20-шы Әуе базалық топ – Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ Әуе күштерінің таратылған бөлімшесі. Филиппин, Никколс базасында орналасқан, 1984 ж. таратылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
20-шы әуе базалық топ – АҚШ Әуе күштерінің таратылған тобы. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қиыр Шығыс әуе күштерінің құрамында болды. Топ Филиппиндегі Николс Филдте орналасқан. 1942 жылдың көктемінде жапондықтарға тәуелділікке түсті, бірақ 1946 жылдың сәуіріне дейін активті бөлім ретінде тізімде сақталды. 1984 жылы таратылды. Бөлімшенің алғашқы алдыңғысы – 66-шы аэроэскадрилья, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде оқу базасында қызмет етті. Ол 1921 жылдан бері Николс Филдте техникалық қолдау көрсеткен 66-шы қызмет эскадрильясымен біріктірілді. 1930 жылдардың соңында бөлімше әкімшілік қолдау функцияларын да қабылдады және топқа дейін кеңейтілді. 20-шы әуе базалық топ деп аталған алғашқы бөлімше 1942 жылға дейін активті болды және осы мақаланың көп бөлігі осы бөлімшеге арналған. Дегенмен, екінші бөлімше – 20-шы аэродромдық топ 1948 жылы 20-шы АБГ деп қайта аталды және 20-шы истребитель авиациялық тобының құрамында қалды. Кейіннен ол 20-шы Миссиялық қолдау тобы болып өзгерді және әлі де 20-шы истребитель авиациялық тобын қолдап келеді.
The 20th Air Base Group is a disbanded group of the United States Air Force. It was part of the Far East Air Force, during World War II. The group was based at Nichols Field, in the Philippines. It surrendered to the Japanese in the spring of 1942, but was kept on the rolls as an active unit until April 1946. It was disbanded in 1984. The Unit's first predecessor, the 66th Aero Squadron served at a training base during World War I. It was consolidated with the 66th Service Squadron, which had provided maintenance support at Nichols Field since 1921. In the late 1930s, the unit assumed administrative support functions as well and was expanded to a group. The first unit holding the name 20th Air Base Group was active up until 1942, and is where the majority of this article focuses. However, a second unit, the 20th Airdrome Group, was renamed the 20th ABG in 1948, remaining as part of the 20th Fighter Wing. It later became the 20th Mission Support Group, and is still supporting the 20th Fighter Wing.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Топтың алғашқы ізашары 66-шы әуе эскадрильясы болды, ол 1918 жылдың сәуір айында Техас штатындағы Келли Филд әскери базасында құрылды. Эскадрилья құрылысы аяқталысымен Арканзас штатындағы Эбертс Филдке, ондағы ұшқыштар мектебіне қосылу үшін көшірілді. 1918 жылдың жазында Әуе күштері өз ұшқыштар мектептеріндегі бөлімшелерін әріптік эскадрильялар ретінде қайта ұйымдастырды, соның нәтижесінде эскадрилья Эбертс Филдтегі «А» эскадрильясы аталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін эскадрилья демобилизацияланды, ал оның құрамындағы әскери қызметшілер Эбертс Филдтегі Ұшқыштар мектебінің бөлімшесіне қосылды.
The first predecessor of the group was the 66th Aero Squadron, which was organized in April 1918 at Kelly Field, Texas. As soon as the squadron was organized it moved to Eberts Field, Arkansas to join the flying school there. In the summer of 1918, the Air Service reorganized its units at its flying schools as lettered squadrons and the squadron became Squadron A, Eberts Field. Shortly after the end of the World War I, the squadron was demobilized and its personnel were absorbed by the Flying School Detachment at Eberts Field.
Соғыс аралығындағы жылдар Филиппинде
1921 жылдың маусым айында Филиппиндегі Кларк Филдте №11 әуе паркі құрылды және жыл соңына дейін Николс Филдке көшірілді. 1923 жылы Әуе қызметі өз әуе парктерін қызметтік эскадрильялар деп атады, ал бөлімше 66-шы қызметтік эскадрилья болып қайта аталды.
In June 1921, Air Park No. 11 was organized at Clark Field, Philippines, moving to what became Nichols Field before the end of the year. In 1923, the Air Service renamed its air parks as service squadrons and the unit became the 66th Service Squadron,
1936 жылы Әуе корпусы Бірінші дүниежүзілік соғыстағы көптеген әуе эскадрильяларын соғыстан кейін құрылған, бірақ бірдей нөмірлері бар бөлімшелермен біріктірді. Соғыс басталған кезде топ Николстегі 2-ші бақылау эскадрильясы, 17-ші және 34-ші іс-қимыл эскадрильяларын қолдады. Соғыс басталғаннан үш күн өткен соң, 1941 жылдың 10 желтоқсанында Николске жасалған алғашқы жаппай жапондық шабуылдар орын алды. Шабуыл аяқталған кезде Николстегі барлық бақылау ұшақтары жойылды немесе қолдануға жарамсыз деп танылды. 24 желтоқсанға дейін барлық бомбалаушылар Австралияға, ал әуе күштерінің штабына және бірнеше истребительден басқа барлық жауынгерлік бөлімшелер де көп ұзамай соңынан ерді. Желтоқсанның соңында барлық американдық күштер Батаанға қайтарылды. 5-ші ұстау командасының полковнигі Гарольд Х. Джордж Филиппинде қалған барлық Әуе корпусы бөлімшелерін өз бақылауына алды. Ұшу миссиясын бірнеше истребитель ұшқыштары орындағандықтан, топтың көп бөлігі жаяу әскер ретінде жұмыс істеді. 1942 жылдың мамыр айында Филиппиндегі қарсылық тоқтатылды және топ ұйымдасқан әскери құрылым ретінде өмір сүруін тоқтатты.
In 1936 the Air Corps consolidated many of its World War I Aero Squadrons with units formed after the war but bearing the same number, and the old 66th Aero Squadron was consolidated with the post war 66th Squadron. As the war began, the group supported the 2d Observation Squadron, 17th Pursuit Squadron and 34th Pursuit Squadron at Nichols. Three days after the start of the war, 10 December 1941, saw the first concentrated Japanese attacks on Nichols. By the end of the attack all observation airplanes at Nichols had been destroyed or rendered unserviceable. By 24 December, all bombers had been flown to Australia and air force headquarters and all combat units except for a few fighters soon followed. By the end of December, all American forces were being withdrawn to Bataan. Colonel Harold H. George, of 5th Interceptor Command assumed control of all Air Corps units remaining in the Philippines. With the flying mission being performed by a handful of fighter pilots, the bulk of the group's personnel were employed as infantry. By May 1942, resistance in the Philippines had ended and the group ceased to exist as an organized military formation.