АҚШ Әскери-әуе күштерінің 72-ші жауынгерлік қанатының тарихы

Кіріспе

АҚШ Әуе күштерінің материалдық командалығының бөлімшесі

Қанат қауіпсіздік, өрттен қорғау, медициналық қызметтер, азаматтық инженерия, байланыс және жабдықтау, көлік және әуежай операциялары сияқты базалық функцияларды қамтамасыз етеді. Сонымен қатар, түрлі демалыс және ойын-сауық шараларын ұсынады. Қанаттың алғашқы алдағысы 1941 жылдың 26 қыркүйегінде Луизиана штатындағы Шревпорт қалалық әуежайындағы Луизиана маневрлері кезінде 72-ші бақылау тобы ретінде құрылды. Бұл АҚШ армиясының Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруі алдындағы күшін арттырудың бір бөлігі болды. Ол өзінің негізгі құрамын үш бастапқы эскадрильядан алды: сол жылы жұмылдырылған Ұлттық гвардияның 108-ші және 124-ші бақылау эскадрильялары және тұрақты армияның 1-ші бақылау эскадрильясы. Дегенмен, тағайындалған эскадрильяларының ешқайсысы топтың штаб-пәтерімен бірге орналасқан жоқ. Ұлттық гвардияның екі эскадрильясы соғысқа дейінгі штаттық бекеттерінде қалды, ал 1-ші эскадрилья Канзас штатындағы Маршалл Филдте орналасқан. Бірнеше күннен кейін топтың штаб-пәтері Арканзас штатындағы Адамс Филдке көшірілді. Топтың негізгі миссиялық ұшағы Солтүстік Американың O-47 болды, бірақ ол Stinson O-49 Vigilant ұшағын да пайдаланды. Топ әлі ұйымдасқан кезде Жапония Перл-Харборға шабуыл жасады. Топ Маршалл Филдтегі 1-ші эскадрильяға қосылды, ал айдың соңында екеуі де Канал аймағындағы Говард Филдке аттанды, 1942 жылдың 18 қаңтарында 108-ші эскадрильямен бірге келді. Алайда, топ осы бөлімшелер үшін әкімшілік штаб ретінде ғана жұмыс істеді, өйткені 4-ші эскадрилья Пуэрто-Рикодағы Лози Филдте орналасқан және тағайындалған уақытының көп бөлігінде Пуэрто-Рико департаментінің бағынысында болды. Топ Кариб теңізінде Piper L-4 Grasshopper, Douglas B-18 Bolo және Bell P-39 Airacobra ұшақтарын қосты. Белсенділенгеннен кейін, ол жаңадан құрылған 60-шы барлау эскадрильясына тағайындалды. Келесі айда ол 73-ші истребитель эскадрильясын қосты. Алайда, топтың осы кезеңде толық құрамымен және жедел ұшақтармен жабдықталмағаны көрінеді. 72-ші топ 1949 жылдың маусым айында КонАК өзінің резервтік бөлімшелерін қанатты базалық ұйым жүйесіне қайта ұйымдастырғанда таратылды. Топтың қызметкерлері мен жабдықтары бір мезгілде Гамильтондағы резервтік бөлімшелерді алмастыру үшін іске қосылған 349-шы әскер тасымалдаушы қанатының элементтеріне берілді.

The wing provides base functions including security, fire protection, medical services, civil engineering, communications and supply, transportation and airfield operations. It also offers a variety of recreational and leisure activities.]] The wing's first predecessor was organized during the Louisiana Maneuvers at Shreveport Municipal Airport, Louisiana as the 72nd Observation Group on 26 September 1941 as part of the United States Army's buildup prior to the country's entry into World War II. It drew its cadre from its three original squadrons. These were the 108th and 124th Observation Squadrons, two National Guard units that had been mobilized earlier that year, and the 1st Observation Squadron, a regular army unit. However, none of its assigned squadrons were located with group headquarters. The two National Guard squadrons remained at their prewar state stations, while the 1st Squadron was at Marshall Field, Kansas. A few days after activating, the group headquarters moved to Adams Field, Arkansas. The group's primary mission aircraft was the North American O 47, although it also flew the Stinson O 49 Vigilant.]] While the group was still organizing, Japan attacked Pearl Harbor. The group joined the 1st Squadron at Marshall Field, and at the end of the month, both departed for Howard Field in the Canal Zone, arriving there along with the 108th Squadron on 18 January 1942. However the group acted only as an administrative headquarters for these units, as the 4th was located at Losey Field, Puerto Rico and operated under the Puerto Rican Department for nearly the entire time it was assigned. The group added Piper L 4 Grasshoppers, Douglas B 18 Bolos and Bell P 39 Airacobras to its inventory in the Caribbean. Upon activation, it was assigned the newly constituted 60th Reconnaissance Squadron. The following month, it added the 73d Fighter Squadron. However, it does not appear that the group was fully manned or equipped with operational aircraft during this period. The 72nd was inactivated in June 1949 when ConAC reorganized its reserve units under the wing base organization system. The group's personnel and equipment were transferred to elements of the 349th Troop Carrier Wing, which was simultaneously activated to replace reserve elements at Hamilton.

Стратегиялық әуе командалығы

Қанаттың екінші алдыңғысы 72-ші стратегиялық барлау қанаты болды, ол 1952 жылдың маусымында Пуэрто-Рикодағы Рами әуе күштері базасында ұзақ қашықтықтан барлау жасау үшін құрылды. Оған 60-шы және 73-ші стратегиялық барлау эскадрильялары бекітілді, бұл эскадрильялар 72-ші топтың құрамында резервтік бөлімшелер болған, сондай-ақ жаңа 301-ші стратегиялық барлау эскадрильясы операциялық бөлімшелер ретінде қосылды. Жауынгерлік эскадрильялар тікелей қанатқа бағынышты болды, бұл "екі орынбасар" ұйымдастыру жүйесіндегі аралық топтық құрылымдарды жойды. Дегенмен, қыркүйек айының соңына дейін қанат тек қағаз жүзінде ғана болды және оған 55-ші стратегиялық барлау қанатының командирі қосымша міндет ретінде басшылық етті. 1952 жылдың қазанында 55-ші қанат персонал мен жабдықсыз Форбс әуе күштері базасына (Канзас штаты) көшірілді, ал 72-ші қанат Рамидегі қалған ресурстарын өзіне сіңірді. 55-ші қанат негізінен Рамиде Boeing RB-50 Superfortress ұшақтарымен жұмыс істесе де, 72-ші қанат Convair RB-36 Peacemaker ұшақтарымен жарақтандырыла бастады. 1958 жылы қанат Boeing B-52 Stratofortress ұшақтарына өтуге дайындалды. Жыл соңына қарай оның Peacemaker ұшақтары қолданыстан шығарылды, 73-ші эскадрилья 1958 жылдың 1 қыркүйегінде әрекетсіз қалды, одан кейін 11 қыркүйекте 301-ші эскадрилья және 18 қарашада 60-шы эскадрилья тоқтатылды. 1958 жылдың 1 қыркүйегінде Boeing KC-135 Stratotanker ұшақтарымен жарақтандырылған 915-ші әуе құю эскадрильясы құрылды. Алғашқы B-52 ұшақтары келесі жылы жетті. Алайда, 1957 жылдан бастап Стратегиялық әуе қолбасшылығы (САК) совет зымырандарының шабуылына ұшырау қаупін азайту үшін B-52 күштерін тарату жоспарларын жасады. Бомбалаушылардың көп шоғырланған SAC базалары тартымды нысана болып табылды. САК-тің жауабы – қанаттарды таратып, ұшақтарды көптеген базаларға орналастыру болды. Осы бағдарлама аясында қанаттың 73-ші бомбалау эскадрильясы 5 қаңтарда Солтүстік Каролинадағы Сеймур Джонсон әуе күштері базасына 4241-ші стратегиялық қанаттың шабуыл жасау бөлімшесі ретінде көшірілді, ал 301-ші бомбалау эскадрильясы 1959 жылдың 17 маусымында Флоридадағы Эглин әуе күштері базасына осыған ұқсас рөлді орындау үшін көшірілді, нәтижесінде 60-шы эскадрилья қанаттың жалғыз бомбалау бөлімшесі болып қалды. Көшірілген екі эскадрилья жаңадан тағайындалғанға дейін әрекетсіз күйде болды, ал 60-шы эскадрилья 1959 жылдың 13 тамызында B-52 ұшақтарымен жұмыс істей бастады. 20 қазанда Кубада совет зымырандарының табылуынан кейін қанатқа екі қосымша ұшақты дайындыққа қоюға бұйрық берілді. 22 қазанда САК-тің B-52 ұшақтарының 1/8 бөлігі әуедегі дайындыққа қойылды. B-52 бомбалаушы күштерін әуедегі дайындыққа ұстап тұруға арналған KC-135 ұшақтарын алмастыру үшін қосымша KC-135 ұшақтары дайындыққа келтірілді. 24 қазанда САК DEFCON 2 деңгейіне көтерілді, бұл қанаттың барлық ұшақтарын дайындыққа қойды. 21 қарашада САК әуедегі қалыпты дайындық күйіне оралды. Сол күні САК DEFCON 3 деңгейіне көтерілді және 27 қарашада САК қанаттың қалыпты дайындық күйіне оралды. Қанат 1971 жылдың маусымында таратылғанға дейін ядролық дайындық күйінде болды. 60-шы бомбалау эскадрильясының ресурстары да таратылғандықтан, эскадрилья қағаз жүзінде Гуамдағы Андерсон әуе күштері базасына көшірілді, онда ол B-52 ұшақтарымен жұмысын қайта бастайтын болды.

The second predecessor of the wing was the 72nd Strategic Reconnaissance Wing, which was activated in June 1952 at Ramey Air Force Base, Puerto Rico as a long range reconnaissance unit. It was assigned the 60th and 73rd Strategic Reconnaissance Squadrons, which had been elements of the 72nd Group while a reserve unit, and the new 301st Strategic Reconnaissance Squadron as its operational units. The combat squadrons reported directly to the wing, eliminating the intermediate group structures under the "dual deputy" organization. However, until the end of September, the wing existed only on paper, and was commanded by the commander of the 55th Strategic Reconnaissance Wing as an additional duty. In October 1952, the 55th Wing moved to Forbes Air Force Base, Kansas without personnel or equipment, and the 72nd absorbed its remaining resources at Ramey. Although the 55th Wing had primarily operated Boeing RB 50 Superfortresses at Ramey, the 72nd Wing began to equip with the Convair RB 36 Peacemaker. In 1958, the wing prepared for transition to the Boeing B 52 Stratofortress. Its Peacemakers were gone by the end of the year, with the 73rd Squadron becoming nonoperational on 1 September 1958, followed by the 301st Squadron on 11 September and the 60th Squadron on 18 November. The 915th Air Refueling Squadron, operating Boeing KC 135 Stratotankers activated on 1 September 1958. The first B 52s arrived the following year. However, starting in 1957 Strategic Air Command (SAC) had developed plans to disperse its B 52 force to reduce its vulnerability to Soviet missile attack. SAC bases with large concentrations of bombers made attractive targets. SAC's response was to break up its wings and scatter their aircraft over a larger number of bases. Under this program, the wing's 73d Bombardment Squadron moved to Seymour Johnson Air Force Base, North Carolina on 5 January as the strike unit for the 4241st Strategic Wing, while the 301st Bombardment Squadron moved to Eglin Air Force Base, Florida on 17 June 1959 to perform a similar role with the 4135th Strategic Wing, leaving the 60th as the wing's only bomber unit. The two transferred squadrons remained nonoperational until they were reassigned, while the 60th became operational with the B 52 on 13 August 1959. Soon after detection of Soviet missiles in Cuba, on 20 October, the wing was directed to put two additional planes on alert. On 22 October 1/8 of SAC B 52s had been placed on airborne alert. Additional KC 135s were placed on alert to replace KC 135s devoted to maintaining the B 52 bomber force on airborne alert. On 24 October SAC went to DEFCON 2, placing all the wing's aircraft on alert. On 21 November SAC returned to normal airborne alert posture. The same day, SAC went to DEFCON 3 and on 27 November SAC returned to the wing normal alert posture. The wing continued to stand nuclear alert until shortly before inactivating in June 1971. While the 60th Bombardment Squadron's resources were also dispersed, the squadron moved on paper to Anderson Air Force Base, Guam, where it would resume operating B 52s.

Әуе күштері қолбасшыларының конференциялары

Ұрыс миссиясынан өзге, қанат жыл сайынғы АҚШ Әуе күштері қолбасшыларының конференциясын қабылдады, ол "Корона-Оңтүстік" деп аталды. Бұл конференциялар 1955 жылы мерзімі белгісіз басталып, 1960 жылдары Рамиде жыл сайынғы тұрақты шараға айналды. Қанат таратылғанға дейін олар жалғасты. Әскери әуе көлігі басқармасы Рами базасы жабылғанға дейін оларды өткізіп тұрды, содан кейін олар Флорида штатындағы Хомстед әуе күштері базасына көшірілді.

Әуе базасын қолдау

1984 жылдың қаңтарында 72-ші барлау тобы мен 72-ші бомбалау қанаты бір бөлімшеге біріктірілді. Біріктірілген бөлім 72-ші әуе базасының қанаты деп қайта аталды және 1994 жылдың 1 қазанында Оклахома штатындағы Тинкер әуе базасында құрылды. Бұл қанат 1953 жылдан бері түрлі атаулармен Тинкер әуе базасының үй иесі болған 654-ші әуе базасының тобын алмастырды.