Кіріспе
Американдық алаяқ Артур Бентли Уортингтон (туған аты - Сэмюэл Оукли Кроуфорд, Колумбия колледжінде заң оқыды және 1867 жылы өнер бакалавры дәрежесін алды. 1868 жылы Жозефина Эррикссон Мурға үйленіп, Филадельфияға көшіп келді. Олардың тұңғыш баласы Сьюзан 1869 жылы дүниеге келді. Көп ұзамай ол Жозефинаны тастап кетті, олар ешқашан ажыраспады, сондықтан оның кейінгі барлық некелері екі әйелді қамтиды. Ата-анасының қарызын төлемегендіктен, ол банкротқа ұшырады. Кейін Уортингтон 400 ересектер мен 300 жексенбілік мектеп оқушыларын қабылдады. Оның "Ақиқатқа" деген адал адамдары, оның отбасы үшін үлкен үймен бірге, Мадрас және Армаг көшелерінің бұрышында, Латимер алаңының солтүстік жағында таңғажайып "Ақиқат ғибадатханасын" салуға қаржы бөлді. Ол оркестр мен аспаптармен бірге қызмет еткен. Бір байқаушы, заңгер, кейін судья Оскар Альперс, көп ұзамай ол алаяқ, бірақ өте ақылды адам екен деген тұжырымға келді. Альперстің айтуынша, Уортингтон шыншылдықты сезінеді және Платоннан бастап Ральф Уолдо Эмерсонға дейінгі көптеген авторлардан үзінділер келтіреді. Оның ең қарапайым, түсініксіз сөздерді жаңа әрі түпнұсқалық түсінік ретінде қабылдауға қабілеті бар еді. Крайстчерчте жүргенде ол өзінің уағыздарының жинағын жариялады, The Worthington Lectures, 1891 жылы Уортингтонды Кантербери медициналық қоғамы дифтериямен ауырған баланың ата-анасына медициналық көмек іздеудің орнына дұға етуге кеңес бергені үшін айыптапты. Дәрігер шақырылған кезде тым кеш болып, бала қайтыс болды. Қоғам Вортингтонның ілімдерін "Халық денсаулығына тікелей қауіп төндіретінін" жариялады. Уортингтон баланың әкесі Дуганды бұрынғы өмірінде Нұхтың кемесінің есігін суретке түсіргеніне сендірді. Осы және басқа да жергілікті газеттердегі сын-пікірлерге қарамастан, Шындық ғибадатханасы бірнеше жүзді адал ізбасарлардан тұратын қауымды тартты. Г-жа Планкетт енді өзінің жеке ұстаздарын, ғибадатхана орденін құрды және өзін "Магдала әпке" деп атады. Уортингтонның әйел ізбасарларымен көптеген қарым-қатынастарынан шаршаған ол некеде бойдақ болуды қолдады. Уортингтон Мэриден бас тартып, оны Крайстчерчтегі Кокер қонақ үйінде балаларымен бірге тұруға жіберді. 1894 жылы жесір әйел және Рационалды киімдер қоғамының мүшесі миссис Элизабет Мэри Инграм ғибадатхананың сенімгерлерін 400 фунт стерлингке тең алты облигация бойынша сыйақы үшін сотқа берді. Бұл оқиға ғибадатхананың қаржыландырылуы туралы көптеген мәліметтерді ашады. Уортингтонның ең жомарт қолдаушыларының бірі Томас Дж. Эдмондс, Эдмондтың "Sure to Rise" нан пісіру ұнтағын өндіруші болды. Дебентұрмалардың басқа да оншақты иелері өздеріне тиесілі пайыздарды қайтарып ала алмады. Іс бірнеше шағым арқылы 1895 жылдың қаңтарына дейін созылып, А. Б. Уортингтон. 1895 жылдың тамызында Уортингтон Эвелин Мод Джордан есімді қызға үйленді. Бұл неке Вортингтонның қорасынан қалғандарды бөліп тастады: оның алғашқы адамдарының бірі, қалалық кеңес мүшесі Джордж Симпсон, қауымның жартысын өзімен бірге алып, бөлініп кетті. Джон Марриат Хорнсби өзінің қысқа өмір сүрген The Sun газетінде Уортингтонның бұрынғы мансабы туралы егжей-тегжейлі есеп шығарған кезде, Уортингтон оны жала жабу үшін сотқа берді және іс бойынша жеңіске жетті, бірақ тек 10 фунт стерлингке ғана зиянды. Хорнсби ауырып, банкротқа ұшырады, ал "The Sun" басылымы жабылып қалды. Уортингтон 1895 жылы желтоқсанда Австралияға ақиқат ғибадатханасына қаражат жинау үшін кенеттен кетіп қалды, бірақ 1897 жылы қайтып келгенде, сенімгерлер оған ғимаратқа кіруден бас тартты. Ол Oddfellows Lodge Hall залын жалдап, жексенбілік лекциялар сериясын жариялады. 26 қыркүйекте мыңнан астам адам залға толысып, шыбықтап, ыңғырасты, тәртіпті сақтау үшін полиция шақырылды. Көшеде тағы да көп адам оның кетуіне кедергі жасады, сонда судья Бетхэм таксиге мініп, Крайстчерчте алғаш рет және жалғыз рет оқыған тәртіпсіздік туралы заңды оқыды.
Arthur Bentley Worthington (born Samuel Oakley Crawford, He studied law at Columbia College and graduated with a Bachelor of Arts in 1867. In 1868 he married Josephine Erricson Moore and moved to Philadelphia. Their first child Susan was born in 1869. He soon left Josephine, and they never divorced, so all of his subsequent marriages were bigamous. It is said that he bankrupted his parents by not repaying loans. Worthington later claimed 400 adult followers and 300 Sunday School children. His devoted converts to "The Truth" paid for the erection of an impressive "Temple of Truth" on the northern side of Latimer Square at the corner of Madras and Armagh Streets, along with a large house for his family. Music played an important part in the appeal of his services, which were accompanied by an orchestra and pipe organ. One observer, the lawyer and later judge Oscar Alpers, soon concluded that he was a fraud, but a very clever one. According to Alpers, Worthington exuded sincerity, and quoted from a wide range of authors, from Plato to Ralph Waldo Emerson. He had the gift of making the most banal and vague platitudes sound as if they were new and original insights. While in Christchurch he published a volume of his sermons, The Worthington Lectures,
In 1891 Worthington was condemned by the Canterbury Medical Society for advising the parents of a boy with diphtheria to pray rather than seek medical assistance. By the time a doctor was called it was too late and the boy died. The society declared Worthington's teachings "a direct menace to the Public Health". The boy's father, a house painter named Duggan, had been persuaded by Worthington that in a previous life he had painted the doors of Noah's Ark. Despite this and other criticisms in the local papers, the Temple of Truth attracted a congregation of several hundred devoted followers. Mrs Plunkett now developed her own following, the Order of the Temple, and called herself 'Sister Magdala'. Tired of Worthington's numerous affairs with his female followers, she advocated celibacy within marriage. Worthington repudiated Mary, sending her to live with her children at Coker's Hotel in Christchurch. In 1894 Mrs Elizabeth Mary Ingram, a widow and member of the Rational Dress Society, sued the trustees of the Temple for the interest owing on six debentures worth £400. This case revealed many details about the financing of the Temple. One of Worthington's most generous supporters had been Thomas J. Edmonds, manufacturer of Edmond's "Sure to Rise" baking powder. There were dozens of other debenture holders who were unable to recover the interest owing to them. The case dragged on through various appeals until January 1895, when the Temple of Truth was put up for auction and bought by a Mr Weber as agent for A. B. Worthington. In August 1895 Worthington married a young woman named Evelyn Maud Jordan, who went on to bear him four children. This marriage divided what remained of Worthington's flock: one of his earliest converts, city councillor George Simpson, seceded, taking half the congregation with him. When John Marryat Hornsby published a detailed account of Worthington's previous career in his short lived newspaper The Sun, Worthington sued him for libel, and won the case on a technicality, but was awarded only £10 damages. Hornsby was ill and bankrupt, and The Sun was wound up. Worthington suddenly departed for Australia in December 1895, ostensibly to raise funds for his Temple of Truth, but when he returned in 1897 the trustees refused him entry to the building. He hired the Oddfellows' Lodge Hall and announced a series of Sunday lectures. On 26 September over a thousand people filled the hall, hissing and booing, and the police were called to keep order. Yet more people in the street blocked his departure, until Magistrate Beetham climbed onto a cab to read the Riot Act, its first and only reading in Christchurch.
Австралиядағы мансабы (1899-1904)
Уортингтон енді Жаңа Зеландияда толықтай беделсіз болды және 1898 жылы ол туралы ештеңе белгісіз. Ол 1899 жылы Австралияда қайта пайда болады. 1902 жылы ол Мельбурнда бай жесір әйелді, Миранда Мей де ла Джувениді алдағаны үшін сотталды. Ол оны ежелгі Мысыр құдайы Изиданың реинкарнациясы екеніне сендірді, ал ол, әрине, Озирис еді. Сотталушы оны "Австралияға келген ең қауіпті алдамшылардың бірі" деп жариялады.
Кейінгі жылдары, өлімі және мұрасы
Жеті жыл түрмеде болғаннан кейін ол әйелі мен балаларын Жаңа Зеландиядан Нью-Йоркке алып келді. Ол 1910 жылы Пфкипсиде пресвитериандық пастор болып тағайындалды, бірақ кейіннен ашылып, шығарылды. Ол 1917 жылы алаяқтық үшін тұтқындалып, 13 желтоқсанда Нью-Йорктегі Ньюбургте түрмеде қайтыс болды. Мэри Планкетт те Австралияға көшіп барған, бірақ 1899 жылы Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласына қайтып келіп, Психикалық ғылым мектебін құрды және 1901 жылы наурыз айында Жаңа Зеландияның бұрынғы премьерінің ағасы Джон Стейнс Аткинсонға үйленді. Некеде сәттілік болмады, ол 1901 жылы маусымда суға батып, өз-өзіне қол жұмсады. 1891 жылғы Жаңа Зеландия санағында діни конфессиялар деп тіркелмеген, 1896 жылғы санақта 'Шындықты зерттеушілердің' саны 340 болды. Алайда 1901 жылы олардың саны 33-ке, ал 1906 жылы 18-ке дейін қысқарды. 1911 жылғы санақта олардың саны 6 ғана болған. 1916 жылғы халық санағында 'Шындықты зерттеушілер' деген атау жоқ. Крайстчерчтегі Шындық ғибадатханасы жылжымайтын мүлік әзірлеушілеріне сатылды және 1898 жылы ол Хор залы деп аталып, концерттер, саяхаттау шоулары мен саяси баяндамалар үшін танымал орынға айналды. Кейіннен ол Латимер би залы деп аталды. Ғимарат 1966 жылы қиратылған, содан бері бұл жерде бұрыштағы көлік тұрағы орналасқан. Уортингтон мен Эвелин Мей Джорданның ұрпақтары әлі де Нью-Йорк штатында кездеседі.