Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Virtus Roma 1960, әдетте Virtus Roma деп аталатын, Италияның Лациодағы Рим қаласында орналасқан кәсіби баскетбол клубы. Pallacanestro Virtus Roma деп аталатын клуб 2020 жылға дейін бірнеше онжылдықтар бойы итальяндық баскетболдың бірінші дивизионында, LBA, бәсекеге түсті. 2021 жылы клуб қайта құрылды. Ол 1983-1984 жылдардағы FIBA Еуропа Чемпиондары Кубогын (Еуролига) жеңіп алған және бір кездері Еуролига А лицензиясын иеленген 13 клубтың бірі болған. Алайда, оның орны кейіннен төмендеді, ал Virtus Еуропада да, 1983 жылы жеңіп алған ішкі LBA-да да бәсекеге қабілетті болды. 2020 жылдың желтоқсан айында клубтың бірнеше ай бойы қаржылай қиындықтардан кейін банкрот деп жарияланғанынан кейін Virtus таратылды. Бұрынғы клубтар мен демеушілердің атаулары үшін демеушілердің атауларын қараңыз.
Virtus Roma 1960, commonly known as Virtus Roma, is an Italian professional basketball club based in Rome, Lazio. The club, named Pallacanestro Virtus Roma competed in the first division of Italian basketball, the LBA, for decades until 2020, when it failed. In 2021 the club was refounded. It was formerly a major side in Europe, winning the 1983–84 FIBA European Champions Cup (EuroLeague), and at one time being one of only 13 clubs to hold a EuroLeague A license. However, its standing later waned, and Virtus became less competitive in both Europe and the domestic LBA which it had won in 1983 – before being voluntarily relegated to the Italian second division in July 2015. In December 2020, Virtus was dissolved after the club was declared bankrupt after months of financial struggles. For past club sponsorship names, see sponsorship names.
Тарих
Клуб 1960 жылдардың соңында екі римдік клубтың бірігуімен құрылды, Сан-Саба және Gruppo Borgo Cavalleggeri, Virtus Aurelia атауымен, Сан-Сабаның құрылу күні 1960 жылы Virtus деп сақталды. 1972 жылы Virtus Aurelia Banco di Roma-ның спорттық қанаты GS Banco di Roma-мен біріктіріліп, Pallacanestro Banco di Roma Virtus немесе жай ғана Banco di Roma құрды. 1978 жылы Италияның екінші дивизионына дейін жетіп, 1980 жылы Италияның ең жоғары деңгейі LBA-ға көтерілгенге дейін екі жыл болды. Бұл бірінші дивизиондағы ұзақ уақытқа созылған кезеңнің басталуы болды, ал сәттілік көп ұзамай 1983 жылғы чемпионатты жеңіп алды. 1983-1984 жылдардағы FIBA Еуропа Чемпиондар Кубогының (Еуролига) қатысушысы болған Виртус бірінші ойында жеңіске жетті. Райт "Барселонаға" қарсы өткен Еуролига финалында шешуші рөл атқарды, 27 ұпай жинады, өйткені "Рома" жартылай ойынның 10 ұпай айырмашылығын жойып, шешуші ойынды жеңді. Келесі маусымда итальяндық клуб Бразилиядағы халықаралық клубтардың тобынан жоғары шығып, 1984 жылғы FIBA континентаралық кубогын жеңіп алды. Рома сонымен қатар 1985-86 FIBA Korać кубогының финалында Mobilgirgi Caserta командасына қарсы жеңіске жетті. Клубтың келесі атағы 1991-1992 жылдардағы ФИБА Корач кубогы болды, бұл кезде клубтың демеушісі ретінде Banco di Roma-ның орнын Il Messaggero басқарды. Дино Раджа, Рик Махорн, Роберто Премиер және Андреа Николайдан тұратын команда екі аяқты финалда Скаволини Песароны жеңді. Келесі жылы лицензиясы А лицензиясы бар клубтар арасында ең нашар рекордқа ие болғаннан кейін лицензиясынан мүлдем айырылды. Ол лицензиясын EA7 Emporio Armani Milano сатып алды. Бір қызығы, "Виртус Рома" күтпеген жерден керемет маусым өткізді, өздерінің мойындауы бойынша, Серия А финалына жетіп, Еуролигаға қайта оралу құқығын алды. Алайда, клуб өздерінің құқықтарын тастады, өйткені олар бәсекелестік талаптарының кейбірімен келіспеді. Атап айтқанда, ең төменгі сыйымдылығы бар аренаға жалға төлеу. Осылайша олар екінші деңгейлі Еурокубкаға орын алды. 2015 жылдың шілдесінде Италияның ең жоғары деңгейлі LBA-ға қатысуға экономикалық шарттарды қанағаттандырғанмен, клубтың басшылығы оның орнына Италияның екінші дивизионында Серия А2-де қатысуды сұрады. Бұған Италия баскетбол федерациясы рұқсат берді. Төменгі дивизионға көшудің себебі жоғары деңгейде бәсекеге қабілетті болу үшін жеткіліксіз бюджет және клубты жастар саясатына негізделген қайта құруға деген ниет болды. 2019 жылдың 23 сәуірінде Легнано Найтс клубын 83-88 есебімен жеңгеннен кейін Вирту Рома Серия А2 чемпионы болып жарияланды, ол Серия А-ға тікелей көтерілді. Вирту төрт жыл бойы болмағаннан кейін ең жоғары санатқа оралды.
The club was formed by the merger of two Roman sides, San Saba and Gruppo Borgo Cavalleggeri, under the name Virtus Aurelia in the late 1960s, the founding date of San Saba, 1960, was kept as Virtus'. In 1972, Virtus Aurelia merged with GS Banco di Roma, the sporting wing of Banco di Roma, forming Pallacanestro Banco di Roma Virtus or simply Banco di Roma. The side reached the Italian second division in 1978, staying two years before moving up to the Italian top level LBA, in 1980. This was the start of an extended stay in the first division, and success followed soon after, with the side winning the 1983 championship. Earning a place in the 1983–84 FIBA European Champions Cup (EuroLeague), Virtus went on to win the competition at its first try, with a Larry Wright led squad, that also had Clarence Kea, Renzo Tombolato, and Fulvio Polesello. Wright was decisive in the EuroLeague Final against FC Barcelona, scoring 27 points, as Roma overturned a 10 point halftime deficit to win the decider. The next season, the Italian club won the 1984 FIBA Intercontinental Cup, after topping a group of international clubs in Brazil. Roma also won the 1985–86 FIBA Korać Cup final against Mobilgirgi Caserta. The club's next title was the 1991–92 FIBA Korać Cup, by which time Banco di Roma had been replaced as the club's sponsor by Il Messaggero. A squad comprising Dino Rađa, Rick Mahorn, Roberto Premier, and Andrea Niccolai downed Scavolini Pesaro in the two legged final. The next year, it lost the license completely, after having the worst record among A license clubs. It lost its license to EA7 Emporio Armani Milano. In a strange twist, Virtus Roma then went on to have an excellent season, unexpectedly, by their own admission, reaching the Serie A finals, which would earn it the right to return to the EuroLeague. However, the club relinquished their rights, as they did not agree to some of the competition's requirements. In particular, paying rent for an arena with the minimum arena capacity. They thus earned a place in the second tier EuroCup instead. In July 2015, despite having satisfied the economic conditions to participate in the Italian top level LBA, the club's management asked to participate instead in the Italian second division Serie A2. The permission to do so was granted by the Italian Basketball Federation. The cited motive for the move to the lower division, was an insufficient budget to be competitive at the higher level, and the desire to restructure the club based on a youth policy. On April 23, 2019, after beating Legnano Knights by 83–88, Virtus Roma is proclaimed champion of the Serie A2, getting the direct promotion to the Serie A. Virtu returns to the highest tier after an absence of four years.
Тарату
2020 жылдың 9 желтоқсанында клуб қаржылық қиындықтар мен жаңа инвестор таба алмау салдарынан Серия А-дан шықты.
On December 9, 2020, the club withdrew from the Serie A due to financial difficulties and the inability to find a new investor.
2020-21 жылғы режім
Бұл "Романың" 2020/21 LBA маусымында чемпионаттан ресми түрде шығарылғанға дейін соңғы құрамы болды. Команда төмендегідей тізімге түседі. Рома 6+6 форматын қабылдады, онда әр ойынға ең көп дегенде 6 шетелдік ойыншы және 6 итальяндық немесе итальяндық ересектер шақырылуы мүмкін.
This was the last roster that Roma had in the 2020–21 LBA season before the official withdrawal from the championship. The team would line up as in the shown below. Roma adopted a 6+6 format where a maximum of 6 foreign players along with 6 Italian or Italian grown players could be called for each game.