Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Hardcore techno музыкасының жанрлық тармағы
Musical subgenre of hardcore techno
Mainstream hardcore, mainstyle немесе nu style gabber – hardcore techno жанрлық тармағы. Mainstream hardcore дыбысының өзегі – бұрмаланған бас-барабанның дыбысы, ол бұрмаланған шаршы толқынға дейін жетіп, естілетін мелодиялық дыбыс тудырады. Көбінесе осы дыбысты жасау үшін Roland Alpha Juno немесе Roland TR 909 барабаны қолданылған. Mainstream hardcore тректерінде әдетте 165-180 б/мин аралығындағы стандартты темпте үлгілер мен синтезделген мелодиялар кездеседі. Зорлық-зомбылық, есірткі заттар мен дөрекі сөздер mainstream hardcore-дың басты тақырыптары болып табылады, олар үлгілер мен мәтіндер арқылы көрініс береді, көбінесе олар айқайлап, дыбыс биіктігі өзгертіліп немесе бұрмаланып орындалады.
Mainstream hardcore, mainstyle or nu style gabber is a subgenre of hardcore techno. The essence of mainstream hardcore sound is a distorted bass drum sound, overdriven to the point where it becomes clipped into a distorted square wave and makes a recognizably melodic tone. Often the Roland Alpha Juno or the kick from a Roland TR 909 was used to create this sound. Mainstream hardcore tracks typically include samples and synthesized melodies with the typical tempo ranging from 165 to 180 bpm. Violence, drugs and profanity are common themes in mainstream hardcore, perceptible through its samples and lyrics, often screamed, pitch shifted, or distorted.
Тарих
Негізгі ағымдағы хардкор дыбысы ертедегі хардкордан (сол кезде габбер деп аталған) туындады. 1990 жылдардың соңында ертедегі хардкор хардстильге қарағанда аз танымал болды. Бірнеше жыл бойы астыртын өмір сүргеннен кейін, 2002 жылы габбер Нидерландыда қайтадан танымалдылыққа ие болды, бірақ дыбысы жетілген, қараңғырақ және индустриалды болды. Кейбір продюсерлер баяу стильді қабылдай бастады, ол әдетте дәстүрлі, жылдам стильге қарағанда ұзақ амплитудаға ие, терең және күшті бас-барабанмен сипатталады. Осы тұрғыдан алғанда, бұл жаңа габбер формасын алдыңғы нұсқасынан әлсіз деп санауға болмайды. Бұл жаңа дыбыс "Жаңа стиль" немесе "Негізгі ағым" деп аталды, ал темп баяулаған сайын ол Чикаго хард-хаусына ұқсас бола бастады. Көптеген хардкор жанкүйерлері Чикаго хард-хаусын және оның көрнекті клубтық мәдениетін жек көріп, диджейлерді бір топ жанкүйерлер ызылдатып, екіншісі бір кеште музыканың темпі мен стиліне байланысты қолдау көрсеткен жағдайлар жиі кездесетін. Бұл "қалыпты" хардкор мен хэппи хардкор жанкүйерлері арасында бұрын туған бәсекелестік пен өзара ұнамаушылыққа ұқсас. Соңында екі стиль аралық нүктеде табысты, және бүгінгі таңда көптеген габбер тректері 160-180 бпм диапазонында жасалады. Бұл стиль әдетте 1990 жылдардың ортасындағы Роттердам стилінен сәл баяу.
The mainstream hardcore sound derives from early hardcore (still called gabber at the time). In the late 1990s, early hardcore became less popular than Hardstyle. After surviving underground for a number of years, in 2002 Gabber regained some popularity in the Netherlands, although the sound is more mature, darker, and industrial. Some producers started embracing a slower style characterized by a deeper, harder bass drum that typically had a longer envelope than was possible in the traditional, faster style. In this aspect, this new form of gabber obviously cannot be considered less powerful than its precursor. This newer sound was referred to as "New Style" or "Mainstream" and as the tempo got slower and slower it began to become similar to Chicago hard house. Many hardcore enthusiasts hated Chicago hard house and the club scene it typified, and frequently DJs would be booed by one group of fans and cheered for by another at the same party, depending on the tempo and style of music they were playing. This is similar to the rivalry and mutual dislike that surfaced earlier between fans of "regular" hardcore and happy hardcore. Eventually the two styles met in the middle, and most gabber today is produced in a range of 160 180 bpm. This style is typically a bit slower than the Rotterdam style of the mid 1990s.
Стиль
Манестрим хардкор бас барабан дыбысымен ерекшеленеді. Негізінен, бұл қалыпты синтезделген бас барабанды алып, оны күшті бұрмалау арқылы жасалады. Шамамен синусоидты үлгі төмендей келе шаршы толқынға айнала бастайды. Бұл бірнеше эффектіге әкеледі: жиілік спектрі кеңейеді, соның нәтижесінде дыбыс күштірек және агрессивтірек болады. Бұл дыбыстың амплитудалық қабылданысын ұзарту арқылы өзгертеді. Бұрмалаудың нәтижесінде барабан мелодиялық дыбысқа ие болады. Ән бойы бас сызығымен үйлесу үшін бас барабанның биіктігін өзгерту жиі кездеседі. Көптеген тректер таза, бұрмаланған суперсоғаға сүйенеді, ол көтеріңкі трансқа ұқсас, сондықтан "қуанышты" сезім тудыруы мүмкін.
Mainstream hardcore is characterized by its bass drum sound. Essentially, it comes from taking a normal synthesized bass drum and over driving it heavily. The approximately sinusoidal sample starts to clip into a square wave with a falling pitch. This results in a number of effects: the frequency spectrum spreads out, thus achieving a louder, more aggressive sound. It also changes the amplitude envelope of the sound by increasing the sustain. Due to the distortion, the drum also develops a melodic tone. It is not uncommon for the bass drum pattern to change pitch throughout the song to follow the bass line. Many tracks rely on a clean, detuned supersaw lead, similar to uplifting trance and can therefore sound "happy".