Кіріспе

Математикалық дәлелдеудің конструктивті емес әдісі

Математикада ықтималдық әдіс – негізінен комбинаторикада қолданылатын және Пауль Эрдос бастамасымен математикалық объектінің белгіленген түрінің бар екенін дәлелдеуге арналған конструктивті емес әдіс. Ол белгілі бір сыныптан кездейсоқ нысандарды таңдағанда, нәтиже белгіленген түрге ие болу ықтималдығы қатаң түрде нөлден жоғары екенін көрсету арқылы жұмыс істейді. Дәлелдеу ықтималдықты пайдаланса да, соңғы қорытынды нақты анықталады, ешқандай қателікке жол жоқ. Бұл әдіс қазір математиканың басқа салаларына, мысалы, сандар теориясына, сызықтық алгебраға және нақты талдауға, сондай-ақ информатикаға (мысалы, кездейсоқ дөңгелектеу) және ақпарат теориясына қолданылып келеді.

Кіріспе

Егер нысандар жиынтығындағы әрбір нысан белгілі бір қасиетке ие болмаса, онда жиынтықтан кездейсоқ таңдалған нысанның сол қасиетке ие болу ықтималдығы нөлге тең. Сол сияқты, ықтималдықтың (қатаң түрде) 1-ден кем екенін көрсету, берілген қасиеттерге сәйкес келмейтін нысанның бар екенін дәлелдеуге қолданылуы мүмкін. Ықтималдық әдісін қолданудың тағы бір жолы – кейбір кездейсоқ шаманың күтілетін мәнін есептеу. Егер кездейсоқ шаманың күтілетін мәннен төмен мәнге ие бола алатыны көрсетілсе, онда ол кездейсоқ шаманың күтілетін мәннен жоғары мәнге ие болатынын дәлелдейді. Басқаша айтқанда, ықтималдық әдісі үлгі кеңістігінде қажетті элементтің күтілетін мәнге тең немесе одан үлкен мәнімен бар екендігін кепілдендіру үшін де қолданылуы мүмкін, себебі мұндай элементтің болмауы үлгі кеңістігіндегі барлық элементтердің күтілетін мәннен кіші екенін білдіреді, бұл қайшылыққа әкеледі. Ықтималдық әдісінде қолданылатын негізгі құралдарға Марков теңсіздігі, Чернофф шектері және Ловас жергілікті леммасы жатады.

Ердосқа байланысты екі мысал

Оның алдындағылар ықтималдық әдіс арқылы теоремаларды дәлелдегенімен (мысалы, Сзеленің 1943 жылғы нәтижесінде үлкен саны бар турнирлердің болуы көрсетілген гамильтондық циклдар), осы әдісті қолдана отырып жасалған ең танымал дәлелдемелердің көп бөлігі Ердосқа тиесілі. Төмендегі бірінші мысал 1947 жылғы осындай нәтижелердің бірін сипаттайды, ол Рэмси саны R(r, r) үшін төменгі шек дәлелдейді.