Swash (typography)

Кіріспе

Кейбір әріптерде, әсіресе курсивті әріптерде кездесетін типографиялық гүлдену Глифтегі шектен тыс сериф, терминал, құйрық, кіріс сызығы және т.б. сияқты типографиялық гүлдену. Суаш таңбаларын қолдану кем дегенде 16 ғасырдан басталады, өйткені олар 1522 жылы жазылған Людовико Висентино дельи Аригидің "Оперена" операсында көрінеді. Жалпы, курсивті қаріптер сияқты, олар да сол дәуірдегі қолжазбаның ережелеріне сүйенген. Арригидің дизайны Италиядағы және әсіресе Францияның дизайнерлеріне әсер етті.

Суашпен жазылған қаріптер

Көптеген шрифттерде шрифттер - шрифттер, олардың ішінде (егер бар болса) олар көбінесе тек курсивті түрде кездеседі. Жоғары деңгейдегі цифрлық қаріптер жиі екі италикалық дизайнды ұсынады: бірі - свэшалар, екіншісі - стандартты италикалық. Ескі стильдегі қаріптер арасында Caslon-тың кейбір релистері, мысалы Adobe Caslon және Garamond, соның ішінде Adobe Garamond Pro және EB Garamond, дизайны бар. Бұрынғы стильдегі қаріптерде суреттер бар, бірақ белгілі бір тарихи үлгіге сәйкес келмейді, олардың ішінде Роберт Слимбахтың Minion және Мартин Маджордың Nexus бар. Өтпелі қаріптер арасында Баскервиллдің бастапқы дизайнында J, N, Q және T-те кескіндер бар. Кейбір қайта жаңғырулар оларды алып тастайды, ал басқалары көбірек қосуы мүмкін. Миссис Ивс әсіресе көп санда. Дидонның кескіндері арасында Surveyor және ITC Bodoni бар. Суашпен безсерифті қаріптер сирек кездеседі, бірақ кейбіреулері 1930-шы жылдардың Art Deco және Streamline Moderne стилімен, соның ішінде Tempo және Semplicità үшін шығарылды. Ямаока Ясухироның "Classiq" -ы, Гарамонда негізделген, оның ішінде Гуддидің "Sans Serif Light Italic" және Зюзана Личконың "Mr Eaves" серифтерінен шыққан "Mrs Eaves" серифтерінен шыққан "Sans serif" серифі бар. Helvetica Flair, Фил Мартиннің суреттерімен Helvetica-ның қайта дизайны, 1970 жылдардағы дизайндардың белгісі болып саналады және ешқашан цифрлық түрде шығарылмаған. Бұл дизайн өте қарама-қайшылықты болып саналады, өйткені Helvetica қосалқы және рационалды қаріп ретінде көрінеді және шваштар көркем: қаріп дизайнері Марк Симонсон оны "жақын құдайға қарсы" деп сипаттады. Мартин кейіннен оны жазғаны үшін бір неміс жазушысының "типграфиялық инцест" деп айыптағанын еске алады. Суаштар кезеңдік қолжазбаға негізделгендіктен, суаштармен жазылған қаріптер кең таралған, олардың ішінде Герман Запфтың Zapf Chancery және Zapfino бар. Кейбір тарихи қайта жаңғырулар бастапқыда оларды әртүрлі дизайнды жасау үшін жоқ дизайндарға қосымша шпалдарды қосады. Мысалы, Adobe Garamond Pro-ның дизайны Клод Гарамондтың баспасына емес, оның жас замандасы Роберт Гранжонның дизайнына негізделген. Бастапқы Caslon курсивінде тек JQTY әріптерінде ғана кескіндемелер болды; басқалары оның дизайнын қайта жаңғырту арқылы қосылды.

Most typefaces with swashes are serif fonts, among which (if present) they are often found solely in italics. Advanced digital fonts often supply two italic designs: one with swashes and a more restrained standard italic. Among old style typefaces, some releases of Caslon, such as Adobe Caslon, and Garamond, including Adobe Garamond Pro and EB Garamond, have swash designs. Old style typefaces which include swashes but do not follow a specific historical model include Minion by Robert Slimbach and Nexus by Martin Majoor. Among transitional typefaces, Baskerville's original design has swashes on J, N, Q and T. Some revivals remove these, while others may add more. Mrs. Eaves has a particularly large number. Didone fonts with swashes include Surveyor and ITC Bodoni. Sans serif fonts with swashes are rarer, but some were released in the Art Deco and Streamline Moderne style of the 1930s, including for Tempo and Semplicità. Classiq by Yamaoka Yasuhiro, based on Garamond, contains swash italic designs, as do Goudy's Sans Serif Light Italic and Mr Eaves by Zuzana Licko, a sans serif derivative of her serif family Mrs Eaves. Helvetica Flair, a redesign of Helvetica with swashes by Phil Martin, is considered a hallmark of 1970s design, and has never been issued digitally. It is considered to be a highly conflicted design, as Helvetica is seen as a spare and rational typeface and swashes are ostentatious: font designer Mark Simonson described it as "almost sacrilegious". Martin would later recall being accused of "typographic incest" by one German writer for creating it. As swashes are based on period handwriting, script typefaces with swashes are common, and include Zapf Chancery and Zapfino, both by Hermann Zapf. Some historical revivals add optional swashes to designs that did not originally have them to produce a more varied design. For example, Adobe Garamond Pro's swash design is based not on the printing of Claude Garamond himself but on designs by his younger contemporary Robert Granjon. The original Caslon italic had swashes only on the letters JQTY; others have been added since by revivals of his designs.