Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамда кездесетін трансмембраналық рецептор Лютеинизациялау гормоны / хориогонадотропин рецепторы (LHCGR), сондай-ақ лютропин / хориогонадотропин рецепторы (LCGR) немесе лютеинизациялау гормоны рецепторы (LHR), негізінен жұмыртқалық және ұрықшаларда, сонымен қатар жатыр мен көксе сияқты көптеген экстрагонадальды органдарда кездесетін трансмембраналық рецептор. Рецептор лютеинизациялау гормоны (ЛГ) және хориондық гонадотропиндермен (мысалы, адамда ХГЧ) өзара әрекеттеседі және G протеинмен жұпталған рецепторды (GPCR) білдіреді. Оның белсенділігі репродукция кезінде гормоналды жұмыс істеу үшін қажет.
Transmembrane receptor found in humans
The luteinizing hormone/choriogonadotropin receptor (LHCGR), also lutropin/choriogonadotropin receptor (LCGR) or luteinizing hormone receptor (LHR), is a transmembrane receptor found predominantly in the ovary and testis, but also many extragonadal organs such as the uterus and breasts. The receptor interacts with both luteinizing hormone (LH) and chorionic gonadotropins (such as hCG in humans) and represents a G protein coupled receptor (GPCR). Its activation is necessary for the hormonal functioning during reproduction.
LHCGR генінің
LHCGR генінің адамдағы 2 p21 хромосомасында, FSH рецепторының геніне жақын орналасқан. Ол 70 кб/с (FSHR үшін 54 кб/с). Бұл ген ФСГ рецепторы мен ТТГ рецепторының гендеріне ұқсас.
The gene for the LHCGR is found on chromosome 2 p21 in humans, close to the FSH receptor gene. It consists of 70 kbp (versus 54 kpb for the FSHR). The gene is similar to the gene for the FSH receptor and the TSH receptor.
Қабылдаушы құрылымы
LHCGR 674 амин қышқылдарынан тұрады және гликозилдеу деңгейіне байланысты молекулалық массасы 8595 кДК шамасында болады. Басқа GPCR- ге ұқсаған LHCG рецепторда жеті мембраналық домен немесе трансмембраналық тікұшақ бар. Рецептордың клеткадан тыс домені қатты гликозильденген. Бұл трансмембраналық домендерде рецептор құрылымын тұрақтандыру үшін дисульфидті байланыстар құрайтын екі жоғары консервацияланған цистеин қалдықтары бар. Транмембраналық бөлігі GPCR родопсиндер тұқымдасының басқа мүшелерімен жоғары гомологтылық танытады. С терминалды домені жасушааралық және қысқа, серин және треонин қалдықтарына бай, мүмкін фосфорилдануға мүмкіндік береді.
The LHCGR consists of 674 amino acids and has a molecular mass of about 85–95 kDA based on the extent of glycosylation. Like other GPCRs, the LHCG receptor possess seven membrane spanning domains or transmembrane helices. The extracellular domain of the receptor is heavily glycosylated. These transmembrane domains contain two highly conserved cysteine residues, which build disulfide bonds to stabilize the receptor structure. The transmembrane part is highly homologous with other members of the rhodopsin family of GPCRs. The C terminal domain is intracellular and brief, rich in serine and threonine residues for possible phosphorylation.
Лигандты байлау және сигналдарды аудару
LH мембраналық таралу рецепторының сыртқы бөлігіне байланғанда, сигнал трандукциясы болады. Бұл процесс гетеротримерлі G ақуызын белсендіреді. LH-ның рецепторға байланысуы оның конформациясын өзгертеді. Белсенділенген рецептор GTP- ні G ақуызына байлауды және оны кейіннен белсендіре бастайды. GTP- мен байланысқаннан кейін G- белок гетеротримері рецептордан бөлінеді және бөлшектеледі. Альфа- Gs кіші бірлігі аденилат циклазамен байланысып, cAMP жүйесін белсендіреді. Рецептор молекуласы белсенді және белсенді емес күйлер арасындағы конформациялық тепе-теңдікте болады деп есептеледі. Рецепторға LH (немесе CG) байлануы тепе-теңдікті рецептордың белсенді түріне қарай ауыстырады. Жасушаның ЛГ-ға жауап беруі үшін рецепторлардың аз пайызы (≈1%) ғана белсендірілуі керек.
Upon binding of LH to the external part of the membrane spanning receptor, a transduction of the signal takes place. This process results in the activation of a heterotrimeric G protein. Binding of LH to the receptor shifts its conformation. The activated receptor promotes the binding of GTP to the G protein and its subsequent activation. After binding GTP, the G protein heterotrimer detaches from the receptor and disassembles. The alpha subunit Gs binds adenylate cyclase and activates the cAMP system. It is believed that a receptor molecule exists in a conformational equilibrium between active and inactive states. The binding of LH (or CG) to the receptor shifts the equilibrium towards the active form of the receptor. For a cell to respond to LH only a small percentage (≈1%) of receptor sites need to be activated.
cAMP- тәуелді протеинкиназалар арқылы фосфорилирлеу
Циклдік АМФ тәуелді белок киназалары (белок киназасы А) G белдік G- лардың LHCG рецепторының белсендірілуімен пайда болған сигнал каскады арқылы белсендіріледі. Белсенділенген Gs аденолат циклаза ферментін байлайды, бұл циклдік AMP (cAMP) өндірісіне әкеледі. Циклин АМФ тәуелді протеинкиназалар екі реттеуші және екі каталитикалық кіші бірліктері бар тетрамерлер түрінде болады. cAMP- ні реттеуші кіші бірліктермен байланыстыру кезінде каталитикалық бірліктер босатылады және физиологиялық әрекетке әкелетін ақуыздарды фосфорилирлеуді бастайды. Циклдік АМФ фосфодиэстеразамен ыдырайды және 5 АМФ бөлінеді. А протеинкиназасының мақсаттарының бірі циклдық АМФ- жауап элементтерін байлайтын белок, CREB, ол циклдық АМФ- жауап элементтері (CRE) деп аталатын белгілі бір ДНК реттіліктерімен тікелей өзара әрекеттесу арқылы жасуша ядросындағы ДНК- мен байлайды; бұл процесс ген транскрипциясының белсендірілуі немесе белсендірілмеуіне әкеледі.
Cyclic AMP dependent protein kinases (protein kinase A) are activated by the signal cascade originated by the activation of the G protein Gs by the LHCG receptor. Activated Gs binds the enzyme adenylate cyclase and this leads to the production of cyclic AMP (cAMP). Cyclin AMP dependent protein kinases are present as tetramers with two regulatory subunits and two catalytic subunits. Upon binding of cAMP to the regulatory subunits, the catalytic units are released and initiate the phosphorylation of proteins leading to the physiologic action. Cyclic AMP is degraded by phosphodiesterase and release 5’AMP. One of the targets of protein kinase A is the Cyclic AMP Response Element Binding Protein, CREB, which binds DNA in the cell nucleus via direct interactions with specific DNA sequences called cyclic AMP response elements (CRE); this process results in the activation or inactivation of gene transcription.
Жұмыртқалық
Жұмыртқалықта LHCG рецепторы фолликулярлық жетілу мен овуляцияға, сондай-ақ лютеалдық функция үшін қажет. Оның экспрессиясы ФСГ және эстрадиол арқылы тиісті гормоналды стимуляцияны қажет етеді. LHCGR гранулозалық жасушаларда, тека жасушаларында, лютеалдық жасушаларда және интерстициалдық жасушаларда кездеседі. Соңғысы "Донаттық химиялық зонд" үшін сапа критерийлерін орындайды, оны Структуралық геномика консорциумы анықтады. Оптимизацияланған Org 43553 туғызатын тиенопирин ((им) идин негізіндегі қосылыстар сериясы алғашқы лютеинизациялау гормоны рецепторларының агонисттері ретінде сипатталды.
In the ovary, the LHCG receptor is necessary for follicular maturation and ovulation, as well as luteal function. Its expression requires appropriate hormonal stimulation by FSH and estradiol. The LHCGR is present on granulosa cells, theca cells, luteal cells, and interstitial cells The latter fulfils the quality criteria for a 'Donated Chemical Probe' as defined by the Structural Genomics Consortium. A series of thienopyr(im)idine based compounds leading to optimized Org 43553 were described as the first Luteinizing Hormone Receptor agonists.
LHCGR аномалиялары
Әйелдерде функциялық мутацияның жоғалуы тұқымсыздыққа әкелуі мүмкін. 46 XY жеке тұлғаларда ауыр инактивация еркек псевдогермафродитизмге әкелуі мүмкін, өйткені ұрық Лейдиг жасушалары реакция жасамайды және еркекшелендіруге кедергі келтіреді. Жеңіл инактивация гипоспадияға немесе микропениске әкелуі мүмкін.
Loss of function mutations in females can lead to infertility. In 46, XY individuals severe inactivation can cause male pseudohermaphroditism, as fetal Leydig cells during may not respond and thus interfere with masculinization. Less severe inactivation can result in hypospadias or a micropenis.