Кіріспе

Fingerprince – американдық арт-рок тобы The Residents-тің 1977 жылы шыққан үшінші студиялық альбомы. Алғашқыда бұл альбом Tourniquet of Roses деп аталатын үш жақты пластинка болуы жоспарланған, бірақ мұндай жобаны іске асырудағы қаржылық қиындықтарға байланысты, альбом екі жақты пластинкаға дейін қысқартылды. Альбом Residents үшін Meet the Residents және The Third Reich 'n Roll-дың ерте авангард стилі мен Duck Stab және Commercial Album-ның минималистік ән құрылымдары арасындағы кезеңдік өту саналады.

Музыка

Fingerprince-тің бірінші жағы қысқа, минималистік әндерден тұрады, онда қаңқа тәрізді барабан автоматтары, баса назардағы мүйіз және перкуссия бөлімдері, тұманды атмосфера (қуаншақты "You Yesyesyes" әнінен басқа) және вокал мен өлеңдерге көбірек мән беріледі. Екінші жағы балет ретінде жазылған "Бір циклге алты нәрсе" деген 17 минуттық үлкен туындыдан тұрады. Бұл алты бөлімнен құралған аспаптық сюита, оның негізгі назары перкуссия мен бір мотивті қайталауға бағытталған. Соңында, импровизацияланған перкуссияға сөзсіз вокал, синтезаторлар, мүйіздер мен скрипкалар қосылады. Альбомды стандартты LP ретінде шығару туралы шешім қабылдамас бұрын, үшінші жағы да жоспарланған болатын. Бұл үшінші жақ 1979 жылы Babyfingers атты EP ретінде жарық көрді, ол стандартты LP сияқты – бір жағында қысқа әндер, екінші жағында бір ұзақ композициядан тұрады.

Шығару тарихы

Fingerprince CD-сінің шығуына орай, бастапқыда осы альбомға енуі тиіс болған Babyfingers альбомынан барлық әндер бастапқы ретімен қосылды. 1995 жылғы Fingerprince Euro Ralph CD-сінің қайта шығарылымы түпнұсқалық LP-дегі әндердің бастапқы ретін сақтап, Babyfingers альбомын 3 дюймдік бонус CD ретінде қоса берді. Кейінгі альбомның барлық қайта шығарылымдарында үш жақтың бәрі де әндердің ретінде шамалы өзгерістермен ұсынылған.

Қабылдау

1977 жылдың 31 желтоқсанындағы "Sounds" журналында Джон Савидж бұл альбомның топтың алғашқы екі альбомына қарағанда көбірек түсінікті екенін айтады, оны 10 жыл өткеннен кейін және айқын өзгерістерге ұшыраған Steely Dan мен Франк Заппаға теңейді. Ол сондай-ақ Резиденттердің қадір-қасиетін және наразылығын алғашқы панк "жарылысына" ұқсатады. New Musical Express журналисі Энди Гилл альбомның екінші жағын Гарри Парчпен салыстырды.