Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алғашқы Наири (Наири) компьютері 1964 жылы Ереванның математикалық машиналар ғылыми-зерттеу институтында (Ереван, Армения) әзірленді және өндіріске енгізілді. Ховсепян. 1965 жылы Nairi M деп аталатын модификацияланған нұсқасы, ал 1967 жылы Nairi S және Nairi 2 деп аталатын нұсқалары жасалды. 1970 жылы интеграцияланған гибридті микросхемаларды қолданатын Nairi 3 және Nairi 3 1 әзірленді. Бұл компьютерлер машина жасау және экономика салаларын қоса алғанда, әртүрлі салалардағы көптеген тапсырмалар үшін пайдаланылды. 1971 жылы Найри компьютерін жасаушылар КСРО Мемлекеттік сыйлығына ие болды.
The first Nairi (, Наири) computer was developed and launched into production in 1964, at the Yerevan Research Institute of Mathematical Machines (Yerevan, Armenia), and were chiefly designed by Hrachya Ye. Hovsepyan. In 1965, a modified version called Nairi M, and in 1967 versions called Nairi S and Nairi 2, were developed. Nairi 3 and Nairi 3 1, which used integrated hybrid chips, were developed in 1970. These computers were used for a wide class of tasks in a variety of areas, including Mechanical Engineering and the Economics. In 1971, the developers of the Nairi computer were awarded the State Prize of the USSR.
Наири-1
Машинаны жасау 1962 жылы басталып, 1964 жылы аяқталды. Бас дизайнер - Храчья Есеевич Ховсепян, жетекші инженер-конструктор - Михаил Артаваздович Хачатрян. Бұл машинада қолданылатын архитектуралық шешім Англияда, Жапонияда, Францияда және Италияда патенттелген.
The development of the machine began in 1962, completed in 1964. The chief designer is Hrachya Yesaevich Hovsepyan, the leading design engineer is Mikhail Artavazdovich Khachatryan. The architectural solution used in this machine has been patented in England, Japan, France and Italy.
Наири-2
1966 жылы жасалған бұл машина Наири 1 машинасының модификациясы. Феррит сақиналарда жасалған RAM мөлшері 2048 36 биттік сөзге дейін ұлғайтылды, Наири K пакетіне енгізілген тиімдірек кіріс-шығыс құрылғылары пайдаланылды. Сондай-ақ, "Наири 2Е" модификациясы да жасалды, ол тәжірибелерді автоматтандыруға арналған. Оның жиынтығында NML 67 магниттік таспа құрылғысы және өлшеу құрылғысымен интерфейс блогы болды.
Created in 1966, in fact, it is a modification of the Nairi 1 machine. The amount of RAM, made on ferrite rings, has been increased to 2048 36 bit words, more efficient input output devices were used, which were included in the Nairi K package. A modification "Nairi 2E" was also produced, specialized for the automation of experiments. It contained in its kit a magnetic tape drive NML 67 and an interface unit with measuring equipment.
Наири-3
Найри-3 - алғашқы кеңес үшінші буын компьютері. Наири компьютерлік жүйелерінің барлық модельдерінен Наири 1 микропрограммалық басқару принциптері Наири 3 модельдерінде ең көп жетілдірілді және кеңейтілді. Компьютерлік технологияның 1964 жылдан бастап жетілуі нәтижесінде бір уақытта 128 мың микро-нұсқауларды сақтау мүмкін болды. Құрылғы бөлшектерін өндіру процесінің жетістіктерімен байланысты қолжетімділік уақытының қысқаруын айтпағанда. Бұл көптілді есептеу құрылымына және 64 терминалға және 64 виртуалды машинаға бір мезгілде қол жеткізуге мүмкіндік берді. Nairi 3 процессордың өңдеу қуаты бірнеше сақтау жүйесін жақсартуға байланысты бәсекелестік жүйелерге қарағанда айтарлықтай жоғары болды. Олардың кейбіреулері компьютердің фирмалық бағдарламаларын сақтау үшін ұзақ мерзімді оқу-жазба жады түрін 8 мкс үлгі алу циклында, ал басқалары ұқсас жүйелерде фирмалық бағдарламаларды, сондай-ақ сыртқы, шетелдік бағдарламаларды сыртқы сақтау құрылғыларында, мысалы, магниттік барабандар, қазіргі заманғы қатты дискілердің алдыңғылары сақталған. Nairi 3 компьютерлік жүйелерінің моделі үшін ұсынылған компьютерлік архитектураның ерекшелігі тұрақты, ұшпағыш емес жад кассетасының қолданылуы болды. ROM құрылғысының негізгі функционалдық блогы - YAN 9 аккумуляторлы жасушалардан тұратын сақтау болды. Алғаш рет басқа типтегі компьютердің микропрограммалық эмуляциясы басқа командалық жүйемен жүзеге асырылды: Наири 3 бағдарламасын орындау мүмкін болды Минск 22, Раздан 3.
Nairi 3 was the first soviet third generation computer. Of all the models of the Nairi computer systems, the micro program control principles of the Nairi 1 were improved and expanded on the most in the Nairi 3 models. Through the advances in computer technology since the initial production year of 1964, it became possible for upwards of 128 thousand micro instructions to be stored at one time. Not to mention the reduction in access times due to advances in the manufacture process of the components. This enabled for a Multilingual Computing structure, and time sharing modes with simultaneous access of up to 64 terminals and 64 virtual machines Nairi 2; which could all perform the functions of one computer. The processing power of the Nairi 3 was considerably higher than competing systems due to multiple storage system improvements. Some of which includes the usage of a long term form of read only memory to store the computer's firmware, on a sampling cycle of 8 μs, while on other, similar systems, the firmware as well as external, foreign programs were stored on external storage devices, such as magnetic drums, the predecessor to modern day hard drives. A feature of the proposed computer architecture for a model of the Nairi 3 computer systems was the use of a permanent, non volatile memory cassette tape, the main functional block of the ROM device was the storage, which consisted of YAN 9 accumulator cells. For the first time, microprogram emulation of a computer of a different type was implemented, with a different command system: on Nairi 3 it was possible to execute programs Minsk 22, Razdan 3.
Наири-4
Арнайы мақсаттар үшін компьютерлер сериясы. Наири-4 ARM / Наири-4 және Наири-41 1974 жылы 1981 жылы жасалды. Олардың дамуын Храчья Е бастады. Ховсепян. Соңында олардың бас дизайнері - неміс Арташевич Оганян. Жүйе PDP 11 және SM компьютерлер сериясымен үйлесімді бағдарламалық жасақтама болды. 1980 жылы 1981 жылы Наири 4В және Наири 4В / С әзірлеу жұмыстары жүргізілді, бас дизайнерлері В. Карапетян және А. Саркисян болды.
A series of computers for special applications. Nairi 4 ARM / Nairi 4 and Nairi 41 were developed in 1974 1981. Their development started by Hrachya Ye. Hovsepyan. Lastly their chief designer is German Artashesovich Oganyan. The system was software compatible with the PDP 11 and the SM series of computers. In 1980 1981, the development of Nairi 4V and Nairi 4V / C was also carried out, the chief designers were V. Karapetyan and A. Sargsyan.