Кіріспе

Голландиялық футболшы Витцхге өзінің өкілеттігі кезінде аз ғана өнер көрсетті, өйткені каталондықтар Ла Лига чемпионатын бірінен соң бірі жеңіп алды. 1991 жылы 14 қыркүйекте жарыста тұңғыш рет өнер көрсетті, ол "Реал" сапында 3-1 есебімен жеңіске жеткен матчта 90 минутты ойнады. Ол ойын уақытына қатысты қатаң бәсекеге тап болды, өйткені шетелдік ойыншыларға арналған үш орынды әдетте Майкл Лаудруп, Христо Стоичков және оның отандасы Рональд Куман иеленді.

Бордо

Витцхгедің "Камп Ноудағы" жағдайға деген көңілі түспегендіктен, ол 1993 жылы "Бордоға" 18 миллион франкқа қосылып, айлығын едәуір қысқартты. Бастапқыда бұл қадам сәтсіз болды, өйткені ол өзінің орналасуынан қанағаттанбады және жаттықтырушыларымен олардың тактикасы бойынша қақтығысты. Нәтижесіз өнер көрсеткеніне қарамастан, оны өз жақтастары әурелеп, ақырында командадан шығарылды. 1995 жылы наурыз айында Уитцге Блэкберн Роверске жалға ауысты. Ол жарақат алған сол жақ қанатты Джейсон Уилкоксты алмастыруға арналған, бірақ менеджер Кенни Далглиш сол жақ артқы Грейме Ле Сокты алға итеріп, Джефф Кеннаны қорғанысқа әкелудің консервативті нұсқасын артық көрді. Кейінірек, таңғалмайтын Витчге Блэкбернге ашық шабуыл жасап, Ланкашир қаласын және оның тұрғындарын "кедей және сұм" деп атады. Бордоға оралғаннан кейін Витчге жаңа жаттықтырушы Славолюб Муслиннің жағдайын әлдеқайда қолайлы деп тапты, нәтижесінде оның формасы күрт жақсарды. Ол жеті гол соқты және 1995 жылғы УЕФА Интертото кубогы арқылы жарысқа қатысқаннан кейін УЕФА Кубогының финалына жеткен командада көрнекті орын алды. 2003 жылы екінші рет "Аякс" клубынан кеткеннен кейін Витцхге Жапониядағы "Адо '20" және "Оита Тринита" клубтарында қысқа мерзімде ойнаған. Рейнджерс клубында сынақ өтпегеннен кейін, ол 2004 жылдың маусым айында 35 жасында зейнеткерлікке шықты. 2013 жылы Витцхге Амстердам Аренасына жасөспірімдер жаттықтырушысы ретінде оралды.

Халықаралық мансап

Витчеге Нидерланды құрамасында 31 рет алаңға шығып, бір гол соқты. 1990 жылы 21 ақпанда Италияға қарсы 0:0 есебімен жолдастық кездесуде дебют жасады. Барселонада алған жарақат оны 1992 жылғы УЕФА чемпионатынан шеттетті және ол 1996 жылы Англияда өткен Еуропа чемпионатына дейін басқа ірі турнирде ойнамады. Осы уақыт аралығында оның ұлттық құрамадағы орнын ағасы алды. Витцхге ұлттық құрамада 1990 жылдың ақпан мен 1992 жылдың наурызы аралығында 19 кездесу мен бір гол соқты. Кейін ол жарыстан шығып кеткен кезде, ол өзінің ертедегі талантын орындай алмады деген пікір қалыптасты. Бинхакер ойыншыны "Patat Generatie" тобында Брайан Рой сияқты замандастарымен бірге санағанда, ол жалқаулық пен жетілмегендікке байланысты болды. Клуб деңгейінде сәттілік алғаннан кейін, 1995 жылдың қыркүйегінде Уитшеге ЕВРО 1996 квалификациялық кампаниясы кезінде естеріне түсті. Ол Ливерпульде Ирландия Республикасына қарсы плей-оффқа қатысты, бірақ ақыр соңында таңдалмады. Финалда Гус Хиддинк оны Эдгар Дэвидске қарағанда артықшылыққа ие болды, бұл оның командаласының көңілін қалдырды және соңында командадан шығарылды. 2000 жылдың қыркүйегінде Витцхге жарақаттанғандықтан үш жыл бойы болмағаннан кейін ұлттық құрамаға оралды. Ол өзінің соңғы кездесуінде 22 есебімен үйінде Ирландияға қарсы тең түсті, бұл 2002 жылғы әлем чемпионатына Нидерландының іріктеу үмітін бұзды.

Жеке өмір

Витцгедің ағасы Роб та футболшы және жартылай қорғаушы болды.