Кіріспе

Корея соғысы тұтқындарын елге қайтару Операция Үлкен ауыстырғыш Корея соғысының қалған барлық тұтқындарын елге қайтару болды. 1951 жылдан бері Солтүстік Корея, Қытай және Біріккен Ұлттар Ұйымы қолбасшылығы (БҰҰ) күштері арасында атысты тоқтату туралы келіссөздер жүргізіліп келеді. Қытай мен Солтүстік Корея тұтқындарды Женева конвенциясында көрсетілгендей мәжбүрлі түрде елге қайтаруды талап етті, бірақ БҰҰ-ның Конфедерациялық Кеңесі тұтқындар қалаған жерде қалуға рұқсат етілуін талап етті. Екі жыл бойы созылған келіссөздерден кейін қытайлықтар мен солтүстік корейлер бұл мәселеде жеңілдеді, ал 1953 жылдың 27 шілдесінде корейлік қарулы келісімге қол қойылды.

Келіссөздер

1953 жылдың 28 наурызында БҰҰ-ның қолбасшысы генерал Марк У. Кларктың науқас және жарақаттанған тұтқындарды алмасу туралы өтінішіне жауап ретінде Солтүстік Кореяның басшысы Ким Ир Сен және ПВА-ның қолбасшысы Пэн Дехуай бұл тұрғыда Женева конвенцияларының ережелерін орындауға дайын екендерін айтты. 30 наурызда Қытайдың сыртқы істер министрі Чжоу Энлай екі тарапты да "жаулық тоқтағаннан кейін дереу өздерінің күзетінде ұсталған барлық әскери тұтқындарды отандастыруға және қалған әскери тұтқындарды бейтарап мемлекетке тапсыруға міндетті деп санайтын мәлімдеме жасады. 1954 жылдың басында Кореялықтар босатылды, ал қытайлықтар Тайваньға ұшақпен және қайықпен жөнелтілді, тек 86 адам үйлеріне қайту кезінде Үндістанның күзет күштеріне еруді таңдады.