Доди Смит – ағылшын жазушысы, «101 далматин» және «Мен қамалға түсірдім» романдарымен танымал. Кітаптары фильмдерге бейімделді. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын романисі және драматургі
English novelist and playwright
Дороти Глэдис "Додди" Смит (3 мамыр 1896 – 24 қараша 1990) – ағылшын романисі және драматургі. Ол ең көп танымал "Мен қамалға түсіп алдым" (1948) және "Жүз бір далматин" (1956) балалар романдарымен. Басқа туындыларының ішінде "Қымбат қабылан" (1938) және "Жұлдызды үрлеу" (1967) бар. "Жүз бір далматин" 1961 жылы анимациялық фильмге, ал 1996 жылы ойыншық фильмге бейімделді, екеуі де Disney компаниясымен жасалды. Оның "Мен қамалға түсіп алдым" романы 2003 жылы фильмге айналдырылды. "Мен қамалға түсіп алдым" BBC-нің "The Big Read" (2003) бағдарламасы аясында британдықтар тарапынан "ұлттың ең жақсы көретін 100 романының бірі" деп танылып, 82-орынды иеленді.
Dorothy Gladys "Dodie" Smith (3 May 1896 – 24 November 1990) was an English novelist and playwright. She is best known for writing I Capture the Castle (1948) and the children's novel The Hundred and One Dalmatians (1956). Other works include Dear Octopus (1938) and The Starlight Barking (1967). The Hundred and One Dalmatians was adapted into a 1961 animated film and a 1996 live action film, both produced by Disney. Her novel I Capture the Castle was adapted into a 2003 film. I Capture the Castle was voted number 82 as "one of the nation's 100 best loved novels" by the British public as part of the BBC's The Big Read (2003).
Ерте өмір
Смит 1896 жылғы 3 мамырда Англияның Ланкашир графтығындағы Бьюри қаласына жақын Уайтфилдте, Бери Нью Роуд көшесіндегі Стоуникрофт (№ 118) деген үйде дүниеге келді. Ол жалғыз бала болған. Оның ата-анасы Эрнест пен Элла Смит (қызметтік аты Фурбер) еді. Эрнест банк директоры болған; ол 1898 жылы, Доди екі жасқа толғанда қайтыс болды. Доди мен анасы Олд Траффордқа көшіп, әжесі мен атасы Уильям мен Маргарет Фурберлермен бірге тұрды. Додидің балалық шағындағы үйі, Кингстон үйі, 609 Стретфорд жолында орналасқан және Манчестер кеме каналына қарайтын болған. Ол анасымен, әжесі мен атасымен, екі тәтесі мен үш інісімен бірге өмір сүрді.
Smith was born on 3 May 1896 in a house named Stoneycroft (number 118) on Bury New Road, Whitefield, near Bury in Lancashire, England. She was an only child. Her parents were Ernest and Ella Smith (née Furber). Ernest was a bank manager; he died in 1898 when Dodie was two years old. Dodie and her mother moved to Old Trafford to live with her grandparents, William and Margaret Furber. Dodie's childhood home, Kingston House, was at 609 Stretford Road, and faced the Manchester Ship Canal. She lived with her mother, maternal grandparents, two aunts and three uncles.
Актерлік карьерадан кейінгі мансап
Смит «Школьница-бунтарка» киносценарийын Чарльз Генри Перси псевдонимімен сатқанмен, ол өзінің алғашқы сахналық пьесасын – «Күзгі крокус» – 1931 жылы C. L. Энтони псевдонимімен жазды. Оның табысы және журналистердің оның кім екенін анықтауы «Дүкен қызметкері пьеса жазады» деген газет тақырыбына әкелді. Бұл қойылымда Фэй Комптон мен Фрэнсис Ледерер ойнады. ), ол да Хильде жұмыс істеген және оның көп жылдық досы мен бизнес-менеджері болған. Екеуі 1939 жылы үйленді. Оның келесі пьесасы Лондонда 1952 жылға дейін қойылмады, бірақ «Сүйіктілер мен достар» 1943 жылы Плимут театрында көрсетілді. Бұл қойылымда Кэтрин Корнелл мен Реймонд Мэйси қатысты.
Even though Smith had sold a movie script, Schoolgirl Rebels, using the pseudonym Charles Henry Percy, She wrote her first staged play, Autumn Crocus, in 1931 using the pseudonym C. L. Anthony. Its success, and the discovery of her identity by journalists, inspired the newspaper headline, "Shopgirl Writes Play". The show starred Fay Compton and Francis Lederer. ), who had also worked at Heal's and had become her longtime friend and business manager. The two married in 1939. She would not have another play staged in London until 1952, though Lovers and Friends did play at the Plymouth Theatre in 1943. The show featured Katharine Cornell and Raymond Massey.
Кейінгі өмірі
1940 жылдары Смит пен Бисли оның санадан бас тартушы болғанына байланысты туындаған қиындықтардан қашу үшін АҚШ-қа көшіп кетті. Смиттің жеке қағаздары Бостон университетінің Говард Готлиб мұрағаттық зерттеу орталығында сақталады, оларға қолжазбалар, фотосуреттер, көркем туындылар және хаттар (Кристофер Ишервуд пен Джон Джилгудтан келген хаттар да бар) кіреді.
During the 1940s Smith and Beesley relocated to the United States to avoid difficulties due to his being a conscientious objector. Smith's personal papers are housed in Boston University's Howard Gotlieb Archival Research Center, and include manuscripts, photographs, artwork and correspondence (including letters from Christopher Isherwood and John Gielgud).
Жүз бір далматин
Смит пен Бисли иттерді өте жақсы көріп, далматин тұқымдас итті үй жануарлары ретінде ұстаған. Біріншісі Понго деп аталды, және Смит осы атты "Жүз бір далматин" романындағы басты ит кейіпкеріне берді. Роман идеясы Смиттың бір досы оның далматиндер тобын көріп, "Осы иттің терісінен керемет тон жасауға болады" деген сөзін айтқанда туды. Роман Дисней компаниясымен екі рет бейімделді: 1961 жылы "Жүз бір далматин" анимациялық фильмі және 1996 жылы "101 далматин" ойындық фильмі. Дисней фильмдерінің екеуі де "101 далматинец II: Патчтың Лондондық оқиғасы" және "102 далматинец" сияқты жалғас фильмдерге ие болды, бірақ ешқайсысы Смиттың өзі жазған "Жұлдызды үрлеу" романымен байланысты емес.
Smith and Beesley loved dogs and kept Dalmatians as pets; at one point the couple had nine of them. The first was named Pongo, which became the name Smith used for the canine protagonist of her The Hundred and One Dalmatians novel. Smith had the idea for the novel when one of her friends observed a group of her Dalmatians and said "Those dogs would make a lovely fur coat". The novel has been adapted by Disney twice, an animated film in 1961 called One Hundred and One Dalmatians and a live action film in 1996 called 101 Dalmatians. Although both of the Disney films spawned a sequel film, 101 Dalmatians II: Patch's London Adventure and 102 Dalmatians, neither sequel has any connection to Smith's own sequel, The Starlight Barking.