Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед магнаты және Швецияның жоғары констеблі Тофтаның Карл, швед: Карл Ульфсон, Sparre av Tofta (шамамен 1760 жылы туған). 1320 30 1407) - XIV ғасырдағы швед магнаты және Швецияның жоғары констеблі.
Swedish magnate and High Constable of Sweden
Charles of Tofta, Swedish: Karl Ulfson, Sparre av Tofta (ca. 1320 30 – 1407) was a 14th century Swedish magnate and High Constable of Sweden.
Өмірбаян
Оның туған жылы белгісіз, бірақ ғалымдардың бағалауы бойынша 1320-шы жылдары немесе 1330-шы жылдардың басында. Ол Тиохарадтың судьясы (1347 ж. қайтыс болған) рыцарь Ульф Абьёрнсонның Тре Клёверблад отбасының Кристина Сигмундсдоттермен алғашқы некеден туған ұлы болып дүниеге келді. Оның және оның әкесі гербінің шевроны ("spar") болды, сондықтан бұл отбасы көптеген ортағасырлық скандинавиялық отбасылардың бірі ретінде қарастырылады. Әкесінің әжесі арқылы Карл Бжельбо (Фолкунгаттен) әулетінің Ульв тармағының ұрпағы болды және оның ата-бабаларының арасында кейбір ежелгі швед графтары болды. Шарль сауатты, Парижде оқыған. Карл 1354 және 1358 жылдар аралығында ерлік атағын алған. Ол 1356 жылдан бастап Швецияның Жоғары Кеңесінің мүшесі болды. 1362 жылдан бастап ол Уппландтың заңдар спикері болды. Оның өгей анасы Марта Суннадоттер, Фогельвиктің мұрагері, Оркни графлығынан Эренгисл Суннасонның қарындасы. 1356 жылдан бастап олар Швеция королі Эрик XII-дің әкесі Швеция королі Магнус IV-пен тең билік құруға немесе оны құлатуға деген күш-жігерін қолдады. Оның жарты қарындасы Ингеборг Ульфсдоттер 1350-ші жылдардың басында Бенедикт, Халланд герцогы (шамамен 1330 1360 ж.) есімді жас дворянға тұрмысқа шықты. Ол Швеция королі Магнус IV-тің сүйіктісі болды. Алайда, герцог жоғары дворяндар тарапынан күшейген шабуылдар мен қанағатсыздыққа ұшырады. Бенедикт 1356 жылы герцогиня Ингеборгтан бас тартты. 1360 жылы Карл Сканнияда әскерлерімен бірге болды. Бенедикт Реннехолм қамалында қоршауға алынды (Реннехолм слот), ал Карл оны өлтіруге қатысқан. Карл Мекленбургтің королі Альберт III-ді қолдады. Альберт тұсында Карл Швецияның лорд-констебльі (Риксмарск) болды. Алайда ол 1388-89 жылы Альбертті құлатып, Маргарет патшаның билігін қабылдады. Альберт оны 1380 жылдары Випуридің кастеланы (Випуридің маркграфын) етіп тағайындаған. Ол 1399 жылға дейін билеушілердің ауысуына байланысты осы жауапты және өте дербес лауазымда болды.
His birth year is unknown, but scholarly estimates point to 1320s or early 1330s at latest. He was born as the son of the first marriage of knight Ulf Abjörnson of Engso, justiciar of Tiohärad (d. 1347) with Kristina Sigmundsdotter of the family of Tre Klöverblad. His and his father's Coat of Arms was a chevron ('spar'), and so this family is regarded as one of numerous medieval Scandinavian families retrospectively named Sparre. Through his paternal grandmother, Charles was a descendant of the Ulv branch of the House of Bjelbo (Folkungaätten) and numbered some ancient Swedish earls among his ancestors. Charles was literate and studied in Paris. Charles was knighted between 1354 and 1358. He was summoned to the membership of the High Council of Sweden from 1356 at latest. He also acted as lawspeaker of Uppland from no later than 1362. His step mother Märta Sunadotter of Hultboda, heiress of Fogelvik, was sister of Erengisle Sunason of Hultboda, Earl of Orkney. From 1356, they supported the efforts of King Eric XII of Sweden to rise to equal rulership with, or to depose, his father King Magnus IV of Sweden. His half sister, Ingeborg Ulfsdotter married a young nobleman named Benedict, Duke of Halland (c. 1330 – c. 1360) in the early 1350s. He was a favorite of King Magnus IV of Sweden. However, the duke was under increasing attacks and dissatisfaction from the party of high nobility. Benedict repudiated Duchess Ingeborg sometime in c. 1356. In 1360, Charles was with troops in Scania. Benedict was besieged at Rönneholm Castle (Rönneholms slott), and Charles reportedly took part in killing him personally. Charles supported King Albert III of Mecklenburg. In Albert's reign, Charles was Lord High Constable of Sweden (Riksmarsk) of Sweden 1364–71. However, he accepted Queen Margaret's rule when she deposed Albert in 1388–89. Albert had appointed him as the castellan of Viipuri (see margrave of Viipuri) sometime in the 1380s. He continued in this responsible and very autonomous position over the change of ruler until 1399.
Жеке өмір
Ол бірнеше рет үйленген, мүмкін бес рет, бірақ тірі қалған балалары аз болған. Бірінші әйелімен (1352 жылы 6 мамырда) Бобергтің Эрикінің қызы Ингрид Эриксдоттер, және оның әйелі Биргитта Кнутсдотер, ол Ингрид Свантеполксдотердің ұлы, Алготссон ерлікшісі Кнут Фолкасонның қызы болды. Кнут та 1376 жылдан бастап Сёдерманландтың судьясы болды, бірақ әкесі 1389 жылы қайтыс болған, ол үйленбеген және баласыз болған. Карлдың екінші әйелі (1363 жылдан) - Финстаның Елена Исраильс досы, ол шамамен 1360 жылы қайтыс болды. 1375. - Қалай? Ол Финстаның Исраэль Биргерссонның қызы, Уппландтың судьясы. Елена Карлдің бірінші туысы Филипп Нильсонның әпкесі, Салстаның әйелі Рэмборг Исраэльсдотер Финстаның қызы. Ешбір некеде тірі қалған балалардың белгілері жоқ. Оның үшінші әйелі Сесилия еді. Төртінші және бесінші әйелдің есімдері бізге белгісіз, бірақ олардың бірі 1380 жылдары немесе 1390 жылдардың басында Тофтаның Маргарета Карлсдоттер деген қызын тудырды. Чарльз мұрагерлік мұраны шамамен б.з. 1389 жылы анасының туыстарынан байлық мұра еткен ұлынан. Сонымен қатар шамамен 1389 жылы Карл өзінің жарты қарындасы Кристина Ульвсдоттерден, Фёгельвиктің мұрагері, лорд Педер Риббингтің жесірі және Нильс Риккбиден, оның қарындасы Ингеборгтың мұрагері, Халанд және Финляндия герцогинясы және оның анасы Марта Сунадоттерден, Суне Джонссонның қызынан, Тиохарадтың судьясы, Випуридің алғашқы маргрэвтерінің бірі. Карлдың тек бір ғана баласы өмір сүрді, оның қызы Маргарета Карлсдоттер Тофта (1380, 1429 ж.ж.), ол екі рет тұрмысқа шықты; бірінші рет Пенингбидің Кнут Тордссон Бондымен, ал екінші рет 1414 жылы Вик пен Орбидің иегері Стин Тюресонмен. Маргарет Швеция королі Карл VIII (1408 1470) мен Виктің Бигитта Стинсдоттерінің, Орби мен Экхолменнің мұрагері болған. Оның ұрпақтары арасында Регент Стин Стурь Ескі және Ревнестің Бергитта Густав қызы, Швецияның Густав I әжесінің әжесі болды.
He was married several times, possibly as many as five, but had fairly few surviving children. With his first wife (wed 6 May 1352) Ingrid Eriksdotter of Boberg, daughter of Erik of Boberg (Erik Larsson), and his wife Birgitta Knutsdotter who was a daughter of knight Knut Folkason of the Algotssöner, son of Ingrid Svantepolksdotter, he had a son, Knut Karlson of Tofta, his only son who survived to adulthood. Knut also was knighted and was from 1376 justiciar of Södermanland, but predeceased his father, dying probably in 1389 and was apparently unmarried and childless. Charles' second wife (from 1363) was Helena Israelsdotter of Finsta, who died ca. 1375. She was the daughter of Israel Birgersson of Finsta, justiciar of Uppland. Helena was sister of Charles' first cousin Philip Nielson of Salsta's wife Ramborg Israelsdotter of Finsta. There are no indications of any surviving children of either marriage. His third wife was named Cecilia. The fourth, and the possible fifth, wife's names are unknown to us, but one of them bore a daughter, Margareta Karlsdotter of Tofta, sometime around the 1380s or early 1390s. Charles inherited in ca. 1389 from his son who had inherited a sizable property from his maternal kin. Also in ca. 1389, Charles inherited from his half sister, Kristina Ulvsdotter, heiress of Fogelvik, widow of lord Peder Ribbing and of Niels of Rickeby, heiress of her sister Duchess Ingeborg of Halland and Finland, and her mother Märta Sunadotter, a daughter of Sune Jonsson, justiciar of Tiohärad, one of the first margraves of Viipuri. Charles had only one surviving child, his daughter Margareta Karlsdotter of Tofta (c 1380s 1429), who was married twice; first to Knut Tordsson Bonde of Penningby and secondly in 1414 to Steen Tureson, lord of Vik and Örby. Margaret was the mother of King Charles VIII of Sweden (1408 1470) and of Birgitta Steensdotter of Vik, heiress of Örby and Ekholmen. Her descendants included Regent Steen Sture the Old and Birgitta Gustavsdotter of Revsnes, who became grandmother of Gustav I of Sweden.