Кіріспе

Proteaceae тұқымдасына жататын бұта түрі Батыс Австралияның оңтүстік-батысында мекендейді. Түрлер қоспесі. jpg туысы = Banksia туысы = Banksia subg. Banksia. түр = incana. authority = A. S. George. синонимдер ref =

Таксономия

Карл Мейснер ақшыл банксияны Банксия сфаэрокарпаның ерекше түрі ретінде атап өтті және 1856 жылы оған Банксия сфаэрокарпа вар деген атау берді. de Candolle Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis тұқымдас өсімдіктерінде glabrescens. Алекс Джордж 1981 жылы "Банксия L. f. (Proteaceae) туысы" атты монографиясында түр мәртебесіне көтерді, ол 1967 жылы 2 ақпанда Мур өзенінің жергілікті қонысынан тыс жерде жинаған үлгіге негізделген. Ол оны гүлді тікенегі үшін Банксиа тұқымдасына, Oncostylis бөлімінде оның стильдері ілмекті болғандықтан және қайта тірілген Abietinae сериясына орналастырды, ол тек дөңгелек жемісті түрлерді ғана қамтиды. Инкана деген атау латынша incanus ("құйрықты") деген сөзден шыққан және сұр түкті түтікшелерді білдіреді. әдетте жапырақтары ұзын, дөңес бұта; Banksia incana A. S. George var. Инкана - әдетте жапырақтары ұзын ашық бұта.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Banksia incana құмда, бұталық жерлерде немесе орманды жерлерде, көбінесе B. attenuata және B. menziesii-мен бірге өседі және Ароузсмит өзені мен Перт арасында кездеседі. Бракхифилланың әртүрлі түрі Ароусмит пен Могамбер аралығында, Гингин мен Перт маңындағы аралас популяциялармен кездеседі.

Экология

Банксиа инкана орман өрті болғаннан кейін ағаш тәрізді лигнотуберінен қайта өседі. Банксиа инкана - өте ерекше гүл нектарына ие бес жақын туысқан банксиа түрлерінің бірі. Қалған төрт түрі - Banksia sphaerocarpa, B. grossa, B. leptophylla және B. telmatiaea. Оны алғаш рет 1980 жылы Байрон Ламонт атап өтті; ол оны нектардағы қантпен қоректенетін цианобактерияларға жатқызды. Бұл цианобактериялардың көпшілігінде гетероцистер бар екенін ескеріп, ол атмосфералық азотты бекіту арқылы өсімдікке көмектеседі деп болжады, содан кейін ол жаңбырмен гүлдер басынан шайылып, протеоидтік тамыр шұңқырымен сіңіріледі. Бұл симбиозды 1985 жылы Барретт пен Ламонт зерттеді, бірақ азотты бекіту туралы ешқандай дәлел табылмады. 1996 жылы Марки мен Ламонт жүргізген зерттеулер бояудың өзгеруіне цианобактериялар немесе нектардағы басқа микроорганизмдер себепші емес, керісінше "өсімдіктерден шыққан химиялық құбылыс" екенін көрсетті. Олардың талдаулары нектарда қант пен еркін амин қышқылдарының деңгейі ерекше жоғары екенін көрсетті, бірақ осыдан бері осы түрлердің үшеуі, соның ішінде B. sphaerocarpa, нектарда қант құрамы қалыпты екені дәлелденді. Түсті нектардың мақсаты анық емес, әсіресе түнгі сүтқоректілер сияқты тозаңдырғыштар көзбен азық іздемейді деп есептеледі. Алайда, жасы ұлғая түскен сайын көрінісі мен иісі айқын бола бастаған нектар тозаңгерлерді оны жаңа нектардан артық көруге талпындыруы мүмкін. Түстің өзгеруі тозаңданумен байланысты емес болуы мүмкін.

Қорғау мәртебесі

B. incana-ның екі түрі де Батыс Австралияның Парктар және жабайы табиғат департаментімен "қатер төндірмейтін" деп саналады.