Кіріспе

Американдық алаяқ Артур Бентли Уортингтон (туған аты - Сэмюэл Оукли Кроуфорд, Колумбия колледжінде заң оқыды және 1867 жылы өнер бакалавры дәрежесін алды. 1868 жылы Жозефина Эррикссон Мурға үйленіп, Филадельфияға көшіп келді. Олардың тұңғыш баласы Сьюзан 1869 жылы дүниеге келді. Көп ұзамай ол Жозефинаны тастап кетті, олар ешқашан ажыраспады, сондықтан оның кейінгі барлық некелері екі әйелді қамтиды. Ата-анасының қарызын төлемегендіктен, ол банкротқа ұшырады. Кейін Уортингтон 400 ересектер мен 300 жексенбілік мектеп оқушыларын қабылдады. Оның "Ақиқатқа" деген адал адамдары, оның отбасы үшін үлкен үймен бірге, Мадрас және Армаг көшелерінің бұрышында, Латимер алаңының солтүстік жағында таңғажайып "Ақиқат ғибадатханасын" салуға қаржы бөлді. Ол оркестр мен аспаптармен бірге қызмет еткен. Бір байқаушы, заңгер, кейін судья Оскар Альперс, көп ұзамай ол алаяқ, бірақ өте ақылды адам екен деген тұжырымға келді. Альперстің айтуынша, Уортингтон шыншылдықты сезінеді және Платоннан бастап Ральф Уолдо Эмерсонға дейінгі көптеген авторлардан үзінділер келтіреді. Оның ең қарапайым, түсініксіз сөздерді жаңа әрі түпнұсқалық түсінік ретінде қабылдауға қабілеті бар еді. Крайстчерчте жүргенде ол өзінің уағыздарының жинағын жариялады, The Worthington Lectures, 1891 жылы Уортингтонды Кантербери медициналық қоғамы дифтериямен ауырған баланың ата-анасына медициналық көмек іздеудің орнына дұға етуге кеңес бергені үшін айыптапты. Дәрігер шақырылған кезде тым кеш болып, бала қайтыс болды. Қоғам Вортингтонның ілімдерін "Халық денсаулығына тікелей қауіп төндіретінін" жариялады. Уортингтон баланың әкесі Дуганды бұрынғы өмірінде Нұхтың кемесінің есігін суретке түсіргеніне сендірді. Осы және басқа да жергілікті газеттердегі сын-пікірлерге қарамастан, Шындық ғибадатханасы бірнеше жүзді адал ізбасарлардан тұратын қауымды тартты. Г-жа Планкетт енді өзінің жеке ұстаздарын, ғибадатхана орденін құрды және өзін "Магдала әпке" деп атады. Уортингтонның әйел ізбасарларымен көптеген қарым-қатынастарынан шаршаған ол некеде бойдақ болуды қолдады. Уортингтон Мэриден бас тартып, оны Крайстчерчтегі Кокер қонақ үйінде балаларымен бірге тұруға жіберді. 1894 жылы жесір әйел және Рационалды киімдер қоғамының мүшесі миссис Элизабет Мэри Инграм ғибадатхананың сенімгерлерін 400 фунт стерлингке тең алты облигация бойынша сыйақы үшін сотқа берді. Бұл оқиға ғибадатхананың қаржыландырылуы туралы көптеген мәліметтерді ашады. Уортингтонның ең жомарт қолдаушыларының бірі Томас Дж. Эдмондс, Эдмондтың "Sure to Rise" нан пісіру ұнтағын өндіруші болды. Дебентұрмалардың басқа да оншақты иелері өздеріне тиесілі пайыздарды қайтарып ала алмады. Іс бірнеше шағым арқылы 1895 жылдың қаңтарына дейін созылып, А. Б. Уортингтон. 1895 жылдың тамызында Уортингтон Эвелин Мод Джордан есімді қызға үйленді. Бұл неке Вортингтонның қорасынан қалғандарды бөліп тастады: оның алғашқы адамдарының бірі, қалалық кеңес мүшесі Джордж Симпсон, қауымның жартысын өзімен бірге алып, бөлініп кетті. Джон Марриат Хорнсби өзінің қысқа өмір сүрген The Sun газетінде Уортингтонның бұрынғы мансабы туралы егжей-тегжейлі есеп шығарған кезде, Уортингтон оны жала жабу үшін сотқа берді және іс бойынша жеңіске жетті, бірақ тек 10 фунт стерлингке ғана зиянды. Хорнсби ауырып, банкротқа ұшырады, ал "The Sun" басылымы жабылып қалды. Уортингтон 1895 жылы желтоқсанда Австралияға ақиқат ғибадатханасына қаражат жинау үшін кенеттен кетіп қалды, бірақ 1897 жылы қайтып келгенде, сенімгерлер оған ғимаратқа кіруден бас тартты. Ол Oddfellows Lodge Hall залын жалдап, жексенбілік лекциялар сериясын жариялады. 26 қыркүйекте мыңнан астам адам залға толысып, шыбықтап, ыңғырасты, тәртіпті сақтау үшін полиция шақырылды. Көшеде тағы да көп адам оның кетуіне кедергі жасады, сонда судья Бетхэм таксиге мініп, Крайстчерчте алғаш рет және жалғыз рет оқыған тәртіпсіздік туралы заңды оқыды.

Австралиядағы мансабы (1899-1904)

Уортингтон енді Жаңа Зеландияда толықтай беделсіз болды және 1898 жылы ол туралы ештеңе белгісіз. Ол 1899 жылы Австралияда қайта пайда болады. 1902 жылы ол Мельбурнда бай жесір әйелді, Миранда Мей де ла Джувениді алдағаны үшін сотталды. Ол оны ежелгі Мысыр құдайы Изиданың реинкарнациясы екеніне сендірді, ал ол, әрине, Озирис еді. Сотталушы оны "Австралияға келген ең қауіпті алдамшылардың бірі" деп жариялады.

Кейінгі жылдары, өлімі және мұрасы

Жеті жыл түрмеде болғаннан кейін ол әйелі мен балаларын Жаңа Зеландиядан Нью-Йоркке алып келді. Ол 1910 жылы Пфкипсиде пресвитериандық пастор болып тағайындалды, бірақ кейіннен ашылып, шығарылды. Ол 1917 жылы алаяқтық үшін тұтқындалып, 13 желтоқсанда Нью-Йорктегі Ньюбургте түрмеде қайтыс болды. Мэри Планкетт те Австралияға көшіп барған, бірақ 1899 жылы Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласына қайтып келіп, Психикалық ғылым мектебін құрды және 1901 жылы наурыз айында Жаңа Зеландияның бұрынғы премьерінің ағасы Джон Стейнс Аткинсонға үйленді. Некеде сәттілік болмады, ол 1901 жылы маусымда суға батып, өз-өзіне қол жұмсады. 1891 жылғы Жаңа Зеландия санағында діни конфессиялар деп тіркелмеген, 1896 жылғы санақта 'Шындықты зерттеушілердің' саны 340 болды. Алайда 1901 жылы олардың саны 33-ке, ал 1906 жылы 18-ке дейін қысқарды. 1911 жылғы санақта олардың саны 6 ғана болған. 1916 жылғы халық санағында 'Шындықты зерттеушілер' деген атау жоқ. Крайстчерчтегі Шындық ғибадатханасы жылжымайтын мүлік әзірлеушілеріне сатылды және 1898 жылы ол Хор залы деп аталып, концерттер, саяхаттау шоулары мен саяси баяндамалар үшін танымал орынға айналды. Кейіннен ол Латимер би залы деп аталды. Ғимарат 1966 жылы қиратылған, содан бері бұл жерде бұрыштағы көлік тұрағы орналасқан. Уортингтон мен Эвелин Мей Джорданның ұрпақтары әлі де Нью-Йорк штатында кездеседі.