Кіріспе

Компьютер этикасының он өсиетін 1992 жылы Вашингтон қаласында орналасқан Компьютер этикасы институты шығарды. Бұл өсиеттер Рамон Баркуиннің "Компьютер этикасының он өсиетін іздеу" атты еңбегінде "Компьютерді этикалық пайдалануда адамдарға басшылық пен нұсқау беру үшін стандарттар жиынтығын" жасау құралы ретінде енгізілді. Олар 1987 жылғы Интернет кеңесші кеңесінің этика туралы меморандумға сәйкес келеді. Он өсиеттің компьютерлік этикасы Киелі кітаптан он өсиеттің архаикалық стилін көшіреді. Бұл өсиеттер компьютерлік этика әдебиетінде кеңінен келтірілді, бірақ хакерлер қауымдастығы мен кейбір академиялық қауымдастықтар тарапынан сынға алынды. Мысалы, "Компьютерлік және әлеуметтік жауапкершілік орталығынан" жұмыс істейтін доктор Бен Фэрвезер оларды "жауапсыздықты жеңілдету" және тым шектеуші деп сипаттады. Ақпараттық қауіпсіздік индустриясының жетекшілерінің бірі - ISC2 өзінің этикалық ережелерін әзірлеуде өсиеттерге сілтеме жасады.

Компьютерлік этиканың он өсиеті

Басқа адамдарға зиян келтіру үшін компьютерді пайдаланба. Басқа адамдардың компьютерлік жұмысына араласпа. Басқа адамдардың компьютерлік файлдарын сынама. Ұрлық жасау үшін компьютерді пайдаланба. Компьютерді жалған куәлік беруге пайдаланба. Сізге (рұқсатсыз) ақы төлемеген меншік бағдарламалық жасақтаманы көшірмелеуге немесе пайдалануға болмайды. Басқа адамдардың компьютерлік ресурстарын рұқсатсыз немесе тиісті өтемақысыз пайдалануға болмайды. Басқа адамдардың ақыл-ойына ие болма. Жасаған бағдарламаңыздың немесе жасаған жүйеңіздің әлеуметтік салдары туралы ойланыңыз. Компьютерді әрқашанда басқа адамдарға деген құрмет пен қамқорлықты қамтамасыз ететін тәсілдермен пайдалануыңыз керек.