Кіріспе
Свинг биі – 1920-1940 жылдары джаз музыкасының свинг стилімен бірге дамыған әлеуметтік билер тобы, әр бидің тамыры танымал "свинг дәуірінен" бұрынғы кезеңге дейін жетеді. Свинг биінің жүздеген стилі қалыптасты, олардың ішінде осы дәуірден кейін сақталғандарына Чарльстон, Балбоа, Линди-хоп және Колледждік шаг жатады. Бүгінде осы билердің ең танымал түрі – 1930 жылдардың басында Гарлемде пайда болған Линди-хоп. Свинг билерінің көпшілігі афроамерикалық қауымдастықтарда туындаған, афроамерикалық халық билері ретінде қалыптасса, ал кейбіреулері, мысалы Балбоа, осы қауымдастықтардан тыс жерде дамыды және свинг дәуірі билеріне әсер етті. "Свинг биі" термині билер тобын атау үшін 20 ғасырдың екінші жартысынан бастап қолданыла бастады. Тарихи тұрғыдан алғанда, "свинг" термині джаз музыкасының стилін білдірген, ол бидің эволюциясына түрткіс берді. Життербаг – свинг биінің кез келген түрі, бірақ ол көбінесе Линди-хоптың "Шығыс жағалауындағы свинг" деп аталатын алты есептік туындысымен синоним ретінде қолданылады. Бұл сөз бишінің (яғни, свинг бишісінің) түрін анықтау үшін де жиі қолданылды. "Життербаг" Линди-хоп, Шаг немесе басқа да свинг билерін билеуді ұнатқан болуы мүмкін. Бұл термин свинг дәуіріндегі оркестр жетекшісі Кэб Каллоуэймен байланыстырылды, өйткені ол айтқандай, "[Бейнелеушілер] едендегі шапшаң, көбінесе секіріп жүретін қозғалыстарынан кейін бір топ жітірбугідей көрінеді". "Свинг биі" термині кейде дәстүрлі свинг билерінің кейбір ерекшеліктеріне ие емес басқа билерді де қамтиды: Батыс жағалауындағы свинг, Каролина шағы, Шығыс жағалауындағы свинг, қол биі, джив, рок-н-ролл, заманауи джив және 1940 жылдардан бастап дамыған басқа да билер. Еуропадағы буги-вуги мен рок-н-роллдың күшті әлеуметтік және бәсекелестік дәстүрі осы билерді жергілікті свинг би мәдениетіне енгізеді.
Swing dance is a group of social dances that developed with the swing style of jazz music in the 1920s–1940s, with the origins of each dance predating the popular "swing era". Hundreds of styles of swing dancing were developed; those that have survived beyond that era include Charleston, Balboa, Lindy Hop, and Collegiate Shag. Today, the best known of these dances is the Lindy Hop, which originated in Harlem in the early 1930s. While the majority of swing dances began in African American communities as vernacular African American dances, some influenced swing era dances, like Balboa, developed outside of these communities. "Swing dance" was not commonly used to identify a group of dances until the latter half of the 20th century. Historically, the term swing referred to the style of jazz music, which inspired the evolution of the dance. Jitterbug is any form of swing dance, though it is often used as a synonym for the six count derivative of Lindy Hop called "East Coast Swing". It was also common to use the word to identify a kind of dancer (i. e., a swing dancer). A "jitterbug" might prefer to dance Lindy Hop, Shag, or any of the other swing dances. The term was famously associated with swing era band leader Cab Calloway because, as he put it, "[The dancers] look like a bunch of jitterbugs out there on the floor due to their fast, often bouncy movements." The term "swing dancing" is often extended to include other dances that do not have certain characteristics of traditional swing dances: West Coast Swing, Carolina Shag, East Coast Swing, Hand Dancing, Jive, Rock and Roll, Modern Jive, and other dances developed during the 1940s and later. A strong tradition of social and competitive boogie woogie and Rock 'n' Roll in Europe add these dances to their local swing dance cultures.
1920-шы жылдар мен 1930-шы жылдардың басындағы түпнұсқа нысандар
Чарльстон биі көбінесе жылдам музыкамен биленеді. Чарльстон бірнеше позицияны қамтиды, соның ішінде қатар тұрып, қол ұстасып және тандемде билеу. "Жокей позициясында" жабық позиция екі серіктес те бөлінбей, алға қарай қарап ашылады. Side by side Charleston-да серіктестер жабық позицияны толығымен ашады, олардың жалғыз байланыс нүктелері – тиіскен жамбастары мен қолдары, мұнда жетекшінің оң қолы мен қолы ізбасардың арқасына, ал ізбасардың сол қолы мен қолы жетекшінің иығы мен қолына тиеді. Екі серіктес те жеке Чарльстон биіндегідей бос қолдарын қозғайды. Жокей және қатар тұрып билейтін Чарльстонда жетекші сол аяғына, ал ізбасар оң аяғына басады. Тандем Чарльстонда бір серіктес екіншісінің алдында тұрады (әдетте ізбасар, бірақ орналасуы өзгеруі мүмкін), екеуі де бастау үшін бір бағытта жүреді және екеуі де сол аяқпен бастайды. Артындағы серіктес алдыңғы серіктестің қолын ұстап, олардың біріккен қолдары негізгі қадамдағыдай алға-артқа қозғалады. Балбоа, сондай-ақ "Бал" деп те аталады, 8 санаулы би, жабық позицияда орындалады. Бидің ең алғашқы түрі ("Таза Балбоа" деп жиі аталады) Оңтүстік Калифорнияның көбінесе консервативті би залдарында пайда болды, онда орын шектеулі болды және қатаң мінез-құлық ережелері сақталды. Бұл би залдарында көбінесе Чарльстон мен Линди-хоптың шамадан тыс қимылдарына тыйым салынды. Таза Балбоа серіктестердің көкірекке көкірек тіресіп, тік тұруымен сипатталады. Қадамдар әдетте тізеден төмен ырғақпен немесе стильмен ойнайды және бағыттың өзгеруімен байланысты. Балбоа көбінесе жылдам джаз музыкасымен биленеді (әдетте 180-320 BPM), бірақ көбісі баяу (170-190 BPM) темпті ұнатады. Бишілердің көпшілігі таза Балбоа мен Бал Свингті ажыратады, бірақ екеуі де бидің бір бөлігі саналады. Бал Свинг Балбоадан пайда болды, Балбоаның алғашқы бишілері бидің сәнді нұсқаларымен тәжірибе жасаған кезде, бұл көкірекке көкірек байланысын бұзуға мәжбүр етті. Бұл түрінде Балбоаға түрлі айналу, бұрылу, секіру, әрекеттер және тіпті ауадағы қадамдар енгізілді. Линди-хоп 1930 жылдардың басында пайда болды. Бұл – физикалық күш-қуатымен ерекшеленетін афроамерикалық би. Ол 8 санаулы негізгі қадаммен, "свинг-аутпен" сипатталады, ол ашық позициядан жабық позицияға және кері ауысады. Ол импровизацияға және 8 санаулы және 6 санаулы ырғақтарда басқа қадамдарды қосу мүмкіндігіне баса назар аударады. "Линди-хоп" атауы көбінесе "Shorty" Джордж Сноуденге байланысты, ол газет тілшісімен сөйлескенде олар қандай би билеп жатқанын сұрады. Чарльз Линдберг Атлант мұхиты арқылы жалғыз өзі ұшып өткендіктен, Шорти Джордж "Линди-хоп" деп жауап берген. Кейбір жазушылар бұл есімді Shorty George ойлап тапты ма, жоқ па, бұл туралы дау тудырды, бірақ қалай болғанда да, бұл есім қалады. Гарлемдегі Савой балу залы Линди-хоптың үйі болды. Оның танымалдылығы артып, кәсіби топтар құрылды. Бұл топтар АҚШ және Еуропаны аралап, Линди-хоптың нұсқаларын орындады. Collegiate Shag (немесе "Shag") негізінен үдемелі свингке және кейде свинг алдындағы джаз музыкасына (185–200+ BPM) биленеді. Бидің 1920 жылдары Каролинада пайда болғаны және кейіннен 1930 жылдары Америка Құрама Штаттарында таралғаны туралы айтылады. Шаг биін бүгінде әлемдегі свинг биін ұнататындар билейді. Шаг – бұл алғашқы және ең танымал свинг биі саналады. Оның аты айтып тұрғандай, ол Сент-Луис қаласында, Миссуриде басталған. Сент-Луис Шаг 8 санаулы негізгі стационарлық қадамнан тұрады, көбінесе үш қадам, соққы, үш қадам, соққы. Бұл өте жылдам жабық позицияда биленетін би, әдетте соққы, секіру және буги-вуги музыкасымен орындалады. Биг Эппл – бұл серіктес биі және 20 ғасырдың басында АҚШ-тың афроамерикандық қауымдастығында пайда болған "аталған" шеңберлік би. Бигі үлкен алма деп аталатын биді 1930 жылдардың басында Оңтүстік Каролина штатының Колумбия қаласындағы Парк-стриттегі бұрынғы Бейбітшілік үйі синагогасында орналасқан Биг-Эпл клубында билеген афроамерикалық жастар жасаған деп болжанады. Синагога "Үлкен алма" атты қара түлектер клубына айналдырылды. Кішкентай алма Бұл би Ұлы алманың серіктестік нұсқасы болды, ол сондай-ақ Оңтүстік Америка Құрама Штаттарының Каролиналарында пайда болды деп есептеледі. Ол сондай-ақ Six count Swing, Triple Step Swing немесе Single Step Swing деп те аталады. East Coast Swing өте қарапайым құрылым мен аяқпен жұмыс істеу, негізгі қозғалыстар мен стильге ие. Бұл әуеннің қарапайымдылығы танымал, ол жиі баяу, орташа немесе жылдам темпті джаз, блюз немесе рок-н-ролл күйінде биленеді. Кейде Rockabilly, сондай-ақ Rock a billy, East Coast Swing-тен жаңылысқан, бірақ Rockabilly West Swing-ке жақын. West Coast Swing 1940 жылдары Лос-Анджелес стиліндегі Линди-хоптың стилі ретінде пайда болды. Бұл – слотты би, ол кең ауқымды музыкамен орындалады, соның ішінде: блюз, рок-н-ролл, кантри-вестерн, поп, хип-хоп, smooth, cool jazz, R&B және фанк музыкасы. Western Swing ұзақ жылдар бойы 1940 жылдардағы джазға ұқсас батыс музыкасының атауы болды және, содан бері, екі қадамды би, шеңберлі би немесе мұндай музыкамен биленетін свинг биі. Contemporary 21st ғасырдың Country Swing-і немесе биі немесе "Country Western Swing Dancing" (C/W Swing) ерекше мәдениетке ие, YouTube және DVD-дегі сабақтар мен оқулық видеоларында секіру, көтеру, әуедегі қимылдар мен айналулар үйретіледі. Ол басқа кантри билерінен, свинг стилінен, сальсадан және т.б. түрленулерді қосады. Аты айтып тұрғандай, ол көбінесе кантри және вестерн музыкасымен биленеді. Boogie woogie 1940 жылдары буги-вуги музыкасының өркендеуімен пайда болды. Бүгінде ол Еуропада танымал, ал кейбіреулері оны американдық балу индустриясы үшін стандартталған East Coast Swing-тің еуропалық баламасы деп санайды. Ол түрлі рок музыкасымен, блюзбен немесе буги-вуги музыкасымен биленеді, бірақ көбінесе джазбен емес. Би дамыған сайын, ол Линди-хоп сияқты 8 санаулы түрленулер мен свинг-ауттарды да қабылдады, бірақ бастапқы буги-вуги аяқпен жұмыс істеуді сақтап қалды. Carolina Shag 1940 жылдары Оңтүстік Каролина штатының Майртл-Бич және Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон арасындағы құмды жағалауда биленді, бірақ 1990 жылдары және одан кейін көптеген басқа жерлерге тарады. Ол көбінесе жағажай музыкасымен байланысты, бұл ырғақтың және блюздің негізіндегі әндер, ал белгілі шаг тарихшысы және Бофорт округының тұрғыны Бо Брайанның сөзіне сәйкес, бұл термин алғаш рет Солтүстік Каролина штатының Каролина-Бич қаласында қолданылған. Imperial Swing – бұл East Coast және West Coast Swing-тің аралас нұсқасы. Imperial Swing East Coast Swing-тен үш қадамды аяқпен жұмыс істеуді пайдаланады, бірақ West Coast Swing-тен тегіс (секірмейтін) аяқпен жұмыс істеумен слотты би. Слотты би 1970 жылдардың соңында Imperial Swing-ке енгізілді және бастапқыда дөңгелек биді толығымен алмастырды. Imperial Swing West Coast Swing-тің негізгі қозғалыстарын бөліседі: бастау (немесе негізгі) қадам, кроссовер немесе жақтан өту, қантты итеру (немесе алақанмен соғу) және қамшы. Ол Сент-Луис қаласындағы Club Imperial-де басталды. Клуб иесі Джордж Эдик жасөсперімдерге төменгі қабатта билеуге рұқсат берді және сол кездегі свинг бишілері оларға шығыс жағалауына жасаған сапарларынан алған білімдерін үйретті. Адамдар саяхаттай келе, биге батыс жағалауы, боп және Каролина шагының элементтерін қосты, осылайша оны ерекшелендірді. "The Imperial" биінде "East Coast", "West Coast", "Carolina Shag" және "Bop" элементтері бар. Jive – бұл International Style Ballroom биі. Бұл өте көңілді би, онда орындаушылар жерден секіріп тұрғандай көрінеді. Ол алғашқыда Бірінші дүниежүзілік соғыста американдық әскерлермен Англияға әкелінген шығыс свингіне негізделген...
Бүгін свинг биі
Свинг биі 1930 және 1940 жылдары ең танымал болды, бірақ ол бүгінге дейін жалғасуда. Би қимылдары музыкамен бірге өзгеріп дамыды. Свинг би стилі диско, кантри-лайн және хип-хоп сияқты көптеген басқа би стильдерінің негізі болып табылады. Әлемнің әртүрлі жерлерінде свинг би клубтары мен жарыстар әлі де өткізілуде.
деңгейлері
West Coast Swing-те жарыстар тәжірибе деңгейі бойынша бөлімдерге бөлінеді. Деңгейлер: Бастауыш, Жаңадан бастаған, Орта, Күшті және Жұлдызды. АҚШ-та жұптардың тиісті тәжірибе деңгейінде билеуін қамтамасыз ететін ресми жүйе жоқ. Дүниежүзілік Свинг Би Кеңесі әртүрлі деңгейдегі жарыстарда жиналған барлық ұпайлардың тізімін сақтайды. Көптеген Линди-хоп жарыстарында ұпай жүйесі қолданылмайды.
Соттау критерийлері
Свинг биі американдық ритм санатына жатады. Жарыстарда не түрін билейсіз, соған қарай бірнеше санаттар болады. Байқау кезінде бағалау үш "Т" принципіне, сондай-ақ өнер көрсету шеберлігіне негізделген.
Жылу
Би алаңдарының көпшілігі бір уақытта шамамен 12 жұпқа ғана сыйымды. Егер қатысушылардың саны алаңның сыйымдылығынан асып кетсе, бәйгеде іріктеу кезеңдері өткізіледі. 24 жұпқа жеткен соң, ширек финалдық кезең (әрқайсысы шамамен 12 жұптан тұратын 2 жеке кезең), содан кейін жартылай финал (шамамен 12 жұптан тұратын 1 кезең) және соңында финалдық кезең (1 кезең, әдетте 6 немесе 7 жұп) өтеді.