Кіріспе
Proteaceae тұқымдасына жататын ағаш бұтасының түрі Батыс Австралиядан Banksia scabrella, әдетте Burma Road banksia деп аталады, Banksia тұқымдасына жататын ағаш бұтасының түрі. Ол Abietinae сериясына жатқызылады, бұл шағын дөңгелек немесе овал гүлшоғыры бар бұталардың бірнеше түрінің тобы. Ол Батыс Австралияның Джералдтон қаласының оңтүстігінде орналасқан бірнеше оқшауланған популяцияларда кездеседі, ең үлкен популяция Адамс тауының оңтүстігінде және шығысында орналасқан. Бұл өсімдік құмды топырақтарда, шөптесін жерлерде өседі. Көктем мен жазда гүлденуі дөңгелек немесе овал тәрізді, қызғылт түсті. Банксиа скапрелла отпен өледі және тұқым арқылы қалпына келеді. 1966 жылы жиналған B. scabrella бұған дейін Banksia sphaerocarpa түрлерінің бірі болып саналған, ақыр соңында банксия сарапшысы Алекс Джордж 1981 жылы оның түрін қайта қарастыруда сипаттады. Abietinae тұқымдасының көптеген мүшелері сияқты, ол дақылда сирек кездеседі; дегенмен, ол бау-бақша әлеуетті деп сипатталған.
Banksia scabrella, commonly known as the Burma Road banksia, is a species of woody shrub in the genus Banksia. It is classified in the series Abietinae, a group of several species of shrubs with small round or oval inflorescences. It occurs in a number of isolated populations south of Geraldton, Western Australia, with the largest population being south and east of Mount Adams. Found on sandy soils in heathland or shrubland, it grows to high and across with fine needle like leaves. Appearing in spring and summer, the inflorescences are round to oval in shape and tan to cream with purple styles. Banksia scabrella is killed by fire and regenerates by seed. Originally collected in 1966, B. scabrella was one of several species previously considered to be forms of Banksia sphaerocarpa, before it was finally described by banksia expert Alex George in his 1981 revision of the genus. Like many members of the Abietinae, it is rarely seen in cultivation; however, it has been described as having horticultural potential.
Сипаттама
Банксиа скапрелла төмен бұта ретінде биіктігі мен көлденеңдігі бойынша өседі, таралу әдеті бар. Оның жақтағы бұтақтары төмен және көбінесе жерге тіреледі. Кішкентай сызықты жапырақтары ұзындығы 0,8 - 2,8 см, ені 0,1 см, сабақтарымен бірге жиналған. Гүлдер жүздеген кішкентай гүлдерден немесе гүл шоқтарынан тұратын, ағаштан тұратын осьтің айналасында тығыз орналасқан "гүл тікенектерінде" немесе гүл шоғырында пайда болады. Олар өте көрнекті, олар соңғы (ағаштардың ұшында пайда болады) немесе қысқа жақтағы бұтақтарда пайда болады. Шарап немесе қызғылт түсті гүл шоғыры жоғары және кең. Жеке гүлдері ашық сары немесе қаймақ түсті, гүлдің жоғарғы бөліктері қызғылт түсті. Периант ұзындығы , ал пистильдер ұзындығы бойынша және шыңында иілген. Гүлдері қартайған сайын сұр түске айналады, ал ескі гүлдері құлап кетпейді. Бір тікенекте 80-ге дейін фолликул пайда болады, олар жаңбырдан кейін ашылғанға дейін жабық болады. Олар ұзындығы, биіктігі мен ені бойынша өлшенетін овал пішінді. Олар ашылып, ұзын, кең, қалың қоңыр түсті, сопақша, қараңғы "қанаты" бар ұзын, кең, сопақша тұқым шығарады. 1996 жылы ботаниктер Кевин Тиле мен Паулин Ладигес морфологиялық сипаттамалардың кладистік талдауымен негізделген орналасуды жариялады. Олар Джорджның субжанрларын және көптеген серияларын сақтады, бірақ оның бөлімдерін тастады. Банксия сер. Абитиналардың монофилеттікке жақын екендігі анықталды, сондықтан олар сақталды. Ол одан әрі төрт субкладқа бөлінді, сондықтан Тиле мен Ладигес оны төрт субсерияға бөлді. Банксиа скапрелла бұлардың үшіншісінде пайда болды, бастапқыда оның ең базалық мүшесі үшін "telmatiaea clade" деп аталды. Джорджтың жіктеуішіне сәйкес, B. lanata және B. leptophylla-ның екі түр-құрамы B. scabrella-ның жақын туыстары ретінде пайда болды, бірақ кладтағы барлық бес форманың арасындағы қарым-қатынас туралы сұрақтар туындады. Бұл клад жаңа Leptophyllae қосалқы сериясының негізі болды, оны Тиле "жемістілік ошақтарында индурацияланған және тікенді жалпы брактылары" бар және тұқымдық сабақтары тығыз арахноздық (жұмсақ шашты жамылған) түрлерді қамтиды деп анықтады. 2007 жылдың басында Маст пен Тиле Банксияны Дриандрамен біріктіру арқылы қайта ұйымдастырды және B. subg. Қашық тәрізді котиледондары бар таксондар үшін Spathulatae. Олар Дриандраның ДНК үлгісін алу аяқталғаннан кейін толық ретке келтіруді алдын ала болжады; бұл арада, егер Маст пен Тиледің номенклатуралық өзгерістерін уақытша ретке келтіру ретінде алсақ, онда B. scabrella B. subg. Спатулата.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Банксиа скапрелласы екі бөлінген аймақта таралған популяцияларда кездеседі; біріншісі Джеральдтонның оңтүстігіндегі Уолкавей кішкентай қалашығының оңтүстік-шығысында табылған, ал халықты көп жинаған кластер Батыс Австралиядағы Адамс тауының оңтүстік-шығысында табылған. Ол сирек кездесетін және басымдықты флора тізіміне енгізілген, онда ол "Төтенділік төрт сирек" таксоны ретінде жіктеледі; сирек кездесетін болса да, оған қазіргі уақытта анықталатын факторлар қауіп төндірмейтін. Бұл таксондар 5-10 жылда бір рет бақылауға алынуы қажет. Көптеген стендтерде 100-ден астам өсімдік бар. Алайда, B. scabrella популяциясының жартысынан астамы жол жиегінде кездеседі. B. scabrella Phytophthora cinnamomi өлім-жітіміне өте бейім. Өрттен қайтыс болған түрлер тұқымнан қайта пайда болады. Джералдтон мен Гингин арасындағы аймақ Abietinae banksias үшін бай, ал онда тоғыз түр кездеседі. Осыған қарамастан, таралу аймағы мен тіршілік ету ортасы жағынан өте аз сәйкес келеді; Банксиа скапрелланың Б. лептофилламен бірге кездесуі ерекше. Бірма жолының табиғи қорығы - оның аумағындағы бірнеше қорғалған қорғау аймақтарының бірі; онда Банксия скафраласы көбінесе (және оның көрнекті бөлігін құрайды) кездеседі. Кейде акация бұтасында, сирек болса, акация бұталарында және банксия ормандарында кездеседі. Климаттың өзгеруінің бұл түрге әсер етуі мүмкін екенін бағалау оның жаңа мекенделетін аймақтарға қаншалықты тиімді көшіп-қонуына байланысты, оның таралу аймағының қысқаруы мүмкін емес екенін және шынымен өсіп кетуі мүмкін екенін анықтады.
Өсіру
Тұқымдарды өңдеу қажет емес, олар 14 - 16 күн ішінде өседі. Banksia scabrella сирек өсіріледі, тұқымнан 3 жылдан 5 жылға дейін гүлдейді. Оның сенімділігі туралы ақпарат шектеулі, бірақ ол Оңтүстік Австралияда сәтті өсірілді. Ол тез өседі, бірақ әдеттегідей әдепсіз, сондықтан оны үнемі кесу керек. Табиғи өмір сүретін кейбір түрлерінің әдеті тығыз, және олар бау-бақша шаруашылығына көбірек қолайлы.