытқа дейін Харристің беделі жақсы қалыптасқан болатын және ол 1790-шы жылдары ірі матчтарда жүйелі түрде ойнайтын. Ол жиі ұтыс жасады және 1790 жылы 30-31 тамыздағы матчта тағы да он ұтыс жасады. Ол Хэмпширді Лордтың ескі алаңында барлық Англияға қарсы 10 ұтыспен жеңіске жеткізді. 1792 жылдың 15-17 тамызында Харрис өзінің мансабындағы ең танымал оралды, ол Кобхэм паркінде Гэмпширдің Кентке қарсы матчта 11 жеребе алды, оның ішінде сегізін бірінші иннингте алды. Хэмпшир 8 ұпайға жеңіске жетті. Кейінгі мансабында аурудың әсерінен Харис соңғы матчын 1798 жылы 13-15 тамызда "Олл Англия" командасы "Лордс Олд Граунд" стадионында Суррейге қарсы ойнаған. Ол бірінші таймда бес рет ұтып алды, ал соңғы рет ол В.Уэллске 5 ұпайға соқты. Ол соңғы иннингінде 0* ұпай жинады, ал командасы ойынды 1 ойын және 1 ұпай есебімен жеңді. 1803 жылы 19 мамырда Хэмпширдің Крукхэм ауылында қайтыс болды.

Стил және техника

Мен өз орнымды алып, мен өзімді жекпе-жектегідей сезіндім және менің қорқынышым Хаммондтың, Белдхемнің және басқалардың жалған жанашырлығы мен жанашырлығынан қатты өсті. Бұл күшті боуллер, бұл Юпитер тонасы, маған бұрандасын лақтырып жібергенде, мен үрейімнің қарқындылығында көздерімді жауып, механикалық түрде кездейсоқ үмітсіз соққы бердім, оған менің таңғалуыма орай бүкіл рингте 'жүргізу, жүгіру' деген қатты айқай келді. Харрис өзінің әрекетін бастаған кезде Найрен сипаттаған сипаттамалық позада, оның басынан жоғары көтерілген доппен тік тұр. Томас Боксал және Том мен Гарри Уокер ағайындылары сияқты Харрис де қыста боулингпен қорада жаттығатын.

Жеке өмір

Харрис Элветамда дүниеге келді, бірақ бала кезінде Крукхэмге (қазір Крукхэм ауылы деп аталады) көшіп барды, ол өмірінің қалған бөлігінде сонда тұрды. Нйрен Харристің мінез-құлқы мен сыртқы келбеті туралы "қалай да мейірімді және жұмсақ" және "адал жүзді" екенін айтты. Харрис соңғы жылдары подаградан зардап шекті және көздер оның ойынға таяқпен келіп, кейін босанулар арасында креслоға отыратынын жазған. 1798 жылдан кейін ол ойнауға қабілетсіз болды және "соңырақ, шын мәнінде, өте мүгедек болды". Ол 1803 жылы Крукхемде қайтыс болды және жақын маңдағы Крондаллға жерленді, бірақ қабір тасы орнатылмаған.