Кіріспе

Миллстоун шайқасы, Ван Нестдің диірменінің шайқасы деп те аталады, бұл 1777 жылы 20 қаңтарда Нью-Джерси штатының Уэстон қаласында (қазіргі Нью-Джерси штатының Манвилл қаласының маңында) Абрахам Ван Нест диірменінің жанында болған шайқас. Британдық азық іздеуші топты көбінесе Нью-Джерсидің отаршылдарынан тұратын күштер қоршап, қуып жіберді, британдықтарды арбалары мен заттарынан айырды. Бұл іс-қимыл 1777 жылдың алғашқы бірнеше айы ішінде Нью-Джерсидің солтүстігінде жалғасқан және милиция компанияларының маңызды күреске қабілетті екенін көрсеткен "Форейдж соғысы" деп аталатын майдан соғыстарының бірі болды.

Өмірбаян

Джордж Вашингтонның Чарльз Корнуоллис армиясының айналасындағы сәтті қозғалыстары 1777 жылы 3 қаңтарда Принстон шайқасында аяқталып, Вашингтон Трентондағы Корнуоллис пен Нью-Джерсидегі Нью-Брансуиктегі британ армиясының арасында тұтқындалу дилеммасына тап болды. Вашингтон өзінің шаршаған әскерлерімен Нью-Брансуиктегі британдық аванпостына шабуыл жасамай, өз әскерін Миллстон өзенінің аңғарына қарай Нью-Джерсидегі Мористаунга қарай жылжытты. Корнуоллис пен Трентон мен Принстонның ішінде және айналасында қалған британдық және Гессен әскерлері Принстон шайқасынан кейін қайта топтасу үшін Нью-Брансуикке кері шегінді. 13 қаңтарда британдық әскердің едәуір бөлігі Нью-Брансуиктен батысқа қарай Сомерсет Корт Хаусқа (қазіргі Миллстоун, Нью-Джерси) қарай алға жылды. Олар Нью-Брансуикке қайтып оралғанға дейін бір аптадай сол жерде қалып, үйлерді қиратып, заттарды тонады. Осы уақыт ішінде Континенттік армияға көмек көрсету үшін милиция топтары жиналды. Бұл қозғалыстар Нью-Брансуиктің батысындағы Миллстон және Раритан өзендеріне дейінгі аумақты екі күштердің арасында ешкімнің жері ретінде бекітті. Британдықтардың кері қайтқаннан кейін, Сомерсет Корт Хаус Континенттік армияның қолдауымен Патриот ополчение компаниялары гарнизондаған бірнеше форпостардың бірі болды.

Шайқас

Британдықтардың 37-ші аяқ полкінің подполковник Роберт Аберкромби бастаған 500 адамнан тұратын азық іздеу тобы 20 қаңтарда Нью-Брансуиктен шығып, Миллстон өзеніне қарай батысқа қарай бет алды. Олар өзеннен өтіп (қалай көпір қолданғаны белгісіз), көпірді жабу үшін бірнеше далалық артиллериямен Гессендердің артқы күзетшілерін қалдырып, ақырында Уэстондағы Ван Несттің диірменіне жетті, Нью-Джерси (қазіргі Манвиллге жақын, Нью-Джерси), Сомерсет сотының солтүстігіне бірнеше шақырым жерде және Миллстон Рэританға құятын нүктеге жақын. Онда олар барлық түрлерін қамтамасыз етуді қолға түсірді және Нью-Брансуикке қайтуға дайындалды. Солтүстіктегі милиция топтары британдықтардың қозғалысы туралы күні ерте ескертілді, ал кейбіреулері Нью-Джерсидің Боунд-Брук қаласына қарай жүріп кетті. Ван Несттің диірменіндегі іс-әрекет туралы хабарлар келіп түскенде, олар сол жерге қарай жүріп кетті. Барлығы бригадалық генерал Филемон Дикинсонның қол астында британдықтардың әрекетіне қарсы тұру үшін Нью-Джерсидің 400-ге жуық және Пенсильванияның 50 әскери құрамасы құрылды. Олардың қозғалысы туралы егжей-тегжейлі мәліметтер біртіндеп айтылса да, Дикинсон өз әскерін бөліп, бір күшті британдық вагон пойызының алдына жіберді, ал екіншісі оларды жантарапқа қарай қозғалды. Екі жауынгер де өзеннің бірінен өтіп, белден төмен мұздай суға толы сумен жүзіп өтті. Бірде британдық вагон пойызы басты жолға және Нью-Брансуикке қарай көпірге жетуден бұрын, диірменге жақын жолақта сәтті таң қалды; олардың оттары бірінші вагоннан аттарды ұрды. Бұл пойызды тоқтатып, вагондардағы жүргізушілерді шашыратады және ағылшындықтарды олжаларын қалдырып, көпірге қарай қашып кетуге мәжбүр етеді. Милиционерлер көпірге жеткенде, Гессен арткы күзетшілері артиллериядан артқа шегінуді жабу үшін жүзімге оқ атқан. Өзеннің арғы жағында атыс болғаннан кейін, британдықтар кері шегінді.

Салдары

Дикинсон 23 қаңтарда полковник Джон Нильсонға жазған хатында: "Мен сізге хабарлауға қуаныштымын, өткен дүйсенбіде шамамен 450 адаммен, негізінен біздің отаршылдармен, мен V. Nest Mills-тің жанында азық-түлік іздеген топқа шабуыл жасадым, олар 500 адамнан тұратын 2 далалық ұшақпен, біз 20 минутқа созылған ұрыстан кейін 107 жылқы, 49 арба, 115 ірі қара, 70 қой, 40 баррель ұн 106 қапшық және басқа да көптеген заттар, 49 тұтқын алып шықтық ". Генерал Вашингтон, ол әрқашан милицияның жұмысына қуанышты емес еді, "Генерал Дикинсонның мінез-құлқы оған ең жоғары құрмет көрсетеді, өйткені оның әскерлері барлық шикі, ол оларды өзенге, терең ортаға алып барды және жауды соншалықты ауыр айыпты, ол үш далалық бөлшектің қолдауымен жол берді және олардың конвойын қалдырды" деп жазды және тек тоғыз тұтқынның тұтқынға алынуы туралы хабарлады. Экспедицияға қатыспаған британдық офицер Арчибальд Робертсон "Полковник-лейтенант Аберкромби 500 адаммен Хиллсбороға қарай азық іздеуге барды. Бұл корпустың бір бөлігі көтерілісшілер шабуылға ұшырады, бұл арба жүргізушілерінің арасында 42 арба қалдырылған тәртіпсіздікке әкелді. Бір британдық куәгер "шабуылдаушылар милиция емес екеніне толық сенімді болды, олар ешқандай милиция мұндай жолмен соғыспайтынына сенімді болды". Қаза тапқандар саны өте өзгерген, бірақ британиялық құрбандар (өлді, жараланды немесе тұтқындалды) баспасөз есептеріне сәйкес 30 -шы жылдардағы төменгі деңгейде болған көрінеді (Дикинсонның 49 тұтқынға алынғандығымен қарама-қайшы), ал отаршылдардың құрбандары салыстырмалы түрде аз болды. Американдықтар мен британдықтар арасындағы шайқастар қыста жалғасты, бұл кезеңді тарихшы Дэвид Хакетт Фишер "Ашарлық соғыс" деп атады, өйткені ол британдықтардың жылқыларына жем-шөп қажет болуына байланысты болды. Негізінен Нью-Джерсидің отаршыл қолбасшылары қолдаған, бірақ Вашингтон мен континентальдықтар қолдаған американдық тактика өте сәтті болды, тіпті 2000 адамнан тұратын британдық азық-түлік топтары 8 ақпанда Куибблтаундағы шайқаста (қазіргі Нью-Маркет, Нью-Джерси) шабуылға ұшырады.