Кіріспе
Throbbing Gristle – ағылшын музыкалық және бейнелеу өнері тобы. Олар Кингстон-апон-Халл қаласында Genesis P Orridge және Cosey Fanni Tutti құрған, кейін оларға Питер "Sleazy" Кристоферсон және Крис Картер қосылды. Олар индустриялық музыканың негізін қалаушылары ретінде танылады. COUM Transmissions атты эксперименталды өнер тобынан өркендеген Throbbing Gristle 1976 жылғы қазан айында COUM көрмесінде – Prostitution-да алғаш рет өнер көрсетеді, ал келесі жылы "United/Zyklon B Zombie" дебюттік синглын және "The Second Annual Report" дебюттік альбомын шығарды. П. Оридждің өлеңдері негізінен мистика, экстремистік саяси идеологиялар, сексуалдық мәселелер, қоғамның қараңғы немесе жасырын қырлары, сондай-ақ Уильям С. Берроуздың техникаларынан шабыттанған тілді ерекше манипуляциялау туралы болды. Топ бірнеше студиялық және концерттік альбомдар шығарды, оның ішінде D. o. A: Throbbing Gristle (1978), 20 Jazz Funk Greats (1979) және Heathen Earth (1980) – өздерінің Industrial Records лейблінде, олардың трансгрессивті және қарсыласушы эстетикасымен атаққа ие болды; олар ирониялық фашистік және нацистік символизм, порнография сияқты мазасыз визуалды бейнелерді, сондай-ақ шу мен дыбысты манипуляциялауды кеңінен пайдаланды, бұл Берроуз бен Брион Гисиннің еңбектерінен әсер алды. Throbbing Gristle 1981 жылы жеке дауларға байланысты тарады, ал топ мүшелері Psychic TV, Coil және Chris & Cosey сияқты басқа жобаларға қатысты. Топ 2004 жылы қайта құрылып, тағы үш студиялық альбом шығарды – TG Now (2004), Part Two (2007) және The Third Mind Movements (2009), бірақ 2010 жылғы қазан айында П. Оридждің кетуінен және келесі айда Кристоферсонның қайтысынан кейін қайтадан тарады. Топтың соңғы студиялық жобасы, 1970 жылғы Никоның Desertshore альбомының кавер-версиясы – The Desertshore Installation, 2012 жылы X TG деген атпен жарық көрді.
Throbbing Gristle were an English music and visual arts group formed in Kingston upon Hull by Genesis P Orridge and Cosey Fanni Tutti, later joined by Peter "Sleazy" Christopherson and Chris Carter. They are widely regarded as pioneers of industrial music. Evolving from the experimental performance art group COUM Transmissions, Throbbing Gristle made their public debut in October 1976 in the COUM exhibition Prostitution, and released their debut single "United/Zyklon B Zombie" and debut album The Second Annual Report the following year. P Orridge's lyrics mainly revolved around mysticism, extremist political ideologies, sexuality, dark or underground aspects of society, and idiosyncratic manipulation of language inspired by the techniques of William S. Burroughs. The band released several subsequent studio and live albums—including D. o. A: The Third and Final Report of Throbbing Gristle (1978), 20 Jazz Funk Greats (1979), and Heathen Earth (1980)—on their own record label Industrial Records, building a reputation with their transgressive and confrontational aesthetics; they included the extensive use of disturbing visual imagery, such as ironic fascist and Nazi symbolism and pornography, as well as that of noise and sound manipulation influenced by the works of Burroughs and Brion Gysin. Throbbing Gristle dissolved in 1981 due to interpersonal differences; the individual members went on to participate in other projects, such as Psychic TV, Coil, and Chris & Cosey. The band was reformed in 2004, and released three more studio albums—TG Now (2004), Part Two (2007), and The Third Mind Movements (2009)—before disbanding again after P Orridge's departure in October 2010 and Christopherson's death the following month. The band's final studio project, a cover version of the 1970 Nico album Desertshore entitled The Desertshore Installation, was released in 2012 under the moniker X TG.
Бірінші кезең: 1976-1981
Throbbing Gristle - Genesis P Orridge және Cosey Fanni Tutti сияқты орындаушылар тобы құрған COUM Transmissions өнер тобынан пайда болды. 1973 жылы COUM Халл қаласынан Лондонның Хакни ауданына көшіп барды, онда П. Оридж мен Тутти Крис Картермен танысты, ол сол кезде теледидарда дыбыс жазушы болып жұмыс істеді, ал Питер Кристоферсон Hipgnosis графикалық дизайн ұжымының мүшесі еді. Төрт адам Хакниде "The Death Factory" деп аталатын студия салып, бірге музыка орындауды бастады. COUM Transmissions тобының соңғы белгілі қойылымы – 1976 жылғы қазан айында Лондондағы Қазіргі заманғы өнер институтында өткен "Prostitution" көрмесі, Throbbing Gristle тобының тұңғыш дебюті болды. Көрменің оқшауландыратын сексуалдық мазмұны консервативті парламент мүшесі Николас Фейрбернді топты "өркениеттің құртқылары" деп атауға итермеледі. Throbbing Gristle тобының жанжалды концерттері мен көбінесе мазасыз кескіндерді пайдалануы, соның ішінде порнография және нацистік концлагерьлердің суреттері, оларға жаман даңқ әкелді, бірақ олар өздерінің миссиясы тартымды музыка жасау емес, адам жағдайының қараңғы және құштарлық жақтарын зерттеу және сынау болғанын мәлімдеді. Throbbing Gristle алдын ала жазылған таспа үлгілерін және эффекттер құрылғыларын кеңінен пайдаланды, олардың кейбіреулерін өздері жобалаған немесе өзгерткен, ерекше, күшті бұрмаланған дыбыс шығару үшін, көбінесе Tutti немесе P Orridge орындаған мәтіндермен немесе сөздік өнермен бірге. 1977 жылы олар "United / Zyklon B Zombie" атты тұңғыш синглын шығарды, содан кейін гибридті тікелей эфир/студиялық альбом "The Second Annual Report" альбомын шығарды. Алғаш рет 786 данада топтың Industrial Records лейблінде басылған, ол жоғары сұранысқа байланысты Mute Records лейблінде қайта басылды. Алайда, кейінгі басылымда барлық тректер кері және кері ретпен ойнатылды. Бұдан кейін D. o. A: Throbbing Gristle (1978) үшінші және соңғы есебі, 20 Jazz Funk Greats (1979) және Heathen Earth (1980) альбомдары, сондай-ақ альбомға енбеген синглдар шықты. 1981 жылы концерттік промоутер және Transparency Records негізін қалаушы Майкл Шепард Throbbing Gristle тобын Лос-Анджелеске әкелді. 1981 жылғы 29 мамырда Throbbing Gristle тобы Сан-Францискодағы Kezar Pavilion-да өнер танытты, бұл топтың 2004 жылы қайта бірігуіне дейін соңғы қойылымы болды. Throbbing Gristle тобы 1981 жылғы 23 маусымда таратылуын жариялады, олардың "миссиясы аяқталды" деп жазылған хабарламалар таратты. 1987 жылғы сұхбатында Тутти топтың тарауына П. Ориджбен жеке қарым-қатынастарын кінәлады: "TG мен Ген ажырасқандықтан тарады". P Оридж мен Питер Кристоферсон Psychic TV тобын құрды, ал Тутти мен Крис Картер, қазір жұбайлар, Chris & Cosey ретінде бірлескен жұмыстарын жалғастырды. Кристоферсон кейіннен Psychic TV мүшесі Джон Баланспен бірге Coil тобын құрды, ал П. Оридж кейіннен Thee Majesty және PTV3 топтарын әйелі Жаклин "Jaye" Брейермен бірге құрды.
Реюньон: 2004-2010 жылдар
2004 жылы Throbbing Gristle қысқа мерзімге қайта бірігіп, TG Now атты лимиттік альбомын жазды. 2007 жылдың 2 сәуірінде TG тобы Берлинде жаздырып бітірген Part Two: The Endless Not альбомын шығарды. Ол бастапқыда 2006 жылдың қыркүйегінде Mute Records лейблымен шығарылуға жоспарланған, бірақ себептері белгісіз қалдырылды. 2007 жылдың наурызында Side Line порталы Part Two альбомының ресми шығарылу күнін жариялады, сондай-ақ 2007 жылы бірнеше ерекше тікелей эфирлер өтетінін хабарлады. 2007 жылы TGV атты жеті дискілік DVD жинағы жарық көрді. Жинақта топтың ескі және жаңа кадрлары бар. TGV делюкс қорапқа салынды, ішінде Кристоферсонның дизайнымен жасалған 64 беттік кітап болды. 2008 жылы топ өзінің тұңғыш альбомы The Second Annual Report-тің 30 жылдығын мерекелеу үшін оны екі рет қайта орындады. 6 маусымда Парижде өткен концерттің лимиттік басылымы рамкаға орнатылған винил ретінде шығарылып, The Thirty Second Annual Report деп аталды. Содан кейін топ Никоның 1970 жылғы Desertshore альбомын интерпретациялау негізінде жаңа альбом жазуға кірісті. Альбомның жазбаларының барлығы The Desertshore Installation атты лимиттік 12 CD жинағында, арнайы CD қапшығында шығарылды және топтың сайты арқылы поштамен сатылды. 2009 жылдың сәуірінде Throbbing Gristle АҚШ-та гастрольдік сапармен болды, Coachella Valley Music and Arts фестивалінде, сондай-ақ Лос-Анджелес, Нью-Йорк, Сан-Франциско және Чикаго қалаларында өнер көрсетті. Бұл концерттерде Desertshore Installation сессияларында жазылған импровизациялар негізінде монтаждалған жаңа шығарылым – The Third Mind Movements қолжетімді болды. Серрит Уин Эванспен бірлесіп жасалған A=P=P=A=R=I=T=I=O=N атты инсталляция 2009 жылдың 7 тамызынан 27 қыркүйегіне дейін Глазгодағы Tramway галереясында көрсетілді. Throbbing Gristle көп арналы саундтрекпен үлесті, ол Эванстың мүсініне енгізілген 16 аспалы Audio Spotlight дыбыс панельдері арқылы ойнатылды. 2009 жылдың қарашасында Throbbing Gristle және Industrial Records FM3 тобының Christiaan Virant-ымен бірлесіп жасаған Buddha Machine циклдік ойнатқышының өзіндік нұсқасын шығарды. 2010 жылдың 29 қазанында Throbbing Gristle өз веб-сайтында P Orridge-тың топтан кеткенін хабарлады; Картер, Кози және Кристоферсон X TG деген атпен ағымдағы гастрольдік сапарларын аяқтады. P Orridge-тың сайтында олар Throbbing Gristle-ден кетпегенін, тек ағымдағы турнеге қатысуды тоқтатқанын мәлімдеді. Дегенмен, Кристоферсонның қазасына байланысты 24 қарашада топ толығымен таратылды.
Таратылғаннан кейін: 2011 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2011 жылы Industrial Records тобының студиялық альбомдарын қайта шығару үшін ресми «қайта іске қосылу» болды, себебі Throbbing Gristle-дің Mute Records-пен шарттары аяқталған еді. Содан кейін Industrial Records 2012 жылдың 26 қарашасында Desertshore/The Final Report атты қос альбом шығатынын жариялады. Картер мен Тутти альбомды кинорежиссер Гаспар Ноэ, бұрынғы порноактыриса Саша Грей және қонақ әншілер Анонни, Бликса Баргельд және Марк Алмондтың қатысуымен өндірді. Топ Кристоферсонның қайтысынан бұрын альбомды қайта жазуға шешім қабылдады, өйткені олар ICA-дағы жазбаларына қанағаттанбады. Кристоферсон жобаның бастамашысы болды және Бангкокта Дэнни Хайдпен бірге осы альбомды дамытып жұмыс істеді. «Бұл бастапқыда Слейзидің жобасы болды, кейін Кози мен Слейзиге көшті, содан соң мен қосылдым», – деді Картер The Quietus журналына берген сұхбатында. Кристоферсон қайтыс болғаннан кейін, жоба үшін Кристоферсон жасаған арнайы музыкалық аспаптар Картер мен Туттиге берілді, олар оның жазбаларын өздері жасаған жұмыстармен үйлестіре бастады. Олар 2012 жылдың 17 наурызында AV фестивалінде альбомды тікелей орындау жоспарларын хабарлады, сонымен қатар Филипп Гаррельдің «Desertshore саундтрегі және шабыттанған» «Ішкі жара» фильмін көрсетуді де жоспарлады. П. Оридж 2020 жылдың 14 наурызында лейкемиядан қайтыс болды.
Мұра
Топтың Cabaret Voltaire және Einstürzende Neubauten сияқты замандастарымен бірге индустриалды музыка жанрын қалыптастыруға үлкен үлес қосканы кеңінен мойындалады. Бұл термин 1970-ші жылдардың ортасында P Оридж бен Монте Казаза Industrial Records лейблін құрған кезде пайда болды. Throbbing Gristle тобының "The Second Annual Report" атты тұңғыш альбомында "өндіріс жұмысшылары үшін индустриалды музыка" деген ұран қалыптасты. 1996 жылы Alternative Press журналы Throbbing Gristle тобын "Соңғы 20 жылдың 100 жасырын шабыт көзі" тізіміне енгізді. Саймон Фордтың COUM Transmissions және Throbbing Gristle тобының алғашқы кезеңдерін зерттеген "Wreckers of Civilization" еңбегі 1999 жылы жарық көрді. 2007 жылы Matmos тобының Дрю Дэниелі 20 Jazz Funk Great туралы 33⅓ сериясынан кітап шығарды. "Other, Like Me: The Oral History of COUM Transmissions and Throbbing Gristle" – COUM Transmissions және Throbbing Gristle жобалары туралы деректі фильм, ол мұрағаттық кадрлар, фотосуреттер және топ мүшелерімен сұхбаттардан тұрады. Бұл фильмді BBC Television бірлесіп түсіріп, 2021 жылдың желтоқсан айында BBC Four арнасында көрсетті.