Кіріспе

Батыс Австралияға тән бұталар Банксиа медиа, оңтүстік жазық банксиа немесе алтын сабақты банксиа - Proteaceae тұқымдасына жататын гүлді өсімдіктер түрі. Ол әрдайым жасыл бұта болып, Батыс Австралияның оңтүстік жағалауында Олбэн мен Израиль шығанағының арасында кездеседі. Көп тармақты бұта, кене тәрізді тісті жапырақтары және гүлшоғыры деп аталатын үлкен алтын сары гүл шоғыры бар, ол 10 метрге дейін биіктікте өседі. Бұл өсімдіктер орман өртінен қырылып, тұқымнан қайта пайда болады. Гүлдер нектар мен жәндіктерге жем болатын құстарды, әсіресе бал жейтін құстарды және әртүрлі жәндіктерді тартады. Өсіру кезінде банксиа ортасы құрғақ жазды аймақтарда жақсы сумен суармалы топырақта күн сәулесі мол жерде жақсы өседі. Ол жазғы ылғалды аймақтарда өсірілетін батыс австралиялық банксиалардан гөрі төзімді.

Сипаттама

Банксиа медиасы көптеген сабақты бұта ретінде әдетте 4 м (13 фут) биіктікке дейін өседі, бірақ 10 м (30 фут) биіктікке және 6 м (20 фут) ені бар үлгілер тіркелді. Ағаштың бұтағының диаметрі 30 см-ге дейін жетеді. Керісінше, Point Ann сияқты кейбір жағалаулық популяцияларда гүлдің тікенектері жапырақтың үстінен биік тұрған әдеті бар өсімдіктер бар. Көптеген банксиялардан айырмашылығы, оның лигнотубері жоқ. Оның сұр, жарылған қабығы және түкті сабақтары бар. Жапырақтың өлшемдері әртүрлі популяцияларда әртүрлі болады: оның батыс және жағалау бөліктеріндегі өсімдіктердің жапырақтары қысқа және кеңірек болады. Джордж Бентам 1870 жылы өзінің маңызды жарияланым Flora Australiensis-де Банксианың толық қайта қаралуын жариялады. Бентамның жобасында банксияның танылған түрлерінің саны 60-тан 46-ға дейін қысқарды. Бентамның анықтамасы бойынша, төрт бөлімде жапырақ, стиль және тозаңның таныстырушы кейіпкерлері бар. Banksia media Cyrtostylis бөліміне орналастырылды. 1891 жылы Отто Кунце өзінің Revisio Generum Plantarum еңбегінде Banksia L. f. деген жалпы атаудан бас тартты. Оның себебі Banksia атауы бұрын 1776 жылы Banksia J. R. Forst & G. Forst деп жарияланғаны, бұл қазір Pimelea деп аталатын тұқымға қатысты. Кунце Sirmuellera түрін Sirmuellera media деп атап, Sirmuellera түрін балама ретінде ұсынды. Басымдық принципіне қатысты бұл қағида Кунце замандастарымен елеулі түрде ескерілмеген, ал Банксия Л. f. 1940 жылы ресми түрде сақталып, Сирмуеллерадан бас тартты.

Инфрагендік орналасу

Джордж B. media-ны B. subg-ға орналастырды. Банксия, өйткені оның гүлшоғыры банксия гүлдерінің типтік тікенектері; B. секциясы. Банксиа өзінің тік стильдері үшін; және B. ser. Cyrtostylis, өйткені оның жұқа гүлдері бар. 1996 жылы Кевин Тиль мен Паулин Ладигес Банксианың морфологиялық сипаттамаларын кладистік талдау нәтижелерін жариялады. Олар Джорджның субжанрларын және көптеген серияларын сақтады, бірақ оның бөлімдерін тастады. Джорджтың Б. сер. Cyrtostylis "кең полифилетикалық" деп табылды, өйткені осы сериядағы он төрт таксоның алтаусы Тиле мен Ладигестің кладограммасындағы жерлерде жеке-жеке кездесті. Қалған сегіз кладты екі субкладқа бөліп, олардың бірінде B. media, praemorsa, epica және pilostylis-пен бірге пайда болды: 1998 жылдан бері Остин Маст Banksiinae субтрибінің ДНК реттілік деректерінің кладистік талдауларының нәтижелерін жариялап келеді. Оның талдаулары бұрынғы таксономиялық құрылымдардан мүлдем өзгеше филогенезді ұсынады. Алайда, B. media-ға қатысты Масттың нәтижелері Тиле мен Ладигестің орналасуымен тығыз сәйкес келеді, оны Тиле мен Ладигестің B. ser-іне дәл сәйкес келетін политомиялық кладқа орналастырады. Сиртостилис. 2007 жылдың басында Маст пен Тиле Дриандраны Банксиаға көшіріп, Б. subg. Spathulatae қасық тәрізді котиледондары бар түрлер үшін; осылайша олар автономды Б. subg. Банксия. Олар Дриандраның ДНК үлгісін алу аяқталғаннан кейін толық ретке келтіруді алдын ала болжады; бұл арада, егер Маст пен Тиледің номенклатуралық өзгерістерін аралық ретке келтіру ретінде алсақ, онда B. media B. subg. Банксия.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Банксиа бұтақтары Батыс Австралияның оңтүстігінде, Стирлинг Рейндж Ұлттық паркінің шығыс шекарасынан Израиль шығанағына дейін және солтүстікке қарай Пингруп, Франк Ханн Ұлттық паркіне дейін, Довактің 15 км шығыс-солтүстік-шығысына және Бурамбуя тауының солтүстік-батысына қарай 35 км-ге дейін таралған. Бір-біріне қосылмаған популяция шығысқа қарай жағалау бойында, Point Culver және Toolinna-да кездеседі. Көбінесе жергілікті жерде мол, ол түрлі топырақ түрлерінде өседі, соның ішінде Жаңа Голландияның балшығы, ақ жаакты балшығы. Тұқымдарға ешқандай өңдеу қажет емес және 20 - 46 күн бойы өсіп шығады.