Кіріспе

Echo & the Bunnymen – 1978 жылы Ливерпульде құрылған ағылшын рок-тобы. Алғашқы құрамына вокалист Ян МакКаллок, гитарист Уилл Сержант және бассист Лес Паттинсон кірді. 1980 жылы Пит де Фрейтас барабаншы болып қосылды. 1980 жылы шыққан Crocodiles альбомы Ұлыбританиялық альбомдар тізілімінің алғашқы 20-лығына енді. 1981 жылы Heaven Up Here атты екінші альбомын шығарғаннан кейін, топтың культты мәртебесі 1983 жылы Ұлыбританияда "The Cutter" әнінің Ұлыбританиялық топ-10 хитке айналуымен жалғасты, ал ән кірген Porcupine альбомы Ұлыбританияда 2-орынды иеленді. Ocean Rain (1984) альбомы топтың Ұлыбританиядағы сәттілігін жалғастырды, ал жетекші синглы "The Killing Moon" топ-10-дыққа енді. Уайли кеткеннен кейін МакКаллок пен Коуп барабаншы Дейв Пикетт пен органшы Пол Симпсонмен бірге қысқа ғұмырлы A Shallow Madness тобын құрды. Осы кезеңде "Read It in Books", "Robert Mitchum", "You Think It's Love" және "Spacehopper" сияқты әндер жазылды. МакКаллок топтан кеткеннен кейін, A Shallow Madness өз атауын Teardrop Explodes деп өзгертті, ал МакКаллок гитарист Уилл Сержант пен бассист Лес Паттинсонмен бірге Echo & the Bunnymen тобын құрды. Топтың осы ертедегі құрамында барабан машинасы болды, көптеген адамдар оны "Эхо" деп есептеді, бірақ топ бұл ақпаратты жоққа шығарды. 1982 жылы жарық көрген "Liverpool Explodes!" кітабында Уилл Сержант топтың атының шығу тегін түсіндірді: 1978 жылдың қараша айында Echo & the Bunnymen Ливерпульдегі Эрик клубында тұңғыш рет өнер көрсетті, Teardrop Explodes тобының алдында ашылу актісі ретінде. Топ бір ән орындады, ол "Monkeys" әнінің 20 минуттық нұсқасы, сол кезде "I Bagsy Yours" деп аталды. Echo & the Bunnymen-нің "The Pictures on My Wall" дебюттік синглы 1979 жылдың мамырында Bill Drummond & David Balfe-тің Zoo Records лейблында жарық көрді, B жағы "Read It in Books" болды (содан кейін Teardrop Explodes шамамен алты айдан кейін Zoo Records лейблының соңғы "Treason" синглының B жағы ретінде жазды). Бұл ән Маккалок пен Коуптың бірлескен жұмысы деп есептелгенімен, Маккалок Коуптың оны жазуға қатысы болмағанын бірнеше рет жоққа шығарды. Топтың кеңінен танылуына байланысты, олар 22 тамызда BBC-нің Джон Пил Шоуы үшін төрт әнді жазуға шақырылды, сол кезде олар әлі де барабан машинен пайдаланып жатқан. Бұл 1979 мен 1983 жылдар аралығында Пил шоуы үшін жазылған алты тікелей жинақтың біріншісі болды. 1980 жылы Crocodiles (шілде 1980) дебюттік альбомы шыққан кезде барабан машинасы Тринидадта туған Пит де Фрейтаспен ауыстырылды. Басқа топ мүшелерінен айырмашылығы, олар жұмысшы табының Ливерпуль отбасыларынан шыққан, де Фрейтас "әдемі" деп есептелді – ол бай отбасынан шыққан, Англияның оңтүстігінде өскен және элиталық жеке мектепке барған, бірақ оның мейірімді және ашық мінезі оның әйгілі топтастары үшін ыңғайлы болды. Де Фрейтас 1979 жылдың 15 қыркүйегінде Ливерпульдегі Эрик клубындағы триомен кездесіп, дереу топқа қосылды, бірақ 12 қазанда Лондонның Электрлік бал залында олармен бірге өткізген алғашқы концерті сәтті болмады. Маднес және Бад Манерс сияқты өте танымал ска-топтарын қолдап, Баннимендер ыңғайсыз жағдайға тап болды және оларды екі әннен кейін қуды. "Rescue" (Иан Броуди өндірген), Crocodiles альбомының жетекші синглы Ұлыбританиялық синглдар тізілімінде 62-орынды иеленді, бірақ альбом (менеджер Билл Драммонд пен оның бизнес-серіктесі Дэвид Балф Teardrop Explodes-тен) Топ-20-ға енді, 17-орынды иеленді және сыншылардың кеңінен мақтауына ие болды. Дәстүрлі "pin up" мұқабасын пайдаланбаған Crocodiles атмосфералық суретті ұсынды, онда топтың жасырын түсті шамдармен жарықтандырылған құпия орманды жерде орналасқандығы көрсетілді. Мартин Аткинс жобалаған және Браян Гриффин салған бұл сурет Аткинс пен Гриффиннің элементтік тақырыптағы альбом мұқабаларының үйлестірілген сериясының біріншісі болды, ол олардың алғашқы төрт альбомын қамтыды, әрқайсысында топ камерадан біршама қашықтықта, визуалды тартымды табиғи ортада бейнеленген – орман (Crocodiles), күн батудағы жағажай (Heaven Up Here), Исландиядағы мұздық шарлауық (Porcupine) және жер асты өзені (Ocean Rain). Топтың бесінші, өз атын атаған альбомына дейін дәстүрлі топтық портрет қолданылмады.

Жарықтай жарқыра

Топ өзінің алғашқы ірі концерттік гастроліне 1980 жылдың қыркүйек және желтоқсан аралығында, «Крокодилдерді» насихаттау үшін шықты, оларды Лондонның «The Sound» тобы қолдады. Осы гастроль аясында Франция, Нидерланды және Германияда алғашқы еуропалық концерттерін өткізді. «Camo» туры аяқталғаннан кейін төрт айлық үзіліс болды, ол негізінен екінші LP-ді дайындау және жазуға арналды. Менеджер Билл Драммонд (кейін KLF) және жарық директоры Билл Батт «Camo» турының соңғы концерті ретінде бір реттік жарнамалық іс-шараны жоспарлады, ол кәсіби түрде түсіріліп, жаздырылатын еді. Бұл, ең алдымен, топтың алғашқы музыкалық видеосы үшін материал беруді көздеді, бірақ Драммонд пен Батттың көзқарасы дәстүрлі үш минуттық поп-рок промо-роликтен асып, мансабының бұл маңызды кезеңінде Echo & the Bunnymen-нің тікелей өнерлеуін жатқызуға деген ниеттерін көрсетті. Батт режиссер ретінде тағайындалды, бірақ сол кездегі британдық киноодақ ережелері фильмді коммерциялық түрде таратпауға тыйым салды, егер оны одақ мүшесі режиссерлік етпесе. Батт продюсерлік міндеттерді өз мойнына алды және олардың ортақ досы Патрик Дювальдың ұсынысымен, университетте оқып жүрген кезінде түсірген фильмі үшін одақ билетін алған жаңа кинорежиссер Джон Смитпен жұмыс істеді. Клиенттерімен кеңінен ақылдасып, Смит пен Дюваль концертке дейінгі аптада Букстон қаласында топпен бірге болды және жобаны құрылымдау, түсіру және монтаждау үшін оларға толық еркіндік берілді. Смит пен Дюваль фильмнің бірінші бөлігін топтың төрт мүшесінің ерекше мінездеріне сүйене отырып жасады, қала мен музыканттарды түсірді, бірақ бұл үшін әдеттен тыс түсіру бұрыштары мен перспективаларын қолданды. Бұл материал көріністері байланыссыз көрінетін импрессионистік тізбекке жиналды, бірақ олар топ мүшелерінің концертке дайындалу және оған бару кезіндегі іс-әрекеттерінің монтажы екені біртіндеп аңғарылды. Концерт 1981 жылдың 17 қаңтарында Дербиширдегі Бекстон Павильон бақтарындағы Виктория дәуірінің әйнек концерт залында арнайы шақырылған көрермендер алдында өтті. Концерт алдында музыкалық баспасөзде жарнамалар жарияланды, ал жауап берген 500 бақытты жанкүйерге тегін билеттер мен құпия орналасқан жерге (жарнамада «Гоморра» деп аталды) бағыттайтын карта берілді, сондай-ақ «ДАЙЫН БОЛЫҢЫЗ: БҰЛ АТЛАС САПАРЫ» деген кеңес берілді. Лондон, Ливерпуль және басқа қалалардан келген жанкүйерлерге қосымша 5 фунт стерлинг төлеу арқылы автобуспен тасымалдау ұсынылды. Қыстың қолайсыз ауа райы репетицияларды қиындатты, топ пен олардың жанкүйерлері үшін көлік мәселесін тудырды, бірақ концерт жоспарланғандай өтті, топ жоспарланған уақыттан 30 минут кейін сахнаға шықты. Смит, Дюваль және оператор Майк Томлинсон концертті түсірді, ал Питер Вудс Manor Mobile студиясында көп тректі дыбыс жазды. Бұл кадрлар топтың ерте табысының шыңындағы сәтін көрсетеді және олардың тікелей эфирдегі музыкалық шеберлігін және Билл Батттың әсерлі сахналық және жарықтандыру дизайнын көрсетеді. Сет-лист негізінен «Crocodiles» альбомынан, сондай-ақ жақын арада шығатын екінші альбомнан бірнеше тректердің үзінділерінен құралды. 33 минуттық қысқа фильм Смит пен Дювальдың ашылу монтажын шоудан төрт әннің динамикалық кадрларымен біріктірді. «Shine So Hard: An Atlas Adventure» деп аталған фильм Ұлыбританиядағы кинотеатрларда шектеулі көрсетілді, бірақ Warner басшылары оның авангардтық құрылымына және топтың фильмнің жартысына дейін анық көрінбейтініне наразылық білдірді. Фильмдегі төрт әннің аудио жазбалары «Shine So Hard» EP-де шығарылды, ол Ұлыбританияның синглдар тізімінде #37 орынға жетіп, топтың алғашқы британдық хиті болды. 1982 жылы фильм 500 VHS кассетасының шектеулі басылымы ретінде шығарылды, оларды концертке қатысқандарға берілген купонмен ғана алуға болады, ал көшірмелері екінші қол нарығына шықты.

Көк те, аспан да

1981 жылдың сәуірінен бастап топ алдағы альбомын насихаттау үшін тағы бір турнеге шықты. Бұл олардың Нью-Йорк, Торонто, Питтсбург, Детройт, Чикаго, Бостон, Сан-Франциско және Лос-Анджелестегі алғашқы американдық концерттерінен тұрды. Ұлыбритания мен Еуропа бойынша тағы бірнеше концерттен кейін, олар қазан айында Америкаға қайта оралды, ал қараша айында Австралияға жалғыз рет сапар жасады, оның ішінде 11 қарашада Сиднейдің солтүстік жағалауындағы Манли Вейл қонақ үйінде концерт берді. Бұл концерт жазылып алынды, ал сол концерттен төрт ән кейіннен 2003 жылы қайта шығарылған екінші альбомға бонус тректер ретінде қосылды. Heaven Up Here альбомы 1981 жылдың наурыз айында Уэльстегі Rockfield студиясында жазылып, 1981 жылдың мамырында жарық көрді. Топ пен Хью Джонс продюсерлік еткен бұл альбом топ үшін өте жағымды және сәтті жазба тәжірибесі болды, сонымен қатар сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да үлкен жетістікке ие болды, Ұлыбритания хит-парадының топ 10-дығына (10-орын) енді, бірақ альбомнан шығарылған жалғыз сингл "A Promise" Ұлыбританияда 49-орынға ғана жетті. Бұл жазбадан бос күні болған оқиға. Фотограф Брайан Гриффиннің айтуынша, олар суретке түсіру үшін шағалаларды ұшыруға итермелеу үшін балық қалдықтарын толы толған шелектерге салып қолданған. Менеджер Билл Драммонд пен Korova лейблінің басшысы Роб Дикинс бұл суретті ұнатпады, сондықтан Аткинс, Гриффин және топ оны альбомның мұқабасы ретінде қабылдау үшін күресуге мәжбүр болды.

Сабақ тақырыбы:

Қыста тағы бір үзіліс жасағаннан кейін, 1982 жылдың сәуірінде топ Ұлыбританияда үш концерт өткізді. Маусым айында олар "The Back of Love" (No. 19) әнімен Ұлыбританиядағы алғашқы топ-20 хит-синглын жетістікке жеткізді. Шілдеде Ұлыбритания мен Еуропада фестивальдік өнер көрсетулер мен концерттердің қысқа сериясын бастады, соның ішінде алғашқы WOMAD фестивалінде Бурунди барабаншыларымен бірге "All My Colours (Zimbo)" әнін орындады. Сол жылы олардың АҚШ-тағы жалғыз концерті 24 тамызда Нью-Йорктегі Peppermint Lounge-де болды, ал 1982 жылғы гастроль кестесі желтоқсанда Ұлыбританиядағы төрт концертпен аяқталды. 1982 жылдың көп бөлігі олардың көптен күткен үшінші альбомы Porcupine-тің жаздыру процесімен қиын және ұзаққа созылған күш-жігерге толы болды, ол оларды Crocodiles продюсері Ян Брудимен (сол кезде Сержанттың үйлесіп тұрған досы) қайта біріктірді. Жыл ішінде бірнеше мүшелер басқа да жобалармен айналысты. Пит де Фрейтас Ливерпульдік Wild Swans тобының "Revolutionary Spirit" атты тұңғыш сингліне домбыра тартып, продюсерлік жасады, ал жетекші гитарист Уилл Сержант "Grind" (1982) үшін "Themes" атты аспаптық музыкадан жеке альбом жазды. Warner Bros компаниясы Porcupine альбомының түпнұсқа нұсқасын "өте коммерциялық емес" деп қабылдады, сондықтан (Сержанттың қарсылығына қарамастан) топ бүкіл альбомды қайта жазуға келісті, ал Драммонд белгілі үнді скрипкашысы және композиторы Шанкарды струнный аспаптар қосу үшін шақырды. Осы кезеңде топ ішіндегі шиеленіс күрт өсті. Басист Лес Паттинсон индустрияға деген көңілінің тоқ екенін ашық білдірді, ал төрт мүшенің арасындағы жеке қарым-қатынас олар бір-бірімен сөйлеспеуге немесе сөйлескен кезде дауласуға дейін нашарлап кетті. Кейінірек МакКаллок осы кездегі топтың көңіл-күйін "қорқынышты" деп сипаттады, ал де Фрейтас Heaven Up Here-нің жылдам және сенімді жазылғандығына қарамастан, Porcupine-мен "біз оны өзімізден шығаруға мәжбүр болдық" деп сезінгенін айтты. Осы кедергілерге қарамастан, қайта жаздыру салыстырмалы түрде жақсы өтті, және нәтижесінде Ұлыбританиядағы жаңа жетістіктерге жол ашылды. 1983 жылдың басында шыққан, радиоға жағымды "The Cutter" олардың алғашқы топ-10 сингліне айналды, 1984 жылғы Ocean Rain No. 4 орынға ие болды және бүгінде топтың ең маңызды альбомы ретінде танылады. "Silver" (Ұлыбритания No. 30) және "Seven Seas" (Ұлыбритания No. 16) синглдары альбомның коммерциялық табысын одан әрі нығайтты. Сол жылы МакКаллок Курт Вейлдің "September Song" стандартының кавер нұсқасымен шағын соло хитке ие болды. Ocean Rain альбомы шыққаннан кейін менеджер Билл Драммонд топтың келесі альбомға материал жазу үшін бір жыл демалысқа шығатынын мәлімдеді, бірақ 1984 жылдың соңында олар оны ауыстырды, себебі топ жеткілікті ақша таппағанына олар наразы болды. Драммондтың орнын Duran Duran тобының гастроль менеджері Мик Хэнкок басты. Echo & the Bunnymen 1985 жылдың сәуірінде Скандинавияда гастрольдік турнемен жұмысты қайта бастады, онда Television, Rolling Stones, Talking Heads және The Doors әндерінің кавер нұсқаларын орындады. Турнедегі жазбалар On Strike жартылай пираттық альбомы ретінде пайда болды. 21 маусымда олар сол жылғы Гластонбери фестивалінде бас концерттік орындаушылардың бірі болды, онда олар келесі альбомынан екі жаңа әнді алғаш рет орындады.

Бесінші альбом және де Фрейтас тобының келуі

Океан жауын-шашынды жалғастыру қиын болды, ал 1985 жылы олардың шығарған жалғыз синглы – "Bring on the Dancing Horses" (Ұлыбританияда 21-орын), ал жинақ альбомы "Songs to Learn & Sing" Ұлыбритания альбомдар тізімінде 6-орынға ие болды. 1985/86 жылдар топтың мансабындағы шешуші кезең болды. Қысқы үзілісте барабаншы Пит де Фрейтас Америкаға музыкалық әріптестері, достары және "The Sex Gods" деп аталған топпен бірге кетіп қалды. Бірақ басқа топ мүшелері мен оның отбасы кейіннен де Фрейтастың психикалық денсаулығының нашарлап, есірткіге тәуелді болғанын, ал Жаңа жыл қарсаңында Нью-Орлеанда есірткіге тойып алғаннан кейін топтан кеткенін мәлімдеді. Гастрольдік міндеттемелерге байланысты қалған мүшелер бұрынғы Haircut One Hundred тобының барабаншысы Блэр Каннингхэмді шақырып алды, бірақ ол топқа үйлесе алмады және 1986 жылғы көктемгі Америка гастролінен кейін кетіп қалды. Каннингхэмнің орнына бұрынғы ABC тобының барабаншысы Дэвид Палмер келді. Топ Бруди мен продюсер Клайв Лангермен бірге жаңа альбомға материал жазуды бастады, бірақ нәтижеге қанағаттанбады және жазбалар тоқтатылды. Содан кейін олар МакКаллоктың ұсынысымен Лори Лэтаммен жұмыс істеді, өйткені ол Лэтамның The Stranglers тобының "Skin Deep" сингліндегі жұмысына әсерленген еді. Бұл сессиялардан үш трек келесі альбомға енді, соның ішінде "Jimmy Brown" әні "Bring on the Dancing Horses" деп қайта аталды және 1986 жылғы жалғыз сингл ретінде шығарылды. Echo & the Bunnymen жаңа продюсер Гил Нортонмен бірге студияға оралып, көбірек материал жазды, бірақ шілдеде Дэвид Палмер топтан кетіп, де Фрейтас қайта оралуға ниет білдірді. Басқа мүшелер оның топқа берілгендігі және есірткі мен психикалық денсаулығының проблемаларына қатысты алаңдады, сондықтан ол топқа толыққанды мүше емес, жалдамалы музыкант ретінде оралды. Жаңа құрам қыркүйек айында BBC телеарнасында "The Game" және "Lips Like Sugar" атты екі жаңа әнді орындады, бірақ осы кезде лейблдан коммерциялық материал жасау үшін қысым күшейді. Уилл Сержант кейіннен Warner компаниясының басшысы Роб Дикенстің Питер Габриэльдің "So" альбомын ойнап, "Мен сендердің осылай дыбысталуыңды қалаймын!" дегенін еске алды. Олардың бесінші студиялық альбомы, "Echo & the Bunnymen" (1987) Палмермен бірге жазылды, бірақ де Фрейтас 1986 жылдың соңында оралғаннан кейін, ол көп бөлігі қайта жазылды. 1987 жылдың ортасында шыққан бұл альбом жақсы сатылды (Ұлыбританияда 4-орын), және Америкада да сәттілікке жетті, бұл олардың сол елде елеулі сатылым көрсеткен жалғыз альбомы болды. Бұл сонымен қатар түпнұсқалық құраммен жазылған соңғы альбом ретінде де маңызды. "Porcupine" сияқты, бұл альбомды жасау да қиын және ұзақ процеске айналды. Гил Нортонмен алғашқы сессиялар неміс продюсері Конни Планктің Кёльндегі әйгілі студиясында өтті, бірақ топ пен лейбл нәтижеге қанағаттанбады және жазбалар тоқтатылды. Олар Брюсселде Лори Лэтаммен бірге Кёльн сессиясынан материалды қайта жазды, бірақ сессиялар ауыр болды, Лэтам бір әнді жасауға бір айға дейін уақыт жұмсады, ал МакКаллоктың алкогольге тәуелділігінің күшеюі және оған көрсетілген артық қамқорлық топтағы шиеленісті күшейтті. АҚШ-та топтың ең танымал әндері "The Killing Moon" және "Lips Like Sugar" болды. "Bring on the Dancing Horses" Джон Хьюздың "Pretty in Pink" фильмінің саундтрегіндегі әндердің бірі ретінде танымал. Топ сонымен қатар The Lost Boys саундтрегіне Doors тобының "People Are Strange" әнінің кавер-версиясын қосты, онда Doors тобының бастапқы клавиатурашысы Рей Манзарек қонақ ретінде қатысты, ол сонымен қатар "Bedbugs and Ballyhoo" әнінің қайта жазылған нұсқасына клавиатура қосты. "Never Stop" Алан Беннетттің "Тарихшы балалар" фильмінде қолданылды. Альбом коммерциялық сәттілікке жеткенімен, сыншылардың пікірлері әртүрлі болды, ал топ микстеу мен өндіріске қатысты сынға ұшырады.

МакКаллохтың кетуі, де Фрейтас қайтыс болуы, алтыншы альбом және таралу

1987 жылдың тамызы мен қыркүйегінде топ New Order есімді американдық турнеде бірлесіп жетекшілік етті, содан кейін солтүстік күзде Ұлыбританияда гастрольдік турне өтті. Қысқы үзілістен кейін олар АҚШ және Ұлыбританияда тағы бір турне жасады, ол жалпы алғанда мақтауға ие болды, бірақ 1988 жылдың наурыз айында Doors тобының "People Are Strange" әнінің кавер нұсқасы музыка баспасөзінен қытымыр сынға ұшырады, тіпті Melody Maker оны "жағымсыз әрекет" деп атады. Бастапқы Echo & The Bunnymen тобының тарихы 1988 жылдың наурыз айында аяқталды. Жапондық турнеден кейін МакКаллок топтың тарағанын жариялады. Ол әкесіне, жақында екі жүрек ұстамасын бастан өткергенге, көмектесу үшін Ұлыбританияға асықты, бірақ МакКаллок келгенге дейін ол қайтыс болды. Клавиатурашы Джейк Брокман (бұрынғы бірнеше жылдар бойы топтың гастрольдік мүшесі және 1987 жылғы альбомға үлес қосқан) толық құрамына қабылданды, ал Ұлыбританияның тараған St Vitus Dance тобының альбомын тыңдағаннан кейін, Bunnymen әнші Ноэль Беркке жетекші вокалист орнын ұсынды, ол топ оған "МакКаллоктың көшірмесін" қаламайтынын жеткізгеннен кейін келісім берді. 1989 жылдың 14 маусымында Пит де Фрейтас мотоцикл апатында қаза тапқаннан кейін олардың жоспарлары күйреп қалды. Осы уақытта МакКаллок 1989 жылдың қыркүйегінде, де Фрейтастың қайтысынан кейін көп ұзамай, өте жақсы қабылданған тұңғыш жеке альбомын – Candleland шығарды. Одан кейін 1992 жылы Mysterio атты жеке альбомы жарық көрді. Екі сәтсіз синглден кейін, олар тәуелсіз түрде шығарылды, Bunnymen 1993 жылы тарады.

Реформация

1994 жылы МакКаллок пен Сержант Electrafixion деген атпен қайта жұмыс істей бастады; МакКаллок пен Сержант Echo & the Bunnymen ретінде гастрольдік жұмыстарын жалғастырып, көптеген гастрольдер берді және Flowers (2001), Siberia (2005), The Fountain (2009) және Meteorites (2014) альбомдарын шығарды. Siberia тобының құрамына Иан МакКаллок, Уилл Сержант, Пол Флеминг (кебордтар), Саймон Финли (барабан) және Пит Уилкинсон (бас) кірді, ал Хью Джонс бұрынғы Bunnymen альбомдарын жасағаннан кейін Siberia альбомын шығарды. 2009 жылдың тамызынан бастап топтың гастрольдік құрамына МакКаллок пен Сержант, сондай-ақ Стивен Браннан (бас), Горди Гуди (гитара), Николас Килро (барабан) және Джез Уинг (кебордтар) кірді. 2002 жылы топ Q Inspiration сыйлығын алды. Бұл сыйлық «музыканттардың, әндердің және жалпы музыканы жақсы көретін жаңа буынға» шабыттандырғаны үшін берілді. Топтың Мерси музыкалық өнерін дамытуға үлкен үлес қосқаны айтылып, олар лайықты жеңімпаз деп танылды. Кейінірек "Magnet" журналына берген сұхбатында МакКаллок: «Бұл біздің жасауға тырысқан барлық нәрсемізді растайды – керемет, мәңгілік музыка. Бұл бұрынғыға әсер ететін сыйлық емес, қазіргі музыкаға әсер етеді» деді. 2006 жылдың 11 қыркүйегінде Echo & the Bunnymen 1985 жылғы Songs to Learn and Sing жинағының жаңартылған нұсқасын шығарды. Енді «More Songs to Learn and Sing» деп аталған бұл жинақ екі нұсқада ұсынылды: 17 тректен тұратын бір CD және олардың мансабынан сегіз видеоклип қосылған 20 тректен тұратын нұсқа. 2007 жылдың наурызында Bunnymen Warner компаниясымен жаңа келісімшарт жасасып, жаңа альбом үстінде жұмыс істеп жатқанын хабарлады. Топтың «Dancing Horses» атты концерттік DVD шығаруды жоспарлап отырғаны белгілі болды, онда топ мүшелерімен сұхбаттар болды. Бұл DVD 2007 жылдың мамырында Snapper/SPV арқылы жарық көрді. Концерттік құрамға Иан МакКаллок, Уилл Сержант, Саймон Финли (барабан), Пол Флеминг (кебордтар), Горди Гоуди (гитара) және Стив Браннан (бас) кірді. 2008 жылдың 11 қаңтарында МакКаллок BBC Breakfast бағдарламасында «Ливерпуль 08» іс-шарасының ашылуында сұхбат берді. Ол Bunnymen тобының жаңа материалдары туралы сұраққа жауап берген кезде, жаңа альбом қыркүйек айында Royal Albert Hall-дағы концерттерімен бірге шығатынын мәлімдеді. Ол альбомды «Ocean Rain альбомынан басқа, біз жасаған ең жақсы альбом» деп сипаттады. 2008 жылдың 20 сәуірінде "Sunday Mail" газетіне берген сұхбатында МакКаллок жаңа Echo & the Bunnymen альбомының атауын "The Fountain" деп, ал продюсерлерді Джон МакЛафлин мен Саймон Перри деп хабарлады. Альбомның 2008 жылы шығуы жоспарланған, бірақ ол 2009 жылдың 12 қазанында жарық көрді. Альбомның бірінші синглы "Think I Need It Too" 2009 жылдың 28 қыркүйегінде шықты. 2009 жылдың 1 қыркүйегінде бұрынғы клавиатурашы Джейк Брокман Мэн аралында мотоциклі өзгертілген жедел жәрдем машинасымен соқтығысып қаза тапты. Брокман 1980-ші жылдары топта клавиатурада ойнаған. 2010 жылдың желтоқсанында Echo & the Bunnymen турнеге шығып, Crocodiles және Heaven Up Here атты алғашқы екі альбомын толығымен орындады. Echo & the Bunnymen-нің жаңа материалдан тұратын соңғы альбомы Meteorites 2014 жылдың 26 мамырында Ұлыбританияда, ал 2014 жылдың 3 маусымында 429 Records арқылы АҚШ-та жарық көрді. Альбом pledgemusic.com сайтында жарық көрді. Оны Youth шығарды және микстеді, сонымен қатар үш тректі бірге жазды және бас-гитарада ойнады. Бұл топтың 1999 жылдан бергі алғашқы Ұлыбритания Top 40 альбомына енген альбомы болды. 2018 жылы Echo & the Bunnymen ескі материалдың оркестрлік нұсқалары мен екі жаңа әнді қамтитын "The Stars, the Oceans & the Moon" альбомын жариялады және шығарды, ол аралас пікірлерге ие болды. 2023 жылдың қыркүйегінде топ төрт күндік турне кезінде Ұлыбританияда Ocean Rain альбомын толығымен орындады.

Жалпы және келтірілген сілтемелер

Рейнольдс, Саймон. Жыртып тастап, жаңадан баста: Postpunk 1978–1984. Лондон: Пингвин, 2005.