Кіріспе

Монетамен немесе картамен жұмыс істейтін қоғамдық телефон – қоғамдық телефон.

Төлемдік телефон (басқаша жазу: төлем телефон немесе төлемдік телефон) әдетте монетамен жұмыс істейтін қоғамдық телефон болып табылады және көбінесе телефон кабинасында немесе жоғары трафиктік қоғамдық орындарда орналасқан. Алдын ала төлем жасау үшін монеталар, телефондық жетон, несиелік немесе дебеттік картаны сырғызу немесе телефон картасын пайдалану қажет. Телефонды пайдаланушы компания, әдетте, телефон орнатылған жердің иесіне жалдау ақысын немесе кірістің бөлігін төлейді. 19 ғасырдың соңында ойлап табылған төлемдік телефондар 20 ғасырда бүкіл әлемде кеңінен таралды, бұл негізгі коммуникациялық қызметтерге әмбебап қол жеткізу туралы түсінікке үлкен үлес қосты. Қоңырау құны белгілі бір тарифпен немесе қоңырау ұзақтығына байланысты болуы мүмкін. Ұялы телефондардың қарқынды дамуынан кейін төлемдік телефондарды пайдалану және олардың саны күрт азайды.

Канада

Канададағы көпшілік телефондардың көп бөлігі Bell, Telus және SaskTel сияқты ірі телекоммуникация провайдерлеріне тиесілі және олармен басқарылады. Соңғы 20 жылда нарықта клиенттерге тиесілі монетамен жұмыс істейтін телефондар (COCOT) пайда болды, бірақ ұялы телефондардың таралуына байланысты олардың саны шектеулі. Көптеген жергілікті қоңыраулардың құны 2007 жылдан бері 25 центтен 50 центке дейін өсті. Альбертадағы қоғамдық телефондардың бағасы бір кезде 35 цент болған, бірақ көптеген аймақтарда баға екі есеге артты. Жаңа телефондар пайдаланушыларға қоңырау карталарын және кредиттік карталарды пайдалануға мүмкіндік береді. Монетамен төленетін қашықтықтан қоңырау шалуда COCOT телефондары қысқа қоңыраулар үшін (әдетте үш минутқа 1 доллар) негізгі провайдерлерге қарағанда арзан (олардың бағасы бірінші минут үшін шамамен 5 доллардан басталады). Операторға 0 нөмірін теру және 911 нөміріне қоңырау шалу әлі де тегін. Торонто қалалық көлік комиссиясы қауіпсіздік мақсатында барлық метро станцияларында қоғамдық телефондарды орналастырады; 141 қоғамдық телефондағы көк түсті "Дағдарыс желісі" батырмасы тегін өзіне зиян келтірудің алдын алу үшін Канаданың Апатты жағдайлар орталығымен тікелей байланыс құрады. 2013 жылғы мәліметтер бойынша, ел бойынша шамамен 70 000 қоғамдық телефон болды. 2013 жылы CRTC кішкентай елді мекендерде қоғамдық телефондарды алып тастауға уақытша тыйым салды.

Германия

Deutsche Bundespost Telekom компаниясында 1992 жылы пайдалануға енгізілген 23-ші үлгідегі телефон – аналогтық байланыс үшін бағдарламалық қамтамасыз етумен басқарылатын электрондық төлемдік телефон. Ол монета қабылдағыш (Münzspeicherwagen) және кіріктірілген тесттік бағдарламамен жабдықталған. Телефон қашықтықтан техникалық қызмет көрсетуге мүмкіндік береді – кіріктірілген модем арқылы жүйенің дербес қате туралы хабарлауы (мысалы, компоненттердегі ақаулар, абоненттердің жоқтығы), жұмыс жағдайлары (мысалы, монета жәшігінің толуы) немесе ауытқулар (мысалы, картридж ұясының есігі ашық, монетаның жоқтығы) туралы есептерді жібереді. Payphone 23 екі негізгі бөліктен тұрады: операциялық модульдерге (BG) қажетті барлық құралдарды қамтитын жабдық бөлігі және монета жәшігі бар төлемдік кассеталардың орналасқан бөлігі.

Италия

Италияда көпшілік телефондарды жылдар бойы Telecom Italia (бұрынғы SIP) орнатып, күтіп келді. 2010 жылдардың басында көптеген қоғамдық телефондар алынып тасталды, бірақ Италия бойынша әлі де бірнеше мың телефон жұмыс істеп тұр. 2023 жылдың 26 мамырынан бастап, AGCOM шешімімен, TIM Telecom Italia енді қоғамдық телефондарды қызметте ұстауға міндетті емес (бірақ оны ұстауға құқығы бар). Дегенмен, ауруханаларда, түрмелерде, казармаларда және тау шатырларында қоғамдық телефон байланысы қызметтерін ұсыну міндетті болып табылады.

Жапония

Жапониядағы көшелердегі және ғимараттардағы көптеген телефон кабиналарын Nippon Telegraph and Telephone (NTT) компаниясы орнатып, күтіп ұстайды.

Ресей

Кеңес кезеңінде түрлі телефон автоматтары өндірілді. Олардың ішінде 15 копейкаға қашықтықтан қоңырау шалуға арналған автоматтары да болды, сонымен қатар анекдот тыңдау, заңдық кеңес алу немесе телефон нөмірі арқылы абоненттің мекенжайын табу сияқты ақылы қызметтер де ұсынылды. Кеңес Одағының тарауы мен 1991 жылғы валюта реформасынан кейін бұл төлем түрі қолданысқа түспеді. Кейбір телефон автоматтары монета қабылдауға бейімделді, ал кейбіреулері телефон карточкаларын пайдалану үшін жасалды. Мысалы, Санкт-Петербургте телефон автоматтарына метро токендерімен төлеуге болады. Кейбір аймақтарда қалалық телефондардан қоңырау шалу тегін.

Испания

Испанияда телефонды тек ұлттық үкімет монополиялаған. Телефон автоматтары "слаг" немесе "фича" деп аталатын, екі ойығы бар металл монетамен жұмыс істеді, оны жасау өте қиын болды. Телефон автоматтары көбінесе барларда, мейрамханаларда және дүкендерде орналасқан, жеке тұрған түрлері кездеспеді. Телефон бір уақытта шамамен бес фишаны қабылдап, қалған монета санын пластик терезе арқылы көрсетіп, қолданылмағандарын клиентке қайтаратын. Алдыңғы, қарапайым жүйеде "маркадор де пасос" деп аталатын механикалық санағыш қолданылды, ол уақыт бірліктерін – "пасостарды" автоматты түрде есептеді. Әр "пасостың" ұзақтығы қоңыраудың қашықтығына байланысты болды, ал құны күнінің уақытына қарай өзгерді. Қоңырау аяқталғаннан кейін оператор тиісті төлемді қабылдады. Мұндай жүйе кем дегенде 1970 жылдарға дейін шағын қонақүйлерде сақталды. Испанияда "локуториолар" ("сөйлеу орындары") да болды, онда адамдар телефон соғу үшін операторға ақы төлей алатын. 21 ғасырда локуториолардың саны азайды, себебі ел тікелей қашықтыққа қоңырау шалу және ұялы телефондарға көшті.