Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық судья Спотсвуд Уильям Робинсон III (26 шілде 1916 - 11 қазан 1998) - американдық азаматтық құқық қорғаушы, заңгер және педагог. Ол 1966 жылдан 1989 жылға дейін Колумбия округінің Апелляциялық сотының АҚШ-тың округтік судьясы болды. Ол 1964-1966 жылдары Колумбия округінің АҚШ округінің округінің судьясы болды.
American judge
Spottswood William Robinson III (July 26, 1916 – October 11, 1998) was an American civil rights lawyer, jurist, and educator who served as a United States circuit judge of the United States Court of Appeals for the District of Columbia Circuit from 1966 to 1989. He previously served as a U. S. district judge of the United States District Court for the District of Columbia from 1964 to 1966.
Білім және мансап
Вирджиния штатының Ричмонд қаласында, адвокат Спотсвуд Уильям Робинсон II (1893-1954) мен үй шаруасындағы Инез Ирен Клементс (1893-1994) ұлы болып туған Робинсон Вирджинияның Юнион университетінен бакалавриат дәрежесін және 1939 жылы Ховард университетінің заң мектебінен заң бакалаврын алып, сыныпта бірінші болып бітіріп, заң мектебінің тарихында ең жоғары оқу орталығына қол жеткізді. 1939 жылдан 1948 жылға дейін Говард университетінің заң факультетінің мүшесі болды. Ол 1943 жылдан 1960 жылға дейін Ричмонд қаласында жеке заңгер болып жұмыс істеді. Ол 1948 жылдан 1950 жылға дейін Вирджиниядағы NAACP Құқықтық қорғау және білім беру қорының кеңесшісі және өкілі болды. Ол 1951 жылдан 1960 жылға дейін NAACP-тің оңтүстік-шығыс аймақтық кеңесшісі болды. 1960 жылдан 1963 жылға дейін Ховард университетінің заң факультетінің профессоры және деканы болды. Ол 1961 жылдан 1963 жылға дейін Азаматтық құқықтар жөніндегі АҚШ комиссиясының мүшесі болды.
Born in Richmond, Virginia, the son of Spottswood William Robinson II [1893 1954], a lawyer, and Inez Irene Clements [1893 1994], a homemaker, Robinson earned an undergraduate degree from Virginia Union University and a Bachelor of Laws from Howard University School of Law in 1939, graduating first in his class and achieving the highest scholastic average in the history of the law school. He was a member of the faculty of Howard University School of Law from 1939 to 1948. He was in private practice of law in Richmond from 1943 to 1960. He was counsel and representative for the Virginia NAACP Legal Defense and Educational Fund from 1948 to 1950. He was southeast regional counsel for the NAACP from 1951 to 1960. He was Professor and Dean of Howard University School of Law from 1960 to 1963. He was a member of the United States Commission on Civil Rights from 1961 to 1963.
NAACP LDF жағдайлары
1950 жылдардың басында Робинсон және оның заңгер серіктесі Оливер Хилл NAACP Құқықтық Қорғаныс Қоры арқылы жұмыс істеп, Вирджинияда бірнеше азаматтық құқықтарды қорғау бойынша сотқа жүгінді. 1951 жылы Робинсон мен Хилл Фермвиллдегі (Виргиния) Р.Р. Мотон орта мектебінің афроамерикалық оқушыларының ісіне араласты. Кейінгі іс, Дэвис пен Принс-Эдвард округінің Округтік мектеп кеңесі, 1954 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының Браун мен Білім беру кеңесі бойынша шешілген тағы төрт ісімен біріктірілді. Сот алдындағы сөйлеуінде Робинсон бірінші дәлелді талапкерлердің атынан айтты. Робинсон сонымен қатар Шақыр v. Ламбетке қатысты, ол мемлекетаралық көлікте нәсілдік сегрегацияны күштеп қолданған тасымалдаушыны жарамсыз деп таныды.
In the early 1950s, Robinson and his law partner Oliver Hill, working through the NAACP Legal Defense Fund, litigated several civil rights lawsuits in Virginia. In 1951, Robinson and Hill took up the cause of the African American students at the segregated R. R. Moton High School in Farmville, Virginia who had walked out of their dilapidated school. The subsequent lawsuit, Davis v. County School Board of Prince Edward County, was consolidated with four other cases decided under Brown v. Board of Education by the Supreme Court of the United States in 1954. In his arguments before the Court, Robinson made the first argument on behalf of the plaintiffs. Robinson also participated in Chance v. Lambeth, which invalidated carrier enforced racial segregation in interstate transportation.
Федералды сот қызметі
Робинсон 1964 жылы 6 қаңтарда президент Линдон Б. Джонсоннан Колумбия округінің АҚШ округтік сотының судья Джеймс Уорд Моррис бос қалдырған орынға тағайындалды. 1964 жылы 3 ақпанда президент Джонсон оны сол орынға тағайындады. Ол 1964 жылы 1 шілдеде АҚШ Сенатымен бекітілді және 1964 жылы 2 шілдеде осы сотқа қызмет еткен алғашқы африкалық америкалық болып тағайындалды. 1966 жылы 8 қарашада оның қызметі тоқтатылды, себебі ол DC Circuit-ке көтерілді. 1989 жылы 1 қыркүйекте аға лауазымға тағайындалды. 1998 жылы 11 қазанда Ричмондте қайтыс болғандықтан, оның қызметі тоқтатылды.
Robinson received a recess appointment from President Lyndon B. Johnson on January 6, 1964, to a seat on the United States District Court for the District of Columbia vacated by Judge James Ward Morris. He was nominated to the same seat by President Johnson on February 3, 1964. He was confirmed by the United States Senate on July 1, 1964, and received his commission on July 2, 1964, becoming the first African American to serve on this court. His service was terminated on November 8, 1966, due to elevation to the D. C. Circuit. He assumed senior status on September 1, 1989. His service was terminated on October 11, 1998, due to his death in Richmond.
Ерекше оқиға
Робинсонның Кентербериге қарсы Спенс ісі бойынша пікірі дәрігерлердің хабардар келісімін қамтамасыз етуді талап етуімен және сотқа қатысты медициналық мәдениеттің басталуымен байланысты.
Robinson's opinion in Canterbury v. Spence is credited with requiring medical doctors to secure informed consent and as the beginning of a more litigious medical culture.