Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бұл қаруды зауытта сынақтан өткізгеннен кейін, NIAP-ке тапсырды. Ол жалпы 897 снарядты атып, жалпы 684 км қашықтықты 1937 жылдың тамыз-қыркүйек айлары аралығында сынақтан өткізді. Атыс сынағынан өткеніне қарамастан, қарудың аспалы серпімдері сынақ кезінде сынған. 1937 жылдың қарашасында 6 данадан тұратын тағы бір тәжірибелік серия жасалды, ол бастапқы жобадан бірқатар жақсартуларды енгізді. 1-ші, 2-ші, 3-ші, 4-ші және 6-шы пулялар әскери сынаққа жіберілді, ал 5-ші пуля зауыттың өз пайдалануы үшін сақталды. Қарулар 1937 жылдың желтоқсаны мен 1938 жылдың қаңтары аралығында зауытта сынақтан өтті. 3-ші пулемет (барель нөмірі 0734) Ya 3 лимберімен NIAP-ке жіберілді, 28 қаңтарда келді, зауыттық сынақтар кезінде 605 оқ атылды. NIAP қызметкерлері қаруды дұрыс құрастырмас бұрын бөлшектеді, бұл кейбір бөліктерге зақым келтірді. Қарудан 1217 снаряд атылды (798 - брондауды бұзатын және 419 - жарылғыш снаряд). М1937 үлгісі мен 1936 жылы 7 қарашада жасалған М1937 үлгісінің атыс жылдамдығы автоматты түрде автоматтандырылған М1932 үлгісіне қарағанда жылдам болды. Сынақ барысында қарудың 16 атыс қатесі болды, олардың 13-і АП және 3-і HE ату кезінде, ішінара снарядтың қаптамасының сапасына байланысты. 281-ші оқ атудан кейін кері қайту механизмі бұрандасы сынды, бірақ автоматтандыру механизмі жалпы алғанда қанағаттанарлық деп танылды. Содан кейін M1937 сынақ кезінде 30 35 км / сағ жылдамдықпен тас жолдарда, 50 60 км / сағ асфальт жолдарда және 15 30 км / сағ жылдамдықпен жолдан тыс жерде жүрді. 53 К-тың үш пулеметтері (No. 1, 2 және 4) 1938 жылдың басында әскери сынаққа жіберілді. Сынақтарға 6 Т-20 "Комсомолец" артиллериялық тракторы қатысты. Қарулар орташа есеппен 450 снарядты сәтсіздіксіз атып, Мәскеуден Харьков арқылы Краснодарға дейін ұшып барды. Шағын ақаулар түзетілгеннен кейін, қару өндіріске жіберілді және 1938 жылы 24 сәуірде 45 мм танкіге қарсы M1937 ретінде пайдалануға қабылданды. 1938 жылы 6 маусымда Калинин зауытында өндіріс тоқтатылды, бірақ 235-ші зауыт 1944 жылға дейін өндірісті жалғастырды. Қызыл Армияда қызмет етуден басқа, 53 К-ның пулеметтері республикалық Испанияға да жеткізілді және оларды XV бригаданың британдық танкіге қарсы батареясында Халықаралық бригадалар қолданды. Ричард Бакселлдің айтуынша, Испанияда бұл қару "екі шақырым қашықтықтағы ауыр танкілерге де қарсы тиімді болды". Қарулар сонымен қатар Германияның Совет соғысының бірінші кезеңінде де қолданылды, бірақ олардың бронетанкіге қарсы мүмкіндіктері оларға неміс жеңіл танктерімен және бронетранспортерлерімен ғана сәтті күресуге мүмкіндік берді. Panzer III және Panzer IV-тің алғашқы үлгілері де жақын қашықтықтан нокаутқа ұшырауы мүмкін еді, бірақ бұл кеңес артиллериялықтарын үлкен қауіпке ұшыратты. Осы жағдайларға байланысты 1937 жылғы модельдегі қарулар жаңа, күшті 1942 жылғы модельге ауыстырылды. 1937 жылғы үлгідегі ескірген қару-жарақтарды жаппай өндіру 1943 жылы тоқтатылды. Жалпы өндірілген қару саны 37 354 болды. Германияда тұтқынға алынған М1937 пуляларының аталуы 4,5 см Pak 184/1 ((r) болды. Екі осындай қару әр атқыштар батальонына қарасты танкіге қарсы взвод ретінде қолданылды. Сонымен қатар, әр атқыштар дивизиясының танкіге қарсы батальондарында 12 пуля болды. Оны жеке танкіге қарсы полктер де қолданды (әрқайсысы 4 пулеметтен тұратын 45 батарея).
The then experimental gun went to the NIAP after factory testings were completed. It fired a total of 897 shells and traveled a total of 684 km for the entire testing duration from August to September 1937. Despite passing firing tests, suspension springs of the gun broke during travel tests. A further experimental series of 6 pieces were built in November 1937, which bore a number of improvements from the original design. The 1st, 2nd, 3rd, 4th and the 6th guns were sent to military testing, while the 5th gun was retained for the plant's own use. The guns underwent factory testing from December 1937 to January 1938. The 3rd gun (barrel number 0734) was sent with a Ya 3 limber was sent to the NIAP, arriving on 28 January, having already fired 605 shots during factory tests. NIAP staff then took the gun apart before improperly re assembling the gun, which caused some parts to be damaged. The gun fired 1217 shells (798 of them armor piercing and 419 high explosive shells). Both the original design and the improved, 7 November 1936 finalized M1937 design had identical rates of fire when fired manually without gunnery correction, while the M1937 design fired faster than the M1932 when mechanically fired via a pushbutton, at 13% for AP and 6% for HE shells. Throughout the test the gun had 16 misfires, 13 of them when firing AP and 3 when firing HE, partly associated with shell casing quality. The recoil mechanism screw broke after the 281st shot, but the automation mechanism was generally viewed as satisfactory. The M1937 then traveled a total of 2074 km during travel tests at a travel speed of 30 35 km/h on cobblestone roads, 50 60 km/h on paved roads, and 15 30 km/h off road without a limber. Three 53 K guns (Nos. 1, 2 and 4) were sent to military testing in early 1938 with Ya 3 limbers. Six T 20 Komsomolets artillery tractors also participated in the tests. The guns fired on average 450 shells without failures, and traveled from Moscow via Kharkov to Krasnodar. The gun was cleared for production after minor defects were fixed, and was accepted into service as the 45 mm anti tank gun M1937 on 24 April 1938. Production ceased at the Kalinin plant on 6 June 1938, but Plant 235 continued production all the way until 1944. In addition to serving in the Red Army, 53 K guns were also supplied to Republican Spain and were used by the International Brigades in the British Anti tank Battery of the XV Brigade, who served from the Battle of Brunete onwards. Richard Baxell notes that the gun in Spain "was effective against even heavy tanks at distances of up to three kilometers." The guns also saw service in first stage of the German Soviet War, but their anti armor capabilities allowed them to fight successfully only with German light tanks and armored personnel carriers. Early models of the Panzer III and Panzer IV could also be knocked out at close range, but this put Soviet artillerymen in greater danger. Due to these circumstances, model 1937 guns were replaced with an all new design, the more powerful model 1942. The mass production of outdated model 1937 guns was stopped in 1943. The total number of guns produced was 37,354. The German designation for captured M1937 guns was the 4.5 cm Pak 184/1(r). Two such guns were employed as an anti tank platoon, organic to each rifle battalion. Additionally twelve guns were in anti tank battalions of each rifle division. It was also used by separate anti tank regiments (4 5 batteries of 4 guns each).