Кіріспе
Голландиялық әскери басшы Арнольд Юст ван Кеппель, Альбемарлдің 1-ші графы, және Гелдерс (Гелдерланд) аймағындағы Де Вурст иелігінің иесі (; 30 қаңтар 1670 – 30 мамыр 1718), Англия королі Уильям III үшін соғысқан және Альбемарлдің бірінші графы атанған голландиялық әскери басшы болды. Ол Уильяммен өте жақын қарым-қатынаста болды және өзінің қабілетті атқыштар командирі екенін көрсетті. Испания мұрагерлік соғысының соңғы кезеңдерінде ол Тилли графының қатысуы болмағанда Голландияның жоғарғы бас командасын уақытымен қабылдады.
Arnold Joost van Keppel, 1st Earl of Albemarle, , and lord of De Voorst in Guelders (Gelderland) (; baptised 30 January 167030 May 1718), was a Dutch military leader who fought for King William III of England and became the first Earl of Albemarle. He had a very close relationship with William and proved a capable cavalry commander. In the latter stages of the War of the Spanish Succession he sometimes assumed Dutch supreme command in absence of the Count of Tilly.
Өмір
Арнольд Юст ван Кеппель Голландия Республикасындағы Зуфен қаласына жақын орналасқан Де Вурст сарайында дүниеге келді. 1670 жылы туған ол Гелдерландтағы ежелгі және асыл текті отбасының кіші тармағының мұрагері болды; Освальд ван Кеппель мен оның әйелі Анна Гертруид ван Линтелоның ұлы. Де Вурст – Зуфтенге жақын орналасқан ірі сарай, оны III Вильгельм қаржыландырған, және ол Апельдорндағы Хет Лоо сарайынан көп ерекшеленбейді. Ол Оранж III Вильгельмнің жақын серігі ретінде атақ пен байлыққа ие болды. Ол жасөспірім шағында, шамамен 1685 жылы III Вильгельмнің жеке күзетшісі болды. Оның III Вильгельмнің сүйіктісі болғаны туралы әңгімелер тарады, бірақ нақты дәлелдер табылған жоқ. Кеппель 1688 жылғы Даңқты революция кезінде III Вильгельммен бірге Англияға барды. Кейбір деректер бойынша олардың таныстығы Кеппель 16 жасқа толғанда басталған, ал басқалары оның аяғы сынған кезде көрсеткен қайсарлығымен патшаның назарын аударғанын айтады. 1692 жылы Кеппель патшадан жер алған кезде олардың қарым-қатынасы туралы әңгімелер күшейді. 1695 жылы ол Палата күзетшісі және Мантия сақтаушысы болды. 1696 жылы Ланкаширде Бьюри виконты және Кенттегі Эшфорд бароны титулдары берілді. 1697 жылдың 10 ақпанында III Вильгельм Ван Кеппельді Альбемарл графы етіп тағайындады. 1699 жылы ол Бірінші өмірлік гвардия полкінің басшысы болды. 1700 жылы III Вильгельм Альбемарлға Ирландияда кең жерлер сыйлады, бірақ Парламент патшаны осы шешімнен бас тартуға мәжбүр етті. Оның орнына III Вильгельм оған 50 000 фунт стерлинг берді. Сол жылы ол Подвязка орденінің рыцары атанды. Ол ағылшын және голланд әскерлерінде қызмет етті, 1697 жылы генерал-майор, бірнеше полк полковнигі және Гертогенбос қаласының губернаторы болды. Келісімді және тартымды болған ол Портлендпен бәсекелесіп (ол патшаның ықыласына қызығатын), III Вильгельмнің толық сеніміне ие болды және оны барлық жерге ертіп жүрді. 1702 жылдың ақпан айында, соңғы ауруымен күрескен III Вильгельм Альбемарлді Нидерландыға алдағы науқанды ұйымдастыруға жіберді, ол патшаның өлім төсегіндегі соңғы тапсырмаларын алу үшін ғана үлгерді, соның ішінде патшаның жеке құжаттарына сенім артты. Альбемарл Нидерландыға оралып, Штаттар Генерал Мәжілісінде ақсүйек ретінде отырды және голланд армиясында кавалерия генералы болды. Ол 1703 жылы Испания мұрагерлік соғысында одақтастардың қатарына қосылды, 1706 жылы Рамильи шайқасында және 1708 жылы Оденаарде шайқасында болды, және Лилль қамалында көзге түсті. Ол 1710 жылы Эйр қамалында қолбасшылық етті, 1711 жылы Марлбороның екінші шебін басқарды және 1712 жылдың басында голланд күштерінің генералы болды. Голланд күштерінің қолбасшысы ретінде ол Аррасты сәтті бомбалады және француздықтардың көп бөлігін жойды, бірақ Ормонд пен ағылшын күштерінің шығуынан кейін Денинде жеңіліске ұшырады және тұтқынға алынды. Ол 1718 жылдың 30 мамырында, қырық сегіз жасында қайтыс болды.
Отбасы
Олбемарль Ирландиядағы Вильям соғысында Данияның көмекші корпусында офицер болып қызмет еткен генерал-майор Скравенмордың (Гравенмордың ағылшыншасы) қызы Гертруид Йоханна Кирина ван дер Дуйнға үйленді. Оның орнын бастырған Вильям Анн Альбемарлдің 2-конты болды. Ол Англия королі Карл II-нің немере қызына үйленді. София (1716–1773) генерал Джон Томасқа (Сэр Эдмонд Томастың ұлы, 2-ші баронет) үйленді. Олардың кем дегенде екі ұлы болды. Кіші ұлы, полковник Чарльз Нассау Томас, Джордж IV Уэльс ханзадасы және ханзада-регент болған кезде оның вице-камерлані болды.