Кіріспе

Батыстық Австралияда өсетін Proteaceae тұқымдасына жататын бұта түрі Banksia baxteri, көбінесе Бакстердің банксиясы немесе құс ұясы банксиясы деп аталады, бұл Батыс Австралияға тән бұта түрі. Оның қабығы сұрғылт қоңыр, сабағы түкті, жапырақтары үшбұрышты жапырақтары бар терең тісті, бұтақтарының ұшында өсетін овал гүл шоғырында лимондық сары гүлдері бар.

Сипаттама

Banksia baxteri - бұл тік бұта, әдетте биіктігі 1,5 м-ге дейін топтасады және лигнотуберді құрамайды. Жас кезде бұтақшалар мен жапырақтары жүнді, ақ түктікпен қалың қапталған. Жапырақтары кене тәрізді, ұзын және кең, ұзын, ортаңғы бөліктері төрт және жеті үшбұрышты бөліктері бар, әр жағында V пішінді кеңістіктермен қоршалған. Гүлдері кең овал гүлшоғырына орналасады, бұтақтардың ұшында кең, жеке гүлдері лимон сары, перианты ұзын, пистилі ұзын. Гүлдеу желтоқсаннан мамырға дейін, бірақ негізінен қаңтардан наурызға дейін болады. Тек бірнеше ұзын, биік және кең фолликулдар ғана ескі гүлдермен қоршалған.

Таксономия және атау беру

Банксия бактери алғаш рет 1830 жылы Роберт Браун өзінің Prodromus қосымшасында ресми түрде сипаттады. Тип үлгілерін Уильям Бакстер 1829 жылы Король Джордж саундтың маңындағы таулардан жинаған. 1891 жылы Отто Кунце өзінің Revisio Generum Plantarum еңбегінде Banksia L. f. деген жалпы атаудан бас тартты. Оның себебі Banksia атауы бұрын 1776 жылы Banksia J. R. Forst & G. Forst деп жарияланғаны, бұл қазір Pimelea деп аталатын тұқымға қатысты. Кунце Sirmuellera-ны бұл түрді Sirmuellera baxteri деп атап, Sirmuellera-ны балама ретінде ұсынды. Басымдық принципіне қатысты бұл қағида Кунце замандастарымен елеулі түрде ескерілмеген, ал Банксия Л. f. 1940 жылы ресми түрде сақталып, Сирмуеллерадан бас тартты.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бакстердің банксиясы Ламбертия инермис сияқты басқа бұталармен бірге өседі, әдетте терең құмда және көбінесе Шығыс Баррен тауы мен Израиль шығанағының арасындағы жағалауда кездеседі. Banksia baxteri серотинді, яғни оның шатырындағы тұқымдар банкі ескі гүлдің тікенектерінің фоликулдары түрінде. Олар отпен ашылып, көптеген тұқым шығады, олар жаңбырдан кейін өсіп, өседі. Тұқым көп жылдар бойы сақталады; 9-12 жас аралығындағы ескі шыбықтардың тұқымы 100% өмір сүруді жалғастыратыны анықталды.

Бағбандықта қолдану

Тұқымдарды өңдеу қажет емес, олар 21 - 42 күн ішінде өседі.