Red Murray

Кіріспе

Джон Джозеф "Ред" Мюррей (John Joseph "Red" Murray) (4 наурыз 1884 - 4 желтоқсан 1958) - американдық баскетболшы.

Мансап

Мюррей Пенсильвания штатының Арнотта дүниеге келген. 1902 жылы ол Лок-Хейвен колледжіне оқуға түседі, онда футбол, баскетбол және бейсбол ойнады. 1904 жылы Мюррей мектепті Нотр-Дам университетіне ауыстырды, ол Fighting Irish үшін қақпашы ретінде ойнады. 1906 жылы ол Сент-Луис Кардиналспен келісімшартқа отырды, ал келесі жылы оң жақта ойнап, жеті үйге ұшты. Маурей осы маусымда 144 метр қашықтықта гол соқты. 1908 жылы ол барлық 154 ойында ойнап, Ұлттық лигада ұрланған базалар бойынша (48) екінші, ал хиттерде (167) және үй жүгірулерінде (7) үшінші орынды иеленді. Мюррей Нью-Йорк гиганттарына ауысты және Джон МакГроуға үш рет қатарынан жеңімпаз атанды. 1909 жылдан 1912 жылға дейін ол лигада ұтып алынған ұпайлар бойынша үшінші орынды иеленді, ол тек Хонус Вагнер мен Шерри Магиден артта қалды. Мюррей мен Вагнер 1907 жылдан 1909 жылға дейін ең көп үй жүгіруді теңестірді (21). Көпшілік миф бойынша, Мюррейді 1914 жылғы ойын кезінде найзағай соққан деп еске алады. Мюррей Нью-Йорк гиганттарының аутфильдісінде ойнап, 1914 жылдың 17 шілдесінде 21 ойынның соңғысы болып табылатын ұшқыр допты ұстады. Мюррейді найзағай соққыға ұшыратып, есінен танып қалды, бірақ ол допты ұстап, ойынды аяқтады. Бейсбол альманахында айтылғандай, Мюррей сол ойын кезінде аутфилдтік позицияда ойнаған жоқ. Бұл аңыз бұрынғы оқиғаның өршуі болуы мүмкін. "Көптеген деректер бойынша, Мюррей 1909 жылы 16 тамыздағы нөсерлі жаңбыр кезінде "Жайтандар" үшін 2:2 есебімен теңдікті сақтап қалды. Сегізінші ойында екі ойыншы, екі ойыншы алаңнан шығып, ойынның шебері Кристи Мэтьюсонды жорыққа шығарған Пираттардың екінші баскетболшысы Дотс Миллер ашулы аспанға қатты соққы жіберді. Мюррей шақты ұстап, аяқ астынан шарық жарғандай, алаңды жарықпен жарықтай бастады". Мюррей соңғы рет 1917 жылы баскетболдан бас тартты. 1924 жылдың сәуір айында баскетбол журналының басылымында Дж. К. Кофуд былай деп жазды: "Ред Мюррей бірнеше жыл бойы Ұлттық лиганың ең үздік аутфилдері ретінде танылды. Оның атқылау қолын бұрын-соңды болмағандай жақсы қолданған, оның жерді қорғай білуі мен көздің сенімділігі классикалық еді. Сонымен қатар, ол бас қашықтықта өте жылдам жүгіріп, соққыға ұшыраған. Жеті маусымда Мюррей NL аутфилдеріне үй жүгіру, ұшып, базаны ұрлап, жалпы 16 рет ассисттер берді. Оның күшті соққы, бас жүгіру және алаңға шығарудағы әсерлі статистикасына қарамастан, ол Deadball Era-ның ең танымал жұлдыздарының бірі болып қала береді ". Мюррей 1958 жылы 4 желтоқсанда 74 жасында Пенсильвания штатының Сайр қаласына жақын жердегі ауруханада қатерлі лейкемиядан қайтыс болды. Оның өлім жазатында "Мел Оттпен бірге Нью-Йорк Гигант тарихындағы ең үздік оң жақтағы алаңгерлердің бірі" деп аталды.

Murray was born in Arnot, Pennsylvania. In 1902, he attended Lock Haven College, where he played football, basketball, and baseball. In 1904, Murray changed schools to the University of Notre Dame, playing as a catcher for the Fighting Irish. In 1906, he was signed by the St. Louis Cardinals, and the next year he played at right field and hit seven home runs. During the season, Murray hit a 471 feet (144 m) home run. In 1908, he played in all 154 games and finished second in the National League in stolen bases (48), and third both in hits (167) and home runs (7). Murray was traded to the New York Giants and helped win John McGraw three consecutive pennants. From 1909 to 1912, he ranked third in the league in runs batted in, trailing only Honus Wagner and Sherry Magee. Murray and Wagner tied for the most home runs in the majors from 1907 through 1909 (21). According to popular myth, Murray is remembered for being struck by lightning in a 1914 game. Murray, playing in the outfield for the New York Giants, caught a fly ball which would prove to be the final out of a 21 inning game on July 17, 1914. Immediately after catching the ball Murray was struck by lightning and rendered unconscious, however, he managed to hold on to the ball, ending the game. According to the baseball almanac, Murray was not playing an outfield position during that game. This myth may have been an exaggeration of a prior incident. "According to multiple accounts, Murray preserved a 2 2 tie for the Giants during a torrential downpour on August 16, 1909. With two on and two out in the eighth and mound master Christy Mathewson on the hill, Pirates second baseman Dots Miller sent a hard smash into the angry skies. Murray sprinted after the ball and made a spectacular bare handed grab as a bolt of lightning illuminated the field rendering the catch all the more dramatic to witness." Murray last played in the majors in 1917. J. C. Kofoed, in the April 1924 issue of Baseball Magazine wrote:"Red Murray was for years noted as one of the greatest outfielders in the National League. His throwing arm was the best ever, his ground covering ability and sureness of eye were classic. Furthermore, he was remarkably fast as a base runner, and noted as a batter as well. In his seven seasons as a regular, Murray led NL outfielders in home runs, runs batted in, stolen bases, and assists a total of 16 times. Despite his impressive statistics in power hitting, baserunning, and fielding, he remains one of the least recognized stars of the Deadball Era." Murray died on December 4, 1958, of acute leukemia at the age of 74 in a hospital near Sayre, Pennsylvania. His obituary ranked him "with Mel Ott as one of the two greatest right fielders in New York Giant history."