Кіріспе

Квартиер дю Пети Монтруж - Париждегі 80 квартирдің (административтік округтердің) 55-і. Ол астананың оңтүстігіндегі 14-ші округте орналасқан. Ол өзінің атын 1860 жылға дейін құраған Монтруж коммунасына қарыз. Ол квартал ретінде танымал Alésia, оны екіге бөліп жатқан көшедің атауынан және оны қызмет көрсететін негізгі метро стансасынан, бірақ квартал Alésia квартал дю Пети Монтружмен дәл сәйкес келмейді.

Орналасқан жері

Квартир дю Пети Монтруж солтүстікте Дагер көшесі мен Сент-Жак бульварымен, шығыста Роман Роланд бульварымен, оңтүстікте Роман Роланд бульварымен, батыста Авеню де ла Порте де Шатильон және Рю де Плантес және Рю Гассенди көшелерімен шектеледі. Солтүстікке қарай Монпарнас кварталы, шығысқа қарай Парк де Монсурис кварталы, оңтүстікке қарай Монтруж коммунасы, батысқа қарай Плесанс кварталы орналасқан.

Тарих

Квартиер дю Пети Монтруж 1860 жылы 14-ші округпен бірге құрылды, бұл кезде Париж Монтруж коммунасының бір бөлігін қосып алды. Монтруж бастапқыда екі бөлек секторға бөлінді, Гранд Монтруж (қазіргі Монтруж коммунасына сәйкес келеді) және Петит Монтруж, 1840 жылы ашылған шіркеу тұрғын үй құрылысы, оның орталығы қазір Мишель Аудиард алаңы деп аталады. Бұл жерде әлі күнге дейін француздық директория стиліне тән ғимарат бар, ол Монтруждың ескі қалалық ғимараты болды (44, rue Du Couédic, ).

География

Топографиялық тұрғыдан алғанда, Пети Монтруж Бивренің сол жағалауындағы төбе басында орналасқан. Жалпы алғанда, ол тегіс. Квартиердің орталығы (сондай-ақ округтің орталығы) - Place Hélène et Victor Basch, Carrefour Alésia ретінде жақсы танымал. Бұл Шартр мен Орлеанның ескі бағыттарының шоғырлану нүктесі, одан көлік ағыны Rue d'Alésia, Avenue du Maine және Avenue du Général Leclerc (квартиердің арқауы) арқылы астананың сол жағалауына қайта бөлінеді. Шамамен тік орналасқан көшелер желісі бүкіл кварталға қызмет көрсетеді, бұл кеш урбанизацияны куәландырады.

Қалалық жоспарлау

Квартирдің кеш урбанизациясы (1840 жылдан кейін), жердің болуымен бірге, үлкен сәулеттік әртүрлілікке әкелді. Тұрғын үй аумақтары барлық стильдегі ғимараттардан тұрады. Хаусмандық ғимараттардың саны көп емес, квартал екінші француз империясының қалалық қайта құруынан мүлдем зардап шекпеген. Олар көбінесе мэрияның жанында және Rue Alésia көшелерінде кездеседі. Лунайн көшесі сияқты Хаусман көшелері өте сирек кездеседі. Гипспен қапталған қасбеттер көбірек таралған, бұл кварталдың жұмысшы класының өткенін куәландырады. 1930 жылдардағы ғимараттар оңтүстікте, әсіресе ежелгі бекіністер аймағында көбірек кездеседі. Соғыстан кейінгі сәулет өнерінің жақсы да, жаман да жақтары жақсы көрінеді. Квартирдің ерекшеліктерінің бірі жеке үйдің маңыздылығы болып табылады. Көптеген жер учаскелері тек қасбетіне салынған, қала үйлері немесе суретшілер шеберханалары үшін орын қалдырылған, көбінесе көшеден көрінбейтін жеке бақшалармен безендірілген. Құрылыстың бұл түрі сондай-ақ тұйық көшелерде ("виллалар") кездеседі, кейде нақты сәулеттік қазыналары бар. Кейбір көшелер, мысалы, Безу көшесі, шынайы сәулет мұражайын құрайды, ол келушіге әр түрлі стильдерді, өлшемдерді, құрылыс кезеңдерін және көлемдерді ұсынады. Бұл кварталда көптеген фаубургиялық ғимараттар шоғырланған, олар 1860 жылы қосылғанға дейін, бір немесе екі қабатты, Париж пейзажында сирек кездеседі. Бұл тұрғын үй және сауда кварталында кеңсе ғимараттары жоқ, Монтруж коммунасымен шектесетін кварталдың оңтүстігінде ерекше ерекшелік бар.

Әлеуметтік құрам

1960 жылға дейін бұл жұмысшы класының кварталы болды, негізінен жұмысшылар, қызметкерлер, саудагерлер және орта тап мүшелері. Бұл адамдар тобы Париждің қайта жаңғыруы кезінде, Наполеон III және сәулетші және қала құрылысы Жорж Эжен Хаусман бастаған көршілікке келді. Бұл жер аудару мәжбүрлі көші-қон болды. Бұрын ескі Париждің ортағасырлық өмір сүру жағдайларынан ең көп зардап шеккен тап Хаусманизация арқылы қала маңындағы аудандарға айдалды, өйткені шұңқырлар тазартылып, олардың орнына буржуазия үшін пәтерлер салынды. Қаланың орталығында жүргізілген жөндеу жұмыстары аренданың артуына әкелді, бұл кедей отбасыларды шеткі аудандарға көшіруге мәжбүр етті. Қоғамның осы секторын шеттетуге әкелген тағы бір фактор - бұл жоғарыда аталған қоғам секторына жататын адамдар және аграрлық сектордан жұмыс іздеу және өркениетте өмір сүру үшін қалаға көшіп-қонудың экспоненциалды өсуі. Халық негізінен ескі дуал-д'октройдың көршілес аудандарына, негізінен Фаубург дю Темпл, Сент-Антуан және Сент-Марсоға қарай, сонымен қатар қала маңындағы аймақтарда, негізінен Белльвиль, Менилмонтан, Шарон, Терн, Монтруж, Вожирард және Гренелл коммуналарында көшіп кетті. Осы себепті Хаусманның шығармаларын байлар ерекше дәріптеді, ал париждіктердің бір бөлігі Хаусманның шығармалары олардың тамырлары мен әлеуметтік байланыстарын жойды деп санады. Содан бері квартал өмір сүру деңгейінің көтерілуіне куә болды, Париж сияқты. Бүгінде ол көптеген дүкендері, саябақтары, типтік емес сәулеті және үлкен HLM (жалғасы бақыланатын тұрғын үй) кешендерінің болмауы үшін ерекше сұранысқа ие.

Қызықты жерлер

Пети Монтруж кварталында атақты ескерткіштер жоқ. Негізгі туристік жерлер квартирдің астында орналасқан, өйткені жұртшылыққа ашық Париж катакомбаларының бөлігі Денфер Рошеро алаңы мен Рю Реми Думонсел көшесі арасында орналасқан. Квартал сондай-ақ Rue d'Alésia-ның арзандатылған сәнді бөлшек және көтерме саудасымен танымал, салыстырмалы түрде тартымды бағалармен, Carrefour Alésia мен Rue des Plantes арасында көптеп шоғырланған. Carrefour Alésia, оңтүстік қала маңы мен Париждің орталығы арасындағы міндетті өту нүктесі, сонымен қатар көлік жүргізушілері үшін көлік кептелісімен танымал. Жақында квартирдің шығыс секторы "quartier vert" деп аталатын пилоттық жобаның объектісі болды, ол негізінен автомобиль қозғалысын азайтудан тұрады, ластануды болдырмайтын жолдар пайдасына және өсімдік мұрасын ерекшелендіреді. Бұл тәжірибе кейіннен Париждің басқа аудандарына таралды, оны тұрғындар, жүргізушілер және саудагерлер әртүрлі қарсы алды. Ateliers catholiques, баспа үйі және соңғы жылдары Францияның ең ірі жеке баспаханасы, 1836 жылы Пети Монтруж қаласында жәбірленуші Жак Пол Минье құрды. Бұл фирма көптеген діни еңбектерді тез арада және арзан бағамен басып шығарып, олардың төменгі діни қызметкерлер мен дін адамдарына кең таралуын қамтамасыз етті. Оның үй-жайлары 1868 жылы 12-13 ақпанда өрттен жойылған.