Кіріспе

Америкалық тек әйелдерден құралған a cappella ансамблі

Sweet Honey in the Rock – тек әйелдерден, афроамерикалықтардан құралған a cappella ансамблі. Олар – үш рет «Грэмми» сыйлығына ие болған американдық труппа, қара терілі әйелдер ретіндегі тарихын ән, би және қол тілі арқылы көрсетеді. Бастапқыда төрт адамнан тұратын ансамбль, кейін бес дауыстық гармонияға дейін кеңейді, ал алтыншы мүше қол тілімен аудармашы болып жұмыс істейді. Топтың құрамы бес онжылдықтан астам уақыт бойы өзгергенімен, олар ән айтуды және бүкіл әлемде өнер көрсетуді жалғастыруда.

Музыкалық мансап

Sweet Honey in the Rock 1973 жылы Бернис Джонсон Рейгон құрды, ол Вашингтон, округ Колумбиясы, Black Repertory Company-мен вокалды семинар оқытып жүрді. Топтың аты 81-забурдың 16-тармағына негізделген әннен алынған, онда тасты жарып қарағанда, іштен бал ағып шығатын, өте бай жер туралы айтылады. Джонсонның айтуынша, төрт әйелдің дауысы біріккен бұл алғашқы ән соншалықты күшті болғандықтан, топтың аты қандай болуы керектігіне қатысты ешқандай сұрақ туындамады. Ансамбль әлемдегі азаптарды қамтитын, өте көп әндерден тұратын каталог арқылы ең маңызды хабарларын жеткізеді. Қазіргі таңда олар иммиграциядағы әділетсіздіктер, Конгрестің ашкөздігі мен азаматтарға деген қайырымсыздық, экологиялық теңгерімсіздік, нәсілдік және әйелдер мәселелерімен айналысып жатыр. Sweet Honey in the Rock бірнеше рет «Грэмми» сыйлығына ұсынылған, соның ішінде балалар альбомы «Still the Same Me» Ұлттық ата-аналар қауымдастығынан күміс жүлде алды. Олар «Folkways: A Vision Shared» жинақ альбомы үшін Лид Беллидің «Grey Goose» әнін сыйлап, «Үздік дәстүрлі фольклорлық альбом» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Олардың вокалы PBS телеарнасының «Сезам көшесі» мультсериалындағы анимациялық санау мультфильмдерінде пайда болды, ал 2005 жылы топ «Sweet Honey in the Rock: Raise Your Voice» деректі фильмінің тақырыбы болды. Топ құрылғаннан бері 20 вокалистпен жұмыс істеді. Музыкалық саяхатында жаңа кезеңге қадам басқан Sweet Honey In The Rock құрамында қазір төрт негізгі вокалист бар – Луиза Робинсон, Кэрол Майллард (екісі де негізгі мүшелер), Нитанжу Боладе Касель және Айша Кахлиль. Американдық қол тілінің аудармашысы Ширли Чайлдрес 1981 жылдан бастап 2017 жылы қайтыс болғанға дейін топпен бірге тікелей эфирде өнер көрсетті. "#LoveinEvolution" атты соңғы альбомында олар полицияның атыс жасауы, әсіресе Чарльстон шіркеуіндегі оқиға және қоршаған орта мәселелеріне тоқталды.

Мүшелер

Онжылдықтар бойы 20-дан астам адам Sweet Honey in the Rock тобына өз дауыстарын сыйлады. Алғаш төрттік ретінде құрылған топ қазір алты афроамерикандық әйелден тұрады (оның ішінде топты концерттік турларға сүйемелдейтін кәсіби американдық қол тілінің аудармашысы бар).

"Біз бір ұлт памыз?"

2010 жылғы 22 маусымда топ Аризона штатының SB 1070 иммиграциялық заңына жауап ретінде "Біз ұлтпыз ба?" әнін шығарды. Әннің ресми музыкалық видеосы 2010 жылғы 2 шілдеде онлайн режимінде жарияланды. Джеймс Лестер режиссерлік еткен видео Нью-Йорк қаласындағы Tainted Blue Recording Studio-да ән тікелей орындалған кезде түсірілді. Аманда Наварро видео үшін архивтік суреттерді зерттеп, ұсынды, ал Рассел Содер операторлық жұмысын атқарды. Рамон Хервей II жобаның атқарушы продюсері болды. Топ "Біз ұлтпыз ба?" әнінен түскен табыстың бір бөлігін 1968 жылы Роберт Кеннедидің естелігіне құрылған Қоғамдық өзгерістер орталығына қайырды. Sweet Honey in the Rock та The Sound Strike-қа қосылып, Аризона штатындағы концерттерді бойкоттады.