Кіріспе
Талқылау шоу жанрының субжанры Талқылау шоу жанрының субжанры болып табылады, ол даулы және сенсациялық тақырыпты тақырыпты баса көрсетеді. Бұл жанр АҚШ-та пайда болды және 1980 жылдардың ортасынан 1990 жылдардың аяғына дейін ең жоғары көрермендікке жетті. Көбінесе күндіз эфирге шығатын және көбінесе теледидар арқылы таратылатын таблоидтық ток-шоулар 1960 жылдары және 1970 жылдардың басында Джо Пайн, Лес Крейн және Фил Донахью өткізген сериалдармен пайда болды; Формат жеке мойындаумен танымал болды 1986 жылы ұлттық деңгейде дебют жасаған Опра Уинфри шоуы . Формат АҚШ-тан тыс жерлерде эмуляцияланды, Ұлыбритания, Латын Америкасы және Филиппиндерде бұл форматқа сәйкес келетін танымал шоулар бар. Таблоидтық ток-шоуларды кейде 20-ғасырдың аяғындағы "жиі шоулар" деп атайды, өйткені олардың қонақтарының көпшілігі негізгі ағымнан тыс болды. Үй иесі қонақтарды эмоционалды немесе қоздырғышты тақырыпты талқылауға шақырады, ал қонақтар ашық мойындауға және камера алдында "топтық терапия" арқылы өз проблемаларын шешуге шақырылады. Осыған ұқсас шоулар бүкіл Еуропа бойынша танымал. Таблоидтық ток-шоулар кейде "қоқыс теледидары" деген жарнама терминін қолдана отырып сипатталады, әсіресе продюсерлер өздерінің шоуларын дау-дамай немесе қарама-қайшылық туғызу үшін жобалаған кезде, Геральдоның жағдайында (мысалы, 1988 жылы Ку Клукс Клан мен Неонацизм мүшелері, расизмге қарсы белсенділер мен еврей белсенділері камерадағы жанжалға әкелген кезде) және Джерри Спрингер, ол жиі отбасы мүшелерінің арасындағы сұмдықтарға назар аударды. Социология және америка зерттеулерінің профессоры Викки Абт теледидардағы бұқаралық ақпарат құралдарының әдеттегі және бұрыс мінез-құлық арасындағы шекараны бүлдіріп тастағанын айтып, оларды сынға алды. Жанр 1990 жылдары ерекше өрлеуге ұшырады, онда мұндай шоулар көп болды, бірақ 2000 жылдары біртіндеп жалпыға тартымды ток-шоу түріне жол берді.
A tabloid talk show is a subgenre of the talk show genre that emphasizes controversial and sensationalistic topical subject matter. The subgenre originated in the United States and achieved peak viewership from the mid 1980s through the end of the 1990s. Airing mostly during the day and distributed mostly through television syndication, tabloid talk shows originated in the 1960s and early 1970s with series hosted by Joe Pyne, Les Crane, and Phil Donahue; the format was popularized by personal confession filled The Oprah Winfrey Show, which debuted nationally in 1986. The format has since been emulated outside the United States, with the United Kingdom, Latin America and the Philippines all having popular shows that fit the format. Tabloid talk shows have sometimes been described as the "freak shows" of the late 20th century, since most of their guests were outside the mainstream. The host invites a group of guests to discuss an emotional or provocative topic and the guests are encouraged to make public confessions and resolve their problems with on camera "group therapy". Similar shows are popular throughout Europe. Tabloid talk shows are sometimes described using the pejorative slang term "trash TV", particularly when producers appear to design their shows to create controversy or confrontation, as in the case of Geraldo (such as when a 1988 show featuring Ku Klux Klan and Neo Nazism members, anti racism activists and Jewish activists led to an on camera brawl) and Jerry Springer, which focused on lurid trysts – often between family members. Vicki Abt, a professor of sociology and American studies, criticized tabloid TV shows, claiming that they have blurred the lines between normal and deviant behavior. The genre experienced a particular spike during the 1990s, when a large number of such shows were on the air, but which gradually gave way during the 2000s to a more universally appealing form of talk show.
Тарих
1964 жылдың тамызынан 1965 жылдың ақпанына дейін кешкі бағдарламаның бір бөлігі ретінде ABC телеарнасында көрсетіліп тұрған Лес Крейн шоусы бұл форматты қолданған алғашқы ток-шоу болды. Лес Крейн әрдайым келіспеуші қонақтарды шақырып, оларды әзіл-оспақпен, бірақ әділ түрде сұхбаттап, тыңдаушылардың сұрақтарына жауап беретін. Крэйн эфирде ашық гей ер адаммен сұхбат берген алғашқы адам болды және жиі қара тәнді атақтылар, халық әншілері мен басқа да табу қонақтарымен сұхбат берді; Крэйн өзінің шоуларының бірінде лесбияндықтармен сұхбат алуға тырысқанда, қарсылық білдірді. Формат NBC-дің ұзақ уақыт бойы жалғасып келе жатқан Tonight франшизасына бәсеке ретінде жасалған және оның қатты стилі Tonight-тің комедиялық форматына қарама-қарсы. Шоу айтарлықтай дау тудырды және алты айдан кейін тоқтатылды, кейіннен рейтингті арттыру мақсатында жеңілдетілген ток-шоу болып қайта құрылды. Джо Пайн, Лос-Анджелестегі алып барушы, синдикациядағы ұқсас ток-шоу өткізді, бірақ назар оның қонақтармен кездестіруіне көбірек, ал көрермендердің қатысуына аз. NBC-дің кешкі сериясының алғашқы жылдарыTomorrow with Tom Snyder студиялық аудиториясыз ұқсас таблоидтық тақырыптарды қамтыды (Том Снайдер аудиторияның жеке көргісі келетін нәрсені ұсынды деп сенбейтіндіктен), 1975 жылы Снайдер Нью-Йоркке көшіп барған кезде шоу көбірек танымалдыққа негізделген форматқа ие болды. Чикагода Ли Филип Белл 1950 жылдардың аяғында өзінің ұзақ уақыт бойы жүргізілген ток-шоуы аясында кейде даулы тақырыптарға тоқталды, бірақ оның шоуының студиялық аудиториясы болмады. Таблоидтық ток-шоулар қонақтарды тарту үшін эпизодтың барысында "арба" орналастырады. "Нью-Йорк таймс" газетінің тілшісі Элизабет Колберт былай дейді: "Саллиден бастап Рикки Лейкке дейінгі барлық телешоуларда көрермендерге "егер олар жарының не сүйіктісінің сенбейтінін айтқысы келсе" (Маури Пович шоуы), немесе ата-анасы ажырасып кеткендіктен "ақылдан тайып" жатса (Донахью) телефон арқылы хабарласуларын сұрайтын "арбалар" жарияланады".
Қоқыс телевизоры
Субжанр кейде "қоқыс теледидар" деп сипатталады, әсіресе шоу жүргізушілері өз шоуларын дау-дамай немесе қарама-қайшылық жасау үшін жобалаған кезде. Опраның пост-шоуларының ең алғашқыларының бірі - Джеральдо, ол даулы қонақтар мен театралдылыққа бағдарланған. Мысалы, алғашқы шоу тақырыптарының бірі "Күлдірлі шымшықтардағы ерлер және оларды жақсы көретін әйелдер" деп аталды. 1988 жылы ақ күшті скинхедтер қатысқан бір эпизод үйлесімсіз ұрыспен аяқталды, бұл үйлесімді Геральдо Ривераның мұрнын сындырады. Бұл оқиға Newsweeks-тің оның шоуын "Қорлық ТВ" деп сипаттауына әкелді. Кейіннен бұл термин ең экстремалды болып таблоидтық ток-шоуларға қолданылды; Джери Спрингер сияқты кейбір жүргізушілер бұл таңбаны мақтанышпен қабылдады, ал Джени Джонс сияқты басқа жүргізушілер оны жек көреді. Джерри Спрингер ең көп қарсылық пен жыныстық қатынас туралы әңгімелерімен танымал болды, жиі отбасы мүшелері арасында, қонақтар мен көрермендер арасында. Шоу саяси бағдарланған ток-шоу ретінде басталғанмен, өте бәсекелестік нарықта жоғары рейтингтерді іздеу Спрингерді жиі әдепсіз және қозғайтын тақырыптарға әкеліп соқты, бұл процесте оның көрермендерін арттырды. Ортақ тақырыптар: серіктестердің бір-біріне неке адалдығын бұзуды мойындауы; әйелдер немесе ерлер серіктестеріне өздерінің басқа жынысты екендеріне сендірген трансвеститтер екенін мойындауы немесе операциядан бұрын немесе кейін транссексуалдар екендерін көрсетуі; әкелік тестілеу; Ку-Клукс-Клан мен расизм туралы көптеген сипаттамалар; және Элдон Хоук пен Гвардың қатысуымен шок роктың ашылуы. Қонақтар арасындағы зорлық-зомбылық пен ұрыс-керіс әдетке айналды, қауіпсіздік бастығы Стив Уилкос ұрыстар одан да қауіпті болып кетпес бұрын жанжалшыларды бөліп тастады. Көптеген сынға ұшырағанмен, Спрингер қонақтарды шығармашылық бақылауға алмайтынын мәлімдеді. Мори форматтың ең үздік үлгілерінің біріне айналды. Спрингермен бірдей маусымда дебют жасап, бастапқыда одан да маңызды назар аударған үйлестіруші Мори Пович уақыт өте келе негізінен формулалық серияны жасап, өзіндік орын тапты: 2010 жылдары Мори қарсыластың ДНК-ның аталық тестілеуі мен полиграфына ұқсас болды. Моридің типтік эпизодында кедей әйел, көбінесе жыныстық фонмен, бұрынғы жыныстық серіктесін баласының әкесі деп айыптайды, бұл ер адам мүлдем жоққа шығарады. Семинар соңында Пович ота болу тестісінің нәтижелерін ашады, ал әсер еткен тараптар қатты эмоциямен жауап береді. ХХІ ғасырда Мори Спрингерге қарағанда "күлтегінен бірнеше шақырым ары" деген атаққа ие болды, ал шоудың атауы ата-аналардың жұмыс істемейтін жағдайларына ұқсас болды. Мори Пович 83 жасында 2022 жылы зейнетке шығуын жариялағанға дейін жалғастыратын болады; негізгі формат Карамо Браунның жалғастыру шоуында жалғастырылмақ.
Дау
1995 жылы 6 наурызда түсірілген "Дженни Джонс Шоу" эпизодының "Бір жынысты құпия құдаюды ашу" атты эпизодында Скотт Амедур есімді гей жігіт өзінің досы Джонатан Шмитцке деген махаббатын мойындады. Шмиц шоу кезінде күлімсіреп жауап берді, бірақ кейіннен оқиғадан алаңдай бастады. Оның психикалық ауруы, маскүнемдігі және есірткіге тәуелділігі бар екен. Шоудың алғашқы көрсетілімінен үш күн өткен соң Шмиц Амедуреді өлтірді. Кейін Шмиц кісі өлтіргені үшін айыпты болып, 25 жылдан 50 жылға дейін түрмеге кесілді. Шмиц 2017 жылдың 21 тамызында шарт бойынша босатылды. Амедуредің отбасы "Дженни Джонс шоу" продюсерлеріне қарсы сотқа шағым түсірді. Сұхбаттасуларда Джонс продюсерлері Шмицке оның құрметті адамы еркек болуы мүмкін екенін айтқан, бірақ Шмиц оны әйел болады деп ойлап, алдап кеткенін айтты. Ант берген кезде Джонс шоуның Шмицтің өзінің құрметті адамы екенін білгенін қаламайтынын мойындады. Амедуре отбасы алғашқы сот шешімінде жеңіске жетті, шоу оларға 25 миллион доллар төлеуге бұйырылды. Алайда, бұл шешімді кейіннен Мичиган апелляциялық соты жоққа шығарды, ол продюсерлер қонақтарға шоуға қатысқаннан кейін болған оқиғаға жауапты емес деп шешті.
Қалпына келу және қайта өрлеу
2000-жылдардың басында жанр көрермендердің арасында танымалдылығы төмендей бастады, ал кейбір алып барушылар төмен рейтингтерге байланысты шоуларын тоқтатты (мысалы, Дженни Джонс және Салли Джесси Рафаэль), қайтыс болды (мысалы, Уолли Джордж) немесе басқа мүдделерді көздеу үшін өз ерімен шоуларын тоқтатты (мысалы, Рикки Лейк). Көптеген медиа-талдаушылар таблоидтық ток-шоулардың және жалпы күндізгі әңгімелердің танымалдылығының төмендеуін кабельдік теледидар мен спутниктік теледидардағы бәсекеге байланысты және жұмыс күшіндегі әйелдердің санының артуына байланысты (оның салдарынан күндізгі теледидардағы әлеуетті көрермендердің санының төмендеуі, бұл құбылыс күндізгі топтасулардағы таблоидтық ток-шоулардың алдыңғы сатысын, күндізгі ойын шоуын өлтірді, ал кейіннен басқа күндізгі негізгі опералардағы сабын операларын қысқартуға мәжбүр болды). Көпшілік көрермендер осындай бағдарламаларда жиі көрсетілетін тақырыптарды қайта-қайта қайталап көруден шаршағанын білдірді. Тағы бір түсінік, сол көрермендер бір уақытта танымал болған жаңа реалити-телевизион және сот шоу жанрына тікелей ауысты; Реалити-телевизионның көпшілігі және көптеген сот шоуларында әдетте таблоидтық ток-шоуларда көрінетін қақтығыстар мен әдепсіз материалдар болды. (Спрингердің шоуы 2018 жылы тоқтатылған кезде, оның орнына Спрингер өткізген сот шоуы қойылды.) 1990 жылдардың аяғында Опра Уинфри және Монтель Уильямс сияқты алып басушылар өз бағдарламаларын жанрдан алыстатып, оларды күрделі тақырыптарға немесе дәстүрлі ток-шоуларға ұқсас сахнада тұруға қайта бағыттауды бастады. Бұл үрдістің тағы бір мысалы - Джеральдо Ривера өзінің CNBC ток-шоуы Ривера Live толық уақытты бағдарламасына назар аудару үшін 1998 жылы шоуын тоқтатты. Жаңа ток-шоулар аз әдепсіз тақырыптарға баса назар аудару үрдісін ұстанды; Ананда Льюис Шоу (2001 жылдан 2002 жылға дейін жүгірді) сол кезде әлі де эфирге шығатын таблоидтық стилдегі ток-шоуларға балама болуды мақсат етті. Көптеген адамдар жанрды пайда болған деп санайтын Фил Донахью шоуы 1996 жылы тоқтатылды, өйткені ол жаңа шоулармен бәсекелесе алмады. Донахью мен Ривера кабельдік теледидарда журналистік атрибуттарын қалпына келтіруге тырысты: Донахью MSNBC телеарнасында қысқа мерзімді ток-шоумен, ал Ривера өзінің "жолаушы репортер" тамырларына оралып, CNBC, NBC және Fox News телеарналарында хабарлар жариялады. Мори Пович 2006 жылы MSNBC телеарнасында әйелі Конни Чунгпен бірге демалыс күндері жаңалықтар шоуын өткізе бастады. Маури мен Коннимен демалыс күндері төмен рейтингтерге байланысты алты айдан кейін тоқтатылды және күндізгі ток-шоуды сынға алған көптеген сыншылардың қатал пікірлерін алды. Джерри Спрингер өзінің теледидардағы "фрик шоу" бағдарламасын жалғастыра отырып, 2000-жылдардың ортасында Air America радиосында Спрингерді өткізді. Синдикаттық судья Хатчетт таблоидтық ток-шоулардың көптеген тақырыптарымен айналысты, бірақ сот шоусының аясында болды және қатысушылардың өміріне араласуға тырысқанда тікелей болды. 2011 жылы таблоидтық әңгіме дәуіріндегі шоулардың тек бірнешеуі ғана өндірісте қалды, ал 2000 жылдан бастап осы уақытқа дейін бір ғана жаңа таблоидтық әңгіме-сұхбаттың тұсаукесері болды: 2005 жылдан 2010 жылға дейін өткен Тайра Бэнкс Шоу, Лейк шоудан шыққаннан кейін Рикки Лейктің орнын ауыстырды. Тираның форматы Опра мен Доктор Фил стиліне қарағанда қазіргі заманғы болды, бірақ оның шоуының шектерін ашады, оның көрермендері оның жанында іш киіммен пайда болады және ең танымал, ашушаңнан шоққа ұшыраған әсерден зардап шегеді. Таблоид шоулары 2000-шы жылдардың аяғы мен 2010-шы жылдардың басында сәл қайта оралды, бірақ өздеріне қарағанда өзін-өзі көмектесуге көбірек көңіл бөлді (Dr. Phil сияқты шоулардың танымалдылығына байланысты). Стив Уилкос ақырында Джерри Спрингерден кетіп, 2007 жылы тұңғыш рет шыққан "Стив Уилкос Шоу" атты жеке ток-шоуды алды. Бір кезде жойылған Tribune Entertainment радио шок-жоқ Бабба Махаббат қоңырауы және консервативті радио жүргізушісі Билл Каннингем өткізетін таблоидтық стиліндегі ток-шоулар үшін жаңа пилоттарды тапсырды. Баббаның шоуы 2011 жылдың күзінде дебют жасады. Британдық таблоидтық ток-шоудың америкалық нұсқасы Джереми Кайл Шоу да 2011 жылдың қыркүйегінде басталды. Рикки Лейк пен Королева Латифа Шоу екеуі де 2012 жылдың қыркүйегінде қайта оралуға жоспарланған, бірақ жаңартылған, толысқан форматтармен (Латифаның танымал және өмір салтына бағытталған бағдарламасы және Лейк өмір салты мен ...
Ықпал
Freaks Talk Back ғылыми мәтінінде Йель университетінің әлеуметтану профессоры Джошуа Гэмсон таблоидтық ток-шоу жанрын гей, бисексуал, транссексуал және трансгендер адамдарға қажетті жоғары әсерлі медиа көрінісін қамтамасыз етумен және оларды 20 ғасырдың кез-келген басқа дамуынан гөрі негізгі және әлеуметтік қабылдау үшін көбірек жұмыс істеумен байланыстырады. Кітаптың редакциялық шолуында Майкл Бронски "Жақын арада лесбиянкалар, гейлер, бисексуалдар және трансгендерлік субъектілер теледидарларда болған жоқ. Джерри Спрингер, Дженни Джонс, Джейн Уитни және Джеральдо сияқты таблоидтық ток-шоулардың пайда болуымен және таралуымен жыныстық ағымнан тыс адамдар Американың әр бөлмесінде аптаның әр күні көрінеді ". Гэмсон таблоидтық ток-шоулардың модасы баламалы жыныстық бейімділік пен жеке басын негізгі ағымдағы қоғамда көбірек қабылдауға мүмкіндік берді деп есептейді. Мысалы, жақында Time журналында 21-ші ғасырдың басында гейлер жасырындығынан жасырынған жас адамдар туралы мақала жазылған. Гэмсон сондай-ақ, таблоидтық ток-шоулардың гомосексуалдарды дәстүрлі бұқаралық ақпарат құралдарында қабылдауға себеп болғанын айтады. Мысал ретінде "Уилл мен Грейс" секілді ситкомдар, "Квир Ай" секілді прайм-тайм шоулар және "Оскар" сыйлығын жеңіп алған "Броукбек Маунтин" секілді көркем фильмдер. Уинфри өзінің шоуларын пайдалану арқылы гей қонақтарды қосуды жалғастырды және оның шаштаразы, макияж жасаушы және декоратор Нейт Беркус сияқты ашық гей тұлғаларды насихаттады. Ол 2004 жылы Үнді мұхитында болған жер сілкінісі мен цунамиде өзінің серіктесін жоғалтқаннан кейін орта Америкадан жанашырлық білдірді. Уинфридің "терапиялық" жүргізушілік стилі мен таблоидтық ток-шоу жанры 1980 және 1990 жылдардағы медиа қарсы мәдениетті басқарып, кейбірінің пікірінше, 20-ғасырдағы табуларды бұзған, Американың өзін-өзі көмектесуге деген құмарлығына әкелген және мойындау мәдениетін жаратқан. The Wall Street Journal газетінде "Oprahfication" термині пайда болды. Бұл термин жұрт алдындағы өкінуді терапияның бір түрі ретінде қарастырады. Time журналы Уинфриді XX ғасырдың "100 ең ықпалды адамдарының" бірі деп атады. Әлеуметтік зерттеуші Вики Абт әлеуметтік нормаларды қайта анықтағандықтары үшін таблоидтық ток-шоуларды сынға алды. Өзінің "Опрадан кейін: теледидарлық ток-шоу дәуіріндегі мәдени салдар" атты кітабында Абт Опраның табысынан кейін болған медиа-революция қалыпты және бұрыс мінез-құлық арасындағы шекараны бұзады деп ескертті. Теледидар сыншысы Джефф Джарвис "Опра күндізгі теледидарды құртқан адам еді. Ол Донахью форматын қабылдады, содан кейін күңіренішті бейімделушілерді, жеңілгендерді, айқайлаушыларды, айқайлаушыларды әкелді, содан кейін бәрі, соның ішінде Донахью да, оған ілесіп, бәрі де теңізге шығып кеткенше. Бірақ ол қайтадан келіп, сөзін қайтарып, "Жоқ, жоқ, қазір мен теледидардағы сапалы суретшімін" деді. Талқылау шоулары көбінесе негізгі бұқаралық ақпарат құралдарында жалған болып саналды, Дик Дитрикпен бірге түнгі тұрақ ортаның толық көлемді пародияларының бірі болды (жалған қонақтармен және сұрақтар қоятын аудитория мүшелерімен толық).
Опра Фил Донахьюмен сөйлеседі
2002 жылдың қыркүйек айындағы "O, The Oprah Magazine" журналында Опра Уинфри Фил Донахьюмен оның Манхэттендегі пентхаустағы пәтерінде сұхбатқа түсті. Ол мақаланың кіріспесінде былай деп жазды: "Егер Фил Донахью шоуы болмаса, Опра Уинфри шоуы да болмас еді. Ол әйелдердің маскара мен торт рецепттерінен басқа нәрселерге қызығушылық танытатынын бірінші болып мойындады. Біз ақылдымыз, бізді қоршаған әлемге алаңдаймыз және өзіміз үшін ең жақсы өмірді қалаймыз ". Сұхбатта Донахью "шоу әйелдер табиғи түрде туындамаған мәселелерді талқылайтын орынға айналды, әрине, аралас компанияда емес. Біз эфирде әйелдердің әуесханада сөйлейтін нәрселері туралы сөйлестік". Донахью өзінің дәрігерлер туралы шоу жасау керектігін еске алды, өйткені алғаш рет әйелдер өз дәрігерлеріне қарсы шықты. Ол сондай-ақ шоуды өткізудің өзіне қандай көмектескені туралы әңгімеледі. "Мен 1968 жылы гей жігітті қойып едім. менің жанымда отырған нағыз гей. Мен Нотр-Дам университетінен екенімді білгенде қатты қорқып кеттім. Сенің Нотр-Дамда қаламай жүргенің - гейлермен араласу. Егер сен осы сезімдерді түсінбесең, гомофобияны да түсінбейтін боласың. Шкафтың болуының себебі бар. Сол сериалдан кейін жылдар өте келе мен гей саясатына араластым, және белсенділігім арқылы, мен шкафта туылғаны, өмір сүргені және өлгені қандай болатынын түсіне бастадым". Донахью сондай-ақ Джени Джонс сияқты жаңа таблоидтық ток-шоулар туралы пікір білдірді "Бір түнді қайта жиналу". Уинфри оған: "Бұның бәрін сен бастадың", - деп ескерткенде, ол: "Егер сен осылай ойлайтын болсаң, мен мақтан тұтамын. Мен ең мақтанышым - көрермендерді ойынға басқаларға қарағанда көбірек тартуымыз. Радио толқынының иелері оны демократия деп аталатын осы аңғаралық нәрседе пайдалануы керек еді". Уинфри де, Донахью да "әдепсіз" шоулар жасағандығын мойындаса, екеуі де Джерри Спринггер сияқты жаңа шоулар мүлдем басқа аумаққа өтіп кеткен бе деп ойлады. Жалпы жанр туралы ой жүгіртуде Донахью: "Егер сіз 20-ғасырдың соңғы жартысындағы Америка мәдениеті туралы білгіңіз келсе, осы бағдарламалардың кейбіреуін көріңіз".
Грекияда
Анита Пания - 1990 жылдардың ортасында ең көп тараған Грекиядағы таблоидтық жанрдың ең ұзақ өмір сүрген өкілі.
Ұлыбританияда
Американың таблоидтардағы әңгімелерін Ұлыбританияда көп көреді. Бірінші рет таблоидтық чат-шоулар Ұлыбританияда да шығарылады, олар американдық әріптестеріне ұқсас, бірақ стилі жағынан оңайырақ. Көптеген үй иелері қонақтарға Джерри Спрингерге ұқсас бей-жай көзқарас танытудың орнына, олармен көбірек араласады және әдетте аудитория қатыспайды. Мысалы, Джереми Кайл өзінің "Джереми Кайл Шоу" бағдарламасында өздеріне қарсылық танытқандарымен танымал, ал Триша Годдард сияқты басқалары бейбітшіл. Спрингердің өзі ITV телеарнасында Джерри Спрингер ретінде сериал өткізді. Ванесса Фелцтің "Ванесса Шоу" бағдарламасы 1999 жылы BBC-ден алынып тасталды, себебі кейбір қатысушылар шынымен талантты агенттіктің актерлері екені анықталды, бірақ ол бұрын американдық шоуларға ұқсас таңқаларлық оқиғалармен танымал болған.