Кіріспе
Бағдарламалық жасақтауда бағдарламалық конфигурацияны басқару (SCM немесе S/W CM; сондай-ақ бастапқы кодты конфигурациялау процесі және бағдарламалық өзгерістерді және конфигурацияны басқару) – бағдарламалық жасақтамадағы өзгерістерді қадағалау және бақылау міндеті, бұл конфигурацияны басқарудың кең ауқымды, салааралық саласының бір бөлігі. SCM практикаларына нұсқаларды бақылау және базалық деңгейлерді орнату кіреді. Егер бір нәрсе дұрыс болмаса, SCM өзгерістің "не, қашан, неге және кім жасады" деген сұрақтарына жауап бере алады. Егер конфигурация жақсы жұмыс істесе, SCM оны көптеген хосттарда қалай көбейтуге болатынын анықтай алады.
In software engineering, software configuration management (SCM or S/W CM; also expanded as source configuration management process and software change and configuration management) is the task of tracking and controlling changes in the software, part of the larger cross disciplinary field of configuration management. SCM practices include revision control and the establishment of baselines. If something goes wrong, SCM can determine the "what, when, why and who" of the change. If a configuration is working well, SCM can determine how to replicate it across many hosts.
Тарих
Компьютерлік технологияда бағдарламалық жасақтама конфигурациясын басқару (SCM) тарихы 1950 жылдарға дейін жетеді, сол кезде аппараттық құралдарды және өндірісті басқару үшін пайдаланылатын CM (конфигурациялық басқару) бағдарламалық жасақтаманы дамытуға қолданыла бастады. Алғашқы бағдарламалық жасақтама физикалық тасымалдағыштарға ие болды, мысалы, перфокарталар, магниттік ленталар және басқа да медиа құралдар. Бағдарламалық жасақтама конфигурациясын басқарудың алғашқы кезеңі қолмен жүзеге асырылды. Тілдердің және күрделіліктің артуымен, конфигурациялық басқаруды және басқа әдістерді қамтитын бағдарламалық жасақтама инженериясы кесте, бюджет және сапа сияқты мәселелерге байланысты маңызды мәселеге айналды. Жылдар бойы жинақталған тәжірибелер рәсімдер мен құралдарды анықтауға және құруға әкелді. Соңында, құралдар бағдарламалық жасақтамадағы өзгерістерді басқару жүйесіне айналды. Кәсіби саланың кең таралған тәжірибелері ашық немесе авторлық құқықпен қорғалған түрде (мысалы, нұсқауды бақылау жүйесі) шешімдер ретінде ұсынылды. Компьютерлерді қолданудың кеңеюімен бірге, талаптарды басқару, жобалаудың балама нұсқалары, сапаны бақылау және тағы да басқаларды қамтитын кең ауқымды жүйелер пайда болды; кейінгі құралдар Бағдарламалық Инженерлік Институтының қабілеттілік деңгейін жетілдіру моделі сияқты ұйымдардың нұсқауларына сәйкес жасалды.