Atzo Nicolaï

Кіріспе

Атцо Николай (1960-2020) - Голландияның азаттық және демократия үшін халық партиясының (VVD) саясаткері және бизнесмен.

Білім және ерте мансап

Николай 1972 жылдың сәуірінен 1980 жылдың мамырына дейін Монтессори гимназиясында оқыды. 1980 жылдың маусымында Амстердам еркін университетінде заң және саясаттану мамандығы бойынша оқуға өтініш берді. 1982 жылдың маусымында заң бакалавры және саясаттану саласында әлеуметтік ғылымдар бакалавры дәрежесін алды. Николай 1987 жылдың тамызынан 1990 жылдың желтоқсанына дейін Әлеуметтік қамқорлық, денсаулық сақтау және мәдениет министрлігінің Өнер және мәдениет департаментінің мемлекеттік қызметшісі, 1990 жылдың желтоқсанынан 1995 жылдың қарашасына дейін Өнер кеңесі бас директоры және 1995 жылдың қарашасынан 1998 жылдың мамырына дейін Мәдениет кеңесі бас директоры болып жұмыс істеді. Николай 1997 жылдың наурыз айынан 1998 жылдың мамырына дейін Білім, мәдениет және ғылым министрлігінің менеджмент кеңесшісі болып жұмыс істеді.

Саяси мансап

Николай 1998 жылғы сайлаудан кейін Өкілдер палатасының мүшесі болып сайланды, 1998 жылы 19 мамырда ол сот төрайымы және Әділет, құқық қорғау, БАҚ, мәдениет және әлеуметтік істер және әлеуметтік жұмыс жөніндегі бас өкілінің орынбасары қызметін атқарды. 2002 жылғы сайлаудан кейін Николай Балкененде І кабинетінде Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды, 2002 жылдың 22 шілдесінде қызметтен өтті. Балкененде I кабинеті төрт айдан кейін 2002 жылдың 16 қазанында Пим Фортуйн тізімінің (LPF) тұрақтылығына байланысты коалициядағы шиеленістерден кейін құлдырап, қызмет етуді жалғастырды. 2003 жылғы сайлаудан кейін Николай Өкілдер палатасының мүшесі болып оралды, ол 2003 жылдың 30 қаңтарында қызметке кірісті. 2003 жылғы кабинет құрылғаннан кейін Николай 2003 жылы 27 мамырда қызметке кіріп, Балкененде ІІ кабинетінде Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік хатшы қызметін жалғастырды. Балкененде II кабинеті 2006 жылдың 30 маусымында Демократиялық 66 (D66) партиясы Интеграция және баспана істері министрі Рита Вердонктің қызметіне деген сенімін жоғалтқаннан кейін құлдырады. Ол 2006 жылғы кабинет құралғанға дейін қызмет етуді жалғастырды. 2006 жылғы сайлаудан кейін Николай қайтадан Өкілдер палатасының мүшесі болып оралды, ол 2006 жылғы 30 қарашада қызметке кірісті. 2007 жылғы 22 ақпанда 2007 жылғы кабинет құрылғаннан кейін Балкененде III кабинетінің орнын Балкененде IV кабинет басқарды және ол өкілдер палатасында сыртқы істер, әлеуметтік мәселелер, Еуропалық мәселелер, НАТО, Бенилюкс одағы, авиация және Корольдік қатынастар және әлеуметтік жұмыс жөніндегі бас өкілдің орынбасары ретінде қызмет етуді жалғастырды. 2010 жылғы сайлаудан кейін Николай Рутте I кабинетінде Сыртқы істер министрі болып тағайындалды, бірақ 2010 жылғы кабинет құру кезінде оның тағайындалуын коалициялық серіктес "Азаттық партиясы" (PVV) тоқтатты және ол Сыртқы істер жөніндегі парламенттік комитеттің төрағасы болып, Өкілдер палатасында қызмет етуді жалғастырды. 2011 жылдың мамыр айында Николай DSM компаниясының директорлар кеңесінің төрағасы болып тағайындалды және ол 2011 жылдың 1 маусымында төраға болып тағайындалған күні-ақ Өкілдер палатасының мүшесі болып қызметінен кетті. Николай мемлекеттік секторда да белсенді болды және бірнеше директорлар кеңесінде және қадағалау кеңесінде (Ұлттық тарих мұражайы, Құс қорғау қоры) коммерциялық емес директор ретінде көптеген орынды иеленді. Сонымен қатар, Николай 2011 жылдың 1 маусымынан 2019 жылдың 1 қазанына дейін химиялық өнеркәсіп қауымдастығының атқарушы кеңесінің төрағасының орынбасары және өнеркәсіп және жұмыс берушілер конфедерациясының (VNO NCW) кәсіподақ қауымдастығының атқарушы мүшесі болып жұмыс істеді.

Nicolaï was elected as a House of Representatives member after the election of 1998, taking office on 19 May 1998 serving as a frontbencher and the spokesperson for Justice, Law enforcement, Media, Culture and deputy spokesperson for Social Affairs and Social Work. After the election of 2002 Nicolaï was appointed as State Secretary for Foreign Affairs in the Cabinet Balkenende I, taking office on 22 July 2002. The Cabinet Balkenende I fell just four months later on 16 October 2002 after tensions in the coalition over the stability of the Pim Fortuyn List (LPF) and continued to serve in a demissionary capacity. After the election of 2003 Nicolaï returned as a Member of the House of Representatives, taking office on 30 January 2003. Following the cabinet formation of 2003 Nicolaï continued as State Secretary for Foreign Affairs in the Cabinet Balkenende II, taking office on 27 May 2003. The Cabinet Balkenende II fell on 30 June 2006 after the Democrats 66 (D66) had lost confidence in the functioning of Minister of Integration and Asylum Affairs Rita Verdonk and continued to serve in a demissionary capacity until the cabinet formation of 2006 when it was replaced by the caretaker Cabinet Balkenende III with Nicolaï appointed as Minister for Governmental Reform and Kingdom Relations, taking office on 7 July 2006. After the election of 2006 Nicolaï again returned as a Member of the House of Representatives, taking office on 30 November 2006. The Cabinet Balkenende III was replaced by the Cabinet Balkenende IV following the cabinet formation of 2007 on 22 February 2007 and he continued to serve in the House of Representatives as a frontbencher and spokesperson for Foreign Affairs, Social Affairs, European Affairs, NATO, Benelux Union, Aviation and deputy spokesperson for Kingdom Relations and Social Work. After the election of 2010 Nicolaï was appointed Minister of Foreign Affairs in the Cabinet Rutte I but during the cabinet formation of 2010 his appointment was blocked by the coalition partner Party for Freedom (PVV) and he continued to serve in the House of Representatives chairing the parliamentary committee for Foreign Affairs. In May 2011, Nicolaï was named as Chairman of the board of directors of the DSM Company, and he resigned as a Member of the House of Representatives the same day he was installed as chairman on 1 June 2011. Nicolaï also became active in the public sector and occupied numerous seats as a nonprofit director on several boards of directors and supervisory boards (National History Museum, Bird Protection Foundation). Nicolaï also worked as a trade association executive for the Chemical Industry association serving as Vice Chairman of the Executive Board from 1 June 2011 until 1 October 2019 and for the Industry and Employers confederation (VNO NCW).

Жеке өмір және өлім

Атцо Николай 1993 жылы және 2015 жылы үйленді. Екінші неке Фриц Болкештейнмен аяқталды. Николай үш баланың әкесі еді. Николай қысқа уақыт ауырып, 60 жасында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды.