Кіріспе

Жәбірілген інжу-маржанның дайындалуы Перл ұнтағы - Қытайда және басқа жерлерде теріге күтім жасау үшін және дәстүрлі қытай медицинасында қолданылатын майдаланған інжу-маржанның дайындамасы.

Дайындық

Мүсін ұнтағы - зергерлік сападан төмен тұщы су немесе тұщы су перлінен жасалады. Оларды қайнап тұрған сумен стерильдейді, содан кейін ұсақ ұнтаққа айналдырады, мысалы, тот баспайтын болаттан жасалған ұнтақ дискілер немесе кішкентай фарфор шаштарымен ылғалды жағдайда ұнтақталады. Ұнтақ өздігінен сатылады немесе кремдерге араластырылады. Сонымен қатар, ол акнеге қарсы дәрі ретінде қолданылады. Кейбір зерттеулер перл ұнтағы терінің фибробластарын ынталандырып, коллагенді қалпына келтіруге көмектеседі және кейбір тері ауруларының, жаралардың және күйілулердің тез сауығуын тездетеді деп мәлімдейді. Кальций мөлшері кальций тапшылығы бар, остеопороз сияқты проблемалары бар адамдарға пайдалы деп саналады. Әдетте, 1 грамм жемшөп ұнтағын ауызға алып, суға немесе шайға араластырып, аптасына екі рет қабылданады. Артық дозалар кальцийге токсикалық әсер етуі мүмкін.

Үндістан

Мүсін ұнтағы Үндістан субконтинентіндегі аюрведиялық медицинада да қолданылған. Кашмирдің дәрігері Нарахари 1240 жылы перлдің уға қарсы дәрі, көздің ауруларын, кеуде ауруларын және "ауруларды" емдеуі, жалпы күш пен денсаулықты арттыратыны туралы жазды. Жұмбақ ұнтағы махаббат дәрілерінің құрамына да кіретін. 1903 жылы жарық көрген үнділік фармакологиялық еңбекте ұнтақ тоник, ынталандырушы және афродизиак ретінде көрсетілген.

Филиппин

Филиппинде колониялық дәуірден бұрын бинукоттар деп аталатын таңдалған жастар - бұл ерекше түрдегі ханзадалар мен ханшайымдар, олар ашық және ақ теріге ие болу үшін күн сәулесінен жасырынып, жасырынып қалады. Бинукоттарды терісінің сұлулығы мен жарқырауы үшін ұнтақпен ұнтақталған інжу-маржанмен қоректендірді. Сондай-ақ, олардың бет-әлпетіне және денесіне ұнтақталған інжу-маржан ұнтағын жағып, терісін сарқып, қайыстыратын.

Еуропа

Орта ғасырлардағы Еуропада інжу-маржан ұнтағының емдік қасиеті бар деп саналған. Ол Франция королі Карл VI (1368-1422 жж.) мен Лоренцо де Медичи 1492 жылы қайтыс болған қызбаның ақылсыздығын емдеу үшін қолданылған. Франсис Бэкон (1561-1626) оны өмірді ұзарту құралы ретінде ұсынды. Бұл зат "сары, ауру-сырқау түске" айналып, теріге және жалпы денсаулыққа зиян келтіреді деп айыпталған.