Кіріспе

Proteaceae тұқымдасына жататын бадалдар, Батыс Австралияның оңтүстік жағалауында өседі. Banksia nutans, көбінесе банксия деп аталады, Батыс Австралияның оңтүстік жағалауында өсетін бадалдар. Биіктігі бір метрге дейін өсетін, ашық көк жасыл түсті жапырақты жапырақтары және әдеттегідей қара-қоңыр гүлшоғыры бар, олар басқа банксиалар сияқты тік өспей, кері қарай тіреліп тұрады. Бұл тұқым 19-ғасырдың басында ботаник Роберт Браун алғаш рет сипаттаған көптеген банксиялардың бірі. Оны өсіруде жиі кездестірмейді. Жерорта теңізі климатты аймақтарда өседі, ал оның өлуіне сезімтал болуы оны жазғы ылғалдылық климаттарда, мысалы, Сиднейде, қысқа өмір сүруге мәжбүр етеді.

Сипаттама

Бұл бұта бір метрге дейін биіктікте, лигнотуберсіз өседі. Оның қабығы жұқа қызыл және сұр түсті ұсақ қабыршақтармен қақтайды. Жапырақтары 10 - 2 см, ұзындығы 0,5 - 1,5 мм, екі - үш мм ұзындықтағы жапырақтарында. Гүлдері бүршікте қызғылт қызғылт, көктемнен кейін қызғылт қоңыр, пияз иісі бар. Олар гүлдің ұзындығы төрт-жеті сантиметрге дейін болады; Банксия түрлеріне қарағанда олар тік емес, төмен қарай ілінеді. Гүлденгеннен кейін ескі гүлдер жеміссіз гүлдерінде сақталады, содан олар түкті болып көрінеді.

Ашылуы және атауы

Б. Нутанс тұңғыш рет 1802 жылы 1 қаңтарда Лакки-Бейден Роберт Браун жинады. Браун бұл дананы "Banksia nutans" деп атады, ал кейіннен ол "Banksia platycarpa" деп атаған сол түрдің тағы бір данасын жинады. Бұл түрді Браун 1810 жылы жариялаған және содан бері ерекше емес таксономиялық тарихы бар. Оның жалғыз синонимі Sirmuellera nutans (R. Бр.) Кунце, оны Отто Кунце өзінің Banksia-ны Sirmuellera жаңа жалпы атауына ауыстырудың сәтсіз әрекеті ретінде жариялады.

Инфрагендік орналасу

Браунның таксономиялық орналасуы бойынша B. nutans Banksia verae, "нағыз банксиа" деген кіші тұқымдасқа орналастырылды, өйткені оның гүлшоғыры банксиа гүлінің типтік тікенегі болып табылады. Banksia verae 1847 жылы Стефан Эндлишермен Еубанксия деп аталды. Карл Мейснер 1856 жылы Еубанксианы секциялық дәрежеге түсірді және оны төрт серияға бөлді, Б. Нутанс Абитина сериясына орналастырылды, өйткені оның барлық жапырақтары революциялық жиектері бар. Джордж Бентам өзінің 1870 жылғы Flora Australiensis жинағында Меиснердің сериясын тастап, барлық түрлерін бір-біріне ілмекті стильдермен бірге Oncostylis деп атаған бөлімге орналастырды. Бұл шара бір ғасырдан астам уақыт бойы жалғасты. 1981 жылы Алекс Джордж Банксияның жаңа таксономиялық орналасуын жариялады. Эндлишердің Эубанксиясы B. subg. болып қалды. Banksia және үш бөлімге бөлінді, олардың бірі Oncostylis болды. Oncostylis төрт серияға бөлінді. Мейснердің Б. сер. Олардың біріне Abietinae қайтадан енгізіліп, оның соңында B. nutans орналастырылды. 1996 жылы Кевин Тиль мен Паулин Ладигес Банксианың морфологиялық сипаттамаларын кладистік талдау нәтижелерін жариялады. Олар Джорджның субжанрларын және көптеген серияларын сақтады, бірақ оның бөлімдерін тастады. Б. сер. Абитиналардың монофилеттікке жақын екендігі анықталды, сондықтан олар сақталды. Ол одан әрі төрт субкладқа бөлінді, сондықтан Тиле мен Ладигес оны төрт субсерияға бөлді. Бір субкладта B. nutans-тың екі түрі ғана болды, және бұл клад B. subser-дің негізі болды. Nutantes, оны Тиле B. nutans салқындатылған гүлшоғыры, тозаңның нәзік қабығы және қырсық фолликулдары ретінде анықтады. B. subser-дің ең жақын сыртқы тобы. Нютанс - Б. субсердің негізін қалаған клад. Ұзын тұяқты. Тиль мен Лэдигестің келісімін Джордж қабылдамады және ол оны 1999 жылғы келісімнен бас тартты. Б. сер. Абитинае Джорджтың 1981 жылғы округке қайта оралды, ал Тиле мен Ладигестің барлық субсериялары тасталды. 2007 жылдың басында Маст пен Тиле Банксияны Дриандрамен біріктіру арқылы қайта ұйымдастырды және B. subg. Қашық тәрізді котиледондары бар таксондар үшін Spathulatae. Олар Дриандраның ДНК-ын іріктеу аяқталғаннан кейін толық ретке келтіруді алдын ала болжады; бұл арада, егер Маст пен Тиледің номенклатуралық өзгерістерін аралық ретке келтіру ретінде алсақ, онда B. nutans B. subg. Спатулата.

Таралуы және мекендейтін ортасы

B. nutans Батыс Австралияның оңтүстік жағалауында Олбэн мен Кейп Пэсли аралығында өседі. Екі негізгі тарату орталығы бар: Олбани мен Хоптун және Скаддан мен Кейп Пэсли арасында. Аралық аймақ егіншілік үшін көбінесе тазартылған, ал B. nutans осында кездеспейді. Сонымен қатар кейбір шеткі популяциялар бар: B. nutans var популяциялары. Артюр өзенінің маңында Cernuella және Батыс Австралияның Гербариумда B. nutans var тіркелген. Норманның маңындағы ақымақтар. Бұл түр депрессияларда, әсіресе консолидацияланған жағалаудағы құмдықтарда, ақ немесе сұр құмда немесе шагылда өседі. Көпшілігі Эсперанс жазығының биогеографиялық аймағында кездеседі.

Экология

Бұл түрдің лигнотубері жоқ болғандықтан, отпен өледі. Алайда от сонымен қатар ұрықшалардан тұқым шығаруды да қозғайды, сондықтан популяциялар оттан кейін жақсы қалпына келеді. Фицджеральд өзенінің ұлттық паркіне жүргізілген 1985-86 жылғы далалық зерттеуде бұл жер нектармен қоректенетін бал оппозиумы (Tarsipes rostratus) үшін жазғы негізгі азық көзі болып табылды. Климаттың өзгеруінің бұл түрге әсер ету мүмкіндігін бағалау нәтижесінде оның таралу аймағы 2080 жылға қарай өзгерудің ауырлығына байланысты 30% -дан 80% -ға дейін қысқаруы мүмкін екені анықталды.