Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка футболшысы және жаттықтырушысы (1943 жылы туған) музыкант Кеннет Уолл Хатфилд (6 маусым 1943 жылы туған) - американдық бұрынғы колледж футболшысы және жаттықтырушысы. Ол АҚШ Әскери-әуе академиясында (1979-1983), Арканзас университетінде (1984-1989), Клемсон университетінде (1990-1993) және Райс университетінде (1994-2005) бас бапкерлік рекордын құрастырған.
American football player and coach (born 1943)
the musician
Kenneth Wahl Hatfield (born June 6, 1943) is an American former college football player and coach. He served as the head football coach at the United States Air Force Academy (1979–1983), the University of Arkansas (1984–1989), Clemson University (1990–1993), and Rice University (1994–2005), compiling a career head coaching record of 168–140–4.
Ойын мансабы
Хэтфилд Арканзас университетінің түлегі, ол 1964 жылы ұлттық чемпионаттың бір бөлігін жеңген команданың қорғаныс қақпасында ойнады. Оның тачдаунға арналған қайтару рекорды Арканзасқа 1964 жылы Остинде өткен ойында No1 Техас Лонгхорнс командасын 14-13 есебімен жеңуге көмектесті. Хэтфилд 1964 жылғы маусымда бірінші команданың All American punt returner болды. Оның командаластары арасында болашақ Даллас Ковбойларының бас бапкері Джимми Джонсон және болашақ Даллас Ковбойларының иесі Джерри Джонс болды. Ол Сигма-Чи ерлік қоғамының мүшесі.
Hatfield is a graduate of the University of Arkansas, where he starred at defensive back for the 1964 team that won a share of the national championship. His punt return for a touchdown helped Arkansas beat the #1 Texas Longhorns, 14–13, in the 1964 game in Austin. Hatfield was a first team All American punt returner for the 1964 season. Among his teammates were future Dallas Cowboys head coach Jimmy Johnson and future Dallas Cowboys owner Jerry Jones. He is a member of the Sigma Chi fraternity.
Әуе күштері
Хатфилд өзінің колледждік бас бапкерлік мансабын 1979-1983 жылдары АҚШ Әуе күштері академиясында бастады. Ол 1970 жылдардың көп бөлігінде күрескен бағдарламаны біртіндеп қайта жасады және 1980 жылдар мен 1990 жылдардың басында өзінің шабуылдық үйлестірушісі және мұрагері Фишер Деберридің басшылығымен табысқа жетуінің негізін қалады. Соңғы жылы "Фальконс" жаттықтырушылар арасында 13-орынды, ал AP Poll бойынша 15-орынды иеленді. Бұл 1970 жылдан бері соңғы сауалнамада бірінші рет болды.
Hatfield began his college head coaching career at the United States Air Force Academy from 1979 to 1983. He gradually rebuilt a program that had struggled through most of the 1970s and laid the foundation for its success in the 1980s and early 1990s under his offensive coordinator and successor, Fisher DeBerry. By his final year, the Falcons were ranked 13th in the country by the Coaches' Poll and 15th in the AP Poll—their first appearance in a final poll since 1970.
Арканзас штаты
Кейін Хэтфилд Арканзас штатындағы альма-матеріне көшіп барды, онда ол 1984 жылдан 1989 жылға дейін 55171 рекорд жинады. Оның командалары 1988 және 1989 жылдары екі рет оңтүстік-батыс конференциясында жеңімпаз атанды, бұл Razorbacks оның ойнаған күндерінен бері қол жеткізе алмады. 1988 жылы SWC Жыл жаттықтырушысы атанды. 1989 жылы 2 қаңтарда Хатфилд өзінің альма-матерін Cotton Bowl Classic-те жаттықтырушы болған алғашқы бұрынғы ойыншы болды. Арканзастың 1989 жылғы Оңтүстік-Батыс конференциясы чемпионаты - бағдарламаның осы күнге дейінгі соңғы конференциялық титулы. Хатфилдтің Арканзас штатының спорттық директоры Франк Бройлспен қарым-қатынасы біршама суық болды, тіпті Бройлс оның ойын кезінде жаттықтырушысы болған. Бройлс 1958-1976 жылдар аралығында бас бапкер ретінде ұлттық күш-қуатына айналған футбол бағдарламасымен өте жақсы танымал болды. Хатфилдтің соңғы екі "Разорбек" командасы жақсы болғанмен, 1987 жылдан кейін ол бірнеше жаңадан жалданушыларды жоғалтты, өйткені бәсекелес жаттықтырушылар ол Бройлстың ит үйінде екенін мәлімдеді. 1990 жылдың басында Бройлс жаңа бес жылдық келісімшартқа қол қойғаннан кейін, Хэтфилд Клемсон университетіне тіпті кампусқа бармай-ақ кетті. Кейіннен Хэтфилдтен Бройлстың Файетвиллден кенеттен кетуіне себеп болды ма деп сұрағанда, ол: "Оның есімі (атлетикалық) ғимаратта. Менің жауабым осы болсын". Иронияға орай, Клемсонда бас бапкер болып қызмет еткен Дэнни Форд 1993 жылы "Резорбекс" клубының жаттықтырушысы болды.
Hatfield then moved to his alma mater, Arkansas, where he compiled a 55–17–1 record from 1984 to 1989. His teams won two straight Southwest Conference titles in 1988 and 1989, a feat that the Razorbacks had not accomplished since his playing days. He was named the SWC Coach of the Year in 1988. On January 2, 1989, Hatfield became the first former player to coach his alma mater in the Cotton Bowl Classic. Arkansas's Southwest Conference championship in 1989 is the program's last conference title to date. Hatfield had a somewhat frosty relationship with longtime Arkansas athletic director Frank Broyles, even though Broyles had been his coach during his playing days. Broyles had a reputation for being very hands on with the football program he had built into a national power as head coach from 1958 to 1976. As good as Hatfield's last two Razorback teams had been, he lost several recruits after 1987 when rival coaches claimed he was in Broyles' doghouse. When Broyles signed a new five year contract in early 1990, Hatfield left for Clemson University without even visiting the campus. Later, when Hatfield was asked if Broyles had been a factor in his abrupt departure from Fayetteville, he replied, "His name is on the (athletics) building down there. Let that be my answer." Ironically, the coach Hatfield succeeded at Clemson, Danny Ford, would eventually become the Razorbacks' coach in 1993.
Клемсон
Хэтфилд 1990 жылдан 1993 жылға дейін Клемсонда жаттықты, 32131 рекордты жинады. Ол Форд дәуіріндегі санкциялардан кейін бағдарламаның имиджін тазарту үшін көп нәрсе істеді. Екінші маусымында 1991 жылы ол Тайгерлерді чемпионат алдындағы кезеңдегі соңғы АСК титулына жеткізді. Алайда, Хэтфилдті Клемсонның жанкүйерлері ешқашан қабылдамады. Бұл кезде Тайгер жанкүйерлерінің арасында кең тараған сөз "Ховард оны құрды. Форд оны толтырды. Хатфилд оны өлтірді". Көбінесе осы қанағатсыздыққа байланысты, мектеп қызметкерлері 1993 жылғы маусымнан кейін келісімшартын бір жылға ұзартудан бас тартты, тіпті Тигрлер 1992 жылы 56 (Клемсонның 16 жылда бірінші жеңілген маусымы) -дан сол жылы 83 рекордқа және Персика кубогына шыққанға дейін қалпына келді. Ол қолдаудың жоқтығын көріп, тұрақты маусымның соңында Хатфилд отставкаға кетті.
Hatfield coached at Clemson from 1990 to 1993, compiling a 32–13–1 record. He did much to clean up the program's image in the aftermath of sanctions from the Ford era. In his second season, 1991, he led the Tigers to their last ACC title in the pre championship game era. However, Hatfield was never really accepted by Clemson's fans. A common saying among Tiger fans during this time was "Howard built it. Ford filled it. Hatfield killed it." Largely due to this discontent, school officials refused to grant him a one year extension on his contract after the 1993 season, even though the Tigers had rebounded from 5–6 in 1992 (Clemson's first losing season in 16 years) to a solid 8–3 record that year and a Peach Bowl appearance. Angered at what he saw as a lack of support, Hatfield resigned at the end of the regular season.
Күріш
Көп ұзамай Хатфилд Райс университетінде жұмысқа қабылданды, онда ол 55781 рекордты құрастырды, 2005 жылы 30 қарашада 110 маусымнан кейін отставкаға кетті. Ол 12 жылда үш рет қана жеңіске жетті. Бұл үш жеңіске жеткен маусымда "Сыртқылар" боулингке қатыса алса да, мектептің шағын түлектері мен жанкүйерлерінің арқасында олар боулингке шақырылмаған. Райс I FBS дивизионындағы екінші кішкентай мектеп болып табылады және жиі мектептерде 10 есе үлкен немесе одан да көп ойнауға тура келеді (ал кейбір жағдайларда студенттерден гөрі бірінші курста оқушылар көп), оның алдыңғы аялдамаларында болғандай сәтті болмауының басты себебі. Бірінші жылы жалпы жеңіліс көрсеткішіне қарамастан, ол "Көкжұлдызды" Оңтүстік-Батыс конференциясының атағына ие болды және ұлттық теледидарда бәсекелес "Техас Лонгхорнс" командасын жеңді.
Soon afterward, Hatfield was hired at Rice University, where he compiled a 55–78–1 record before resigning on November 30, 2005, following a 1–10 season. He only had three winning seasons in 12 years. Although the Owls were bowl eligible in those three winning seasons, they weren't invited to a bowl in part because of the school's small alumni and fan base. Rice is the second smallest school in Division I FBS and often had to play schools 10 times its size or more (and in some cases, with more freshmen than it has students), a major reason why he wasn't as successful as he had been at his previous stops. In his first year, despite a losing overall record, he managed to lead the Owls to a share of the Southwest Conference title and a victory over the rival Texas Longhorns on national TV.
Футбол жаттықтырушысының философиясы
Колледж футболында консервативті үштік опция қылмысының соңғы қалған жақтаушыларының бірі Хэтфилд бас бапкер ретінде 1681404 рекорд жинады. 2014 жылдың 25 қарашасында Хэтфилдтің 2015 жылғы Амос Алонзо Стагг сыйлығының иегері болып таңдалғаны жарияланды.
One of the last few remaining proponents of the conservative triple option offense in college football, Hatfield compiled a 168–140–4 record as a head coach. On November 25, 2014, It was announced that Hatfield was chosen as the recipient of the 2015 Amos Alonzo Stagg Award.
Гомосексуалистік ойыншылар туралы дау
2002 жылдың 1 қарашасында шыққан "Хроника высшего образования" журналында Хатфилдтің "гей болған ойыншыны командадан міндетті түрде шығарып тастамайтынын, ол бұл туралы жақсылап ойланатынын" айтқан сөздері келтірілген. Мақалада ол өзінің ұстанымына діннің ықпалы әсер еткенін айтты. Жарияланғаннан кейін көп ұзамай Райс университетінің профессорлық-оқытушылық құрамы Хатфилдтің пікірлерін бір ауыздан жоққа шығарып, Хатфилд өз пікірлері үшін кешірім сұрады. Ол 2005 жылға дейін "Көкөрістерді" жаттықтыра берді.
A story in the November 1, 2002, issue of the Chronicle of Higher Education quoted Hatfield saying that he "would not necessarily kick a player off the team for being gay, he probably would think hard about it." In the article, he cited his religious beliefs as the motivation for his stance. Soon after the publication, the Rice University faculty unanimously voted to repudiate Hatfield's comments, and Hatfield apologized for his comments. He continued to coach the Owls until 2005.