Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа жүзбасылар (1971) - американдық жазушы Джозеф Уэмбоның романы. Бұл фильмде 1960-шы жылдардың басында Лос-Анджелестегі полиция жұмысының стрессі қарастырылады. Автор романды, өзінің алғашқысын, әлі де Лос-Анджелес полиция департаментінің (LAPD) жұмысшы мүшесі болып жүрген кезінде жазған. Роман Джордж С. Скотт пен Стейси Кичтің қатысуымен сол атымен фильмге айналдырылды.
The New Centurions (1971), is a novel by American writer Joseph Wambaugh. It explores the stresses of police work in Los Angeles, California, in the early 1960s. The author wrote the novel, his first, while he was still a working member of the Los Angeles Police Department (LAPD). The novel was adapted as a film of the same name starring George C. Scott and Stacy Keach.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман негізінен сюжетсіз, оның орнына үш LAPD офицерінің полиция жұмысының салдарынан психологиялық өзгерістерін және әсіресе Лос-Анджелестің кедей азшылық қауымдастықтарындағы полиция жұмысының сипатын эпизодикалық түрде бейнелейді. Үш офицер, Серж Дюран, Гас Плебесли және Рой Фейлер 1960 жылдың жазында полиция академиясында сыныптастары болып табылады, ал роман олардың өмірін әр жылдың тамызында зерттейді, бұл олардың 1965 жылдың тамызындағы Уоттс көтерілісі кезінде жұмыста қайта қосылуымен аяқталады. "Жаңа жүзбасылар" - Вамбоу романдарының ішіндегі ең автобиографиялық романы. Ол оқиғаларды өте қарапайым, қайталаусыз баяндап береді. Әр тарау үш басты кейіпкердің бірінің көзқарасынан үшінші тұлғада жазылған. Олар академияны бітіргеннен кейін бір-бірімен байланыс жасамайды, бірақ олардың жолдары ұқсас және бір-біріне жақын. Уамбо сияқты оның басты кейіпкерлері азшылықты аудандарда бірнеше жыл бойы киімде патрульдік қызметтен жасөспірімдер мен азғындық жұмыстарындағы азаматтық киімдегі тапсырмаларға көшеді. Бұл тәжірибелер Уамбоға қатты әсер етті, ол оларға қайта-қайта қайтадан қайтадан қайталанады. Уамбо сондай-ақ офицерлердің жеке өмірін зерттейді, ал зинақорлық, алкоголизм, расизм және суицидтер Лос-Анджелес полициясының қатарында кең таралған. Полиция қызметкерлерінің өз-өзіне қол жұмсауы - бұл Уэмбоу өзінің барлық кітаптарында зерттейтін тақырып. Кітапта қарастырылған негізгі тақырып - ардагер офицерге тән қасиеттер мен оларды жаңадан келген офицер қалай иеленеді. Уамбоу жаңа офицерлердің ұстанымдарын (бір адам LAPD-де бес жыл жұмыс істегенге дейін ардагер болып саналмайды) ескірген ер адамдардың ұстанымдарымен үнемі салыстырады.
The novel is basically without plot, instead episodically depicting the psychological changes in three LAPD officers caused by their police work, and particularly the nature of police work in poor minority communities of Los Angeles. The three officers, Serge Duran, Gus Plebesly, and Roy Fehler, are classmates at the police academy in the summer of 1960, and the novel examines their lives each August of succeeding years, culminating in their on the job reunion during the Watts riots of August 1965. The New Centurions is likely the most autobiographical of Wambaugh's novels. He provides a straightforward narration of events with little use of flashback. Each chapter is written in the third person from the point of view of one of the three protagonists. They have no contact with each other once they graduate from the academy, but their paths are similar and converging. Like Wambaugh, his protagonists move from a few years of uniformed patrol in minority districts to plainclothes assignments in juvenile and vice work, experiences which so affected Wambaugh that he returns to them repeatedly as plot elements in his fiction. Wambaugh also explores the officers' private lives, noting adultery, alcoholism, racism, and suicide as rampant in the ranks of the LAPD. Police suicide, in particular, is a theme Wambaugh explores in nearly all of his books. A major theme explored throughout the book is what traits characterize a veteran officer, and how a rookie acquires them. Wambaugh consistently compares the attitudes of the new officers (one is not considered a veteran in the LAPD until one's fifth anniversary on the job) to those of the older entrenched men.
Гас Плебесли
Plebesly - Азусадан шыққан, орта таптық және қала маңындағы тәрбие алған. Ол жас күйеуге шығып, 22 жасында екі балалы болды. Ол полицияға кірмес бұрын банкте жұмыс істеді, колледжде біраз білім алды, бірақ жоғары мәртебелі әрі жақсы жалақы алатын жұмыс іздеді. Қысқа және жұқа, Плебесли талапкерлерге қойылатын биіктік пен салмақ минимумын ғана өтті, бірақ ол табиғи спортшы және қашықтыққа жүгіруші. Алғашқы тапсырмасы оның қорқынышын сынап көреді. Академияда физикалық жаттығулар мен қорғаныс тактикасында жақсы нәтиже көрсеткеніне қарамастан, Плебесли қарсыласын физикалық қарсыласуда жеңу қабілетіне күмән келтіреді. Оның Университет бөлімшесіне (қазіргі LAPD "Оңтүстік-батыс аймағы") тағайындалуы оның қорқынышын күшейтеді. Университеттегі халықтың 90%-дан астамы қара нәсілділер, қылмыстың саны да жоғары, бұл екеуі де оның тәжірибесінен тыс жағдай. Плебеслидің бірінші серіктесі - ақылға қонымды және прагматикалық ардагер Энди Кильвински. Ол қысқаша ғана көрінеді, бірақ өте маңызды кейіпкер. Зейнеткерлікке жақын (ол оны "иін тарту" деп атайды), Кливинский Плебеслиді өзінің қанаты астына алып, өзін кеңейту үшін алады. Ол Плебеслиге жақсы полицияшы болу, өзін-өзі күмәндандыру және өзінің жалпы сезімталдығына сенім арту туралы курс береді. Ол Плебеслиге университеттегі қылмыстың қарқындылығы сол жердегі бір жылды кез келген басқа елдегі 10 жылмен теңейтінін ескертеді. Кильвинский әрқашан өзінің жеке философиясынан түсінік беру арқылы LAPD полициясының рөлін Рим империясының құлдырауының алғашқы кезеңіндегі жүзбасылардың рөліне теңеген, бірақ Кильвинский сонымен қатар ескертуді білдіреді, өйткені ол жұмысына назар аударды және ұзақ уақыт ажырасты, тек әйелімен ғана емес, сонымен қатар оның қалған отбасы. Екі жылдан кейін Плебесли ардагерге айналады, Кильвинскидің сөздері мен мысалдарын қолдана отырып, жаңа жаңалықтарды енгізеді, қазір ол зейнеткер және Орегонда жалғыз тұрады. Университет бөлімінде бұрынғыдан да көп қақтығыс, қауіп-қатер бар, ал қара мұсылмандар орталығы ақ билікке қарсы. Plebesly Рантли сияқты жас офицерлердің нәсілшілдікке бара жатқанын байқады, олардың өзгеруін тоқтатуға еш күші жетпеген сияқты. Ол көргенін қабылдай алады, бірақ оған бірдей бейімділік әсер етпейді. Ол жас күйеуге шыққандықтан, өз-өзіне қол сұғып, күйеуінің қамауында қалғандай сезініп отыр. Оның құрдастарының арасындағы ажырасу жиілігі оны мазалайды, ал ол басқа әйелге, оның жасөспірімдер бөліміндегі серіктесіне қызығушылық танытқанда, тағдыр Кильвинскийдің өзін-өзі өлтіруі түрінде араласады. Плебесли бұл туралы өзінің бұрынғы серіктесінің өсиеттері мұрагерлік рәсімнен өткеннен кейін жанама түрде біледі.
Plebesly is middle class and suburban in upbringing, from Azusa. He married young and at 22 has two children. He worked in a bank before joining the LAPD, has earned a few college credits, but sought a job with higher status and better pay. Short and slim, Plebesly just passed the height and weight minima required of applicants, but is a natural athlete and a distance runner. His first assignment tests his hidden fear of being a coward. Although he performed well in both physical training and defensive tactics at the academy, Plebesly is doubtful of his ability to defeat an opponent in a physical confrontation. His assignment to University Division (now LAPD's "Southwest Area") intensifies his fears. University is more than 90% black in population and has a high crime rate, both conditions outside his experience. Plebesly is fortunate in that his first partner is the thoughtful and pragmatic veteran Andy Kilvinsky. He is featured only briefly, but is a crucial character. Close to retirement (which he refers to as "pulling the pin"), Klivinsky takes Plebesly under his wing to make into an extension of himself. He gives Plebesly a cram course in being a good cop, overcoming his self doubts, and trusting his innate common sense. He warns Plebesly that the intensity of crime in University makes a year there the equivalent of 10 years in any other. Always offering insights from his personal philosophy, Kilvinsky likens the role of LAPD cops to that of centurions during the early decline of the Roman Empire, but Kilvinsky also represents a warning, as he has focused on work, and long divorced, not just from his wife but the rest of his family, as well. After two years, Plebesly becomes a veteran, breaking in new rookies using the words and examples of Kilvinsky, now retired and living alone in Oregon. University Division has become more tense and dangerous than ever and the center of Black Muslim challenges to white authority. Plebesly has observed decent young officers like Rantlee becoming racist, apparently helpless to stop their changes. He can absorb what he witnesses, but does not fall subject to the same bias. Feeling he married too young, he feels trapped in his marriage. The frequency of divorce among his peers bothers him, and when he takes an interest in another woman, his female partner in Juvenile Division, fate intervenes in the form of Kilvinsky's suicide. Plebesly learns about this indirectly, after his former partner's will goes through probate.
Рой Феллер
Ффелер де үйленген, колледжді қажығандықтан тастап кетті. Ффелер криминология мамандығы бойынша білім алып, бірақ колледж оқуларынан шаршап, қылмыс пен қылмыскерлер туралы бірнеше жылдық тәжірибе жинауға сылтау жасап, LAPD-ге қосылды. Полиция ортасының жартылай әскери аспектілеріне, атыс қаруына немесе дене шынықтыру жаттығуына қызығушылық танытпаған Ффелер өзін басында-ақ басқа курсанттардан, кейіннен өзімен жұмыс істейтін офицерлерден ақыл-ой жағынан жоғары деп санайды. Ньютон дивизиясына тағайындалған, департаменттегі ең кедей қара дивизия, Ффелер, Плебесли сияқты, зейнеткерлікке жақындап келе жатқан ардагер офицермен бірге, бірақ екі тәжірибе де әртүрлі болуы мүмкін емес. Уайти Дункан - алкоголик, оны Фейлер тез арада біледі, ол полиция қосқыштарында жасырылған бөтелкелерден ішеді. Ол ақылдылық пен ақылдылық танытады, бірақ Ффелер, оның ақылдылығы мен менсінбеушілігі, оны мүлдем жоғалтады. Рой өзін барлық жағынан ақылды және ойлы деп санайды, бірақ оның әріптестері жоқ, ол 20 жылдық ардагердің кез келгеніне тең келетін ведомствоның бюрократиялық бей-жайлығына жағымсыз көзқарас қалыптастырады. Ффелер түнде түнде өзгеріп отыратын барлық серіктестеріне өзара, бірақ жұмсақ жек көруді сезінеді, ал қызы Бекки дүниеге келгеннен кейін оның некесі тез ыдырайды, ол басқа жағдайда қараңғы өмірде бір жарық болады. Ньютоннан екі жыл өткеннен кейін ол орталық бөлімде өнегелік істермен айналысуға қашады, бірақ бұл тек кешірім. Ол ЛАПД-да іс жүзінде соғыс аймағы деп саналатын Жетпіс жетінші дивизияға (Уоттс) жіберіледі және Ффельердің ойында Ньютоннан 10 есе жаман. Бұл оның цинизмін және ренішін арттырады. Көңілін қинаған психологиялық жарақаттанған қоңырау балаға қатысты, Фейлер және оның серіктесі қоңыраудан кейін бірден арақ дүкенін тонауды тоқтатады. Ффелер абайсызда қарынға атып, қағылған мылтықтан оқ атып өлтіреді. Ол аман қалды, бірақ оның ұзақ, ауыр қалпына келуі жарақат сияқты жарақаттандырады. Жарасы баяу сауығады, Фейлер колостомияға ұшырайды және оның жұмысына және жарақаттануына қарамай, келеке-шөлеке еткен ата-анасымен бірге тұруға мәжбүр болады. Ең жаманы, ол толықтай жұмысқа оралғанда, ол қайтадан 77 -ші патрульге оралады. Фулер есірткіге тәуелділіктен құтылып қалдым деп, ішімдікке салынып, машинасының багажына және телефон қораптарына бөтелкелерді жасырып қояды. 26 жастағы Рой Феллер Уайти Дунканға айналды. Колледжге қайта оралу туралы ұмытты, ал ол 60 күнге жалақысыз жұмыстан босатылады. Ффельдің құтқарылуы жас қара тіс техник Лора Ханттан ұрлық туралы есеп алғаннан кейін басталады. Олар ғашық болады және ол оның тоқтатылуы кезінде онымен бірге тұрады, онда ол оны "құрғатады". Рой өзінің менмендігі мен менмендігінен арылғаннан кейін, ақыры өзімен "тыныштықты табады" деп сенді.
Fehler, also married, dropped out of college out of boredom. Fehler had wandered into an academic major of criminology, but had grown tired of college studies and joined the LAPD on the pretext of gaining several years' firsthand experience about crime and criminals. With little interest in the semi military aspects of the police environment, firearms, or physical training, Fehler from the outset views himself as intellectually superior to his fellow cadets, and later the officers with whom he works. Assigned to Newton Division, the poorest all black division in the department, Fehler, like Plebesly, is also paired with a veteran officer nearing retirement, but the two experiences seemingly could not be more different. Whitey Duncan is an alcoholic, and as Fehler soon discovers, and drinks on the job from bottles concealed inside police callboxes. He exhibits an unpretentious street wisdom, though, that Fehler, in his conceit and scorn for Whitey, misses entirely. Roy, who has considered himself reasonable and thoughtful in all respects that his peers are not, develops a negative attitude toward the department's bureaucratic indifference that rivals that of any 20 year veteran. Fehler experiences a mutual but mild dislike with all his partners, who vary from night to night, and his marriage quickly disintegrates after the birth of his daughter Becky, who becomes the one brightness in an otherwise bleak existence. After two years in Newton, he seemingly escapes to work Vice in downtown Central Division, but it is only a reprieve. He is sent to Seventy Seventh Division (Watts), considered a virtual war zone in the LAPD, and in Fehler's mind, 10 times as bad as Newton. The transfer only deepens his cynicism and resentment. Distracted by a psychologically traumatic call concerning an abused infant, Fehler and his partner interrupt the robbery of a liquor store in the immediate aftermath of the call. Fehler is careless and is shot in the stomach by a blast from a sawed off shotgun. He survives, but his long, painful recovery is as traumatizing as the injury. The wound is slow to heal, Fehler endures a colostomy, and he is forced to live with his parents, where his job and injury are scorned and ridiculed. Worst of all, when he finally returns to full duty, it is back to patrol in Seventy Seventh. Deluding himself that he had avoided a dependency on drugs, Fehler begins drinking, hiding bottles in both the trunk of his car and in callboxes. Just 26 years of age, Roy Fehler has devolved into Whitey Duncan. Returning to college studies has become all but forgotten, and he reaches bottom when he is suspended for 60 days without pay for drinking on duty. Fehler's redemption begins when he takes a burglary report from a young black dental technician, Laura Hunt, and becomes infatuated with her. They fall in love and he moves in with her during his suspension, where she "dries him out". Rid of his arrogance and conceit, Roy believes he is finally "finding peace" with himself.
Уоттс тоғырықтары
Уэмбоу Ваттс тоғысуы туралы баяндамасын тығыз бақылайды, бұл романның алтыншы және соңғы бөлігіне фон береді. Ол оған жеке өзі офицер ретінде қатысты. Ол үш басты кейіпкердің көзқарастарынан жан тебірентерлік оқиғаларды баяндап береді. Алайда, үш офицердің өміріне үлкен әсер еткен зорлық-зомбылық емес, күтпеген жеке зорлық-зомбылық әрекеті, салыстырмалы түрде шағын. Бірінші тарауда, ең ұзақ, Серж Дюранның Холленбекте ұсталып, оған кіруге мәжбүр болуын күтіп жүрген уайым-қайғысы арқылы бүлік ашылады. Кейіннен радиоэлектронды көлікте бірге отырған үш офицердің үндеулері тобырдың кейбір қырларын ашады. Олар қайда екендерін және не істеу керектігін білмейді. Басшысыз, олар ақырында сержант жинаған офицерлердің шағын тобымен кездесіп, бір блоктағы бір дүкенде тонауды тоқтатады. Олар осылай билікті көрсетіп, сол аймақтағы тәртіпсіздікке түскендердің көбін, олардың ішінде балалардың да бар екенін білгенде, таңғалады. Сол күні үйге қайтып келе жатқанда, Дюран тамақ ішуге тоқтады. Ол мендо, оның Чикано тегімен әрқашан танымал болған шұбаға тапсырыс береді және ақырында латындық ретінде танылады. Екінші тарауда, ең қысқа тарауда Гас Плебесли мен оның уақытша серіктестері бірдей шешімге келеді. Plebesly артқы орындықта отырды, алда қандай сынақтар күтіп тұр, бірақ кенеттен олар азық-түлік дүкенін өртеп жіберуге тырысатын көпшілікпен кездеседі. Полиция олардың сөзін бөліп, қуып шығады. Ақырында Плебесли бір емес, үш тәртіпсіздікке қарсы адамды ұстап, соңғысына дейін бірінен соң бірі ұстап алады. Бұл адам одан әлдеқайда үлкен және мықты, бірақ ол оны сенімді түрде бағындырады. Кейін Плебесли әлі де қорқады және кейде бұрынғыдай үрейленеді, бірақ ол төзімді бола алатынын біледі. Рой Фейлер үшінші және соңғы тарауда байқаудан басқа ештеңе істемейді. Бөлiмнiң жартысында ол снайпердің өрт сөндiру машинасының артына тұтқындалып, асқазанын одан әрi жарақаттанудан қорғайды және Лос-Анджелес қаласының оңтүстiк ортасындағы хаоста да Лорамен бірге бола отырып, өз өмірінде тыныштық тапқанын көрсетеді. Сержант полицияның ұйымдаспаған қалдықтарын іс-қимылға шақырады, бірақ түн жағымсыз оқиғамен аяқталады. Ройдың командасы тонаушыларды аңдып жүрген көлікке түседі, Ұлттық гвардияның жол тосқауылдарына автоматпен оқ атудан қалады, содан кейін апатқа ұшырайды, тонаушылар өздерінің көліктері апатқа ұшырағанда қашып кетеді. Ройдің уақытша серіктестерінің бірі машинаны атып, өртеп жібереді. Көп ұзамай Рой Лораның үйіне барады. Ол оның ішімдік ұсынысын және оның көтеріліс туралы кешірім сұрауын қабылдамайды (ол қара). Рой ыстық ваннаға түсіп, ақыры тынығады да, Лораға тұрмысқа шығуын сұрайды.
Wambaugh tightly controls his narrative of the Watts riots, which provides the backdrop for the novel's sixth and final part. He participated in it personally as an officer. He gives a harrowing account from the perspectives of his three main characters. At the end, however, it is not violence on a large scale that has the most effect on the lives of the three officers, but an unexpected act of personal violence, small in scale by comparison. In the first chapter, the longest, the riot is revealed through the anxiety of Serge Duran, being held at Hollenbeck and waiting to have to enter it. Later, the nervous conversations of three officers thrown together in a radio car reveal aspects of the riot. They do not know where they are or what they should be doing. Leaderless, they finally fall in with a small collection of officers gathered by a sergeant and put down the looting in just one store on one block. They are stunned to realize that this show of authority is enough to "quell" most of the rioters in the area, some of whom are children. On his way home that night, Duran stops to eat. He orders menudo, a soup which has always represented his Chicano background, and finally identifies as Hispanic. In the second chapter, the shortest, Gus Plebesly and his temporary partners arrive at the same decision. Plebesly is sitting in the back seat, fearful of what tests lie ahead, but suddenly they confront a crowd trying to set fire to a grocery. The police interrupt them and chase them. Plebesly finally runs down not just one, but three rioters, arresting them one at a time until he confronts the last. This man is much larger and more muscular than he, but he subdues him convincingly. Afterward, Plebesly is still afraid and sometimes almost as panic stricken as before, but he learns he can endure. Roy Fehler, in the third and next to last chapter, does little but observe. For half the chapter, he is pinned down behind a fire engine by a sniper, protecting his stomach from further injury and reflecting that even in the chaos of South Central Los Angeles, he has found peace in his life by being with Laura. A sergeant galvanizes the disorganized police remnants into action, but the night ends with an ugly incident. Roy's crew gets into a vehicle pursuit of looters, is almost machine gunned at a National Guard roadblock, and then crash, looters escape when their car crashes. One of Roy's temporary partners shoots up the car and sets it afire. Soon after, Roy goes home to Laura. He rejects her offer of a drink and her apology about the riot (she is black). Roy soaks in a hot bath, and finally relaxed, asks Laura to marry him.
Бейімделулер
1972 жылы "Жаңа жүзбасылар" Колумбия Пикчерс шығарған көркем фильм ретінде бейімделді, оның басты рөлдерін Джордж С. Скотт Энди Кильвински мен Стейси Кич Рой Фейлер ретінде ойнады. Колумбия Уимбоуға романның Нью-Йорк Таймс бестселлер тізімінде қалған әр аптасы үшін $1,250.00 бонус төледі. Алғаш рет 1971 жылы 21 ақпанда жарияланған роман 32 апта бойы сол тізімде қалды.
In 1972, The New Centurions was adapted as a feature film released by Columbia Pictures, starring George C. Scott as Andy Kilvinsky and Stacy Keach as Roy Fehler. Columbia paid Wambaugh a bonus of $1,250.00 for each week the novel remained on the New York Times Best Seller list. Ultimately the novel, which first appeared on the list on February 21, 1971, remained on it for 32 weeks.